Lucas 22
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARC
1 དེ་ཡང་སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་ནམ་པེ་སག་ཅེས་བྱ་བའི་དུས་ཆེན་ཉེ་བར་སླེབས་པ་དང༌།
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 མི་ཚོགས་ལ་འཇིགས་པས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་ཡིས་ཡེ་ཤུ་གཡོ་ཐབས་ཀྱི་ངང་ནས་གསོད་པའི་གོ་སྐབས་བཙལ།
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 ཡང་ཡེ་ཤུའི་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལས་ཡུ་དཱ་དབྱི་སི་ཀར་རེ་ཞེས་ཟེར་བའི་མི་ཞིག་གི་སེམས་ནང་དུ་བདུད་སཱ་ཏན་ཞུགས་ཏེ།
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་རྣམས་དང༌། མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་སྲུང་དམག་གི་དཔོན་པོའི་རྩར་སོང་ནས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་རྒྱུའི་གྲོས་སྡུར་བྱས།
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 ཁོ་ཚོས་སྐད་ཆ་འདི་ཐོས་ནས་ཧ་ཅང་དགའ་པོ་བྱུང་སྟེ་ཁོ་ལ་དངུལ་སྤྲོད་རྒྱུའི་ཁས་ལེན་བྱས།
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 ཁོས་དེ་ལ་མོས་མཐུན་བྱས་པ་དང༌། མི་ཚོགས་མེད་པའི་སྐབས་དང་བསྟུན་ནས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་རྒྱུའི་གོ་སྐབས་བཙལ།
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 དེ་ནས་སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་གྱི་ཉིན་དང་པོར་སླེབས་དུས། པེ་སག་གི་ལུ་གུ་གསོད་དགོས་པའི་ཉིན་མོ་ཡིན་ཏེ།
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 ཡེ་ཤུས་“སོང་ལ་ང་ཚོས་ཟ་བའི་ཕྱིར་པེ་སག་གི་གསོལ་སྟོན་གྲ་སྒྲིག་བྱོས་”ཞེས་གསུངས་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡོ་ཧ་ནན་མངགས།
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“ང་ཚོ་གང་དུ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་པར་འགྲོ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབས་ནས་དེར་ཆུ་བུམ་འཁྱེར་བའི་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཁྱེད་གཉིས་དང་འཕྲད་ཅིང༌། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཁོ་འཛུལ་སའི་ཁང་པ་ལ་སོང༌།
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་དེའི་བདག་པོ་ལ་སྟོན་པས་ང་དང་ངའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་དུ་པེ་སག་གི་ཟས་ཟ་བའི་ཁང་མིག་གང་དུ་ཡོད་ཅེས་ཤོད་ཅིག
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 མི་དེས་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ནང་ཆས་སོགས་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཡོད་པའི་ཐོག་ཁང་ཆེན་པོ་ཞིག་བསྟན་ཡོང༌། ཁྱེད་ཀྱིས་གནས་དེ་རུ་གྲ་སྒྲིག་གྱིས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 ཉེ་གནས་དེ་གཉིས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་སྟེ་ཁོང་གིས་གསུངས་པ་ལྟར་མཐོང་ཞིང་གནས་དེར་པེ་སག་གི་གསོལ་སྟོན་བཤམས་སོ། །
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 དུས་ལ་འབབ་པའི་ཚེ་ཁོང་དང་སྐུ་ཚབ་རྣམས་འཁོར་དང་བཅས་པ་གསོལ་སྟོན་དུ་བཞུགས།
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་སྔོན་དུ་པེ་སག་གི་གསོལ་སྟོན་འདི་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཤིན་ཏུ་ཟ་བར་འདོད།
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 གང་ཡིན་ཞེ་ན། ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དེའི་ནང་དོན་མ་འགྲུབ་པའི་བར་དུ་ངས་ཡང་བསྐྱར་མི་ཟའོ་”ཞེས་གསུངས།
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 ཡང་ཁོང་གིས་ཕོར་པ་ཞིག་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཤིང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་ནས་ཁོང་གིས་“འདི་བླངས་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་བགོ་བཤའ་བྱོས།
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ད་ནས་བཟུང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་མ་སླེབས་པའི་བར་དུ་ངས་རྒུན་འབྲུམ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ལས་མི་འཐུང་ངོ་”ཞེས་གསུངས།
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཤིང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་ནས་དུམ་བུར་བགོས་ནས་ཁོ་རྣམས་ལ་གནང་སྟེ་“འདི་ནི་ངའི་ལུས་ཡིན་ཏེ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་ཡིན། ང་དྲན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བྱོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་རྣམས་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་རྗེས་སུ། ཁོང་གིས་ཕོར་པ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་“ཕོར་པ་འདི་ནི་ངའི་ཁྲག་གིས་བཀོད་པའི་ཞལ་ཆད་གསར་པ་ཡིན་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་འཐོན་ནོ།
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ལྟོས་ཤིག ང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་གྱི་ལག་པ་དེའང་ང་དང་མཉམ་དུ་ཅོག་ཙེའི་སྒང་ལ་ཡོད།
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 དཀོན་མཆོག་གི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འཆི་དགོས་ཀྱང༌། དགྲའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་མཁན་དེར་ཆད་པ་ཕོག་ངེས་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཕན་ཚུན་དེ་ལྟར་བྱེད་མཁན་སུ་ཡིན་པའི་སྐོར་གྲོས་བསྡུར་བྱས།
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 དེ་ནས་ཁོ་ཚོའི་ནང་སུ་མཆོག་ཏུ་རྩི་བའི་རྩོད་གླེང་བྱུང་སྐབས།
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཕྱི་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཁོ་ཚོར་དབང་སྒྱུར་བྱེད་ཅིང༌། ཁོ་ཚོའི་དཔོན་རིགས་ལ་སྦྱིན་བདག་ཞེས་ཟེར་ཡང༌།
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 ཁྱེད་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱེད་མི་རུང༌། ཁྱེད་ཚོ་ལས་སུ་ཞིག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་དེ་ཆུང་ཤོས་འདྲ་བ་དང༌། འགོ་ཁྲིད་པ་གཡོག་བྱེད་མཁན་འདྲ་བར་འགྱུར་དགོས།
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 ཅོག་ཙེར་གསོལ་བ་བཞེས་མཁན་དང་གཡོག་པོ་བྱེད་མཁན་གཉིས་ལས་སུ་ཞིག་ཆེ། གསོལ་བ་བཞེས་མཁན་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཀྱང་ང་ནི་ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་གཡོག་བྱེད་མཁན་དང་འདྲའོ།
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 ང་ཉམས་ཚོད་ལེན་དུས་ཁྱེད་རྣམས་ང་དང་མཉམ་དུ་གནས་པས།
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 — ausente —
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 — ausente —
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ཡང་ཁོང་གིས་“སི་མོན། སི་མོན། ཉོན་ཅིག སཱ་ཏན་གྱིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་གྲོ་ཞིབ་ཁྲོལ་ཚག་རྒྱག་པ་དང་འདྲ་བའི་ཉམས་ཚོད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོག་མཆན་ཞུས།
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 འོན་ཀྱང་ཁྱོད་རང་གི་དད་པ་མི་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ངས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡིན། ཁྱོད་ཕྱིར་ལོག་བྱས་ནས་ཉེ་གནས་གཞན་རྣམས་ལ་བརྟན་པར་བྱོས་”ཞེས་གསུངས།
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ། ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་བཙོན་ཁང་ལ་འགྲོ་བ་དང༌། འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་སེམས་ཡོད་”ཅེས་བཤད།
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“པེ་ཏྲོ། ངས་ཁྱོད་ལ་ཟེར་རྒྱུར། དེ་རིང་གི་མཚན་མོ་འདི་རང་ལ་བྱ་ཕོས་སྐད་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཐེངས་གསུམ་སྨྲ་བར་ངེས་སོ་”ཞེས་གསུངས།
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 ཡང་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་དངུལ་ཁུག་གམ། ཁུག་མ། ལྷམ་བཅས་མེད་པར་གཏོང་སྐབས། ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཚང་ངམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོས་“ང་ཚོར་ཅི་ཡང་མ་ཚང་”ཞེས་སྨྲས།
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 ཡང་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ད་སུ་ལ་དངུལ་ཁུག་གམ། ཁུག་མ་ཡོད་ན་དེ་རྣམས་ཁུར་ཞིག སུ་ལ་རལ་གྲི་མེད་པ་དེས་ཕྱི་གོས་བཙོངས་ནས་རལ་གྲི་ཞིག་ཉོ་དགོས།
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 ངས་ཁྱེད་ཚོར་ཟེར་རྒྱུར། གསུང་རབ་ནང་གང་བྲིས་པ་བཞིན། ཁོང་ནི་ཉེས་ཅན་གྱི་གྲས་སུ་བརྩིས་ཞེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་དགོས། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ངའི་སྐོར་ལ་གང་བྲིས་ཡོད་པ་དེ་ང་རང་བརྒྱུད་ནས་འགྲུབ་བཞིན་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 ཁོ་ཚོས་“གཙོ་བོ། གཟིགས་དང༌། རལ་གྲི་གཉིས་འདུག་”ཅེས་ཟེར་བས་ལན་དུ་ཁོང་གིས་“དོན་དེ་ཚར་རོ་”ཞེས་གསུངས།
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱོན་ཏེ་ཁོང་རང་གི་ལུགས་སྲོལ་ལྟར་སྐྱུར་རུ་ཟེར་བའི་ཤིང་གི་རི་ལ་ཕེབས་པ་དང༌། ཉེ་གནས་རྣམས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 དེར་སླེབས་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱོད་རྣམས་ཉམས་ཚོད་ནང་དུ་མི་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌།
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 ཁོ་ཚོ་དང་ཁ་བྲལ་ཏེ་ཡེ་ཤུ་རྡོ་རྒྱང་གཅིག་ཙམ་ཕར་ཕེབས། ཞབས་པུས་སར་བཙུགས་ནས་ཁོང་གིས་
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “ཀྱེ་ཡབ་ལགས། ཁྱེད་ཐུགས་མཉེས་པ་ཡིན་ན་ཕོར་པ་འདི་ང་ལས་ཕར་ལེན་མཛོད། འོན་ཀྱང་ངའི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཁྱེད་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་”ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ།
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 དེའི་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་ཕོ་ཉ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱོན་ནས། ཁོང་གི་ཐུགས་བརྟན་པོར་མཛད།
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 སྡུག་བསྔལ་ཚད་མེད་མྱོང་སྟེ་ཁོང་གིས་དེ་བས་ཀྱང་གསོལ་སྨོན་ནན་གྱིས་ཞུས་པ་དང༌། ཁོང་གི་རྔུལ་ཆུ་ནི་ཁྲག་གི་ཐིགས་པ་ལྟར་ས་ལ་ལྷུངས།
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 ཁོང་གསོལ་སྨོན་བཏབ་ནས་བཞེངས་ཏེ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱི་རྩར་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོ་རྣམས་སེམས་སྐྱོ་ནས་གཉིད་ཁུག་པར་གཟིགས།
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 ཁོ་ཚོར་“ཅིའི་ཕྱིར་གཉིད་ཉལ། ལོངས་ལ་ཁྱོད་ཚོ་ཉམས་ཚོད་ནང་དུ་མི་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུང་སྐབས་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལས་ཡུ་དཱ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་མི་ཚོགས་ཁྲིད་དེ་ཡོང་བ་དང༌། ཁོས་ཡེ་ཤུ་ལ་འོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང༌།
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཡུ་དཱ། ཁྱོད་ཀྱིས་འོ་ཡིས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་དམ་”ཞེས་གསུངས།
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 ཉེ་འགྲམ་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིག་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་པ་མཐོང་ནས་ཁོ་ཚོས་“གཙོ་བོ། ང་ཚོས་རལ་གྲི་རྒྱག་གམ་”ཞེས་དྲིས།
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་མི་ཞིག་གིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་གཡོག་པོར་རལ་གྲི་བརྒྱབ་ནས་རྣ་བ་གཡས་པ་བཅད།
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་“དེ་ལྟར་མ་བྱོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་ནས་མི་དེའི་རྣ་བར་རེག་ནས་གསོས་པར་མཛད།
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 ཡང་ཡེ་ཤུས་ཁོང་འཛིན་བཟུང་བྱེད་དུ་ཡོང་བ་རྣམས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་སྲུང་དམག་གི་དཔོན་པོ་དང༌། རྒན་པོ་བཅས་ལ་“ཁྱེད་ཚོས་རལ་གྲི་དང་དབྱུག་པ་ཁྱེར་ནས་ཇག་པ་འཛིན་པ་ལྟར་ང་འཛིན་དུ་ཡོང་ངམ།
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 ང་ཉིན་རེ་བཞིན་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡོད་ནའང༌། ཁྱེད་ཚོས་ང་བཟུང་མེད། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དུས་དང་མུན་ནག་གི་དབང་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱས་ནས་ཁོ་ཚོས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་ཁང་ཆེན་ལ་ཁྲིད་པ་དང༌། པེ་ཏྲོའང་རྒྱང་རིང་ནས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 སྒོ་རའི་དཀྱིལ་ལ་མེ་ཞིག་བཏང་ནས་མི་དེ་ཚོ་ལྷན་དུ་བསྡད་པ་དང༌། པེ་ཏྲོ་ཡང་དེ་ཚོའི་ཁྲོད་ལ་བསྡད།
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 པེ་ཏྲོ་མེའི་འོད་ཀྱི་འོག་ཏུ་བསྡད་ནས་ཁོ་ལ་ནན་གྱིས་བལྟས་པས་གཡོག་མོ་ཞིག་གིས་“མི་འདི་ཡང་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་གཅིག་རེད་”ཅེས་སྨྲས་པ་ན།
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 པེ་ཏྲོས་ཁས་མ་བླངས་ཏེ་“བུ་མོ། ངས་ཁོ་ངོ་མི་ཤེས་”ཞེས་བཤད།
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 དེ་ནས་ཅུང་མ་འགོར་བར་མི་གཞན་ཞིག་གིས་ཁོ་མཐོང་ནས་“ཁྱེད་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་རེད་”ཅེས་བཤད། འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོས་“ང་གཏན་ནས་མ་ཡིན་”ཞེས་ཟེར།
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 ཆུ་ཚོད་གཅིག་ཙམ་འགོར་བའི་རྗེས་སུ་མི་གཞན་ཞིག་གིས་“སྐྱེས་པ་འདི་ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་མི་ཞིག་ཡིན་པས་དངོས་གནས་དེ་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིན་པར་ངེས་”ཞེས་ཨུ་ཚུགས་བྱས་ཀྱང༌།
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 པེ་ཏྲོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བཤད་པ་ངས་མི་ཤེས་”ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་བྱ་ཕོས་སྐད་གྲགས།
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 གཙོ་བོས་ཞལ་ཕྱིར་སྐོར་ཏེ་པེ་ཏྲོ་ལ་གཟིགས་པ་དང༌། པེ་ཏྲོ་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རང་ལ། དེ་རིང་གི་མཚན་མོ་འདི་རང་ལ་བྱ་ཕོས་སྐད་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཐེངས་གསུམ་ཟེར་བར་ངེས་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དྲན་པས།
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 ཁོ་ཕྱིར་སོང་ནས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བས་ངུས།
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 སྲུང་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱས་ནས་བརྡུངས་ཏེ།
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 སྤྱན་ཟུང་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ཏེ་ཁོང་ལ་“ད་མངོན་ཤེས་ཤོད་ཅིག ཁྱོད་རྡུང་མཁན་དེ་སུ་ཡིན་”ཅེས་བརྗོད་པ་དང༌།
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 ཁ་ངན་བཤད་དེ་ཁོང་ལ་དམའ་འབེབས་མང་པོ་བཏང༌།
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་རྒན་པོ་དང༌། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་བཅས་འཛོམས་ནས་ཁོང་རྒྱལ་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་འཁྲིད་དུ་བཅུག
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 མི་དེ་ཚོས་“ཁྱོད་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ན་ང་ཚོ་ལ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་སྨྲས་པས་ཁོང་གིས་“གལ་ཏེ་ངས་ཁྱེད་ཚོར་བཤད་ན། ཁྱེད་ཚོས་ཡིད་མི་ཆེས་ཤིང༌།
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 གལ་ཏེ་ངས་ཁྱེད་ཚོར་དྲི་བ་ཞིག་དྲིས་ན་ལན་མི་རྒྱག
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 འོན་ཀྱང་ད་ནས་བཟུང་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དབང་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་གཡས་སུ་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 ཡང་ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་“བྱས་ན་ཁྱོད་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པས་ལན་དུ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ལྟར་ང་དེ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་“ད་དུང་དཔང་པོ་ཅི་དགོས། ང་ཚོ་རང་གིས་ཁོའི་ཁ་ནས་ཐོས་”ཞེས་སྨྲས་སོ། །
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.