Romanos 4

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Litsa bɔ́apuli bɔlɛ nɛ boe kade ɔwanyɔ Abraham akũ? Litsa ɛmɔ́ eyi ɔsũ nɛ fɔlɛtsa kĩĩ akũ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ntɛ tudzuma a kĩ ɛkɛna a akũ fɔtsã sũ Baguma bu Abraham kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ ni, kekɔ̃ yaana litsedi kĩ yakɔa ebo ɔwɔlɛ, lɛmɛ nnɛ́ nɛ Baguma anɛ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Kitonɛkĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, “Abraham tɛ Baguma edo, ade nɛ ye katɛkado sũ Baguma tɛ ye kĩ yadã kpĩĩ.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Oti kĩ yakɛna adzuma ni, base ye kɔtɔ, lɛmɛ baábu kɔtɔkase a ndɛ futetsa, mbom fɔnyɛ lɛtsa a kĩ fɔfɛta fɔkpa ye adzuma a kĩ ɛkɛna a.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Lɛmɛ ntɛ odi tátɛ dĩ nɛ adzuma kakɛna kamɛ, mɔ ɛtɛ edo kĩ Baguma akɛna bikĩ baávila ye bati kpĩĩ ni, nɛ ye katɛkado sũ Baguma aabu ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ade foe Lɛgã Dawid lɛmɛ lɛ kĩ bihila oti a kĩ Baguma bu ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ, kĩ nnɛ́ ye adzuma wĩ a kĩ ɛkɛna a sũ. Dawid lɛ kĩ,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Baguma hila bikĩ ye mɔawɛ
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Baguma hila oti a
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Nhila fɔlɛtsa a kĩ Dawid lɛ nɛ awĩ a ni, bikĩ bitsua fɔkpati a odi fude yanɛ, mbɔɛɛ kĩ mɔ bikĩ bɛtátsua fɔkpati a? Oowo! Ɛnyɛ bikĩ bɛtátsua fɔkpati a lɛmɛ ade, kitonɛkĩ bɔlɛ butomɛna Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ kĩ, “Nɛ Abraham katɛkado sũ, Baguma bu ye oti kpĩĩ.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Lɔkɔ lɔwɔdabe Baguma bu ye oti kpĩĩ? Nɛ lɔkɔ a kĩ bitsua Abraham lɛkpati a, mbɔɛɛ lɔkɔ a kĩ bɛtátsua de tɔ̃ a? Fɔnyɛ lɔkɔ a kĩ ɛtátsua tɔ̃ lɛkpati a, nnɛ́ lɔkɔ a kĩ etsua liti a.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ke liti kɔlaa fɔmɔ bitsua Abraham lɛkpati. Ye lɛkpati katsua lɛmɛ nyɛ nsɛntsɛlɛni kĩ Baguma tɛ ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ nɛ ye katɛkado sũ, titɔ kĩ nɛ lɔkɔ a na kamɛ malo bɛtátsua tɔ̃ ye lɛkpati. Foesũ Abraham yadani bati a kĩ bɛtɛ Baguma bido a flee hũhũ kamɛ ɔlɛga. Titɔ kĩ bɛtátsua fɔkpati malo ni, bɛtɛ be ndɛ bati kpĩĩ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ade ayea Abraham nyɛ bikĩ bitsua fɔkpati a lɛmɛ ɔlɛga a. Lɛmɛ nnɛ́ nɛ ayekĩ bitsua be fɔkpati a odi sũ, mbom nɛ ayekĩ bidzi nkpã nɛ katɛkado kamɛ ndɛ ayekĩ boe ɔlɛga Abraham dzi fɔmɔ bitsua ye lɛkpati a sũ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Baguma kpa Abraham mɔ ye kasinu kamɛ babi bɔhɛ kĩ katinya kĩĩ kamɛ aanya be adzapadiɛ. Ɛkɛna foe nnɛ́ nɛ ayekĩ Abraham kɛna nɛ mbla a akũ sũ, mbom nɛ ayekĩ ɛtɛ edo kĩ Baguma bu ye oti kpĩĩ sũ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Kitonɛkĩ ntɛ bikĩ bakɛna nɛ mbla a akũ odi aanya fɔtsa a kĩ ɛlɛ eyi a ni, kekɔ̃ katɛkado lɛnyɛ́ lɛtsama ade Baguma kalɛkayi a lɛmɛ nyɛ fɔtsa pupulidza a.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Mbla a avɛlɛ Baguma kalɔkpa kayamɛna, lɛmɛ awã kĩ mbla lɛláa ni, mbla kafum lɛláa.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Foesũ bɔhɛ a dzɛ̃ nɛ katɛkado akũ, ayekĩ bɔhɛ a aatim ndɛ fɔtsa a kĩ Baguma mɔ kɔnya ɛkɔa ete Abraham kasinu a kamɛ babi. Nnɛ́ bikĩ bakɛna nɛ mbla a akũ odi fɔwaa fɔkpa, mbom mɔ bikĩ bɛtɛ bido ndɛ ayekĩ Abraham tɛ edo a, kitonɛkĩ Abraham nyɛ boe flee hũhũ kamɛ ɔlɛga,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 ndɛ ayekĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, “Nkɔa nɔ nkɛna fude fude pii ɔlɛga.” Foesũ bɔhɛ a nɛnɛ nɛ Baguma anɛ. Ade ye nyɛ Baguma a kĩ Abraham tɛ edo kĩ yadzɛla banɔkpa bayidza kadzi nkpã, kĩ yafɔ̃ fɔtsa a kĩ fɔláa kɔkɔɛ fɔanɛ katinya.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Titɔ kĩ anɛ kate adima buki ɛláa malo ni, Abraham tɛ edo ɛkadã anɛ, ade foesũ ɛkɛna fude pii ɔlɛga, ndɛ ayekĩ Baguma bi ye a kĩ, “Nɔ babi mɔ bawa aama bɛsa beblebee ndɛ fusibii aye.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Nɛ lɔkɔ a, Abraham tɛ ndɛ futeli ɔha, lɛmɛ ye katɛkado onukpɛ̃ tádɔ, titɔ kĩ ɛmɔ eyi ɔsũ kĩ kɔbɛ̃ woli nɛ ye sukɛna kamɛ, mɔ ayekĩ Sara lɛmɛ tɛ̃ kɔma kana malo a.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ɛtátɛ fɔtsa a kĩ Baguma lɛ eyi kĩ yaakɛna ɛkpa ye a akũ atsindze, ade ɛtáfɔnɛ ye katɛkado awɛ a, mbom ye katɛkado a do ye kɔbɛ̃, edo Baguma obu.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ɛtɛ edo pipiipi kĩ Baguma aapuli ɛkɛna nɛ lɛtsa a kĩ ɛlɛ eyi a akũ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ade Abraham katɛkado sũ mɔ Baguma bu ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ a.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ kĩ, “Baguma bu ye kĩ yadã kpĩĩ” a, nnɛ́ Abraham odi sũ bɛtsɛlɛ foe,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 mbom bɛtsɛlɛ foe bɛkpa boe lɛmɛ. Boe a kĩ bɔ́atɛ oti a kĩ ɛdzɛla boe Ɔlate Yesu etomɛna kanɔkpa a budo a, baabu boe kĩ bɔnyɛ bati kpĩĩ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Boe titikpa sũ Baguma fɔnɛ Kristo awɛ ɛkpa kĩ bɛkɔ, ade ɛdzɛla ye edzi nkpã, ayekĩ yaabu boe bati kpĩĩ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.