Marcos 4

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ དེ་ནས་ཡང་ཡེ་ཤུས་ག་ལིལ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་མི་དེ་ཚོ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། མི་མང་པོ་གནས་དེར་འཛོམས་པས་ཁོང་གྲུ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་དང༌། མི་ཚོགས་ཚང་མ་མཚོ་འགྲམ་ལ་བསྡད།

¹ Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.

² ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མང་པོ་གསུངས་པ་སྟེ་

² Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:

³ “ད་ཉོན་ཅིག སྔོན་ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན།

³ Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;

⁴ ས་བོན་གཏོར་བའི་སྐབས་སུ། ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་བ་བྱ་ཚོ་འོངས་ནས་བཟས་པ་དང༌།

⁴ e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

⁵ ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་ཞིང་སའི་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་ཡར་སྐྱེས་པ་མགྱོགས་ཀྱང༌།

⁵ Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;

⁶ ཉི་མ་ཤར་ནས་ཚིག་སྟེ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་མེད་པས་བསྐམས།

⁶ mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་སྐྱེས་ཏེ་སྒྲིབ་ནས་འབྲས་བུ་མ་སྨིན།

⁷ E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.

⁸ ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོའི་ནང་དུ་ཟགས་ནས་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་སྨིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་དང་ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་བཅས་སྨིན་ནོ་”ཞེས་དང༌།

⁸ Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.

⁹ མཇུག་ཏུ་ཁོང་གིས་“རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁹ E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

¹⁰ ཡེ་ཤུ་གཅིག་པུར་བཞུགས་དུས་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་དང་རྗེས་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་དཔེའི་ནང་དོན་ཅི་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་སྐབས།

¹⁰ Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.

¹¹ ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བ་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཕྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན།

¹¹ E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;

¹² མདོ་ལས།

¹² para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.

¹³ ཡང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཚོས་དཔེ་འདིའི་དོན་ཧ་མི་གོའམ། འོ་ན་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཐུབ།

¹³ Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?

¹⁴ དེ་ནི་ཞིང་འདེབས་མཁན་གྱིས་ས་བོན་བཏབ་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ།

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ ལམ་ཁར་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་བདུད་སཱ་ཏན་ཡོང་ནས་དེའི་སེམས་ནང་གི་བཀའ་ཕྲོགས་ནས་ཁྱེར་སོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁵ E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.

¹⁶ དེ་བཞིན་དུ་བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་བླངས་ན་ཡང༌།

¹⁶ Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;

¹⁷ རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས། དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང་བཀའ་དེའི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་འཚེ་འབྱུང་སྐབས་དད་པ་ཉམས་པར་གྱུར་བ་དང་འདྲ།

¹⁷ mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.

¹⁸ ཡང་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་རྗེས།

¹⁸ Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;

¹⁹ འཚོ་བའི་སེམས་ཁྲལ་དང་རྒྱུ་ནོར་གྱི་བསླུ་བྲིད། འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་མ་ཐུབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁹ mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.

²⁰ ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་དད་པའི་ངང་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་འབྲས་བུ་སྨིན་ཐུབ་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁ་ཤས་ལྡབ་སུམ་ཅུ་དང༌། ཁ་ཤས་ལྡབ་དྲུག་ཅུ། ཁ་ཤས་ལྡབ་བརྒྱ་བཅས་སྨིན་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁰ Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.

²¹ ཡང་ཡེ་ཤུས་“མིས་མར་མེ་ཞིག་བྲེ་ཡང་ན་ཉལ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནམ།

²¹ Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?

²² གང་ལགས་ཟེར་ན། སྦས་པའི་དོན་རྣམས་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གསང་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།

²² Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.

²³ རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.

²⁴ ཡང་ཁོང་གིས་“ཁྱེད་ཚོས་གང་ཐོས་པ་དེ་ལ་གཟབ་ནན་གྱིས་ཤིག ཁྱེད་ཚོས་སྣོད་ཚད་ཅི་ལྟ་བུ་ལས་མི་གཞན་ལ་བཅལ་ན། ཁྱེད་ཚོར་ཡང་དེ་འདྲ་ཞིག་སྟེར་བར་མ་ཟད་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་ཀྱང་སྟེར་བར་འགྱུར།

²⁴ Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.

²⁵ མི་སུ་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་བས་མང་བ་སྟེར་བར་འགྱུར། མེད་པ་དེ་ལ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁵ Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.

²⁶ ཡང་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདི་ནི། མི་ཞིག་གིས་ཞིང་ལ་ས་བོན་གཏོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ།

²⁶ Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,

²⁷ མི་འདི་མཚན་མོར་གཉིད་ཉལ་ཞིང་ཉིན་མོར་ཡར་ལངས། ཁོས་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པར་ས་བོན་རིམ་བཞིན་སྐྱེས་ནས་མྱུ་གུ་འབུས།

²⁷ e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.

²⁸ ས་གཞི་ཡིས་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དེ། ཐོག་མར་མྱུ་གུ་འབུས་པ་དང་དེ་ནས་སྙེ་མ་ཐོགས་པ། མཇུག་མཐར་སྙེ་མ་ལས་འབྲུ་རྡོག་སྨིན།

²⁸ A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.

²⁹ འབྲུ་རིགས་སྨིན་ནས་ཞིང་བརྔ་རན་པས་ས་བོན་འདེབས་མཁན་གྱིས་ཟོར་བས་འབྲེག་པའོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁹ Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.

³⁰ ཡང་ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གང་ཞིག་གིས་བསྡུར་ཐུབ་བམ། དཔེ་གང་ཞིག་གིས་མཚོན་ཐུབ་བམ་ཞེ་ན།

³⁰ Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?

³¹ དེ་ནི་ཡུངས་འབྲུ་རྡོག་པོ་གཅིག་དང་འདྲ་སྟེ། ས་ལ་འདེབས་པའི་ས་བོན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཆུང་ཡང༌།

³¹ É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;

³² བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་སྔོ་ཚོད་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེར་ཡལ་ག་ཆེན་པོ་ཆགས་ཏེ་བྱའང་དེའི་གྲིབ་མའི་འོག་ཏུ་གནས་ཐུབ་”ཅེས་གསུངས།

³² mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.

³³ ཡེ་ཤུས་འདི་ལྟ་བུའི་དཔེ་མང་པོ་བཀོད་དེ། མི་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཇི་ཙམ་ཧ་གོ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་གསུངས།

³³ E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.

³⁴ ཁོང་གིས་དཔེ་མ་བཀོད་པར་དེ་རྣམས་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་ཤིང༌། མི་གཞན་མེད་པའི་དུས་སུ་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་དོན་ཉེ་གནས་ཚོར་གསལ་བཤད་གནང་ངོ༌། །

³⁴ E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.

³⁵ དེ་ནས་ཉིན་དེའི་དགོང་མོར་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ང་ཚོ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ལ་འགྲོའོ་”ཞེས་གསུངས།

³⁵ Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.

³⁶ ཉེ་གནས་ཚོ་མི་ཚོགས་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ཡེ་ཤུ་བཞུགས་སའི་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིན་པ་རེད། ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་གྲུ་གཞན་ཡང་ཡོད།

³⁶ E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.

³⁷ དེའི་སྐབས་རླུང་འཚུབ་ཆེན་པོ་ལངས་ཏེ་རྦ་རླབས་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་གྲུ་ཆུས་ཁེངས་གྲབས་བྱས།

³⁷ E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.

³⁸ དེ་དུས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་མཇུག་ཏུ་སྔས་འབོལ་གྱི་སྟེང་ལ་གཟིམས་ཡོད་པས་ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་མནལ་སད་དེ་“སྟོན་པ་ལགས། ང་ཚོ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐུགས་སྣང་མི་མཛད་དམ་”ཞེས་ཞུས།

³⁸ Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?

³⁹ ཁོང་མནལ་སད་དེ་ཡར་བཞེངས་ནས། རླུང་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་ཅིང་རྦ་རླབས་ལ་“ཞི་བར་གྱུར་ལ་ཁ་རོག་སྡོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང་བས། རླུང་འཇགས་ནས་མཚོ་ཡོངས་སུ་ཞི་བར་གྱུར།

³⁹ E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.

⁴⁰ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོ་ཞེད་དགོས་དོན་གང་ཡིན། ཁྱོད་རང་ཚོ་ད་དུང་ཡིད་ཆེས་མེད་དམ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?

⁴¹ ཁོ་ཚོ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“འདི་སུ་ཡིན་ནམ། རླུང་དང་རྦ་རླབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པར་བྱེད་”ཅེས་ཟེར་རོ། །

⁴¹ Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →