João 4

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ དེའི་ཚེ་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་གིས་ཡེ་ཤུས་སློབ་མ་བསྡུས་ཤིང་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་པ་རྣམས་ཡོ་ཧ་ནན་ལས་མང་བའི་གཏམ་ཐོས་པ་ཡེ་ཤུས་མཁྱེན་ནས།

¹ Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João

² (དོན་དམ་དུ་ཡེ་ཤུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁྲུས་གསོལ་མ་གནང༌། ཁོང་གི་ཉེ་གནས་ཁོ་ནས་ཁྲུས་གསོལ་གནང་བ་ཡིན་)

² {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}

³ ཁོང་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དང་བྲལ་ནས་ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་ཕྱིར་ཕེབས།

³ deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.

⁴ དེའི་དུས་སུ་ཁོང་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་དགོས་པས།

⁴ E era-lhe necessário passar por Samária.

⁵ ཁོང་ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ཚོ་སི་གར་ལ་ཕེབས། གྲོང་དེ་སྔར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མེས་པོ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ཁོང་གི་བུ་ཡོ་སེབ་ལ་གནང་བའི་ཞིང་དང་ཐག་ཉེ་པོ་ཡོད།

⁵ Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;

⁶ ཡ་ཀོབ་ཀྱི་ཁྲོན་པ་དེར་ཡོད་ཅིང༌། ཡེ་ཤུ་འགྲུལ་ནས་སྐུ་ཐང་ཆད་དེ་ཁྲོན་པའི་རྩར་བཞུགས་སྐབས་ཉིན་གུང་ཙམ་ཡིན།

⁶ achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.

⁷ — ausente —

⁷ Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.

⁸ — ausente —

⁸ Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.

⁹ བུད་མེད་དེས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རེད། ང་ས་མར་ཡཱ་མ་ལྟ་བུ་ལས་འཐུང་ཆུ་སློང་བ་དེ་ཅི་ལ་སྲིད་”ཅེས་བཤད། (གང་ལགས་ཟེར་ན། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ས་མར་ཡཱ་ཡི་མི་རིགས་དང་མི་འགྲོགས་)

⁹ Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}

¹⁰ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་ཁོ་མོར་“གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་གནང་སྦྱིན་དང༌། ཁྱོད་ལ་ཆུ་སྟེར་རོགས་ཟེར་མཁན་དེ་སུ་ཡིན་པ་ཤེས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཞུས་ནས་ཁོས་ཁྱོད་ལ་གསོན་པའི་ཆུ་སྟེར་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.

¹¹ ལན་དུ་བུད་མེད་དེས་“སྐུ་ཞབས་ལགས། ཁྲོན་པ་འདི་གཏིང་རིང་པོ་ཡིན་ཞིང་ཁྱེད་ལ་ཆུ་འཆུ་བའི་སྣོད་ཀྱང་མི་འདུག་པས་གསོན་པའི་ཆུ་དེ་གང་ནས་ལེན།

¹¹ Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?

¹² ང་ཚོའི་མེས་པོ་ཡ་ཀོབ་ཀྱིས་ང་ཚོ་ལ་ཁྲོན་པ་འདི་གནང་སྟེ། ཁོང་རང་དང་ཁོང་གི་བུ་རྣམས་དང་ཕྱུགས་དེ་ཚོས་དེ་ནས་བཏུངས་པས། ཁྱེད་ཁོང་ལས་ཆེ་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་བཤད།

¹² És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.

¹³ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“སུས་ཀྱང་ཆུ་འདི་ལས་བཏུངས་ན་ཡང་བསྐྱར་སྐོམ་པར་འགྱུར།

¹³ Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;

¹⁴ འོན་ཏེ་སུས་ཀྱང་ངས་སྟེར་བའི་ཆུ་དེ་ལས་བཏུངས་ན་ནམ་ཡང་མི་སྐོམ་སྟེ། ངས་སྟེར་བའི་ཆུ་དེ་ཁོའི་ནང་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ལ་ཆུ་འཕྱུར་བའི་ཆུ་མིག་ཅིག་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

¹⁴ mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.

¹⁵ བུད་མེད་དེས་“སྐུ་ཞབས་ལགས། ཆུ་དེ་ང་ལ་གནང་རོགས། དེས་ང་སྐོམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆུ་ལེན་དུ་འདི་རུ་ཡང་ཡང་ཡོང་མི་དགོས་”ཞེས་ཟེར་བ་དང༌།

¹⁵ Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.

¹⁶ ཡེ་ཤུས་“སོང་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ག་བོས་ནས་འདིར་ཤོག་”ཅེས་གསུངས་པ་ན།

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.

¹⁷ བུད་མེད་དེས་“ང་ལ་ཁྱོ་ག་མེད་”ཅེས་བཤད་པ་དང་ཡེ་ཤུས་“ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་ཁྱོ་ག་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་བདེན་པ་ཡིན།

¹⁷ Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;

¹⁸ སྔོན་ཆད་ཁྱོད་ལ་ཁྱོ་ག་ལྔ་ཡོད་མྱོང༌། ད་ལྟ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ག་མ་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཏམ་བདེན་པར་བཤད་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌།

¹⁸ porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.

¹⁹ བུད་མེད་དེས་“སྐུ་ཞབས་ལགས། ངས་ཁྱེད་རང་ནི་ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཡིན་པར་མཐོང༌།

¹⁹ Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.

²⁰ ང་ཚོའི་མེས་པོས་རི་བོ་འདིའི་སྟེང་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཁྱེད་ཚོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དགོས་པའི་གནས་ནི་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིན་ཟེར་”ཞེས་བཤད།

²⁰ Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.

²¹ ཡེ་ཤུས་“ཨ་ཅག་ལགས། ང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱོས་དང༌། རི་བོ་འདི་དང་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་ཁྱེད་ཚོས་ཡབ་ལ་བསྙེན་བཀུར་མི་ཞུ་བའི་དུས་ཤིག་ཡོང་བར་འགྱུར།

²¹ Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.

²² ཁྱེད་ཚོས་གང་མི་ཤེས་པ་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང༌། ང་ཚོས་གང་ཤེས་པ་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། ཅི་ལགས་ཤེ་ན། ཐར་པ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ནས་འབྱུང་ངོ༌།

²² Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.

²³ འོན་ཀྱང་བཅོས་མིན་གྱི་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དང་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡབ་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞུ་བའི་དུས་ཤིག་འོང་བར་འགྱུར་ལ། འོང་བཞིན་པ་ཡང་ཡིན། ཡབ་དཀོན་མཆོག་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མི་རྣམས་ལ་དགྱེས་ཤིང་གཟིགས་སོ།

²³ Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.

²⁴ དཀོན་མཆོག་ནི་ཐུགས་ཉིད་ཡིན་པས། ཁོང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་དང་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དགོས་”ཞེས་གསུངས།

²⁴ Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.

²⁵ བུད་མེད་དེས་ཁོང་ལ་“སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་(ཁོང་ནི་ཁི་རིའི་སི་ཐོ་ཡང་ཟེར་) ཕེབས་ཡོད་པར་ངས་ཤེས། ཁོང་ཕེབས་སྐབས་ང་ཚོར་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲོག་པར་འགྱུར་”ཞེས་བཤད།

²⁵ Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.

²⁶ ཡེ་ཤུས་ཁོ་མོར་“ང་ནི་ཁྱེད་དང་གླེང་མོལ་བྱེད་མཁན་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་དེ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁶ Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.

²⁷ དེའི་ཚེ་ཉེ་གནས་ཚོ་ལོག་ཡོང་ནས། ཡེ་ཤུས་བུད་མེད་ཅིག་དང་གཏམ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་མོད། སུས་ཀྱང་ཁྱེད་རང་ཅི་དགོངས་སམ། བུད་མེད་འདི་དང་ཅི་ལ་གསུང་གླེང་མཛད་ཅེས་བཀའ་འདྲི་མ་ཞུས།

²⁷ E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?

²⁸ བུད་མེད་དེས་རང་གི་ཆུ་སྣོད་དེར་བཞག་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་ནས་མི་ཚོ་ལ་

²⁸ Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:

²⁹ “ཤོག་ལ་ལྟོས་དང༌། འདི་ལ་མི་ཞིག་ཡོད་དེ་ངས་བྱས་པའི་ལས་ཀ་ཐམས་ཅད་ང་ལ་གསུངས་བྱུང་བས། སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་སྲིད་དམ་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།

²⁹ Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?

³⁰ མི་དེ་ཚོ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་ནས་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཡོང༌།

³⁰ Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.

³¹ དེའི་དུས་སུ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“རབ་བི། ཞལ་ཟས་བཞེས་”ཞེས་ཞུས་ཀྱང༌།

³¹ Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.

³² ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་ལ་རྒྱུས་མེད་པའི་ཟས་ཤིག་ང་ལ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

³² Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.

³³ དེའི་ཕྱིར་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“མི་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་ཟས་ཤིག་བསྐྱལ་ལམ་”ཞེས་འདྲི་བཞིན་ཡོད།

³³ Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?

³⁴ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ང་མངགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་དགོངས་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དང་ཁོང་གི་འཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པ་ནི་ངའི་ཟས་ཡིན།

³⁴ Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.

³⁵ ཁྱེད་ཚོའི་གཏམ་དཔེ་ལྟར་ད་དུང་ཟླ་བ་བཞི་ཡོད་དེ་དེ་ནས་ཞིང་རྔ་རན་ཡོང་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཀྱང་ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། ཞིང་ལ་ལྟོས་དང༌། ད་ལྟ་ལོ་ཏོག་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་གྱུར་བས་རྔ་རན་ནོ།

³⁵ Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.

³⁶ རྔ་མཁན་ལ་གླ་ཐོབ་ཅིང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྡུད་བཞིན་ཡོད། དེར་བརྟེན་ས་བོན་འདེབས་མཁན་དང་ཞིང་རྔ་མཁན་གཉིས་ཀ་མཉམ་དུ་དགའ་བར་བྱེད།

³⁶ Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.

³⁷ གཅིག་གིས་འདེབས། གཅིག་གིས་རྔ་ཞེས་པའི་གཏམ་དཔེ་དེ་བཞིན་བདེན་པ་ཡིན།

³⁷ Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.

³⁸ ཁྱེད་ཚོས་ལས་མ་བྱས་པའི་ཞིང་ལ་ངས་ཁྱེད་རྣམས་རྔ་བའི་ཕྱིར་བཏང༌། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་དེར་ལས་ཀ་བྱས་ནས། ཁྱེད་ཚོར་ནི་ལས་དེའི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་”ཅེས་གསུངས།

³⁸ Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.

³⁹ བུད་མེད་དེས་ཁོང་གིས་ངས་བྱས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ང་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་དཔང་པོ་བྱས་པས་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ས་མར་ཡཱ་པ་མང་པོས་ཡེ་ཤུ་ལ་དད་པ་བྱས།

³⁹ E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.

⁴⁰ དེའི་ཕྱིར་ས་མར་ཡཱ་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྐབས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པས་ཁོང་ཉིན་གཉིས་དེར་བཞུགས།

⁴⁰ Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.

⁴¹ ཁོང་གིས་བཀའ་གསུངས་པས་མི་སྔར་ལས་ཇེ་མང་བས་དད་པ་སྐྱེས་པ་དང༌།

⁴¹ E muitos mais creram por causa da palavra dele;

⁴² མི་དེ་ཚོས་བུད་མེད་དེར་“ད་ང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་གཏམ་ཁོ་ན་ཐོས་པས་དད་པ་མི་བྱེད་དེ། ང་ཚོ་རང་གིས་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོང་ནི་དངོས་གནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱབས་མགོན་ཡིན་པར་ཤེས་སོ་”ཞེས་བཤད།

⁴² e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴³ ཉིན་གཉིས་དེའི་རྗེས་སུ་ཁོང་ཡུལ་དེ་ནས་ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་ཕེབས།

⁴³ Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.

⁴⁴ ཅི་ལགས་ཟེར་ན། ཡེ་ཤུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་ཡུལ་ན་ལུང་སྟོན་པ་ལ་བཀུར་སྟི་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.

⁴⁵ ག་ལིལ་པ་ཚོ་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་སྐབས་སུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སོང་ནས་ཁོང་གིས་མཛད་པའི་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་མཐོང་བས། ཡེ་ཤུ་ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་སྐབས་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་དགའ་བསུ་ཞུས།

⁴⁵ Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.

⁴⁶ ཡེ་ཤུ་ཡང་བསྐྱར་ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་ཀ་ནཱ་ཟེར་བའི་གྲོང་ཚོར་ཕེབས། སྔར་ཁོང་གིས་གནས་དེར་ཆུ་རྒུན་ཆང་དུ་འགྱུར་བར་མཛད། ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོའི་དཔོན་རིགས་ཤིག་གི་བུ་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ན་ཡོད།

⁴⁶ Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.

⁴⁷ དཔོན་རིགས་དེས་ཡེ་ཤུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་ག་ལིལ་དུ་ཕེབས་པའི་གཏམ་ཐོས་པས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན། ཁོའི་བུ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པས་ཡེ་ཤུ་ཀ་ཕར་ན་ཧུམ་དུ་མར་ཕེབས་ནས་བུའི་ནད་གསོ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཞུ་བ་ཕུལ།

⁴⁷ Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.

⁴⁸ ཡེ་ཤུས་མི་དེར་“གལ་ཏེ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་རྣམས་མ་མཐོང་ན་དད་པ་མི་བྱེད་”ཅེས་གསུངས།

⁴⁸ Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.

⁴⁹ ལན་དུ་རྒྱལ་པོའི་དཔོན་རིགས་དེས་“སྐུ་ཞབས་ལགས། ངའི་བུ་མ་འཆི་གོང་ལ་ཕེབས་རོགས་གནང་”ཞེས་ཞུས།

⁴⁹ Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.

⁵⁰ ཡེ་ཤུས་“སོང་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་གསོན་ནོ་”ཞེས་གསུངས། དཔོན་པོ་དེས་ཡེ་ཤུས་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ་ཕྱིར་ལོག་སོང་བ་དང༌།

⁵⁰ Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.

⁵¹ ཁོང་ཕྱིར་ལོག་དུས་དེའི་གཡོག་པོ་རྣམས་ཚུར་ཡོང་བ་དང་ཁོང་ཐུག་ནས་བུ་གསོན་པའི་གཏམ་བཤད།

⁵¹ Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.

⁵² དེ་ནས་ཁོང་གིས་ནད་གསོ་བའི་ཆུ་ཚོད་དྲིས་པ་ན་ཁོ་ཚོས་“ཁ་སང་ཕྱི་དྲོའི་ཆུ་ཚོད་དང་པོར་ཙམ་ལ་ཚ་བ་འཇགས་”ཞེས་བཤད།

⁵² Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.

⁵³ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་གསོན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཆུ་ཚོད་དེ་རང་ལ་བུ་གསོས་པར་གྱུར་བ་ཕ་ཡིས་ཤེས་ཏེ། ཕ་རང་ཉིད་དང་ཁྱིམ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་དད་པ་བྱས།

⁵³ Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.

⁵⁴ འདི་ནི་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་ནས་ག་ལིལ་དུ་ཕེབས་ནས་བསྟན་པའི་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །

⁵⁴ Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →