Atos 9

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ དེའི་དུས་སུ་ཤ་ཨུལ་གྱིས་དམར་གསོད་གཏོང་བའི་གཏམ་བཤད་དེ་གཙོ་བོའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་མུ་མཐུད་ནས་འཇིགས་སྐུལ་བྱས་ཤིང༌། བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས།

¹ E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote

² ཁོས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་ཐར་ལམ་ལ་འཛིན་མཁན་ཏེ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་རྙེད་ན་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་བཅིངས་ནས་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར། དཱ་མེ་སེག་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡོད་པའི་འདུ་ཁང་གི་འགོ་ཁྲིད་རྣམས་ལ་ངོ་སྤྲོད་ཡི་གེ་གནང་རོགས་ཞུས།

² e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.

³ ལམ་བར་དུ་ཤ་ཨུལ་དཱ་མེ་སེག་གི་ཉེ་འགྲམ་དུ་སླེབས་པའི་སྐབས་སུ། དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་འོད་ཅིག་ཁོའི་ཕྱོགས་བཞིར་གློ་བུར་དུ་འཁྱུགས་པ་དང༌།

³ E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.

⁴ ཤ་ཨུལ་ས་ལ་འགྱེལ། ཁོས་“ཤ་ཨུལ། ཤ་ཨུལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་གནོད་སྐྱེལ་”ཞེས་གསུངས་པའི་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་ནས།

⁴ E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?

⁵ ཁོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་སུ་ཡིན་”ཞེས་བཤད་པས་ཁོང་གིས་“ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གནོད་སྐྱེལ་བཞིན་པའི་ཡེ་ཤུ་ཡིན་ནོ།

⁵ E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.

⁶ ད་ཡར་ལོངས་ལ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བྱེད་དགོས་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁶ E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.

⁷ སྒྲ་དེ་ཐོས་ཀྱང་སུ་ཞིག་ཡིན་པ་མ་མཐོང་བས་ཤ་ཨུལ་གྱི་ལམ་གྲོགས་རྣམས་ཁ་རོག་བསྡད།

⁷ E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.

⁸ ཤ་ཨུལ་ས་ནས་ལངས་ཏེ་མིག་གདངས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མཐོང་མ་ཐུབ། ལམ་གྲོགས་ཀྱིས་ཁོའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཏེ་དཱ་མེ་སེག་ལ་འཁྲིད།

⁸ E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.

⁹ ཡང་ཉིན་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་མིག་གིས་མི་མཐོང་བ་དང་ཁོས་ཟ་འཐུང་ཅི་ཡང་མ་བྱས།

⁹ E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.

¹⁰ དེའི་དུས་སུ་དཱ་མེ་སེག་ལ་ཨ་ནན་ཡཱ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཉེ་གནས་ཤིག་ཡོད་ཅིང༌། གཙོ་བོས་ཁོ་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་ནས་“ཨ་ནན་ཡཱ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ང་འདིར་ཡོད་”ཅེས་བཤད།

¹⁰ E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!

¹¹ གཙོ་བོས་ཁོ་ལ་“ལོངས་ལ་དྲང་པོ་ཟེར་བའི་སྲང་ལམ་ལ་སོང་ནས་ཡུ་དཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁང་པར་ཊར་སཱུ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡིན་པའི་ཤ་ཨུལ་ཚོལ་ཞིག ད་ལྟ་ཁོས་སྨོན་ལམ་འདེབས་བཞིན་ཡོད་ཅིང༌།

¹¹ E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;

¹² ཁོས་ཨ་ནན་ཡཱ་ཟེར་མཁན་ཞིག་ནང་ལ་ཡོང་ནས་མིག་གིས་སླར་ཡང་མཐོང་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ལ་ཕྱག་འཇོག་པ་ཞལ་གཟིགས་ཀྱི་ནང་ནས་མཐོང་”ཞེས་གསུངས།

¹² e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.

¹³ འོན་ཀྱང་ཨ་ནན་ཡཱས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་མི་འདིས་ཁྱེད་ཀྱི་དད་ལྡན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཅི་ལྟར་ཆེ་བ་བཏང་བ་མི་མང་པོས་ང་ལ་བཤད་བྱུང༌།

¹³ E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;

¹⁴ ཡང་འདིར་ཁོ་ལ་བླ་ཆེན་རྣམས་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མཚན་ནས་བརྗོད་མཁན་ཐམས་ཅད་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པའི་དབང་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས་ཀྱང༌།

¹⁴ e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.

¹⁵ གཙོ་བོས་ཁོ་ལ་“ད་སོང་ཞིག མི་འདི་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་དང༌། རྒྱལ་པོ། ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ངའི་མིང་སྒྲོག་ཕྱིར་ངས་བདམས་པའི་སྣོད་ཡིན།

¹⁵ Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.

¹⁶ ངའི་མིང་གི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ལྟར་ཆེ་བ་མྱོང་དགོས་པ་ང་རང་གིས་ཁོ་ལ་སྟོན་པར་བྱ་”ཞེས་གསུངས་པས།

¹⁶ E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.

¹⁷ ཨ་ནན་ཡཱ་སོང་ནས་ཁང་པ་དེའི་ནང་ལ་འཛུལ་བ་དང་ཤ་ཨུལ་ལ་ཕྱག་བཞག་ནས་ཁོ་ལ་“སྤུན་ཟླ་ཤ་ཨུལ། ལམ་བར་དུ་ཁྱེད་ལ་མངོན་པར་མཛད་མཁན་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ཡིས་ཁྱེད་ཀྱི་མིག་གིས་སླར་ཡང་མཐོང་ཐུབ་པའི་ཆེད་དང༌། ཁྱེད་ནི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་གང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ང་འདིར་མངགས་”ཞེས་བཤད།

¹⁷ E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.

¹⁸ དེ་ལྟར་གསུངས་མ་ཐག་ཉ་ཁྲབ་འདྲ་བ་རེ་ཁོའི་མིག་ནས་ཟགས་ཏེ་མིག་གིས་སླར་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར། ཡར་ལངས་ནས་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་ཞིང༌།

¹⁸ E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.

¹⁹ ཟས་བཟས་པས་ལུས་སྟོབས་གསོས་པར་གྱུར།

¹⁹ E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.

²⁰ ཁོང་གིས་འཕྲལ་དུ་འདུ་ཁང་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤུའི་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས་ཏེ་“ཁོང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁰ E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.

²¹ ཁོང་གི་གཏམ་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ནས་“ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་གཙོ་བོའི་མཚན་ནས་བརྗོད་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོ་མཁན་ཁོ་རང་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་དད་ལྡན་རྣམས་བཙོན་པ་ལྟར་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་རྩར་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་འདིར་མ་ཡོང་ངམ་”ཞེས་བཤད།

²¹ Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?

²² ཤ་ཨུལ་གྱི་ཆོས་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཇེ་ཆེར་གྱུར་ཞིང༌། ཡེ་ཤུ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་པ་ར་སྤྲོད་བྱས་པས་དཱ་མེ་སེག་ལ་སྡོད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ཁོང་གིས་ཆོས་བསྟན་པར་ལན་འདེབས་མ་ཐུབ།

²² Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.

²³ ཉིན་མང་སོང་རྗེས། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་ཨུལ་གསོད་རྒྱུའི་ངན་ཇུས་བྱས་ཀྱང༌།

²³ E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.

²⁴ ཤ་ཨུལ་གྱིས་ཁོ་ཚོའི་ཇུས་ངན་ཤེས་པར་གྱུར། ཁོང་གསོད་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་རྣམས་བསྲུངས།

²⁴ Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,

²⁵ འོན་ཀྱང་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མོར་ཤ་ཨུལ་སླེ་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བླུགས་ནས་ལྕགས་རིའི་ཨི་ཁུང་བརྒྱུད་ནས་མར་ཕབ་པ་རེད།

²⁵ tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.

²⁶ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སླེབས་ནས་ཁོང་ཉེ་གནས་རྣམས་དང་འགྲོགས་འདོད་ཀྱང༌། ཁོང་ཉེ་གནས་དངོས་ཡིན་པར་ཡིད་མ་ཆེས་པས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་ཁོང་ལ་འཇིགས།

²⁶ E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.

²⁷ འོན་ཀྱང་པར་ན་པཱས་ཁོང་ལ་རོགས་པ་བྱས་ཏེ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འཁྲིད་ཅིང༌། ལམ་བར་དུ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ནས་གཙོ་བོས་ཁོང་ལ་ཅི་གསུངས་པ་དང༌། དཱ་མེ་སེག་ལ་ཡང་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་ཤ་ཨུལ་གྱིས་འཇིགས་པ་མེད་པར་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས་པའི་སྐོར་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་གསུངས།

²⁷ Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.

²⁸ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཁོང་མངོན་སུམ་དུ་ཁོ་ཚོ་དང་འགྲོགས་ཏེ་གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པར་ཆོས་བསྟན།

²⁸ E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.

²⁹ ཁོང་གིས་གྷི་རིག་སྐད་སྨྲ་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་དང་གཏམ་བཤད་ཅིང་རྩོད་གླེང་བྱས། འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོས་ཁོང་གསོད་ཐབས་བཙལ་བཞིན་ཡོད།

²⁹ E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.

³⁰ དོན་དེའི་སྐོར་ཤེས་ནས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་ཨུལ་སེ་སར་རེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་མར་འཁྲིད་པ་དང༌། ཁོང་ཊར་སཱུ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཏང༌།

³⁰ Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.

³¹ དེའི་དུས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱ་དང༌། ག་ལིལ། ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཚོགས་ཞི་བདེའི་ངང་ནས་བློ་སྒོ་ཕྱེ་བར་གྱུར་ཞིང༌། གཙོ་བོ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་དང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་གསོ་བའི་ངང་ནས་གནས་ཏེ་འཕེལ་ལོ། །

³¹ Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.

³² པེ་ཏྲོ་ཡུལ་དེ་ཚོ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་ལུ་དཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སྡོད་པའི་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་རྩར་སླེབས།

³² E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.

³³ དེར་ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གོམ་པ་སྤོ་མི་ཐུབ་པར་ཉལ་ཁྲིའི་སྟེང་སྡོད་དགོས་པའི་ཨ་ནི་ཡཱ་ཟེར་མཁན་ཞིག་དང་ཕྲད།

³³ E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.

³⁴ པེ་ཏྲོས་ཁོ་ལ་“ཨ་ནི་ཡཱ། ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིས་ཁྱོད་གསོ་བར་མཛད། ལོངས་ལ་ཉལ་ཁྲི་སྡུས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས་ནད་པ་དེ་འཕྲལ་དུ་ཡར་ལངས།

³⁴ E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.

³⁵ ཡང་ལུ་དཱ་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཞ་རོན་ཞེས་པའི་ཡུལ་ལ་སྡོད་མཁན་ཚང་མས་ཁོ་མཐོང་བས་སེམས་བསྒྱུར་ནས་གཙོ་བོར་དད་པ་བྱས།

³⁵ E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.

³⁶ ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཐཱ་པི་ཐཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་གནས་ཤིག་ཡོད། (གྷི་རིག་སྐད་དུ་ཐཱ་པི་ཐཱ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་དོར་ཀེ་ཡིན་) ཁོ་མོས་སྦྱིན་པ་མང་པོ་བཏང་ཞིང་ལས་བཟང་མུ་མཐུད་ནས་བྱེད་བཞིན་ཡོད།

³⁶ E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.

³⁷ དེའི་དུས་སུ་ཁོ་མོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཤི་བས། ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤུར་བཀྲུས་ནས་ཐོག་ཁང་གཅིག་ལ་བཞག

³⁷ E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.

³⁸ ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་ནི་ལུ་དཱ་གྲོང་དང་ཉེ་བར་ཆགས་པས། པེ་ཏྲོ་དེར་ཡོད་པའི་གཏམ་ཐོས་པའི་ཚེ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཉིས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང་སྟེ་ང་ཚོའི་རྩར་མགྱོགས་པོར་ཕེབས་རོགས་ཞེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་རྐྱེན་གྱིས།

³⁸ E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.

³⁹ པེ་ཏྲོ་ལངས་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌། དེར་སླེབས་ནས་ཁོ་ཚོས་ཐོག་ཁང་ནང་ལ་འཁྲིད། ཡུགས་མོ་ཚང་མས་ཁོང་གི་འཁྲིས་ལ་ལངས་ཏེ་ངུས་ཤིང༌། དོར་ཀེ་ཡིས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་དུས་བཟོས་པའི་ཕྱི་གོས་དང་གྱོན་ཆས་ཁོང་ལ་བསྟན།

³⁹ E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.

⁴⁰ པེ་ཏྲོས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མ་ཕྱིར་བཏོན་པ་དང༌། པུས་མོ་སར་བཙུགས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ། སྤུར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་ཚུར་གཅུས་ཏེ་ཁོང་གིས་“ཐཱ་པི་ཐཱ། ཡར་ལོངས་ཤིག་”ཅེས་སྨྲས་པས་ཁོ་མོས་མིག་གདངས་ཏེ་པེ་ཏྲོ་མཐོང་ནས་ཡར་བླངས།

⁴⁰ Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.

⁴¹ པེ་ཏྲོས་བུད་མེད་དེའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཤིང་ཡར་བསྐྱོར་ཏེ་ལངས་སུ་བཅུག་པ་དང༌། ཡུགས་མོ་ཚུད་པའི་དད་ལྡན་རྣམས་འབོད་དེ་ཁོ་མོ་གསོན་པོར་བསྟན།

⁴¹ E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.

⁴² དོན་དེ་ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ས་ཕྱོགས་གང་སར་ཁྱབ་པས་མི་མང་པོས་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་བྱས།

⁴² E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.

⁴³ དེའི་དུས་སུ་པེ་ཏྲོ་ཡོ་ཕཱ་ལ་ཀོ་བ་མཉེད་མཁན་སི་མོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱིམ་དུ་ཉིན་མང་པོ་བཞུགས་སོ། །

⁴³ E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →