Marcos 4

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ དེ་ནས་ཡང་ཡེ་ཤུས་ག་ལིལ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མི་དེ་ཚོ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། མི་མང་པོ་གནས་དེར་འཛོམས་པས་ཁོང་གྲུ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་དང༌། མི་ཚོགས་ཚང་མ་མཚོ་འགྲམ་ལ་བསྡད།

¹ Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.

² ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མང་པོ་གསུངས་པ་སྟེ་

² Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:

³ “ད་ཉོན་ཅིག སྔོན་ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན།

³ "Ouçam! O semeador saiu a semear.

⁴ ས་བོན་གཏོར་བའི་སྐབས་སུ། ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་བྱ་ཚོ་འོངས་ནས་བཟས་པ་དང༌།

⁴ Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.

⁵ ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་ཞིང་སའི་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་ཡར་སྐྱེས་པ་མགྱོགས་ཀྱང༌།

⁵ Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.

⁶ ཉི་མ་ཤར་ནས་ཚིག་སྟེ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་བསྐམས།

⁶ Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.

⁷ ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་སྐྱེས་ཏེ་སྒྲིབ་ནས་འབྲས་བུ་མ་སྨིན།

⁷ Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.

⁸ ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོའི་ནང་དུ་ཟགས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་དང་ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་བཅས་སྨིན་ནོ་”ཞེས་དང༌།

⁸ Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".

⁹ མཇུག་ཏུ་ཁོང་གིས་“རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁹ A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "

¹⁰ ཡེ་ཤུ་གཅིག་པུར་བཞུགས་དུས་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་དང་རྗེས་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་དཔེའི་ནང་དོན་ཅི་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་སྐབས།

¹⁰ Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.

¹¹ ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བ་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཕྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན།

¹¹ Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,

¹² མདོ་ལས།

¹² a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"

¹³ ཡང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཚོས་དཔེ་འདིའི་དོན་ཧ་མི་གོའམ། འོ་ན་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཐུབ།

¹³ Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?

¹⁴ དེ་ནི་ཞིང་འདེབས་མཁན་གྱིས་ས་བོན་བཏབ་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ།

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ ལམ་ཁར་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་བདུད་སཱ་ཏན་ཡོང་ནས་དེའི་སེམས་ནང་གི་བཀའ་ཕྲོགས་ནས་ཁྱེར་སོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁵ Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.

¹⁶ དེ་བཞིན་དུ་བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་བླངས་ན་ཡང༌།

¹⁶ Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.

¹⁷ རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས། དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང་བཀའ་དེའི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་འཚེ་འབྱུང་སྐབས་དད་པ་ཉམས་པར་གྱུར་བ་དང་འདྲ།

¹⁷ Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.

¹⁸ ཡང་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་རྗེས།

¹⁸ Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;

¹⁹ འཚོ་བའི་སེམས་ཁྲལ་དང་རྒྱུ་ནོར་གྱི་བསླུ་བྲིད། འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་མ་ཐུབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁹ mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.

²⁰ ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་དད་པའི་ངང་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་འབྲས་བུ་སྨིན་ཐུབ་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་དང༌། ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་བཅས་སྨིན་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁰ Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".

²¹ ཡང་ཡེ་ཤུས་“མིས་མར་མེ་ཞིག་བྲེ་ཡང་ན་ཉལ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ།

²¹ Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?

²² གང་ལགས་ཟེར་ན། སྦས་པའི་དོན་རྣམས་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གསང་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།

²² Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.

²³ རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!

²⁴ ཡང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཚོས་གང་ཐོས་པ་དེ་ལ་གཟབ་ནན་གྱིས་ཤིག ཁྱེད་ཚོས་སྣོད་ཚད་ཅི་ལྟ་བུ་ལས་མི་གཞན་ལ་བཅལ་ན། ཁྱེད་ཚོར་ཡང་དེ་འདྲ་ཞིག་སྟེར་བར་མ་ཟད་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་ཀྱང་སྟེར་བར་འགྱུར།

²⁴ "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.

²⁵ མི་སུ་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་བས་མང་བ་སྟེར་བར་འགྱུར། མེད་པ་དེ་ལ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁵ A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".

²⁶ ཡང་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདི་ནི། མི་ཞིག་གིས་ཞིང་ལ་ས་བོན་གཏོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ།

²⁶ Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.

²⁷ མི་འདི་མཚན་མོར་གཉིད་ཉལ་ཞིང་ཉིན་མོར་ཡར་ལངས། ཁོས་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པར་ས་བོན་རིམ་བཞིན་སྐྱེས་ནས་མྱུ་གུ་འབུས།

²⁷ Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.

²⁸ ས་གཞི་ཡིས་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དེ། ཐོག་མར་མྱུ་གུ་འབུས་པ་དང་དེ་ནས་སྙེ་མ་ཐོགས་པ། མཇུག་མཐར་སྙེ་མ་ལས་འབྲུ་རྡོག་སྨིན།

²⁸ A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.

²⁹ འབྲུ་རིགས་སྨིན་ནས་ཞིང་བརྔ་རན་པས་ས་བོན་འདེབས་མཁན་གྱིས་ཟོར་བས་འབྲེག་པའོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁹ Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".

³⁰ ཡང་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གང་ཞིག་གིས་བསྡུར་ཐུབ་བམ། དཔེ་གང་ཞིག་གིས་མཚོན་ཐུབ་བམ་ཞེ་ན།

³⁰ Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?

³¹ དེ་ནི་ཡུངས་འབྲུ་རྡོག་པོ་གཅིག་དང་འདྲ་སྟེ། ས་ལ་འདེབས་པའི་ས་བོན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཆུང་ཡང༌།

³¹ É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.

³² བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་སྔོ་ཚོད་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེར་ཡལ་ག་ཆེན་པོ་ཆགས་ཏེ་བྱའང་དེའི་གྲིབ་མའི་འོག་ཏུ་གནས་ཐུབ་”ཅེས་གསུངས།

³² No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".

³³ ཡེ་ཤུས་འདི་ལྟ་བུའི་དཔེ་མང་པོ་བཀོད་དེ། མི་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཇི་ཙམ་ཧ་གོ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་གསུངས།

³³ Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.

³⁴ ཁོང་གིས་དཔེ་མ་བཀོད་པར་དེ་རྣམས་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་ཤིང༌། མི་གཞན་མེད་པའི་དུས་སུ་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་དོན་ཉེ་གནས་ཚོར་གསལ་བཤད་གནང་ངོ༌། །

³⁴ Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.

³⁵ དེ་ནས་ཉིན་དེའི་དགོང་མོར་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ང་ཚོ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ལ་འགྲོའོ་”ཞེས་གསུངས།

³⁵ Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".

³⁶ ཉེ་གནས་ཚོ་མི་ཚོགས་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ཡེ་ཤུ་བཞུགས་སའི་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིན་པ་རེད། ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་གྲུ་གཞན་ཡང་ཡོད།

³⁶ Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.

³⁷ དེའི་སྐབས་རླུང་འཚུབ་ཆེན་པོ་ལངས་ཏེ་རྦ་རླབས་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་གྲུ་ཆུས་ཁེངས་གྲབས་བྱས།

³⁷ Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.

³⁸ དེ་དུས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་མཇུག་ཏུ་སྔས་འབོལ་གྱི་སྟེང་ལ་གཟིམས་ཡོད་པས་ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་མནལ་སད་དེ་“སྟོན་པ་ལགས། ང་ཚོ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐུགས་སྣང་མི་མཛད་དམ་”ཞེས་ཞུས།

³⁸ Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "

³⁹ ཁོང་མནལ་སད་དེ་ཡར་བཞེངས་ནས། རླུང་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་ཅིང་རྦ་རླབས་ལ་“ཞི་བར་གྱུར་ལ་ཁ་རོག་སྡོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང་བས། རླུང་འཇགས་ནས་མཚོ་ཡོངས་སུ་ཞི་བར་གྱུར།

³⁹ Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.

⁴⁰ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོ་ཞེད་དགོས་དོན་གང་ཡིན། ཁྱོད་རང་ཚོ་ད་དུང་ཡིད་ཆེས་མེད་དམ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "

⁴¹ ཁོ་ཚོ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“འདི་སུ་ཡིན་ནམ། རླུང་དང་རྦ་རླབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པར་བྱེད་”ཅེས་ཟེར་རོ། །

⁴¹ Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →