Atos 27

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ངེད་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་ནས་དབྱི་ཏ་ལི་ཡུལ་ལ་འགྲོ་བར་ཐག་གཅོད་བྱས་པའི་ཚེ། ཁོ་ཚོས་པའུ་ལུ་བཙོན་པ་གཞན་ཁ་ཅིག་དང་བཅས་པར་ཨུ་རྒ་ཟི་ཏུ་ཞེས་པའི་དམག་ཁག་གི་བརྒྱ་དཔོན་ཡུ་ལི་ཡུ་ཟེར་བ་ཞིག་གི་དབང་དུ་གཏད།

¹ Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.

² མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་ཐེ་ས་ལོ་ནི་ཀེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡིན་པའི་ཨ་རིས་ཐར་ཀུ་ང་ཚོ་དང་བཅས་པར། ཨེ་ཞེ་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་གྱི་མཚོ་འགྲམ་བརྒྱུད་དེ་འགྲོ་བའི་ཨད་ར་མི་ཏི་གྲུ་ཁའི་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་ནས་ཐོན།

² Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.

³ དེའི་ཕྱི་ཉིན་ཚི་དོན་གྲུ་ཁར་སླེབས་ནས་བརྒྱ་དཔོན་ཡུ་ལི་ཡུ་ཡིས་པའུ་ལུ་ལ་གཟིགས་སྐྱོང་གནང་སྟེ་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་སྣེ་ལེན་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་ཕེབས་སུ་བཅུག

³ No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.

⁴ དེ་ནས་ངེད་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་པ་དང༌། གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་མདུན་ཕྱོགས་ནས་ལྷགས་པ་བརྒྱབ་པས་ཀིབ་རུ་གླིང་ཕྲན་གྱི་ལྷགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན།

⁴ Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;

⁵ ཀི་ལིག་ཡཱ་དང་ཕམ་ཕིལ་ཡཱ་ཡུལ་གཉིས་ཀྱི་མཚོ་བརྒལ་ནས་ངེད་རྣམས་ལིག་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་གྱི་གྲུ་ཁར་མུ་རཱ་ལ་སླེབས།

⁵ e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.

⁶ དེར་བརྒྱ་དཔོན་ལ་དབྱི་ཏ་ལི་ཡུལ་ལ་འགྲོ་བའི་ཨ་ལིག་ཟན་དྲི་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཡོང་བའི་གྲུ་གཟིངས་ཤིག་རྙེད་པ་དང༌། ངེད་རྣམས་དེའི་ནང་བཅུག

⁶ Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.

⁷ ངེད་རྣམས་གྲུ་གཟིངས་ལ་ཉི་མ་མང་པོ་འགོར་ཞིང་དཀའ་ངལ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་གཞི་ནས་ནི་དུ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་སླེབས། རླུང་གིས་བཀག་རྒྱ་ཐེབས་ཏེ་མདུན་དུ་འགྲོ་མ་ཐུབ་པས། ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་གྱི་སྣེ་མོ་སལ་མོ་ནཱེ་བར་དུ་ལྷགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན།

⁷ Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.

⁸ ང་ཚོ་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་མཚོ་འགྲམ་བརྒྱུད་དེ་ལ་སེ་ཡཱ་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཉེ་བའི་གྲུ་ཁ་བདེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ས་ཆར་སླེབས།

⁸ Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.

⁹ ལམ་བར་དུ་དུས་ཚོད་མང་པོ་འགོར་བ་དང༌། གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་དེ་བསྐྱོད་པའི་ཉེན་ཁ་ཆེ་བ། དེ་བཞིན་སྨྱུང་གནས་སྲུང་བའི་དུས་ཆེན་ཚར་ཟིན་པས་པའུ་ལུས་ཁོ་ཚོར་བསྐུལ་ཏེ་

⁹ Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,

¹⁰ “སྐུ་ཞབས་རྣམས། ཆུ་ཐོག་གི་འགྲུལ་བཞུད་འདི་ནི་གྲུ་གཟིངས་དང་དོས་པོ་ལ་གཏོར་བཤིག་ཐེབས་པ་དང༌། ངེད་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ལའང་ཉེན་ཁ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་ངས་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.

¹¹ འོན་ཀྱང་བརྒྱ་དཔོན་དེས་པའུ་ལུས་གང་གསུངས་པ་ལས་གྲུ་དཔོན་དང་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་བདག་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གང་བཤད་པ་ལ་དོ་སྣང་བྱས།

¹¹ Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.

¹² དགུན་ཁར་གྲུ་ཁ་དེ་སྡོད་པར་མི་བདེ་བས་མི་མང་ཆེ་བས་ཕར་འགྲོ་བར་ཐག་གཅོད་བྱས། ཁོ་ཚོས་ཕེ་ནི་ཀཱེ་ལ་སླེབས་ནས་དེ་ལ་དགུན་ཁ་སྡོད་པར་རེ་བ་བྱས། ས་ཆ་དེ་ནི་ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་གྱི་མཚོ་ཁ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་ལྷོ་ནུབ་དང་ནུབ་བྱང་ལ་ཁ་ཕྱོགས་ཡོད།

¹² Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.

¹³ ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་རླུང་འཇམ་པོ་ཞིག་བྱུང་བའི་ཚེ་ཁོ་ཚོའི་དོན་སྒྲུབ་པར་སྙམ་པས། གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་གཏིང་རྡོ་ཡར་དྲངས་ནས་ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་གྱི་མཚོ་འགྲམ་དང་ཉེ་བར་སོང༌།

¹³ Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.

¹⁴ དེ་ནས་ཅུང་མ་འགོར་བར་བྱང་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷགས་པ་དྲག་པོ་ཞིག་ཀེ་རེ་ཊེ་གླིང་ཕྲན་ནས་རྒྱག་པར་བརྩམས།

¹⁴ Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;

¹⁵ རླུང་དེས་གྲུ་གཟིངས་བཟུང་ནས་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་མ་ཐུབ་པས་རླུང་གིས་གང་སར་འདེད།

¹⁵ e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.

¹⁶ ཀའུ་དཱ་ཞེས་པའི་གླིང་ཕྲན་ཆུང་བ་ཞིག་གི་ལྷགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ཏེ་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་གྲུ་ཆུང་བ་དེ་དམ་པོར་བཟུང་ནས།

¹⁶ Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;

¹⁷ དཀའ་ལས་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཡར་དྲངས་ནས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བཞག དེ་ནས་གྲུ་གཟིངས་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དེར་ཐག་པ་ཡིས་བསྡམས། སིར་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆུ་གཏིང་ཐུང་སར་གྲུ་གཟིངས་ཆག་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཁོ་ཚོས་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་དར་པོ་ཆེ་རྣམས་ཕབ་ནས་གྲུ་གཟིངས་རླུང་གིས་འཁྱེར་བར་གྱུར།

¹⁷ e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.

¹⁸ དེའི་སང་ཉིན་ལྷགས་པ་དྲག་པོས་གྲུ་གཟིངས་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བས་ཁོ་ཚོས་དོས་པོ་མཚོ་ནང་དུ་གཡུག་པར་བརྩམས།

¹⁸ Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.

¹⁹ ཉི་མ་གསུམ་པར་ཁོ་ཚོ་རང་གིས་གྲུ་གཟིངས་སྟེང་གི་ཡོ་ཆས་མཚོ་ནང་དུ་གཡུགས།

¹⁹ E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.

²⁰ ཉིན་མང་པོའི་རིང་ཉི་མ་དང་སྐར་མ་མི་མཐོང་ཞིང་རླུང་འཚུབ་དྲག་པོ་མུ་མཐུད་བརྒྱབ་པས། མཇུག་ཏུ་ང་ཚོ་ལས་སྲོག་ཐར་བའི་རེ་བ་ཟད་པར་གྱུར།

²⁰ E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.

²¹ ཡང་ཁོ་ཚོས་དུས་ཚོད་རིང་པོ་ཁ་ལག་མ་བཟས་པས་པའུ་ལུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ལ་བཞེངས་ནས་“སྐུ་ཞབས་རྣམས། ངས་སྔར་སྨྲས་པའི་གཏམ་ལ་ཉན་ཏེ། ཀེ་རེ་ཊེ་ནས་མ་ཐོན་ན་གནོད་འཚེ་དང་གཏོར་བཤིག་འདི་འདྲ་མྱོང་མེད།

²¹ Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.

²² ད་ངས་ཁྱེད་ཚོར་སེམས་མ་འཇིགས་པར་སྐུལ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། གྲུ་གཟིངས་བཤིག་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། ཁྱེད་ཚོ་ཚང་མ་ཐར་བར་འགྱུར་ངེས་ཡིན།

²² Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.

²³ རྒྱུ་མཚན་ནི་མདང་དགོང་ངས་བསྙེན་བཀུར་ཞུས་པའི་བདག་པོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་ཞིག་གིས་ངའི་མདུན་དུ་བཞེངས་ཏེ་འདི་ལྟར་གསུངས།

²³ Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,

²⁴ པའུ་ལུ། མ་འཇིགས་ཤིག ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོ་སེ་སར་གྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། ལྟོས་ཤིག གྲུ་གཟིངས་ནང་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་བདེ་འཇགས་གནང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས།

²⁴ dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.

²⁵ དཀོན་མཆོག་གིས་གང་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་མཛད་པར་ངས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པས། མ་འཇིགས་ཤིག

²⁵ Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.

²⁶ འོན་ཀྱང་རླུང་གིས་གྲུ་གཟིངས་གླིང་ཕྲན་ཞིག་གི་མཚོ་འགྲམ་ལ་འདེད་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

²⁶ Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.

²⁷ ཨ་དྲི་ཡཱ་ཞེས་པའི་རྒྱ་མཚོར་རླུང་གིས་གྲུ་གཟིངས་འདེད་དེ་མཚན་མོ་བཅུ་བཞི་པའི་ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ལ་གྲུ་པས་སྐམ་ས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ལ་སླེབས་པར་སྙམ།

²⁷ Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.

²⁸ གཏིང་ཚད་འཇལ་བས་སྨི་གསུམ་ཅུ་སོ་བདུན་ཙམ་ཡོད། ཏོག་ཙམ་སོང་ནས་ཡང་སྐྱར་འཇལ་བས་གཏིང་ཚད་སྨི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡོད།

²⁸ E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.

²⁹ གྲུ་གཟིངས་བྲག་ལ་ཐོགས་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཁོ་ཚོས་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་མཇུག་ནས་གཏིང་རྡོ་བཞི་ཕབ་སྟེ་ནམ་ལངས་པར་རེ་སྒུག་བྱེད།

²⁹ E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.

³⁰ གྲུ་མགོ་ནས་གཏིང་རྡོ་འབེབས་པའི་ཁུལ་བྱས་ཏེ་གྲུ་གཟིངས་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་གྲུ་པས་གྲུ་ཆུང་རྒྱ་མཚོར་ཕབ།

³⁰ Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,

³¹ པའུ་ལུས་བརྒྱ་དཔོན་དང་དམག་མི་རྣམས་ལ་“མི་དེ་ཚོ་གྲུ་གཟིངས་ནང་ལ་མ་བསྡད་ན། ཁྱེད་ཚོ་སྲོག་ཐར་བར་འགྱུར་མི་སྲིད་”ཅེས་གསུངས།

³¹ disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.

³² དམག་མིས་གྲུ་ཆུང་གི་ཐག་པ་བཅད་ནས་རྒྱ་མཚོར་བཏང༌།

³² Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.

³³ ནམ་ལངས་པའི་ཙམ་ལ་པའུ་ལུས་མི་ཚང་མར་ཟས་ཟ་བར་བསྐུལ་ཏེ་“ཁྱེད་ཚོས་སེམས་ཁྲལ་བྱས་ཏེ་དེ་རིང་ཟས་མ་བཟས་པའི་ཉིན་བཅུ་བཞི་པ་ཡིན་པས།

³³ Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.

³⁴ ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཁ་ལག་ཟ་བར་སྐུལ། དེ་ནི་ཁྱེད་རྣམས་གསོན་པོར་གནས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན། གང་ཡིན་ཟེར་ན། ཁྱེད་ཚོའི་སྐྲའི་ཉག་མ་གཅིག་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་ནས།

³⁴ Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.

³⁵ བག་ལེབ་བླངས་ནས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མའི་མདུན་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་པ་དང༌། དུམ་བུར་བཟོས་ནས་བཞེས་པར་བརྩམས།

³⁵ Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.

³⁶ ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་སེམས་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ་ཁ་ལག་བཟས།

³⁶ Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.

³⁷ (གྲུ་གཟིངས་ནང་ལ་ང་ཚོ་ཁྱོན་བསྡོམས་མི་གྲངས་ཉིས་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་དོན་དྲུག་ཡོད་)

³⁷ Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.

³⁸ ཁོ་ཚོས་བཟས་ནས་ལྟོ་བ་ཁེངས་རྗེས། གྲུ་གཟིངས་ཡང་པོ་ཡོང་བའི་ཕྱིར་གྲོ་རྣམས་རྒྱ་མཚོར་འཕངས།

³⁸ Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.

³⁹ ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ས་ཆ་དེ་གང་ཡིན་མ་ཤེས་ཀྱང༌། ཁོ་ཚོས་བྱེ་མ་ཡོད་པའི་མཚོ་ཁུག་མཐོང་བས། དེར་བཏང་ཐུབ་ན་གྲུ་གཟིངས་གཏོང་བར་བསམས།

³⁹ Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.

⁴⁰ གཏིང་རྡོ་རྣམས་ཀྱི་ཐག་པ་བཅད་དེ་རྒྱ་མཚོར་བཞག་པ་དང་ཆབས་ཅིག་ཁོ་ཚོས་མཇུག་གི་སྐྱ་བོའི་ཐག་པ་བཀྲོལ། མདུན་གྱི་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་དར་པོ་ཆེ་རླུང་དང་བསྟུན་ནས་ཡར་བཀྱགས་པ་དང་སྐམ་སའི་ཕྱོགས་སུ་གྲུ་གཟིངས་བཏང༌།

⁴⁰ Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ ཆུ་གཏིང་ཐུང་སར་བྲག་ལ་ཐོགས་ནས་གྲུ་གཟིངས་འགུལ་རྒྱུ་མེད་པར་གྱུར་ཞིང༌། གྲུ་མགོ་བརྟན་པོར་ལུས་ཏེ་རྦ་རླབས་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུ་མཇུག་ལ་གཏོར་བཞིན་ཡོད།

⁴¹ Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.

⁴² བཙོན་པ་སུ་ཞིག་ཀྱང་རྐྱལ་བརྒྱབ་ནས་མི་འབྲོས་པའི་ཆེད་དུ་དམག་མི་ཚོས་ཁོ་རྣམས་གསོད་པར་བསམས་ཀྱང༌།

⁴² O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;

⁴³ བརྒྱ་དཔོན་གྱིས་པའུ་ལུ་ཐར་བར་བྱེད་འདོད་པས་འཆར་གཞི་དེ་བཀག་པ་དང༌། ཐོག་མར་རྐྱལ་རྒྱག་ཐུབ་མཁན་ཚང་མ་རྒྱ་མཚོར་མཆོངས་ནས་སྐམ་སར་རྐྱལ་རྒྱག་དགོས་ཤིང༌།

⁴³ mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.

⁴⁴ གཞན་རྣམས་པང་ལེབ་དང་གྲུ་གཟིངས་ཀྱི་ཆག་དུམ་བཟུང་ནས་ཁོ་ཚོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌། དེ་ལྟར་མི་ཚང་མ་ཉེན་ཁ་ལས་ཐར་ཏེ་སྐམ་སར་སླེབས་སོ། །

⁴⁴ Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →