Atos 5

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ འོན་ཀྱང་ཨ་ནན་ཡཱ་ཟེར་བའི་སྐྱེས་པ་ཞིག་དང་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་སབ་ཕི་རཱ་གཉིས་ཀྱིས་ཞིང་ཁ་ཞིག་བཙོངས་ནས།

¹ Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,

² ཨ་ནན་ཡཱ་ཡིས་སའི་རིན་གོང་ཆ་ཤས་ཤིག་རང་གི་དོན་ལ་བཞག་ནས་ས་རིན་ལྷག་མ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་བཞག་པ་དེ་སབ་ཕི་རཱ་ཡིས་ཀྱང་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།

² mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.

³ ཡང་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་“ཨ་ནན་ཡཱ། བདུད་སཱ་ཏན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱབ་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་རྫུན་བཤད་དེ། སའི་རིན་གོང་ཆ་ཤས་རང་ལ་བཞག་པ་དེ་ཅི་ཡིན།

³ Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?

⁴ ཞིང་ཁ་དེ་མ་བཙོངས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱོད་རང་གི་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་བཙོངས་པའི་རྗེས་སུ་སའི་རིན་གོང་ཁྱོད་ལ་དབང་བ་མ་ཡིན་ནམ། བསམ་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་སྲིད། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྣམས་ལ་མ་བཤད་ཀྱི། དཀོན་མཆོག་ལ་རྫུན་བཤད་”ཅེས་གསུངས།

⁴ Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.

⁵ གཏམ་དེ་གོ་མ་ཐག་ཨ་ནན་ཡཱ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཤིའོ། དེའི་སྐོར་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་འཇིགས།

⁵ Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.

⁶ གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཕུང་པོ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁུར་ཏེ་དུར་དུ་བཅུག

⁶ Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.

⁷ དེ་ནས་ཆུ་ཚོད་གསུམ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཁོ་ལ་ཅི་བྱུང་བ་མི་ཤེས་པར་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་ཡོང་ཞིང༌།

⁷ Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.

⁸ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་ཁོ་མོར་“ང་ལ་ཤོད་དང༌། ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ས་ཞིང་བཙོངས་ནས་རིན་གོང་འདི་ཙམ་ཐོབ་བམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་མོས་“ལགས་ཡིན། རིན་གོང་དེ་ཙམ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌།

⁸ Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.

⁹ སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོས་ཁོ་མོར་“དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ལ་ཉམས་ཚོད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་མོས་མཐུན་བྱས་པ་དེ་ཅི་ཡིན། ལྟོས་ཤིག ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་བོའི་ཕུང་པོ་དུར་དུ་འཇུག་མཁན་སྒོ་ལ་འདུག ཁོ་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁུར་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག

⁹ Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.

¹⁰ ཁོང་གི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྱེལ་ནས་ཁོ་མོ་ཤིའོ། གཞོན་ནུ་རྣམས་ནང་ལ་ཡོང་ནས་ཁོ་མོ་ཤི་བར་མཐོང་བས། ཁོ་མོའི་ཕུང་པོ་ཕྱིར་འཁུར་བ་དང༌། ཁྱོ་བོའི་དུར་སའི་ཉེ་འགྲམ་ལ་དུར་དུ་བཅུག

¹⁰ No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.

¹¹ ཡང་དོན་དེའི་སྐོར་ཐོས་མཁན་དང༌། ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་མི་ཚང་མ་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་སོ། །

¹¹ E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.

¹² ཡང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་དུ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ནས་རྟགས་དང་ངོ་མཚར་བའི་དོན་མང་པོ་བྱུང༌། དད་ལྡན་ཐམས་ཅད་མཆོད་ཁང་དུ་སོ་ལོ་མོན་གྱི་གཡབ་རིང་ལ་འཛོམས།

¹² Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.

¹³ གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་དང་འགྲོགས་མི་ནུས་ཀྱང༌། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་བརྩི་བཀུར་བྱས།

¹³ Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.

¹⁴ ཡང་སྔོན་ལས་ལྷག་པར་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དད་ལྡན་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཁོང་ཚོའི་གྲལ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར།

¹⁴ E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,

¹⁵ སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱིས་གང་མཛད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནད་པ་ཚོ་ལམ་ལ་འཁུར་ནས་ཉལ་ཁྲི་དང་མལ་སྟན་སྒང་ལ་བཞག དེ་ནི་སྐུ་ཚབ་པེ་ཏྲོ་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གི་གྲིབ་མ་ཙམ་ཡང་ཁོ་ཚོ་ཁ་ཤས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕོག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པས་སོ།

¹⁵ a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.

¹⁶ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་འཁོར་གྱི་གྲོང་སྡེའི་མི་མང་པོ་ནད་པ་དང༌། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་ཕོག་པ་རྣམས་འཁྲིད་དེ་འཛོམས་ཤིང༌། ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གསོས་པར་གྱུར།

¹⁶ Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.

¹⁷ དེ་ནས་བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་དང༌། ཁོ་དང་འགྲོགས་པའི་སཱ་ཅུ་སེ་པའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་ཁོངས་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ།

¹⁷ Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,

¹⁸ སྐུ་ཚབ་རྣམས་འཛིན་བཟུང་བྱས་ནས་སྤྱི་པའི་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག

¹⁸ prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.

¹⁹ འོན་ཀྱང་མཚན་མོའི་དུས་སུ་གཙོ་བོའི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་ཕྱེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དེ།

¹⁹ Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:

²⁰ ཁོང་ཚོར་“སོང་ལ་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་མི་རྣམས་ལ་ཚེ་གསར་པ་འདིའི་འཕྲིན་ཡོངས་སུ་སྒྲོགས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁰ Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.

²¹ དེ་ཐོས་ནས་ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ཁོང་རྣམས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་སོང་ནས་ཆོས་བསྟན།

²¹ Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.

²² མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་དེར་སོང་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བཙོན་ཁང་དུ་མ་རྙེད་པས། གྲོས་ཚོགས་ལ་ཕྱིར་ལོག་པ་དང་ཁོ་རྣམས་ལ་

²² Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,

²³ “བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་དམ་པོར་བརྒྱབ་སྟེ་སྲུང་མཁན་རྣམས་སྒོ་འགྲམ་ལ་ལངས་ཏེ་བསྡད་པ་ང་ཚོས་མཐོང་ཡང༌། སྒོ་ཕྱེ་ནས་ནང་ལ་མི་སུ་ཡང་མ་མཐོང་”ཞེས་བཤད།

²³ dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.

²⁴ དེ་ཐོས་ནས་མཆོད་ཁང་གི་སྲུང་དམག་གི་དཔོན་པོ་དང༌། བླ་ཆེན་རྣམས་ག་བྱེད་འདི་བྱེད་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བྱ་བ་འདི་ནས་ཅི་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ།

²⁴ Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.

²⁵ མི་ཞིག་དེར་སླེབས་ནས་ཁོ་ཚོར་“ཉོན་དང༌། ཁྱེད་ཚོས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་པའི་མི་དེ་རྣམས་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་རར་མི་ཚོགས་ལ་ཆོས་སྟོན་གྱི་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།

²⁵ Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.

²⁶ དེ་ནས་དཔོན་པོ་དེ་སྲུང་དམག་དང་མཉམ་དུ་མཆོད་ཁང་ལ་ཕྱིན་ནས། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ཚོར་རྡོ་རུབ་གཏོང་བའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པས་བཙན་ཤེད་མི་བྱེད་པར་ཁོང་རྣམས་གྲོས་ཚོགས་ལ་འཁྲིད་ཡོང་སྟེ།

²⁶ Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.

²⁷ གྲོས་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་ནས། བླ་ཆེན་གྱིས་ཁོང་ཚོར་

²⁷ Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,

²⁸ “ངེད་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཚོར་མིང་འདིའི་ཐོག་ནས་མི་བསྟན་པ་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ཡང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་ཆོས་འདི་གང་སར་ཁྱབ་བསྒྲགས་བྱས་ཏེ། མི་དེའི་ཁྲག་ལན་ང་ཚོ་ལ་འགེལ་བར་འདོད་”ཅེས་ཟེར།

²⁸ dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.

²⁹ འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་དང་སྐུ་ཚབ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་“མིའི་ངག་ལ་མི་ཉན་གྱི། དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་ཉན་དགོས།

²⁹ Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.

³⁰ ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱང་ཤིང་སྒང་ལ་བརྒྱངས་ནས་བསད་པའི་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་ངེད་རྣམས་ཀྱི་མེས་པོའི་དཀོན་མཆོག་གིས་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པར་མཛད།

³⁰ O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.

³¹ ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་མི་རིགས་ལ་སེམས་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྡིག་ཉེས་སེལ་རྒྱུའི་གོ་སྐབས་གནང་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གིས་གཙོ་བོ་དང་སྐྱབས་མགོན་ལྟར་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་གཡས་སུ་ཁོང་འཕགས་པར་མཛད།

³¹ Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.

³² ང་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་ཅིང༌། ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་མཁན་ལ་གནང་བ་དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དེ་རྣམས་ལ་དཔང་པོ་མཛད་”ཅེས་གསུངས།

³² Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.

³³ དེ་ཐོས་ནས་གྲོས་ཚོགས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཁོང་ཁྲོ་ལངས་ཏེ་ཁོང་རྣམས་གསོད་པར་འདོད།

³³ Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.

³⁴ འོན་ཀྱང་ཕཱ་རུ་ཤི་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་ཁག་ལ་གཏོགས་པའི་མི་སྟེ་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་ཤིང༌། མི་ཚང་མས་བཀུར་བ་གཱ་མ་ལི་ཨེལ་ཟེར་མཁན་ནི་གྲོས་ཚོགས་སུ་ལངས་ནས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་དུས་ཐུང་ངུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དགོས་པའི་བཀའ་གནང༌།

³⁴ Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,

³⁵ ཁོང་གིས་གྲོས་ཚོགས་ལ་“ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་སྐྱེས་པ་རྣམས། ཁྱེད་ཀྱིས་མི་འདི་རྣམས་ལ་ཅི་བྱེད་ཞིབ་པར་དགོངས་ཤིག

³⁵ e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.

³⁶ སྔོན་ཆད་ཐེའུ་དཱ་ཟེར་མཁན་གྱིས་རང་བསྟོད་བྱས་ཏེ་སྲིད་གཞུང་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པ་དང༌། མི་བཞི་བརྒྱ་ཙམ་ཁོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། གཞན་གྱིས་ཁོ་བསད་ནས་ཁོའི་རྗེས་འབྲངས་པ་རྣམས་འཐོར་ཏེ་དོན་དེ་མེད་པར་གྱུར།

³⁶ Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.

³⁷ དེའི་རྗེས་སུ་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་གྱི་འབངས་མི་མིང་ཐོ་འགོད་པའི་དུས་སུ་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་ཡིན་པ་ཡུ་དཱ་ཡིས་རྗེས་འབྲངས་པ་རྣམས་མཉམ་དུ་བསྡུས་ནས་སྲིད་གཞུང་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པ་དང༌། ཁོ་ཡང་བསད་ནས། རྗེས་འབྲངས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོར་བར་གྱུར།

³⁷ Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.

³⁸ དེའི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་འདིའི་སྐོར་ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། མི་འདི་ཚོར་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་གློད་བཀྲོལ་གཏོང་ཞིག གང་ལགས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་འཆར་གཞིའམ་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་རྣམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་འཇིག་པར་འགྱུར།

³⁸ Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;

³⁹ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་ལས་བྱུང་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་ཚོ་འགོག་མི་ཐུབ་པ་མ་ཟད། དཀོན་མཆོག་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱེད་མཁན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཁ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

³⁹ mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.

⁴⁰ ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་ཏེ་གྲོས་ཚོགས་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་བོས་ནས་ཁོང་ཚོ་རྟ་ལྕག་གིས་རྡུང་དུ་བཅུག དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་མི་འཆད་པར་བཀའ་བཏང་ནས་གློད།

⁴⁰ Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.

⁴¹ གྲོས་ཚོགས་ནས་འཐོན་དུས་ཡེ་ཤུའི་མཚན་གྱི་དོན་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྟར་མྱོང་འོས་པར་བརྩིས་པས་ཁོང་རྣམས་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར།

⁴¹ E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.

⁴² ཡང་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་གི་ཁྱམས་ར་དང་ཁྱིམ་ཚང་གང་དུའང་ཁོང་ཚོས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ནི་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བསྟན་ཏེ་བསྒྲགས་སོ། །

⁴² E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →