Lucas 18

Central Tibetan Bible (BOD) vs BKJ

Sair da comparação

BOD

BKJ BKJ

¹ དེའི་རྗེས་སུ་དེ་རྣམས་ཡིད་མི་ཞུམ་པར་སྨོན་ལམ་ཡང་ཡང་འདེབས་དགོས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དཔེའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་གསུངས།

¹ E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,

² “གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་ལ་དཀོན་མཆོག་གམ། ཡང་ན་མི་རྣམས་ལ་མི་བཀུར་བའི་ཁྲིམས་དཔོན་ཡོད་པ་དང༌།

² dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;

³ གྲོང་ཁྱེར་དེ་ལ་ཁོའི་མདུན་དུ་ཡང་ཡང་ཡོང་བའི་ཡུགས་མོ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁོ་མོས་དེ་ལ་ངའི་ཁ་གཏད་ལས་སྲུང་བར་མཛོད་ཅེས་ཞུས།

³ e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.

⁴ རེ་ཞིག་དེ་ལྟར་བྱེད་མ་འདོད་ཀྱང༌། རྗེས་སུ་ཁོས་ངས་དཀོན་མཆོག་གམ། ཡང་ན་མི་རྣམས་ལ་མི་བཀུར་ཡང༌།

⁴ E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,

⁵ ཡུགས་མོ་འདིས་ང་ལ་སུན་པོ་བྱེད་པས་ངས་མོའི་ཁ་གཏད་ལས་སྲུང་བར་བྱ། དེ་མིན་ན་ཁོ་མོ་ཡང་ཡང་ཡོང་བས་ང་ངལ་བས་དུབ་བོ་སྙམ་”ཞེས་གསུངས།

⁵ todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.

⁶ ཡང་གཙོ་བོས་“དྲང་པོ་མིན་པའི་ཁྲིམས་དཔོན་གྱིས་གང་བཤད་པ་དེ་ལ་ཉོན་ཞིག

⁶ E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.

⁷ དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་མཁན་ཉིད་ཀྱིས་བདམས་པ་ལ་སྲུང་བར་མི་མཛོད་དམ། མི་དེ་ཚོར་རོགས་པ་གནང་བར་ཡུན་རིང་པོར་འགོར་རམ།

⁷ E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?

⁸ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ཁོང་གིས་མྱུར་དུ་ཁོ་ཚོ་སྲུང་བར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་འཇིག་རྟེན་འདིར་དད་ལྡན་རྣམས་རྙེད་པར་འགྱུར་རམ་”ཞེས་གསུངས།

⁸ Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?

⁹ ཡང་རང་ཉིད་དྲང་པོ་ཡིན་པར་བསམ་ཞིང་མི་གཞན་ལ་མཐོང་ཆུང་བྱེད་པའི་མི་ཁ་ཤས་ལ་དཔེ་འགྲེ་བྱས་ནས་ཁོང་གིས་

⁹ E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:

¹⁰ “ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཞིག་དང་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་ཞིག་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཆེད་དུ་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་སོང༌།

¹⁰ Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.

¹¹ ཕཱ་རུ་ཤི་པ་གཅིག་པོར་ལངས་ཏེ། ཀྱེ་དཀོན་མཆོག ང་ཁ་བསླུས་རྒྱག་མཁན་ནམ། དྲང་པོ་མིན་པའམ། ལོག་གཡེམ་བྱེད་མཁན་མི་གཞན་པ་དང་མི་འདྲ་ཞིང༌། ཁྲལ་སྡུད་མཁན་འདི་དང་ཡང་མི་འདྲ་བས་ཁྱེད་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཞུ།

¹¹ O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.

¹² ངས་གཟའ་འཁོར་ཞིག་ལ་སྨྱུང་གནས་ཐེངས་གཉིས་སྲུང་ཞིང༌། ཡོང་འབབ་ཐམས་ཅད་ལས་བཅུ་ཆ་གཅིག་དཀོན་མཆོག་ལ་འབུལ་ཞེས་སྨོན་ལམ་བཏབ།

¹² Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.

¹³ འོན་ཀྱང་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དེ་ཐག་རིང་པོར་ལངས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཡར་ལྟ་བར་མི་ཕོད་ཅིང༌། བྲང་ཁོག་བརྡུངས་ཏེ། ཀྱེ་དཀོན་མཆོག ང་སྡིག་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཞེས་བཤད།

¹³ E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!

¹⁴ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། གཞན་དེ་ལས་མི་འདི་ཡང་དག་པར་གྱུར་ནས་ཁྱིམ་དུ་སོང༌། གང་ལགས་ཤེ་ན། རང་གིས་རང་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་མཁན་ཐམས་ཅད་དམའ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། རང་གིས་རང་ལ་དམའ་བར་རྩི་མཁན་ཐམས་ཅད་བཀུར་སྟི་འཐོབ་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

¹⁴ Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.

¹⁵ མི་རྣམས་ཀྱིས་བྱིས་པ་ཡང་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཕྱག་གིས་རེག་པའི་ཕྱིར་ཁུར་ཡོང་ཞིང༌། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་ཁོ་ཚོར་གཤེ་གཤེ་བཏང༌།

¹⁵ E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.

¹⁶ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་བའི་བཀའ་གནང་སྟེ་“ཁོ་ཚོ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཁོངས་གཏོགས་ཡིན་པས། ཕྲུ་གུ་ཆུང་ངུ་མ་འགོག་པར་ངའི་དྲུང་དུ་ཡོང་དུ་ཆུག་ཅིག

¹⁶ Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.

¹⁷ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། སུ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཕྲུ་གུ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་དུ་མི་བླངས་ན། དེའི་ནང་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་འགྲོ་མི་ཐུབ་བོ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁷ Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.

¹⁸ དེ་ནས་དཔོན་པོ་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་བཟང་པོ་ལགས། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ཐོབ་ཕྱིར་ངས་གང་ཞིག་བྱ་དགོས་སམ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།

¹⁸ E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?

¹⁹ ཡེ་ཤུས་མི་དེར་“ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བཟང་པོ་ཟེར། དཀོན་མཆོག་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་བཟང་པོ་གཅིག་ཀྱང་མེད།

¹⁹ E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.

²⁰ ལོག་གཡེམ་མ་བྱེད། མིའི་སྲོག་མ་གཅོད། རྐུ་མ་མ་རྐུས། རྫུན་གྱི་དཔང་པོ་མ་བྱེད། རང་གི་ཕ་མར་བརྩི་བཀུར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པའི་བཀའ་ཁྲིམས་འདི་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།

²⁰ Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.

²¹ ཡང་མི་དེས་“ངས་ཆུང་དུས་ནས་བཀའ་འདི་ཐམས་ཅད་བསྲུངས་པ་ཡིན་”ཞེས་ཞུས།

²¹ E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.

²² དེ་གསན་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཁྱོད་ལ་ད་དུང་དོན་གཅིག་མི་ཚང་བས། རང་ལ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཙོངས་ཏེ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་ཅིག དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཁྱོད་ལ་རྒྱུ་ནོར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཤོག ངའི་རྗེས་སུ་འབྲོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པ་ལ།

²² Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.

²³ མི་དེ་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་པོ་ཡིན་པས་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་སྐྱོ་པོར་འགྱུར།

²³ E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.

²⁴ མི་དེར་གཟིགས་ནས་ཡེ་ཤུས་“ཕྱུག་པོ་རྣམས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནང་དུ་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའོ།

²⁴ E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!

²⁵ མི་ཕྱུག་པོ་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ནང་ལ་འགྲོ་བ་ལས་རྔ་མོང་ཞིག་ཁབ་མིག་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་བ་སླའོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

²⁵ Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.

²⁶ དེ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་“འོ་ན་སུ་ཞིག་ལ་ཐར་བ་ཐོབ་ཐུབ་བམ་”ཞེས་ཞུས།

²⁶ E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?

²⁷ ཡེ་ཤུས་“དེ་ནི་མི་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་ལ་སྲིད་དོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁷ E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.

²⁸ དེ་ནས་པེ་ཏྲོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་གཟིགས་དང༌། ང་ཚོས་ཐམས་ཅད་དོར་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།

²⁸ Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.

²⁹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ངས་ཁྱེད་ཚོར་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། མི་སུ་ཞིག་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དོན་དུ་རང་གི་ཁྱིམ་ཚང་ངམ། བཟའ་ཟླའམ། སྤུན་ནམ། ཕ་མའམ། བུ་ཕྲུག་བཅས་བཞག་ན།

²⁹ E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,

³⁰ མི་དེ་ལ་ཚེ་འདིར་ལྡབ་འགྱུར་གྱིས་མང་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། མ་འོངས་པར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་འཐོབ་པར་ངེས་”ཞེས་གསུངས།

³⁰ que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.

³¹ དེ་ནས་ཁོང་གིས་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཟུར་དུ་ཁྲིད་དེ་ཁོ་ཚོར་“ལྟོས་དང༌། ད་ང་ཚོ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་ལ། ལུང་སྟོན་པས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུའི་སྐོར་བྲིས་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར།

³¹ Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.

³² མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཕྱི་པ་རྣམས་ལ་གཏད་ནས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་འཕྱ་དམོད་བྱེད་དེ་ཁ་ངན་བཤད་ནས་མཆིལ་མ་གཏོར་བར་འགྱུར་བ་དང༌།

³² Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;

³³ རྟ་ལྕག་གིས་བརྡུངས་ནས་གསོད་པར་འགྱུར། དེ་ནས་ཉིན་གསུམ་པར་ཁོང་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས།

³³ e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.

³⁴ ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་དེའི་དོན་ཧ་མ་གོ དོན་དེ་ཁོ་ཚོ་ལ་སྦས་ཡོད་པས་མ་རྟོགས།

³⁴ E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.

³⁵ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡེ་རུ་ཀོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས། སྤྲང་པོ་ལོང་བ་ཞིག་ལམ་ཁར་བསྡད་ནས་སློང་བཞིན་ཡོད།

³⁵ E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.

³⁶ སྤྲང་པོ་དེས་མི་ཚོགས་ཕར་འགྲོ་བཞིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་མི་གཞན་ལ་གང་འབྱུང་བའི་སྐོར་སྐད་ཆ་དྲིས་པ་ན།

³⁶ E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.

³⁷ མི་དེ་ཚོས་“ན་ཙ་རེལ་པ་ཡེ་ཤུ་ཕར་ཕེབས་བཞིན་འདུག་”ཅེས་བཤད།

³⁷ E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.

³⁸ སྤྲང་པོ་དེས་སྐད་ཆེན་པོས་“ཀྱེ། ཡེ་ཤུ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས། ང་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་དང་”ཞེས་ཞུས།

³⁸ E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.

³⁹ སྔོན་ལ་འགྲོ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་ཁ་རོག་སྡོད་ཅེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ནའང༌། ཁོས་དེ་བས་སྐད་ཆེན་པོས་“ཀྱེ། དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་རོགས་”ཞེས་ཞུས།

³⁹ E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.

⁴⁰ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཕེབས་མཚམས་བཞག་སྟེ་“ལོང་བ་དེ་ཚུར་ཁྲིད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང༌། མི་དེ་ཡེ་ཤུའི་མདུན་དུ་སླེབས་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་

⁴⁰ E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,

⁴¹ “ངས་ཁྱེད་ལ་གང་བྱེད་དགོས་སམ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། མི་ལོང་བ་དེས་“སློབ་དཔོན་ལགས། ངའི་མིག་གིས་ཡང་བསྐྱར་མཐོང་ནུས་པར་མཛོད་”ཅེས་ཞུས།

⁴¹ dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.

⁴² ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཁྱེད་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག ཁྱེད་ཀྱི་དད་པས་གསོས་ཟིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག

⁴² E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.

⁴³ ཁོའི་མིག་གིས་མཐོང་བར་གྱུར་བས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་ཏེ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་ཁོ་ཚོའང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་ལོ། །

⁴³ E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →