Atos 5

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ འོན་ཀྱང་ཨ་ནན་ཡཱ་ཟེར་བའི་སྐྱེས་པ་ཞིག་དང་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་སབ་ཕི་རཱ་གཉིས་ཀྱིས་ཞིང་ཁ་ཞིག་བཙོངས་ནས།

¹ Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.

² ཨ་ནན་ཡཱ་ཡིས་སའི་རིན་གོང་ཆ་ཤས་ཤིག་རང་གི་དོན་ལ་བཞག་ནས་ས་རིན་ལྷག་མ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་བཞག་པ་དེ་སབ་ཕི་རཱ་ཡིས་ཀྱང་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

² Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.

³ ཡང་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་“ཨ་ནན་ཡཱ། བདུད་སཱ་ཏན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱབ་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་རྫུན་བཤད་དེ། སའི་རིན་གོང་ཆ་ཤས་རང་ལ་བཞག་པ་དེ་ཅི་ཡིན།

³ Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?

⁴ ཞིང་ཁ་དེ་མ་བཙོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱོད་རང་གི་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་བཙོངས་པའི་རྗེས་སུ་སའི་རིན་གོང་ཁྱོད་ལ་དབང་བ་མ་ཡིན་ནམ། བསམ་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་སྲིད། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྣམས་ལ་མ་བཤད་ཀྱི། དཀོན་མཆོག་ལ་རྫུན་བཤད་”ཅེས་གསུངས།

⁴ Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".

⁵ གཏམ་དེ་གོ་མ་ཐག་ཨ་ནན་ཡཱ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཤིའོ། དེའི་སྐོར་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་འཇིགས།

⁵ Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.

⁶ གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཕུང་པོ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁུར་ཏེ་དུར་དུ་བཅུག

⁶ Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.

⁷ དེ་ནས་ཆུ་ཚོད་གསུམ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཁོ་ལ་ཅི་བྱུང་བ་མི་ཤེས་པར་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་ཡོང་ཞིང༌།

⁷ Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.

⁸ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་ཁོ་མོར་“ང་ལ་ཤོད་དང༌། ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ས་ཞིང་བཙོངས་ནས་རིན་གོང་འདི་ཙམ་ཐོབ་བམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་མོས་“ལགས་ཡིན། རིན་གོང་དེ་ཙམ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།

⁸ Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".

⁹ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་ཁོ་མོར་“དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་མོས་མཐུན་བྱས་པ་དེ་ཅི་ཡིན། ལྟོས་ཤིག ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་བོའི་ཕུང་པོ་དུར་དུ་འཇུག་མཁན་སྒོ་ལ་འདུག ཁོ་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁུར་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག

⁹ Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".

¹⁰ ཁོང་གི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྱེལ་ནས་ཁོ་མོ་ཤིའོ། གཞོན་ནུ་རྣམས་ནང་ལ་ཡོང་ནས་ཁོ་མོ་ཤི་བར་མཐོང་བས། ཁོ་མོའི་ཕུང་པོ་ཕྱིར་འཁུར་བ་དང༌། ཁྱོ་བོའི་དུར་སའི་ཉེ་འགྲམ་ལ་དུར་དུ་བཅུག

¹⁰ Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.

¹¹ ཡང་དོན་དེའི་སྐོར་ཐོས་མཁན་དང༌། ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་མི་ཚང་མ་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་སོ། །

¹¹ E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.

¹² ཡང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ནས་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་མང་པོ་བྱུང༌། དད་ལྡན་ཐམས་ཅད་མཆོད་ཁང་དུ་སོ་ལོ་མོན་གྱི་གཡབ་རིང་ལ་འཛོམས།

¹² Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.

¹³ གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་དང་འགྲོགས་མི་ནུས་ཀྱང༌། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་བརྩི་བཀུར་བྱས།

¹³ Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.

¹⁴ ཡང་སྔོན་ལས་ལྷག་པར་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དད་ལྡན་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཁོང་ཚོའི་གྲལ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར།

¹⁴ Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,

¹⁵ སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་གང་མཛད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནད་པ་ཚོ་ལམ་ལ་འཁུར་ནས་ཉལ་ཁྲི་དང་མལ་སྟན་སྒང་ལ་བཞག དེ་ནི་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གི་གྲིབ་མ་ཙམ་ཡང་ཁོ་ཚོ་ཁ་ཤས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕོག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པས་སོ།

¹⁵ de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.

¹⁶ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་འཁོར་གྱི་གྲོང་སྡེའི་མི་མང་པོ་ནད་པ་དང༌། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་ཕོག་པ་རྣམས་འཁྲིད་དེ་འཛོམས་ཤིང༌། ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གསོས་པར་གྱུར།

¹⁶ Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.

¹⁷ དེ་ནས་བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་དང༌། ཁོ་དང་འགྲོགས་པའི་སཱ་ཅུ་སེ་པའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་ཁོངས་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ།

¹⁷ Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.

¹⁸ སྐུ་ཚབ་རྣམས་འཛིན་བཟུང་བྱས་ནས་སྤྱི་པའི་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག

¹⁸ Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.

¹⁹ འོན་ཀྱང་མཚན་མོའི་དུས་སུ་གཙོ་བོའི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་ཕྱེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དེ།

¹⁹ Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e

²⁰ ཁོང་ཚོར་“སོང་ལ་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་མི་རྣམས་ལ་ཚེ་གསར་པ་འདིའི་འཕྲིན་ཡོངས་སུ་སྒྲོགས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁰ disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".

²¹ དེ་ཐོས་ནས་ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ཁོང་རྣམས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་སོང་ནས་ཆོས་བསྟན།

²¹ Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.

²² མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་དེར་སོང་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བཙོན་ཁང་དུ་མ་རྙེད་པས། གྲོས་ཚོགས་ལ་ཕྱིར་ལོག་པ་དང་ཁོ་རྣམས་ལ་

²² Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:

²³ “བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་དམ་པོར་བརྒྱབ་སྟེ་སྲུང་མཁན་རྣམས་སྒོ་འགྲམ་ལ་ལངས་ཏེ་བསྡད་པ་ང་ཚོས་མཐོང་ཡང༌། སྒོ་ཕྱེ་ནས་ནང་ལ་མི་སུ་ཡང་མ་མཐོང་”ཞེས་བཤད།

²³ "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".

²⁴ དེ་ཐོས་ནས་མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་གི་དཔོན་པོ་དང༌། བླ་ཆེན་རྣམས་ག་བྱེད་འདི་བྱེད་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བྱ་བ་འདི་ནས་ཅི་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ།

²⁴ Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.

²⁵ མི་ཞིག་དེར་སླེབས་ནས་ཁོ་ཚོར་“ཉོན་དང༌། ཁྱེད་ཚོས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་པའི་མི་དེ་རྣམས་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རར་མི་ཚོགས་ལ་ཆོས་སྟོན་གྱི་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།

²⁵ Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".

²⁶ དེ་ནས་དཔོན་པོ་དེ་སྲུང་དམག་དང་མཉམ་དུ་མཆོད་ཁང་ལ་ཕྱིན་ནས། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་རྡོ་རུབ་གཏོང་བའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པས་བཙན་ཤེད་མི་བྱེད་པར་ཁོང་རྣམས་གྲོས་ཚོགས་ལ་འཁྲིད་ཡོང་སྟེ།

²⁶ Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.

²⁷ གྲོས་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་ནས། བླ་ཆེན་གྱིས་ཁོང་ཚོར་

²⁷ Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,

²⁸ “ངེད་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཚོར་མིང་འདིའི་ཐོག་ནས་མི་བསྟན་པ་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ཡང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཆོས་འདི་གང་སར་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱས་ཏེ། མི་དེའི་ཁྲག་ལན་ང་ཚོ་ལ་འགེལ་བར་འདོད་”ཅེས་ཟེར།

²⁸ que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".

²⁹ འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་དང་སྐུ་ཚབ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་“མིའི་ངག་ལ་མི་ཉན་གྱི། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་ཉན་དགོས།

²⁹ Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!

³⁰ ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་ནས་བསད་པའི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་ངེད་རྣམས་ཀྱི་མེས་པོའི་དཀོན་མཆོག་གིས་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་མཛད།

³⁰ O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.

³¹ ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་རིགས་ལ་སེམས་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྡིག་ཉེས་སེལ་རྒྱུའི་གོ་སྐབས་གནང་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གིས་གཙོ་བོ་དང་སྐྱབས་མགོན་ལྟར་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་གཡས་སུ་ཁོང་འཕགས་པར་མཛད།

³¹ Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.

³² ང་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་ཅིང༌། ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་མཁན་ལ་གནང་བ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་པོ་མཛད་”ཅེས་གསུངས།

³² Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".

³³ དེ་ཐོས་ནས་གྲོས་ཚོགས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཁོང་ཁྲོ་ལངས་ཏེ་ཁོང་རྣམས་གསོད་པར་འདོད།

³³ Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.

³⁴ འོན་ཀྱང་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་ལ་གཏོགས་པའི་མི་སྟེ་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་ཤིང༌། མི་ཚང་མས་བཀུར་བ་གཱ་མ་ལི་ཨེལ་ཟེར་མཁན་ནི་གྲོས་ཚོགས་སུ་ལངས་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་དུས་ཐུང་ངུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང༌།

³⁴ Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.

³⁵ ཁོང་གིས་གྲོས་ཚོགས་ལ་“ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་སྐྱེས་པ་རྣམས། ཁྱེད་ཀྱིས་མི་འདི་རྣམས་ལ་ཅི་བྱེད་ཞིབ་པར་དགོངས་ཤིག

³⁵ Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.

³⁶ སྔོན་ཆད་ཐེའུ་དཱ་ཟེར་མཁན་གྱིས་རང་བསྟོད་བྱས་ཏེ་སྲིད་གཞུང་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པ་དང༌། མི་བཞི་བརྒྱ་ཙམ་ཁོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། གཞན་གྱིས་ཁོ་བསད་ནས་ཁོའི་རྗེས་འབྲངས་པ་རྣམས་འཐོར་ཏེ་དོན་དེ་མེད་པར་གྱུར།

³⁶ Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.

³⁷ དེའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་གྱི་འབངས་མི་མིང་ཐོ་འགོད་པའི་དུས་སུ་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡིན་པ་ཡུ་དཱ་ཡིས་རྗེས་འབྲངས་པ་རྣམས་མཉམ་དུ་བསྡུས་ནས་སྲིད་གཞུང་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པ་དང༌། ཁོ་ཡང་བསད་ནས། རྗེས་འབྲངས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོར་བར་གྱུར།

³⁷ Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.

³⁸ དེའི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་འདིའི་སྐོར་ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། མི་འདི་ཚོར་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་གློད་བཀྲོལ་གཏོང་ཞིག གང་ལགས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་འཆར་གཞིའམ་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་རྣམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་འཇིག་པར་འགྱུར།

³⁸ Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;

³⁹ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་ལས་བྱུང་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོ་འགོག་མི་ཐུབ་པ་མ་ཟད། དཀོན་མཆོག་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་མཁན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཁ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

³⁹ se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".

⁴⁰ ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་ཏེ་གྲོས་ཚོགས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བོས་ནས་ཁོང་ཚོ་རྟ་ལྕག་གིས་རྡུང་དུ་བཅུག དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་མི་འཆད་པར་བཀའ་བཏང་ནས་གློད།

⁴⁰ Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.

⁴¹ གྲོས་ཚོགས་ནས་འཐོན་དུས་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་དོན་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟར་མྱོང་འོས་པར་བརྩིས་པས་ཁོང་རྣམས་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར།

⁴¹ Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.

⁴² ཡང་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་ར་དང་ཁྱིམ་ཚང་གང་དུའང་ཁོང་ཚོས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བསྟན་ཏེ་བསྒྲགས་སོ། །

⁴² Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →