Atos 27

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ངེད་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་ནས་དབྱི་ཏ་ལི་ཡུལ་ལ་འགྲོ་བར་ཐག་གཅོད་བྱས་པའི་ཚེ། ཁོ་ཚོས་པའུ་ལུ་བཙོན་པ་གཞན་ཁ་ཅིག་དང་བཅས་པར་ཨུ་རྒ་ཟི་ཏུ་ཞེས་པའི་དམག་ཁག་གི་བརྒྱ་དཔོན་ཡུ་ལི་ཡུ་ཟེར་བ་ཞིག་གི་དབང་དུ་གཏད།

¹ Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.

² མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་ཐེ་ས་ལོ་ནི་ཀེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡིན་པའི་ཨ་རིས་ཐར་ཀུ་ང་ཚོ་དང་བཅས་པར། ཨེ་ཞེ་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་གྱི་མཚོ་འགྲམ་བརྒྱུད་དེ་འགྲོ་བའི་ཨད་ར་མི་ཏི་གྲུ་ཁའི་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་ནས་ཐོན།

² Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.

³ དེའི་ཕྱི་ཉིན་ཚི་དོན་གྲུ་ཁར་སླེབས་ནས་བརྒྱ་དཔོན་ཡུ་ལི་ཡུ་ཡིས་པའུ་ལུ་ལ་གཟིགས་སྐྱོང་གནང་སྟེ་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་སྣེ་ལེན་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ཕེབས་སུ་བཅུག

³ No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.

⁴ དེ་ནས་ངེད་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་པ་དང༌། གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་མདུན་ཕྱོགས་ནས་ལྷགས་པ་བརྒྱབ་པས་ཀིབ་རུ་གླིང་ཕྲན་གྱི་ལྷགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན།

⁴ Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.

⁵ ཀི་ལིག་ཡཱ་དང་ཕམ་ཕིལ་ཡཱ་ཡུལ་གཉིས་ཀྱི་མཚོ་བརྒལ་ནས་ངེད་རྣམས་ལིག་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་གྱི་གྲུ་ཁར་མུ་རཱ་ལ་སླེབས།

⁵ Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.

⁶ དེར་བརྒྱ་དཔོན་ལ་དབྱི་ཏ་ལི་ཡུལ་ལ་འགྲོ་བའི་ཨ་ལིག་ཟན་དྲི་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡོང་བའི་གྲུ་གཟིངས་ཤིག་རྙེད་པ་དང༌། ངེད་རྣམས་དེའི་ནང་བཅུག

⁶ Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.

⁷ ངེད་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་ལ་ཉི་མ་མང་པོ་འགོར་ཞིང་དཀའ་ངལ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་གཞི་ནས་ནི་དུ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་སླེབས། རླུང་གིས་བཀག་རྒྱ་ཐེབས་ཏེ་མདུན་དུ་འགྲོ་མ་ཐུབ་པས། ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་གྱི་སྣེ་མོ་སལ་མོ་ནཱེ་བར་དུ་ལྷགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན།

⁷ Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.

⁸ ང་ཚོ་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་མཚོ་འགྲམ་བརྒྱུད་དེ་ལ་སེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཉེ་བའི་གྲུ་ཁ་བདེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ས་ཆར་སླེབས།

⁸ Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.

⁹ ལམ་བར་དུ་དུས་ཚོད་མང་པོ་འགོར་བ་དང༌། གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་དེ་བསྐྱོད་པའི་ཉེན་ཁ་ཆེ་བ། དེ་བཞིན་སྨྱུང་གནས་སྲུང་བའི་དུས་ཆེན་ཚར་ཟིན་པས་པའུ་ལུས་ཁོ་ཚོར་བསྐུལ་ཏེ་

⁹ Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:

¹⁰ “སྐུ་ཞབས་རྣམས། ཆུ་ཐོག་གི་འགྲུལ་བཞུད་འདི་ནི་གྲུ་གཟིངས་དང་དོས་པོ་ལ་གཏོར་བཤིག་ཐེབས་པ་དང༌། ངེད་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ལའང་ཉེན་ཁ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་ངས་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".

¹¹ འོན་ཀྱང་བརྒྱ་དཔོན་དེས་པའུ་ལུས་གང་གསུངས་པ་ལས་གྲུ་དཔོན་དང་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་བདག་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གང་བཤད་པ་ལ་དོ་སྣང་བྱས།

¹¹ Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.

¹² དགུན་ཁར་གྲུ་ཁ་དེ་སྡོད་པར་མི་བདེ་བས་མི་མང་ཆེ་བས་ཕར་འགྲོ་བར་ཐག་གཅོད་བྱས། ཁོ་ཚོས་ཕེ་ནི་ཀཱེ་ལ་སླེབས་ནས་དེ་ལ་དགུན་ཁ་སྡོད་པར་རེ་བ་བྱས། ས་ཆ་དེ་ནི་ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་གྱི་མཚོ་ཁ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་ལྷོ་ནུབ་དང་ནུབ་བྱང་ལ་ཁ་ཕྱོགས་ཡོད།

¹² Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.

¹³ ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་རླུང་འཇམ་པོ་ཞིག་བྱུང་བའི་ཚེ་ཁོ་ཚོའི་དོན་སྒྲུབ་པར་སྙམ་པས། གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་གཏིང་རྡོ་ཡར་དྲངས་ནས་ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་གྱི་མཚོ་འགྲམ་དང་ཉེ་བར་སོང༌།

¹³ Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.

¹⁴ དེ་ནས་ཅུང་མ་འགོར་བར་བྱང་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷགས་པ་དྲག་པོ་ཞིག་ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་ནས་རྒྱག་པར་བརྩམས།

¹⁴ Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.

¹⁵ རླུང་དེས་གྲུ་གཟིངས་བཟུང་ནས་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་མ་ཐུབ་པས་རླུང་གིས་གང་སར་འདེད།

¹⁵ O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.

¹⁶ ཀའུ་དཱ་ཞེས་པའི་གླིང་ཕྲན་ཆུང་བ་ཞིག་གི་ལྷགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ཏེ་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་གྲུ་ཆུང་བ་དེ་དམ་པོར་བཟུང་ནས།

¹⁶ Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.

¹⁷ དཀའ་ལས་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཡར་དྲངས་ནས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བཞག དེ་ནས་གྲུ་གཟིངས་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དེར་ཐག་པ་ཡིས་བསྡམས། སིར་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆུ་གཏིང་ཐུང་སར་གྲུ་གཟིངས་ཆག་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཁོ་ཚོས་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་དར་པོ་ཆེ་རྣམས་ཕབ་ནས་གྲུ་གཟིངས་རླུང་གིས་འཁྱེར་བར་གྱུར།

¹⁷ Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.

¹⁸ དེའི་སང་ཉིན་ལྷགས་པ་དྲག་པོས་གྲུ་གཟིངས་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བས་ཁོ་ཚོས་དོས་པོ་མཚོ་ནང་དུ་གཡུག་པར་བརྩམས།

¹⁸ No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.

¹⁹ ཉི་མ་གསུམ་པར་ཁོ་ཚོ་རང་གིས་གྲུ་གཟིངས་སྟེང་གི་ཡོ་ཆས་མཚོ་ནང་དུ་གཡུགས།

¹⁹ No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.

²⁰ ཉིན་མང་པོའི་རིང་ཉི་མ་དང་སྐར་མ་མི་མཐོང་ཞིང་རླུང་འཚུབ་དྲག་པོ་མུ་མཐུད་བརྒྱབ་པས། མཇུག་ཏུ་ང་ཚོ་ལས་སྲོག་ཐར་བའི་རེ་བ་ཟད་པར་གྱུར།

²⁰ Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.

²¹ ཡང་ཁོ་ཚོས་དུས་ཚོད་རིང་པོ་ཁ་ལག་མ་བཟས་པས་པའུ་ལུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ལ་བཞེངས་ནས་“སྐུ་ཞབས་རྣམས། ངས་སྔར་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཉན་ཏེ། ཀེ་རེ་ཊེ་ནས་མ་ཐོན་ན་གནོད་འཚེ་དང་གཏོར་བཤིག་འདི་འདྲ་མྱོང་མེད།

²¹ Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.

²² ད་ངས་ཁྱེད་ཚོར་སེམས་མ་འཇིགས་པར་སྐུལ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། གྲུ་གཟིངས་བཤིག་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་ཐར་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན།

²² Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.

²³ རྒྱུ་མཚན་ནི་མདང་དགོང་ངས་བསྙེན་བཀུར་ཞུས་པའི་བདག་པོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་བཞེངས་ཏེ་འདི་ལྟར་གསུངས།

²³ Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:

²⁴ པའུ་ལུ། མ་འཇིགས་ཤིག ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོ་སེ་སར་གྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། ལྟོས་ཤིག གྲུ་གཟིངས་ནང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་བདེ་འཇགས་གནང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས།

²⁴ ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.

²⁵ དཀོན་མཆོག་གིས་གང་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་མཛད་པར་ངས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པས། མ་འཇིགས་ཤིག

²⁵ Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.

²⁶ འོན་ཀྱང་རླུང་གིས་གྲུ་གཟིངས་གླིང་ཕྲན་ཞིག་གི་མཚོ་འགྲམ་ལ་འདེད་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

²⁶ Devemos ser arrastados para alguma ilha".

²⁷ ཨ་དྲི་ཡཱ་ཞེས་པའི་རྒྱ་མཚོར་རླུང་གིས་གྲུ་གཟིངས་འདེད་དེ་མཚན་མོ་བཅུ་བཞི་པའི་ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ལ་གྲུ་པས་སྐམ་ས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ལ་སླེབས་པར་སྙམ།

²⁷ Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.

²⁸ གཏིང་ཚད་འཇལ་བས་སྨི་གསུམ་ཅུ་སོ་བདུན་ཙམ་ཡོད། ཏོག་ཙམ་སོང་ནས་ཡང་སྐྱར་འཇལ་བས་གཏིང་ཚད་སྨི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡོད།

²⁸ Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.

²⁹ གྲུ་གཟིངས་བྲག་ལ་ཐོགས་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཁོ་ཚོས་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་མཇུག་ནས་གཏིང་རྡོ་བཞི་ཕབ་སྟེ་ནམ་ལངས་པར་རེ་སྒུག་བྱེད།

²⁹ Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.

³⁰ གྲུ་མགོ་ནས་གཏིང་རྡོ་འབེབས་པའི་ཁུལ་བྱས་ཏེ་གྲུ་གཟིངས་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་གྲུ་པས་གྲུ་ཆུང་རྒྱ་མཚོར་ཕབ།

³⁰ Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.

³¹ པའུ་ལུས་བརྒྱ་དཔོན་དང་དམག་མི་རྣམས་ལ་“མི་དེ་ཚོ་གྲུ་གཟིངས་ནང་ལ་མ་བསྡད་ན། ཁྱེད་ཚོ་སྲོག་ཐར་བར་འགྱུར་མི་སྲིད་”ཅེས་གསུངས།

³¹ Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".

³² དམག་མིས་གྲུ་ཆུང་གི་ཐག་པ་བཅད་ནས་རྒྱ་མཚོར་བཏང༌།

³² Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.

³³ ནམ་ལངས་པའི་ཙམ་ལ་པའུ་ལུས་མི་ཚང་མར་ཟས་ཟ་བར་བསྐུལ་ཏེ་“ཁྱེད་ཚོས་སེམས་ཁྲལ་བྱས་ཏེ་དེ་རིང་ཟས་མ་བཟས་པའི་ཉིན་བཅུ་བཞི་པ་ཡིན་པས།

³³ Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.

³⁴ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཁ་ལག་ཟ་བར་སྐུལ། དེ་ནི་ཁྱེད་རྣམས་གསོན་པོར་གནས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན། གང་ཡིན་ཟེར་ན། ཁྱེད་ཚོའི་སྐྲའི་ཉག་མ་གཅིག་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་ནས།

³⁴ Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".

³⁵ བག་ལེབ་བླངས་ནས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མའི་མདུན་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་པ་དང༌། དུམ་བུར་བཟོས་ནས་བཞེས་པར་བརྩམས།

³⁵ Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.

³⁶ ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་སེམས་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ་ཁ་ལག་བཟས།

³⁶ Todos se reanimaram e também comeram algo.

³⁷ (གྲུ་གཟིངས་ནང་ལ་ང་ཚོ་ཁྱོན་བསྡོམས་མི་གྲངས་ཉིས་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་དོན་དྲུག་ཡོད་)

³⁷ Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.

³⁸ ཁོ་ཚོས་བཟས་ནས་ལྟོ་བ་ཁེངས་རྗེས། གྲུ་གཟིངས་ཡང་པོ་ཡོང་བའི་ཕྱིར་གྲོ་རྣམས་རྒྱ་མཚོར་འཕངས།

³⁸ Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.

³⁹ ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ས་ཆ་དེ་གང་ཡིན་མ་ཤེས་ཀྱང༌། ཁོ་ཚོས་བྱེ་མ་ཡོད་པའི་མཚོ་ཁུག་མཐོང་བས། དེར་བཏང་ཐུབ་ན་གྲུ་གཟིངས་གཏོང་བར་བསམས།

³⁹ Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.

⁴⁰ གཏིང་རྡོ་རྣམས་ཀྱི་ཐག་པ་བཅད་དེ་རྒྱ་མཚོར་བཞག་པ་དང་ཆབས་ཅིག་ཁོ་ཚོས་མཇུག་གི་སྐྱ་བོའི་ཐག་པ་བཀྲོལ། མདུན་གྱི་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་དར་པོ་ཆེ་རླུང་དང་བསྟུན་ནས་ཡར་བཀྱགས་པ་དང་སྐམ་སའི་ཕྱོགས་སུ་གྲུ་གཟིངས་བཏང༌།

⁴⁰ Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ ཆུ་གཏིང་ཐུང་སར་བྲག་ལ་ཐོགས་ནས་གྲུ་གཟིངས་འགུལ་རྒྱུ་མེད་པར་གྱུར་ཞིང༌། གྲུ་མགོ་བརྟན་པོར་ལུས་ཏེ་རྦ་རླབས་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུ་མཇུག་ལ་གཏོར་བཞིན་ཡོད།

⁴¹ Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.

⁴² བཙོན་པ་སུ་ཞིག་ཀྱང་རྐྱལ་བརྒྱབ་ནས་མི་འབྲོས་པའི་ཆེད་དུ་དམག་མི་ཚོས་ཁོ་རྣམས་གསོད་པར་བསམས་ཀྱང༌།

⁴² Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.

⁴³ བརྒྱ་དཔོན་གྱིས་པའུ་ལུ་ཐར་བར་བྱེད་འདོད་པས་འཆར་གཞི་དེ་བཀག་པ་དང༌། ཐོག་མར་རྐྱལ་རྒྱག་ཐུབ་མཁན་ཚང་མ་རྒྱ་མཚོར་མཆོངས་ནས་སྐམ་སར་རྐྱལ་རྒྱག་དགོས་ཤིང༌།

⁴³ Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.

⁴⁴ གཞན་རྣམས་པང་ལེབ་དང་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་ཆག་དུམ་བཟུང་ནས་ཁོ་ཚོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌། དེ་ལྟར་མི་ཚང་མ་ཉེན་ཁ་ལས་ཐར་ཏེ་སྐམ་སར་སླེབས་སོ། །

⁴⁴ Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →