Atos 9

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ དེའི་དུས་སུ་ཤ་ཨུལ་གྱིས་དམར་གསོད་གཏོང་བའི་གཏམ་བཤད་དེ་གཙོ་བོའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་མུ་མཐུད་ནས་འཇིགས་སྐུལ་བྱས་ཤིང༌། བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས།

¹ Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote

² ཁོས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་ཐར་ལམ་ལ་འཛིན་མཁན་ཏེ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་རྙེད་ན་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་བཅིངས་ནས་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར། དཱ་མེ་སེག་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡོད་པའི་འདུ་ཁང་གི་འགོ་ཁྲིད་རྣམས་ལ་ངོ་སྤྲོད་ཡི་གེ་གནང་རོགས་ཞུས།

² e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.

³ ལམ་བར་དུ་ཤ་ཨུལ་དཱ་མེ་སེག་གི་ཉེ་འགྲམ་དུ་སླེབས་པའི་སྐབས་སུ། དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་ནས་འོད་ཅིག་ཁོའི་ཕྱོགས་བཞིར་གློ་བུར་དུ་འཁྱུགས་པ་དང༌།

³ Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,

⁴ ཤ་ཨུལ་ས་ལ་འགྱེལ། ཁོས་“ཤ་ཨུལ། ཤ་ཨུལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་གནོད་སྐྱེལ་”ཞེས་གསུངས་པའི་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་ནས།

⁴ e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?

⁵ ཁོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་སུ་ཡིན་”ཞེས་བཤད་པས་ཁོང་གིས་“ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གནོད་སྐྱེལ་བཞིན་པའི་ཡེ་ཤུ་ཡིན་ནོ།

⁵ Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;

⁶ ད་ཡར་ལོངས་ལ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བྱེད་དགོས་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁶ mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.

⁷ སྒྲ་དེ་ཐོས་ཀྱང་སུ་ཞིག་ཡིན་པ་མ་མཐོང་བས་ཤ་ཨུལ་གྱི་ལམ་གྲོགས་རྣམས་ཁ་རོག་བསྡད།

⁷ Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.

⁸ ཤ་ཨུལ་ས་ནས་ལངས་ཏེ་མིག་གདངས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མཐོང་མ་ཐུབ། ལམ་གྲོགས་ཀྱིས་ཁོའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཏེ་དཱ་མེ་སེག་ལ་འཁྲིད།

⁸ Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.

⁹ ཡང་ཉིན་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་མིག་གིས་མི་མཐོང་བ་དང་ཁོས་ཟ་འཐུང་ཅི་ཡང་མ་བྱས།

⁹ Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.

¹⁰ དེའི་དུས་སུ་དཱ་མེ་སེག་ལ་ཨ་ནན་ཡཱ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཉེ་གནས་ཤིག་ཡོད་ཅིང༌། གཙོ་བོས་ཁོ་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་ནས་“ཨ་ནན་ཡཱ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོས་“གཙོ་བོ་ལགས། ང་འདིར་ཡོད་”ཅེས་བཤད།

¹⁰ Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!

¹¹ གཙོ་བོས་ཁོ་ལ་“ལོངས་ལ་དྲང་པོ་ཟེར་བའི་སྲང་ལམ་ལ་སོང་ནས་ཡུ་དཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁང་པར་ཊར་སཱུ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡིན་པའི་ཤ་ཨུལ་ཚོལ་ཞིག ད་ལྟ་ཁོས་སྨོན་ལམ་འདེབས་བཞིན་ཡོད་ཅིང༌།

¹¹ Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando

¹² ཁོས་ཨ་ནན་ཡཱ་ཟེར་མཁན་ཞིག་ནང་ལ་ཡོང་ནས་མིག་གིས་སླར་ཡང་མཐོང་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ལ་ཕྱག་འཇོག་པ་ཞལ་གཟིགས་ཀྱི་ནང་ནས་མཐོང་”ཞེས་གསུངས།

¹² e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.

¹³ འོན་ཀྱང་ཨ་ནན་ཡཱས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་མི་འདིས་ཁྱེད་ཀྱི་དད་ལྡན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཅི་ལྟར་ཆེ་བ་བཏང་བ་མི་མང་པོས་ང་ལ་བཤད་བྱུང༌།

¹³ Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;

¹⁴ ཡང་འདིར་ཁོ་ལ་བླ་ཆེན་རྣམས་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མཚན་ནས་བརྗོད་མཁན་ཐམས་ཅད་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པའི་དབང་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས་ཀྱང༌།

¹⁴ e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.

¹⁵ གཙོ་བོས་ཁོ་ལ་“ད་སོང་ཞིག མི་འདི་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་དང༌། རྒྱལ་པོ། ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ངའི་མིང་སྒྲོག་ཕྱིར་ངས་བདམས་པའི་སྣོད་ཡིན།

¹⁵ Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;

¹⁶ ངའི་མིང་གི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ལྟར་ཆེ་བ་མྱོང་དགོས་པ་ང་རང་གིས་ཁོ་ལ་སྟོན་པར་བྱ་”ཞེས་གསུངས་པས།

¹⁶ pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.

¹⁷ ཨ་ནན་ཡཱ་སོང་ནས་ཁང་པ་དེའི་ནང་ལ་འཛུལ་བ་དང་ཤ་ཨུལ་ལ་ཕྱག་བཞག་ནས་ཁོ་ལ་“སྤུན་ཟླ་ཤ་ཨུལ། ལམ་བར་དུ་ཁྱེད་ལ་མངོན་པར་མཛད་མཁན་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ཡིས་ཁྱེད་ཀྱི་མིག་གིས་སླར་ཡང་མཐོང་ཐུབ་པའི་ཆེད་དང༌། ཁྱེད་ནི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་གང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ང་འདིར་མངགས་”ཞེས་བཤད།

¹⁷ Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.

¹⁸ དེ་ལྟར་གསུངས་མ་ཐག་ཉ་ཁྲབ་འདྲ་བ་རེ་ཁོའི་མིག་ནས་ཟགས་ཏེ་མིག་གིས་སླར་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར། ཡར་ལངས་ནས་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་ཞིང༌།

¹⁸ Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.

¹⁹ ཟས་བཟས་པས་ལུས་སྟོབས་གསོས་པར་གྱུར།

¹⁹ E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.

²⁰ ཁོང་གིས་འཕྲལ་དུ་འདུ་ཁང་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤུའི་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས་ཏེ་“ཁོང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

²⁰ E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.

²¹ ཁོང་གི་གཏམ་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ནས་“ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་གཙོ་བོའི་མཚན་ནས་བརྗོད་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོ་མཁན་ཁོ་རང་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་དད་ལྡན་རྣམས་བཙོན་པ་ལྟར་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་རྩར་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་འདིར་མ་ཡོང་ངམ་”ཞེས་བཤད།

²¹ Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?

²² ཤ་ཨུལ་གྱི་ཆོས་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཇེ་ཆེར་གྱུར་ཞིང༌། ཡེ་ཤུ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་པ་ར་སྤྲོད་བྱས་པས་དཱ་མེ་སེག་ལ་སྡོད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ཁོང་གིས་ཆོས་བསྟན་པར་ལན་འདེབས་མ་ཐུབ།

²² Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.

²³ ཉིན་མང་སོང་རྗེས། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་ཨུལ་གསོད་རྒྱུའི་ངན་ཇུས་བྱས་ཀྱང༌།

²³ Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;

²⁴ ཤ་ཨུལ་གྱིས་ཁོ་ཚོའི་ཇུས་ངན་ཤེས་པར་གྱུར། ཁོང་གསོད་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་རྣམས་བསྲུངས།

²⁴ porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.

²⁵ འོན་ཀྱང་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མོར་ཤ་ཨུལ་སླེ་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་བླུགས་ནས་ལྕགས་རིའི་ཨི་ཁུང་བརྒྱུད་ནས་མར་ཕབ་པ་རེད།

²⁵ Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.

²⁶ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སླེབས་ནས་ཁོང་ཉེ་གནས་རྣམས་དང་འགྲོགས་འདོད་ཀྱང༌། ཁོང་ཉེ་གནས་དངོས་ཡིན་པར་ཡིད་མ་ཆེས་པས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་ཁོང་ལ་འཇིགས།

²⁶ Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.

²⁷ འོན་ཀྱང་པར་ན་པཱས་ཁོང་ལ་རོགས་པ་བྱས་ཏེ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་འཁྲིད་ཅིང༌། ལམ་བར་དུ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ནས་གཙོ་བོས་ཁོང་ལ་ཅི་གསུངས་པ་དང༌། དཱ་མེ་སེག་ལ་ཡང་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་ཤ་ཨུལ་གྱིས་འཇིགས་པ་མེད་པར་འཕྲིན་བཟང་བསྒྲགས་པའི་སྐོར་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་གསུངས།

²⁷ Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.

²⁸ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཁོང་མངོན་སུམ་དུ་ཁོ་ཚོ་དང་འགྲོགས་ཏེ་གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པར་ཆོས་བསྟན།

²⁸ Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.

²⁹ ཁོང་གིས་གྷི་རིག་སྐད་སྨྲ་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་དང་གཏམ་བཤད་ཅིང་རྩོད་གླེང་བྱས། འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོས་ཁོང་གསོད་ཐབས་བཙལ་བཞིན་ཡོད།

²⁹ Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.

³⁰ དོན་དེའི་སྐོར་ཤེས་ནས་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་ཨུལ་སེ་སར་རེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་མར་འཁྲིད་པ་དང༌། ཁོང་ཊར་སཱུ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཏང༌།

³⁰ Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.

³¹ དེའི་དུས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱ་དང༌། ག་ལིལ། ས་མར་ཡཱ་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཚོགས་ཞི་བདེའི་ངང་ནས་བློ་སྒོ་ཕྱེ་བར་གྱུར་ཞིང༌། གཙོ་བོ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་དང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་གསོ་བའི་ངང་ནས་གནས་ཏེ་འཕེལ་ལོ། །

³¹ A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.

³² པེ་ཏྲོ་ཡུལ་དེ་ཚོ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་ལུ་དཱ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སྡོད་པའི་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་རྩར་སླེབས།

³² Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.

³³ དེར་ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གོམ་པ་སྤོ་མི་ཐུབ་པར་ཉལ་ཁྲིའི་སྟེང་སྡོད་དགོས་པའི་ཨ་ནི་ཡཱ་ཟེར་མཁན་ཞིག་དང་ཕྲད།

³³ Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.

³⁴ པེ་ཏྲོས་ཁོ་ལ་“ཨ་ནི་ཡཱ། ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིས་ཁྱོད་གསོ་བར་མཛད། ལོངས་ལ་ཉལ་ཁྲི་སྡུས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས་ནད་པ་དེ་འཕྲལ་དུ་ཡར་ལངས།

³⁴ Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.

³⁵ ཡང་ལུ་དཱ་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཞ་རོན་ཞེས་པའི་ཡུལ་ལ་སྡོད་མཁན་ཚང་མས་ཁོ་མཐོང་བས་སེམས་བསྒྱུར་ནས་གཙོ་བོར་དད་པ་བྱས།

³⁵ Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.

³⁶ ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཐཱ་པི་ཐཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་གནས་ཤིག་ཡོད། (གྷི་རིག་སྐད་དུ་ཐཱ་པི་ཐཱ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་དོར་ཀེ་ཡིན་) ཁོ་མོས་སྦྱིན་པ་མང་པོ་བཏང་ཞིང་ལས་བཟང་མུ་མཐུད་ནས་བྱེད་བཞིན་ཡོད།

³⁶ Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.

³⁷ དེའི་དུས་སུ་ཁོ་མོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཤི་བས། ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤུར་བཀྲུས་ནས་ཐོག་ཁང་གཅིག་ལ་བཞག

³⁷ Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.

³⁸ ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་ནི་ལུ་དཱ་གྲོང་དང་ཉེ་བར་ཆགས་པས། པེ་ཏྲོ་དེར་ཡོད་པའི་གཏམ་ཐོས་པའི་ཚེ་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཉིས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང་སྟེ་ང་ཚོའི་རྩར་མགྱོགས་པོར་ཕེབས་རོགས་ཞེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་རྐྱེན་གྱིས།

³⁸ Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.

³⁹ པེ་ཏྲོ་ལངས་ནས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌། དེར་སླེབས་ནས་ཁོ་ཚོས་ཐོག་ཁང་ནང་ལ་འཁྲིད། ཡུགས་མོ་ཚང་མས་ཁོང་གི་འཁྲིས་ལ་ལངས་ཏེ་ངུས་ཤིང༌། དོར་ཀེ་ཡིས་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་དུས་བཟོས་པའི་ཕྱི་གོས་དང་གྱོན་ཆས་ཁོང་ལ་བསྟན།

³⁹ Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.

⁴⁰ པེ་ཏྲོས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མ་ཕྱིར་བཏོན་པ་དང༌། པུས་མོ་སར་བཙུགས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ། སྤུར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་ཚུར་གཅུས་ཏེ་ཁོང་གིས་“ཐཱ་པི་ཐཱ། ཡར་ལོངས་ཤིག་”ཅེས་སྨྲས་པས་ཁོ་མོས་མིག་གདངས་ཏེ་པེ་ཏྲོ་མཐོང་ནས་ཡར་བླངས།

⁴⁰ Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.

⁴¹ པེ་ཏྲོས་བུད་མེད་དེའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཤིང་ཡར་བསྐྱོར་ཏེ་ལངས་སུ་བཅུག་པ་དང༌། ཡུགས་མོ་ཚུད་པའི་དད་ལྡན་རྣམས་འབོད་དེ་ཁོ་མོ་གསོན་པོར་བསྟན།

⁴¹ Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.

⁴² དོན་དེ་ཡོ་ཕཱ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ས་ཕྱོགས་གང་སར་ཁྱབ་པས་མི་མང་པོས་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་བྱས།

⁴² Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.

⁴³ དེའི་དུས་སུ་པེ་ཏྲོ་ཡོ་ཕཱ་ལ་ཀོ་བ་མཉེད་མཁན་སི་མོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱིམ་དུ་ཉིན་མང་པོ་བཞུགས་སོ། །

⁴³ Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →