Atos 5

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

VC Versão Católica

¹ འོན་ཀྱང་ཨ་ནན་ཡཱ་ཟེར་བའི་སྐྱེས་པ་ཞིག་དང་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་སབ་ཕི་རཱ་གཉིས་ཀྱིས་ཞིང་ཁ་ཞིག་བཙོངས་ནས།

¹ Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo

² ཨ་ནན་ཡཱ་ཡིས་སའི་རིན་གོང་ཆ་ཤས་ཤིག་རང་གི་དོན་ལ་བཞག་ནས་ས་རིན་ལྷག་མ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་བཞག་པ་དེ་སབ་ཕི་རཱ་ཡིས་ཀྱང་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

² e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.

³ ཡང་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་“ཨ་ནན་ཡཱ། བདུད་སཱ་ཏན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱབ་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་རྫུན་བཤད་དེ། སའི་རིན་གོང་ཆ་ཤས་རང་ལ་བཞག་པ་དེ་ཅི་ཡིན།

³ Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?

⁴ ཞིང་ཁ་དེ་མ་བཙོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱོད་རང་གི་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་བཙོངས་པའི་རྗེས་སུ་སའི་རིན་གོང་ཁྱོད་ལ་དབང་བ་མ་ཡིན་ནམ། བསམ་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་སྲིད། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྣམས་ལ་མ་བཤད་ཀྱི། དཀོན་མཆོག་ལ་རྫུན་བཤད་”ཅེས་གསུངས།

⁴ Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.

⁵ གཏམ་དེ་གོ་མ་ཐག་ཨ་ནན་ཡཱ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཤིའོ། དེའི་སྐོར་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་འཇིགས།

⁵ Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.

⁶ གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཕུང་པོ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁུར་ཏེ་དུར་དུ་བཅུག

⁶ Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.

⁷ དེ་ནས་ཆུ་ཚོད་གསུམ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཁོ་ལ་ཅི་བྱུང་བ་མི་ཤེས་པར་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་ཡོང་ཞིང༌།

⁷ Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.

⁸ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་ཁོ་མོར་“ང་ལ་ཤོད་དང༌། ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ས་ཞིང་བཙོངས་ནས་རིན་གོང་འདི་ཙམ་ཐོབ་བམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་མོས་“ལགས་ཡིན། རིན་གོང་དེ་ཙམ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།

⁸ Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.

⁹ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་ཁོ་མོར་“དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་མོས་མཐུན་བྱས་པ་དེ་ཅི་ཡིན། ལྟོས་ཤིག ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་བོའི་ཕུང་པོ་དུར་དུ་འཇུག་མཁན་སྒོ་ལ་འདུག ཁོ་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁུར་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག

⁹ Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.

¹⁰ ཁོང་གི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྱེལ་ནས་ཁོ་མོ་ཤིའོ། གཞོན་ནུ་རྣམས་ནང་ལ་ཡོང་ནས་ཁོ་མོ་ཤི་བར་མཐོང་བས། ཁོ་མོའི་ཕུང་པོ་ཕྱིར་འཁུར་བ་དང༌། ཁྱོ་བོའི་དུར་སའི་ཉེ་འགྲམ་ལ་དུར་དུ་བཅུག

¹⁰ Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.

¹¹ ཡང་དོན་དེའི་སྐོར་ཐོས་མཁན་དང༌། ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་མི་ཚང་མ་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་སོ། །

¹¹ Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.

¹² ཡང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ནས་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་མང་པོ་བྱུང༌། དད་ལྡན་ཐམས་ཅད་མཆོད་ཁང་དུ་སོ་ལོ་མོན་གྱི་གཡབ་རིང་ལ་འཛོམས།

¹² Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.

¹³ གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་དང་འགྲོགས་མི་ནུས་ཀྱང༌། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་བརྩི་བཀུར་བྱས།

¹³ Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.

¹⁴ ཡང་སྔོན་ལས་ལྷག་པར་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དད་ལྡན་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཁོང་ཚོའི་གྲལ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར།

¹⁴ Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.

¹⁵ སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་གང་མཛད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནད་པ་ཚོ་ལམ་ལ་འཁུར་ནས་ཉལ་ཁྲི་དང་མལ་སྟན་སྒང་ལ་བཞག དེ་ནི་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གི་གྲིབ་མ་ཙམ་ཡང་ཁོ་ཚོ་ཁ་ཤས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕོག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པས་སོ།

¹⁵ De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.

¹⁶ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་འཁོར་གྱི་གྲོང་སྡེའི་མི་མང་པོ་ནད་པ་དང༌། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་ཕོག་པ་རྣམས་འཁྲིད་དེ་འཛོམས་ཤིང༌། ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གསོས་པར་གྱུར།

¹⁶ Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.

¹⁷ དེ་ནས་བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་དང༌། ཁོ་དང་འགྲོགས་པའི་སཱ་ཅུ་སེ་པའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་ཁོངས་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ།

¹⁷ Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,

¹⁸ སྐུ་ཚབ་རྣམས་འཛིན་བཟུང་བྱས་ནས་སྤྱི་པའི་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག

¹⁸ e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.

¹⁹ འོན་ཀྱང་མཚན་མོའི་དུས་སུ་གཙོ་བོའི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་ཕྱེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དེ།

¹⁹ Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:

²⁰ ཁོང་ཚོར་“སོང་ལ་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་མི་རྣམས་ལ་ཚེ་གསར་པ་འདིའི་འཕྲིན་ཡོངས་སུ་སྒྲོགས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁰ Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.

²¹ དེ་ཐོས་ནས་ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ཁོང་རྣམས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་སོང་ནས་ཆོས་བསྟན།

²¹ Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.

²² མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་དེར་སོང་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བཙོན་ཁང་དུ་མ་རྙེད་པས། གྲོས་ཚོགས་ལ་ཕྱིར་ལོག་པ་དང་ཁོ་རྣམས་ལ་

²² Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:

²³ “བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་དམ་པོར་བརྒྱབ་སྟེ་སྲུང་མཁན་རྣམས་སྒོ་འགྲམ་ལ་ལངས་ཏེ་བསྡད་པ་ང་ཚོས་མཐོང་ཡང༌། སྒོ་ཕྱེ་ནས་ནང་ལ་མི་སུ་ཡང་མ་མཐོང་”ཞེས་བཤད།

²³ Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.

²⁴ དེ་ཐོས་ནས་མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་གི་དཔོན་པོ་དང༌། བླ་ཆེན་རྣམས་ག་བྱེད་འདི་བྱེད་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བྱ་བ་འདི་ནས་ཅི་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ།

²⁴ A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.

²⁵ མི་ཞིག་དེར་སླེབས་ནས་ཁོ་ཚོར་“ཉོན་དང༌། ཁྱེད་ཚོས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་པའི་མི་དེ་རྣམས་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རར་མི་ཚོགས་ལ་ཆོས་སྟོན་གྱི་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།

²⁵ Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!

²⁶ དེ་ནས་དཔོན་པོ་དེ་སྲུང་དམག་དང་མཉམ་དུ་མཆོད་ཁང་ལ་ཕྱིན་ནས། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་རྡོ་རུབ་གཏོང་བའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པས་བཙན་ཤེད་མི་བྱེད་པར་ཁོང་རྣམས་གྲོས་ཚོགས་ལ་འཁྲིད་ཡོང་སྟེ།

²⁶ Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.

²⁷ གྲོས་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་ནས། བླ་ཆེན་གྱིས་ཁོང་ཚོར་

²⁷ Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:

²⁸ “ངེད་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཚོར་མིང་འདིའི་ཐོག་ནས་མི་བསྟན་པ་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ཡང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཆོས་འདི་གང་སར་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱས་ཏེ། མི་དེའི་ཁྲག་ལན་ང་ཚོ་ལ་འགེལ་བར་འདོད་”ཅེས་ཟེར།

²⁸ Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!

²⁹ འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་དང་སྐུ་ཚབ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་“མིའི་ངག་ལ་མི་ཉན་གྱི། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་ཉན་དགོས།

²⁹ Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.

³⁰ ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་ནས་བསད་པའི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་ངེད་རྣམས་ཀྱི་མེས་པོའི་དཀོན་མཆོག་གིས་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་མཛད།

³⁰ O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.

³¹ ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་རིགས་ལ་སེམས་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྡིག་ཉེས་སེལ་རྒྱུའི་གོ་སྐབས་གནང་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གིས་གཙོ་བོ་དང་སྐྱབས་མགོན་ལྟར་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་གཡས་སུ་ཁོང་འཕགས་པར་མཛད།

³¹ Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.

³² ང་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་ཅིང༌། ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་མཁན་ལ་གནང་བ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་པོ་མཛད་”ཅེས་གསུངས།

³² Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.

³³ དེ་ཐོས་ནས་གྲོས་ཚོགས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཁོང་ཁྲོ་ལངས་ཏེ་ཁོང་རྣམས་གསོད་པར་འདོད།

³³ Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.

³⁴ འོན་ཀྱང་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་ལ་གཏོགས་པའི་མི་སྟེ་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་ཤིང༌། མི་ཚང་མས་བཀུར་བ་གཱ་མ་ལི་ཨེལ་ཟེར་མཁན་ནི་གྲོས་ཚོགས་སུ་ལངས་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་དུས་ཐུང་ངུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང༌།

³⁴ Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.

³⁵ ཁོང་གིས་གྲོས་ཚོགས་ལ་“ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་སྐྱེས་པ་རྣམས། ཁྱེད་ཀྱིས་མི་འདི་རྣམས་ལ་ཅི་བྱེད་ཞིབ་པར་དགོངས་ཤིག

³⁵ Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.

³⁶ སྔོན་ཆད་ཐེའུ་དཱ་ཟེར་མཁན་གྱིས་རང་བསྟོད་བྱས་ཏེ་སྲིད་གཞུང་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པ་དང༌། མི་བཞི་བརྒྱ་ཙམ་ཁོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། གཞན་གྱིས་ཁོ་བསད་ནས་ཁོའི་རྗེས་འབྲངས་པ་རྣམས་འཐོར་ཏེ་དོན་དེ་མེད་པར་གྱུར།

³⁶ Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.

³⁷ དེའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་གྱི་འབངས་མི་མིང་ཐོ་འགོད་པའི་དུས་སུ་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡིན་པ་ཡུ་དཱ་ཡིས་རྗེས་འབྲངས་པ་རྣམས་མཉམ་དུ་བསྡུས་ནས་སྲིད་གཞུང་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པ་དང༌། ཁོ་ཡང་བསད་ནས། རྗེས་འབྲངས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོར་བར་གྱུར།

³⁷ Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.

³⁸ དེའི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་འདིའི་སྐོར་ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། མི་འདི་ཚོར་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་གློད་བཀྲོལ་གཏོང་ཞིག གང་ལགས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་འཆར་གཞིའམ་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་རྣམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་འཇིག་པར་འགྱུར།

³⁸ Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;

³⁹ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་ལས་བྱུང་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོ་འགོག་མི་ཐུབ་པ་མ་ཟད། དཀོན་མཆོག་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་མཁན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཁ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

³⁹ mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.

⁴⁰ ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་ཏེ་གྲོས་ཚོགས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བོས་ནས་ཁོང་ཚོ་རྟ་ལྕག་གིས་རྡུང་དུ་བཅུག དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་མི་འཆད་པར་བཀའ་བཏང་ནས་གློད།

⁴⁰ Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.

⁴¹ གྲོས་ཚོགས་ནས་འཐོན་དུས་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་དོན་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟར་མྱོང་འོས་པར་བརྩིས་པས་ཁོང་རྣམས་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར།

⁴¹ Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.

⁴² ཡང་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་ར་དང་ཁྱིམ་ཚང་གང་དུའང་ཁོང་ཚོས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བསྟན་ཏེ་བསྒྲགས་སོ། །

⁴² E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →