Atos 16

Central Tibetan Bible (BOD) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ཡང་དེ་ནས་པའུ་ལུ་ཌེར་པེ་དང་ལིས་ཏྲཱ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབས། དེར་ཐི་མོ་ཐེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་གནས་ཤིག་ཡོད་དེ། ཁོའི་ཨ་མ་ནི་དད་ལྡན་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཞིག་ཡིན་ཡང༌། ཕ་གྷི་རིག་པ་ཡིན།

¹ Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.

² ལིས་ཏྲཱ་དང་ཨི་ཀོན་ཡཱུ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སྡོད་པའི་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་བསྟོད་པར་བྱས།

² Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.

³ པའུ་ལུས་ཐི་མོ་ཐེ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པས་ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་རྒྱག་ཏུ་བཅུག གང་ལགས་ཤེ་ན། ཡུལ་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོ་ཡོད་ཅིང༌། ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་ཐི་མོ་ཐེའི་ཕ་ནི་གྷི་རིག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

³ Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.

⁴ གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་དུས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྱི་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་བཅད་པའི་བཀའ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དད་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྒྲགས་པས།

⁴ Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.

⁵ ཆོས་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་དད་སེམས་བརྟན་པོར་གྱུར་ཞིང༌། དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཉིན་རེ་བཞིན་མང་དུ་འཕེལ།

⁵ Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.

⁶ དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ཨེ་ཞེ་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་ལ་བཀའ་སྒྲོག་ཏུ་མ་བཅུག་པས། ཁོང་རྣམས་ཕ་རུག་ཡཱ་དང་ག་ལད་ཡཱ་ཡུལ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་ཤིང༌།

⁶ Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.

⁷ མོ་སི་ཡཱ་ཡུལ་དུ་སླེབས་དུས་པི་ཐིན་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་ལ་ཞུགས་པར་བསམས་ཀྱང༌། ཡེ་ཤུའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་མ་བཅུག་པའི་རྐྱེན་གྱིས།

⁷ Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.

⁸ མོ་སི་ཡཱ་ཡུལ་བརྒྱུད་ནས་ཏྲོ་ཡཱ་གྲུ་ཁར་ཕེབས།

⁸ Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.

⁹ མཚན་མོར་པའུ་ལུ་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་སྟེ་མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་གྱི་མི་ཞིག་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ལངས་ནས་ཁོང་ལ་“མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ལ་ཕེབས་ནས་ང་ཚོར་རོགས་པ་གནང་རོགས་”ཞེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ།

⁹ Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”

¹⁰ ཞལ་གཟིགས་དེ་མཐོང་བའི་རྗེས་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོ་དངོས་སུ་མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་པ་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་ཏུ་བོས་པར་ཤེས་ནས། ང་ཚོས་འཕྲལ་དུ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་འགྲོ་བའི་གྲ་སྒྲིག་བྱས།

¹⁰ Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.

¹¹ དེ་ནས་ཏྲོ་ཡཱ་ནས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་དེ་སཱ་མོ་ཏྲེ་ཀེ་ཞེས་པའི་གླིང་ཕྲན་ལ་ཐད་ཀར་ཕྱིན་ཞིང༌། དེའི་ཕྱི་ཉིན་ནེ་ཨ་པོ་ལི་ཞེས་པའི་གྲུ་ཁར་སླེབས།

¹¹ Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.

¹² དེ་ནས་མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གལ་ཆེན་གྲོང་ཁྱེར་ཕི་ལིབ་པཱི་ལ་སླེབས། གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནི་རོ་མཱའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་ཁོངས་གཏོགས་ཡིན་ཞིང་དེར་ང་ཚོ་ཉིན་ཤས་བསྡད།

¹² Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.

¹³ ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོར་ང་ཚོ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོའི་ཕྱི་ཕྱོགས་གཙང་པོའི་འགྲམ་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ས་ཡིན་པར་བསམས་ནས། དེ་ལ་ཕྱིན་ཏེ་བསྡད་པ་དང༌། དེར་འཛོམས་ཡོད་པའི་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ཆོས་བཤད།

¹³ No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.

¹⁴ དེའི་ནང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཐི་ཡ་ཏི་རཱ་ནས་ཡིན་པའི་མདོག་རྒྱ་སྨུག་ཅན་གྱི་རས་འཚོང་མཁན་ལི་དི་ཡཱ་ཞེས་བྱ་བའི་བུད་མེད་ཅིག་གིས་ང་ཚོའི་གཏམ་ལ་ཉན། ཁོ་མོ་ནི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་མཁན་ཡིན་ལ། པའུ་ལུས་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་ཉན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོས་ཁོ་མོའི་བློ་སྒོ་ཕྱེ།

¹⁴ Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.

¹⁵ ཁོ་མོས་རང་གི་ནང་མི་དང་བཅས་པར་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་པའི་རྗེས་སུ་“གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཞིག་ཡིན་པར་བརྩིས་ན། ངའི་ཁང་པར་ཕེབས་ནས་བཞུགས་དང་”ཞེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་ང་ཚོ་དེར་འཁྲིད།

¹⁵ Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.

¹⁶ དེ་ནས་ཉིན་ཞིག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སར་འགྲོ་དུས་སྔོན་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་གདོན་འདྲེ་ཡིས་ཟིན་པའི་བྲན་མོ་ཞིག་ང་ཚོ་དང་ཕྲད། ཁོ་མོས་སྔོན་ཤེས་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ལ་དངུལ་མང་པོ་ཐོབ།

¹⁶ Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.

¹⁷ ཁོ་མོ་པའུ་ལུ་དང་ང་ཚོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་དུས་སྐད་ཆེན་པོས་“མི་འདི་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞབས་ཕྱི་དང༌། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཐར་བའི་ལམ་སྟོན་མཁན་ཡིན་”ཞེས་ཡང་ཡང་བརྗོད།

¹⁷ A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são

¹⁸ ཉིན་མང་པོའི་རིང་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་པའུ་ལུ་སུན་སྣང་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་ཁ་ཚུར་གཅུས་ཏེ་གདོན་འདྲེ་དེ་ལ་“ངས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་ཐོག་ནས་ཁྱོད་ལ་མོ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པའི་བཀའ་གཏོང་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག་གདོན་འདྲེ་དེ་ཕྱིར་ཐོན།

¹⁸ Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.

¹⁹ བྲན་མོ་དེའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངུལ་འཐོབ་པའི་རེ་བ་མེད་པར་གྱུར་བ་ཤེས་ནས། ཁོ་ཚོས་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་གཉིས་བཟུང་ནས་ཁྲོམ་ལ་ཡོད་པའི་དཔོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དྲུད།

¹⁹ Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.

²⁰ ཡང་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འཁྲིད་ནས་ཁོ་ཚོས་“མི་འདི་གཉིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཡིན་ཞིང་ང་ཚོའི་གྲོང་ཁྱེར་དཀྲུག་པ་དང༌།

²⁰ Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.

²¹ ངེད་རོ་མཱ་པ་རྣམས་ལ་ཁྲིམས་ལྟར་དང་ལེན་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྲུང་མི་ཆོག་པའི་ལུགས་སྲོལ་སྒྲོག་བཞིན་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།

²¹ Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.

²² མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གཉིས་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་ཡི་ཕྱི་གོས་འབུད་དུ་བཅུག་ནས་དབྱུག་པ་ཡིས་རྡུང་བའི་བཀའ་བསྒོས།

²² Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.

²³ ཁོང་ཚོ་དྲག་པོ་བརྡུངས་ནས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་པ་དང༌། བཙོན་སྲུང་དཔོན་ལ་དམ་པོར་སྲུང་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌།

²³ Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.

²⁴ བཀའ་དེ་བཞིན་དུ་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་ཁོང་ཚོ་བཙོན་ཁང་གི་ཕུགས་ལ་བཅུག་ནས་ཁོ་ཚོའི་རྐང་པར་ཤིང་སྒྲོག་བརྒྱབ་ནས་བཞག

²⁴ Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.

²⁵ ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ལ་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་མགུར་གླུ་ལེན་སྐབས་བཙོན་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཉན།

²⁵ Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.

²⁶ གློ་བུར་དུ་ས་ཡོམ་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་བཙོན་ཁང་གི་རྩིག་རྨང་གཡོ་བར་གྱུར། འཕྲལ་དུ་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་ཐམས་ཅད་བྱེ་ནས་བཙོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྕགས་ཐག་གྲོལ་བར་གྱུར།

²⁶ De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.

²⁷ གཉིད་ལས་སད་སྐབས་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་བྱེ་ཡོད་པ་མཐོང་བས། བཙོན་པ་བྲོས་པར་སྙམ་སྟེ་རལ་གྲི་ཞིག་བཏོན་ནས་རང་སྲོག་གཅོད་པར་བསམས་ཀྱང༌།

²⁷ Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,

²⁸ པའུ་ལུས་སྐད་ཆེན་པོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་རང་ལ་གནོད་པ་མ་བྱོས་ཤིག ང་ཚོ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

²⁸ mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!

²⁹ བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་བཞུ་མར་འཁྱེར་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་ནས་བཙོན་ཁང་ནང་དུ་བརྒྱུགས། འཇིགས་ནས་འདར་བཞིན་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་ཡི་དྲུང་དུ་ཕྱག་འཚལ།

²⁹ Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.

³⁰ ཁོང་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་ནས་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་“སྐུ་ཞབས། ཐར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ངས་གང་ཞིག་བྱེད་དགོས་”ཞེས་ཟེར།

³⁰ Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?

³¹ ཁོང་ཚོས་“གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ལ་དད་པ་བྱོས་ཤིང༌། ཁྱེད་རང་དང་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་མི་ཚང་མ་ཐར་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

³¹ Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.

³² ཁོང་ཚོས་ཁོ་དང་ཁོའི་ནང་མི་ཚང་མར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་གསུངས།

³² Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.

³³ མཚན་མོའི་ཆུ་ཚོད་དེ་རང་ལ་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་ཁོང་ཚོ་འཁྲིད་དེ་རྨ་བཀྲུས་པ་དང༌། ཁོ་དང་ཁོའི་ནང་མི་ཚང་མས་མྱུར་དུ་ཁྲུས་གསོལ་ལེན།

³³ Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.

³⁴ བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་ཁོང་རྣམས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འཁྲིད་ནས་ཟས་སྟེར་ཞིང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བས་ཁོ་རང་དང་ནང་མི་ཐམས་ཅད་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར།

³⁴ Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.

³⁵ དེའི་སང་ཞོགས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་དམག་བཏང་སྟེ་“མི་དེ་གཉིས་གློད་གྲོལ་གཏོང་ཞིག་”ཅེས་པའི་བཀའ་བསྩལ།

³⁵ Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”

³⁶ བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་པའུ་ལུ་ལ་གཏམ་དེ་བཤད་དེ་“ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཚོ་གློད་གྲོལ་གཏོང་བའི་བཀའ་བཙལ་བས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕེབས་ཤིང༌། ཞི་བདེའི་ངང་ནས་སོང་དང་”ཞེས་སྨྲས་ཀྱང༌།

³⁶ Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.

³⁷ པའུ་ལུས་སྲུང་དམག་རྣམས་ལ་“ང་ཚོ་རོ་མཱ་གོང་མའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་མངའ་འབངས་ཡིན་ཡང༌། ཁྲིམས་རར་འདྲི་གཅོད་མི་བྱས་པར་དམངས་ཀྱི་མདུན་དུ་བརྡུངས་ནས་ང་ཚོ་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག ད་ལྟ་ཁོ་ཚོས་གསང་བའི་ངང་ནས་ང་ཚོ་འདོན་ནམ། དེ་ལྟར་མི་བྱ། འདིར་ཡོང་ནས་ཁོ་ཚོ་རང་གིས་ང་ཚོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དགོས་”ཞེས་གསུངས་པའི་གཏམ་དེ།

³⁷ Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!

³⁸ སྲུང་དམག་ཚོས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ལ་བཤད། ཁོང་ཚོ་གཉིས་རོ་མཱ་གོང་མའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་མངའ་འབངས་ཡིན་པ་ཐོས་ནས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་འཇིགས་པར་གྱུར་བ་དང༌།

³⁸ Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo

³⁹ དེར་ཡོང་ནས་ཁོང་ཚོར་དགོངས་དག་ཞུས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕར་ཕེབས་པར་ཡང་ཡང་བསྐུལ།

³⁹ e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.

⁴⁰ ཁོང་གཉིས་བཙོན་ཁང་ནས་ཐོན་པ་དང༌། ལི་དི་ཡཱ་ཡི་ཁང་པར་ཕེབས། སྤུན་ཟླ་རྣམས་དང་ལྷན་དུ་འདུས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་བློ་སྟོབས་སྤེལ་ནས་ཕར་ཕེབས་སོ། །

⁴⁰ Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →