Marcos 4

Central Tibetan Bible (BOD) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ དེ་ནས་ཡང་ཡེ་ཤུས་ག་ལིལ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མི་དེ་ཚོ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། མི་མང་པོ་གནས་དེར་འཛོམས་པས་ཁོང་གྲུ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་དང༌། མི་ཚོགས་ཚང་མ་མཚོ་འགྲམ་ལ་བསྡད།

¹ E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.

² ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མང་པོ་གསུངས་པ་སྟེ་

² E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:

³ “ད་ཉོན་ཅིག སྔོན་ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན།

³ Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.

⁴ ས་བོན་གཏོར་བའི་སྐབས་སུ། ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་བྱ་ཚོ་འོངས་ནས་བཟས་པ་དང༌།

⁴ E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;

⁵ ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་ཞིང་སའི་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་ཡར་སྐྱེས་པ་མགྱོགས་ཀྱང༌།

⁵ E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;

⁶ ཉི་མ་ཤར་ནས་ཚིག་སྟེ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་བསྐམས།

⁶ Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་སྐྱེས་ཏེ་སྒྲིབ་ནས་འབྲས་བུ་མ་སྨིན།

⁷ E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.

⁸ ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོའི་ནང་དུ་ཟགས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་དང་ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་བཅས་སྨིན་ནོ་”ཞེས་དང༌།

⁸ E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.

⁹ མཇུག་ཏུ་ཁོང་གིས་“རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁹ E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

¹⁰ ཡེ་ཤུ་གཅིག་པུར་བཞུགས་དུས་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་དང་རྗེས་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་དཔེའི་ནང་དོན་ཅི་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་སྐབས།

¹⁰ E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.

¹¹ ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བ་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཕྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན།

¹¹ E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,

¹² མདོ་ལས།

¹² Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.

¹³ ཡང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཚོས་དཔེ་འདིའི་དོན་ཧ་མི་གོའམ། འོ་ན་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཐུབ།

¹³ E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?

¹⁴ དེ་ནི་ཞིང་འདེབས་མཁན་གྱིས་ས་བོན་བཏབ་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ།

¹⁴ O que semeia, semeia a palavra;

¹⁵ ལམ་ཁར་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་བདུད་སཱ་ཏན་ཡོང་ནས་དེའི་སེམས་ནང་གི་བཀའ་ཕྲོགས་ནས་ཁྱེར་སོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁵ E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.

¹⁶ དེ་བཞིན་དུ་བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་བླངས་ན་ཡང༌།

¹⁶ E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;

¹⁷ རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས། དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང་བཀའ་དེའི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་འཚེ་འབྱུང་སྐབས་དད་པ་ཉམས་པར་གྱུར་བ་དང་འདྲ།

¹⁷ Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.

¹⁸ ཡང་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་རྗེས།

¹⁸ E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;

¹⁹ འཚོ་བའི་སེམས་ཁྲལ་དང་རྒྱུ་ནོར་གྱི་བསླུ་བྲིད། འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་མ་ཐུབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁹ Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.

²⁰ ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་དད་པའི་ངང་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་འབྲས་བུ་སྨིན་ཐུབ་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་དང༌། ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་བཅས་སྨིན་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁰ E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.

²¹ ཡང་ཡེ་ཤུས་“མིས་མར་མེ་ཞིག་བྲེ་ཡང་ན་ཉལ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ།

²¹ E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?

²² གང་ལགས་ཟེར་ན། སྦས་པའི་དོན་རྣམས་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གསང་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།

²² Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.

²³ རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.

²⁴ ཡང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཚོས་གང་ཐོས་པ་དེ་ལ་གཟབ་ནན་གྱིས་ཤིག ཁྱེད་ཚོས་སྣོད་ཚད་ཅི་ལྟ་བུ་ལས་མི་གཞན་ལ་བཅལ་ན། ཁྱེད་ཚོར་ཡང་དེ་འདྲ་ཞིག་སྟེར་བར་མ་ཟད་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་ཀྱང་སྟེར་བར་འགྱུར།

²⁴ E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.

²⁵ མི་སུ་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་བས་མང་བ་སྟེར་བར་འགྱུར། མེད་པ་དེ་ལ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁵ Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

²⁶ ཡང་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདི་ནི། མི་ཞིག་གིས་ཞིང་ལ་ས་བོན་གཏོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ།

²⁶ E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.

²⁷ མི་འདི་མཚན་མོར་གཉིད་ཉལ་ཞིང་ཉིན་མོར་ཡར་ལངས། ཁོས་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པར་ས་བོན་རིམ་བཞིན་སྐྱེས་ནས་མྱུ་གུ་འབུས།

²⁷ E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.

²⁸ ས་གཞི་ཡིས་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དེ། ཐོག་མར་མྱུ་གུ་འབུས་པ་དང་དེ་ནས་སྙེ་མ་ཐོགས་པ། མཇུག་མཐར་སྙེ་མ་ལས་འབྲུ་རྡོག་སྨིན།

²⁸ Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.

²⁹ འབྲུ་རིགས་སྨིན་ནས་ཞིང་བརྔ་རན་པས་ས་བོན་འདེབས་མཁན་གྱིས་ཟོར་བས་འབྲེག་པའོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁹ E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.

³⁰ ཡང་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གང་ཞིག་གིས་བསྡུར་ཐུབ་བམ། དཔེ་གང་ཞིག་གིས་མཚོན་ཐུབ་བམ་ཞེ་ན།

³⁰ E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?

³¹ དེ་ནི་ཡུངས་འབྲུ་རྡོག་པོ་གཅིག་དང་འདྲ་སྟེ། ས་ལ་འདེབས་པའི་ས་བོན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཆུང་ཡང༌།

³¹ É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;

³² བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་སྔོ་ཚོད་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེར་ཡལ་ག་ཆེན་པོ་ཆགས་ཏེ་བྱའང་དེའི་གྲིབ་མའི་འོག་ཏུ་གནས་ཐུབ་”ཅེས་གསུངས།

³² Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.

³³ ཡེ་ཤུས་འདི་ལྟ་བུའི་དཔེ་མང་པོ་བཀོད་དེ། མི་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཇི་ཙམ་ཧ་གོ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་གསུངས།

³³ E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.

³⁴ ཁོང་གིས་དཔེ་མ་བཀོད་པར་དེ་རྣམས་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་ཤིང༌། མི་གཞན་མེད་པའི་དུས་སུ་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་དོན་ཉེ་གནས་ཚོར་གསལ་བཤད་གནང་ངོ༌། །

³⁴ E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.

³⁵ དེ་ནས་ཉིན་དེའི་དགོང་མོར་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ང་ཚོ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ལ་འགྲོའོ་”ཞེས་གསུངས།

³⁵ E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.

³⁶ ཉེ་གནས་ཚོ་མི་ཚོགས་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ཡེ་ཤུ་བཞུགས་སའི་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིན་པ་རེད། ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་གྲུ་གཞན་ཡང་ཡོད།

³⁶ E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.

³⁷ དེའི་སྐབས་རླུང་འཚུབ་ཆེན་པོ་ལངས་ཏེ་རྦ་རླབས་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་གྲུ་ཆུས་ཁེངས་གྲབས་བྱས།

³⁷ E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.

³⁸ དེ་དུས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་མཇུག་ཏུ་སྔས་འབོལ་གྱི་སྟེང་ལ་གཟིམས་ཡོད་པས་ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་མནལ་སད་དེ་“སྟོན་པ་ལགས། ང་ཚོ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐུགས་སྣང་མི་མཛད་དམ་”ཞེས་ཞུས།

³⁸ E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?

³⁹ ཁོང་མནལ་སད་དེ་ཡར་བཞེངས་ནས། རླུང་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་ཅིང་རྦ་རླབས་ལ་“ཞི་བར་གྱུར་ལ་ཁ་རོག་སྡོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང་བས། རླུང་འཇགས་ནས་མཚོ་ཡོངས་སུ་ཞི་བར་གྱུར།

³⁹ E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.

⁴⁰ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོ་ཞེད་དགོས་དོན་གང་ཡིན། ཁྱོད་རང་ཚོ་ད་དུང་ཡིད་ཆེས་མེད་དམ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?

⁴¹ ཁོ་ཚོ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“འདི་སུ་ཡིན་ནམ། རླུང་དང་རྦ་རླབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པར་བྱེད་”ཅེས་ཟེར་རོ། །

⁴¹ E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →