Romanos 10
Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT
1 སྤུན་ཟླ་རྣམས། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཐར་བར་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་ངས་སེམས་གཏིང་ནས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས།
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 ཁོ་ཚོར་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་ལ་བརྩོན་སེམས་ཡོད་པ་ངས་བདེན་དཔང་བྱེད། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ལ་མི་བརྟེན།
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 དཀོན་མཆོག་ལས་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་དག་པར་མཛད་ཐབས་མ་རྟོགས་པས། ཁོ་ཚོས་ཆོས་ཁྲིམས་སྲུང་བའི་སྒོ་ནས་དྲང་བདེན་དུ་འགྱུར་བར་བརྩོན་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་དྲང་བདེན་གྱི་ཐབས་ལམ་དང་ལེན་མ་བྱས།
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 དད་པ་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་དང་འབྲེལ་བ་ཡང་དག་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་ཆོས་ཁྲིམས་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་དོ། །
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 ཆོས་ཁྲིམས་ཀྱི་བཀའ་སྒྲུབ་པར་བརྟེན་པའི་དྲང་བདེན་ཉིད་ཀྱི་སྐོར་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡིས། ཆོས་ཁྲིམས་ཀྱི་བཀའ་སྒྲུབ་མཁན་དེ་གསོན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྲིས།
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དང་འབྲེལ་བ་ཡང་དག་པ་འཐོབ་པའི་ལམ་དད་པར་བརྟེན་པ་དེས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ལ་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། (དེ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་མར་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་)
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 ཡང་ན། གཤིན་པོའི་ཡུལ་ལ་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། (དེ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡར་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་) ཞེས་མ་སེམས་ཞིག་ཅེས་གསུངས།
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 དོན་དམ་དུ་དེས་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། བཀའ་དེ་ནི་ཁྱོད་དང་ཉེ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁ་དང་སེམས་ལ་བཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས། བཀའ་དེ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ངེད་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོག་པའི་དད་པའི་བཀའ་ཡིན་ཏེ།
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ཁས་ལེན་བྱས་ཤིང༌། སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་མཛད་པ་དེ་ལ་དད་པ་བྱས་ན། ཁྱེད་ངེས་པར་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 གང་ལགས་ཟེར་ན། སེམས་ནས་དད་པ་བྱེད་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་དང་ཡང་དག་པའི་འབྲེལ་བ་འཐོབ་ཅིང༌། ཁ་ནས་ཁས་ལེན་བྱེད་པ་ལ་ཐར་པ་འཐོབ།
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 གསུང་རབ་ཀྱི་མདོ་ལས་སུས་ཀྱང་ཁོང་ལ་དད་པ་བྱེད་པ་དེ་སྐྱེངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་འཁོད།
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 གང་ཡིན་ཟེར་ན། དོན་འདིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་དབྱེ་བ་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཅིག་རང་ཡིན་ཞིང༌། ཁོང་གི་མཚན་བརྗོད་མཁན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པར་བྱིན་གྱིས་རླབས།
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཙོ་བོའི་མཚན་བརྗོད་མཁན་ཐམས་ཅད་ཐར་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན་ཞེས་བྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ།
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 འོ་ན། ཁོང་ལ་དད་པ་མ་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་བརྗོད། ཡང་ཅི་ཡང་མ་ཐོས་ན་ཇི་ལྟར་དད། སྒྲོག་མཁན་མེད་ན་ཁོ་ཚོས་ཇི་ལྟར་ཐོས།
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 མ་མངགས་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲོག མདོ་ལས་འདི་ལྟར་ཏེ། འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་མཁན་གྱི་ཞབས་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་མཛེས་ཞེས་བྲིས།
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 འོན་ཀྱང་མི་མང་ཆེ་བས་འཕྲིན་བཟང་ལ་མ་ཉན་ཏེ། ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡིས། ཀྱེ་གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོའི་འཕྲིན་ལ་སུས་ཡིད་ཆེས་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་བྲིས།
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 དེའི་ཕྱིར་དད་པ་ནི་གང་ཐོས་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། གང་ཐོས་པ་དེ་མཱ་ཤི་ཀའི་བཀའ་ལས་འབྱུང༌།
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 ཡ་ཧུ་དཱ་པས་ཐོས་མ་མྱོང་ངམ། ཐོས་སོ། གང་ཡིན་ཞེ་ན།
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 ཡང་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱིས་མ་རྟོགས་སམ་ཞེས་དྲིས་ན། དང་པོར་ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེ་ཡིས་མདོ་ལས།
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 ཡང་ལུང་སྟོན་པ་ཡེ་ཤ་ཡཱ་ཡིས་བློ་ཁོག་ཆེན་པོས།
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 འོན་ཀྱང་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་སྐོར་ལ་ཁོང་གིས།
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.