Atos 16

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ཡང་དེ་ནས་པའུ་ལུ་ཌེར་པེ་དང་ལིས་ཏྲཱ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབས། དེར་ཐི་མོ་ཐེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་གནས་ཤིག་ཡོད་དེ། ཁོའི་ཨ་མ་ནི་དད་ལྡན་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཞིག་ཡིན་ཡང༌། ཕ་གྷི་རིག་པ་ཡིན།

¹ E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,

² ལིས་ཏྲཱ་དང་ཨི་ཀོན་ཡཱུ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སྡོད་པའི་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་བསྟོད་པར་བྱས།

² do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.

³ པའུ་ལུས་ཐི་མོ་ཐེ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པས་ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟགས་རྒྱག་ཏུ་བཅུག གང་ལགས་ཤེ་ན། ཡུལ་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོ་ཡོད་ཅིང༌། ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་ཐི་མོ་ཐེའི་ཕ་ནི་གྷི་རིག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

³ Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.

⁴ གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་དུས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་གྱི་སྐུ་ཚབ་དང་འགན་འཁུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་བཅད་པའི་བཀའ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དད་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྒྲགས་པས།

⁴ E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,

⁵ ཆོས་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་དད་སེམས་བརྟན་པོར་གྱུར་ཞིང༌། དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཉིན་རེ་བཞིན་མང་དུ་འཕེལ།

⁵ de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.

⁶ དཀོན་མཆོག་གི་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ཨེ་ཞེ་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་ལ་བཀའ་སྒྲོག་ཏུ་མ་བཅུག་པས། ཁོང་རྣམས་ཕ་རུག་ཡཱ་དང་ག་ལད་ཡཱ་ཡུལ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་ཤིང༌།

⁶ E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.

⁷ མོ་སི་ཡཱ་ཡུལ་དུ་སླེབས་དུས་པི་ཐིན་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་ལ་ཞུགས་པར་བསམས་ཀྱང༌། ཡེ་ཤུའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་མ་བཅུག་པའི་རྐྱེན་གྱིས།

⁷ E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.

⁸ མོ་སི་ཡཱ་ཡུལ་བརྒྱུད་ནས་ཏྲོ་ཡཱ་གྲུ་ཁར་ཕེབས།

⁸ E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.

⁹ མཚན་མོར་པའུ་ལུ་ལ་ཞལ་གཟིགས་གནང་སྟེ་མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ཞིང་ཆེན་གྱི་མི་ཞིག་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ལངས་ནས་ཁོང་ལ་“མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ལ་ཕེབས་ནས་ང་ཚོར་རོགས་པ་གནང་རོགས་”ཞེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ།

⁹ E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!

¹⁰ ཞལ་གཟིགས་དེ་མཐོང་བའི་རྗེས་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ཚོ་དངོས་སུ་མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་པ་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་ཏུ་བོས་པར་ཤེས་ནས། ང་ཚོས་འཕྲལ་དུ་ཁོ་ཚོའི་རྩར་འགྲོ་བའི་གྲ་སྒྲིག་བྱས།

¹⁰ E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.

¹¹ དེ་ནས་ཏྲོ་ཡཱ་ནས་གྲུ་གཟིངས་ལ་བསྡད་དེ་སཱ་མོ་ཏྲེ་ཀེ་ཞེས་པའི་གླིང་ཕྲན་ལ་ཐད་ཀར་ཕྱིན་ཞིང༌། དེའི་ཕྱི་ཉིན་ནེ་ཨ་པོ་ལི་ཞེས་པའི་གྲུ་ཁར་སླེབས།

¹¹ E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;

¹² དེ་ནས་མ་ཀེ་དོན་ཡཱ་ཡུལ་གྱི་གལ་ཆེན་གྲོང་ཁྱེར་ཕི་ལིབ་པཱི་ལ་སླེབས། གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནི་རོ་མཱའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་ཁོངས་གཏོགས་ཡིན་ཞིང་དེར་ང་ཚོ་ཉིན་ཤས་བསྡད།

¹² e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.

¹³ ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོར་ང་ཚོ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོའི་ཕྱི་ཕྱོགས་གཙང་པོའི་འགྲམ་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ས་ཡིན་པར་བསམས་ནས། དེ་ལ་ཕྱིན་ཏེ་བསྡད་པ་དང༌། དེར་འཛོམས་ཡོད་པའི་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ཆོས་བཤད།

¹³ No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.

¹⁴ དེའི་ནང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཐི་ཡ་ཏི་རཱ་ནས་ཡིན་པའི་མདོག་རྒྱ་སྨུག་ཅན་གྱི་རས་འཚོང་མཁན་ལི་དི་ཡཱ་ཞེས་བྱ་བའི་བུད་མེད་ཅིག་གིས་ང་ཚོའི་གཏམ་ལ་ཉན། ཁོ་མོ་ནི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་མཁན་ཡིན་ལ། པའུ་ལུས་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་ཉན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོས་ཁོ་མོའི་བློ་སྒོ་ཕྱེ།

¹⁴ E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.

¹⁵ ཁོ་མོས་རང་གི་ནང་མི་དང་བཅས་པར་ཁྲུས་གསོལ་ལེན་པའི་རྗེས་སུ་“གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཞིག་ཡིན་པར་བརྩིས་ན། ངའི་ཁང་པར་ཕེབས་ནས་བཞུགས་དང་”ཞེས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་ང་ཚོ་དེར་འཁྲིད།

¹⁵ Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.

¹⁶ དེ་ནས་ཉིན་ཞིག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སར་འགྲོ་དུས་སྔོན་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་གདོན་འདྲེ་ཡིས་ཟིན་པའི་བྲན་མོ་ཞིག་ང་ཚོ་དང་ཕྲད། ཁོ་མོས་སྔོན་ཤེས་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ལ་དངུལ་མང་པོ་ཐོབ།

¹⁶ E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.

¹⁷ ཁོ་མོ་པའུ་ལུ་དང་ང་ཚོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་དུས་སྐད་ཆེན་པོས་“མི་འདི་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཞབས་ཕྱི་དང༌། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཐར་བའི་ལམ་སྟོན་མཁན་ཡིན་”ཞེས་ཡང་ཡང་བརྗོད།

¹⁷ Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.

¹⁸ ཉིན་མང་པོའི་རིང་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་པའུ་ལུ་སུན་སྣང་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་ཁ་ཚུར་གཅུས་ཏེ་གདོན་འདྲེ་དེ་ལ་“ངས་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་མཱ་ཤི་ཀའི་མཚན་ཐོག་ནས་ཁྱོད་ལ་མོ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པའི་བཀའ་གཏོང་”ཞེས་གསུངས་མ་ཐག་གདོན་འདྲེ་དེ་ཕྱིར་ཐོན།

¹⁸ E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.

¹⁹ བྲན་མོ་དེའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངུལ་འཐོབ་པའི་རེ་བ་མེད་པར་གྱུར་བ་ཤེས་ནས། ཁོ་ཚོས་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་གཉིས་བཟུང་ནས་ཁྲོམ་ལ་ཡོད་པའི་དཔོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དྲུད།

¹⁹ E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.

²⁰ ཡང་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འཁྲིད་ནས་ཁོ་ཚོས་“མི་འདི་གཉིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཡིན་ཞིང་ང་ཚོའི་གྲོང་ཁྱེར་དཀྲུག་པ་དང༌།

²⁰ E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.

²¹ ངེད་རོ་མཱ་པ་རྣམས་ལ་ཁྲིམས་ལྟར་དང་ལེན་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྲུང་མི་ཆོག་པའི་ལུགས་སྲོལ་སྒྲོག་བཞིན་འདུག་”ཅེས་སྨྲས།

²¹ E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.

²² མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གཉིས་ལ་ངོ་རྒོལ་བྱས་པས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་ཡི་ཕྱི་གོས་འབུད་དུ་བཅུག་ནས་དབྱུག་པ་ཡིས་རྡུང་བའི་བཀའ་བསྒོས།

²² E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.

²³ ཁོང་ཚོ་དྲག་པོ་བརྡུངས་ནས་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་པ་དང༌། བཙོན་སྲུང་དཔོན་ལ་དམ་པོར་སྲུང་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌།

²³ E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,

²⁴ བཀའ་དེ་བཞིན་དུ་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་ཁོང་ཚོ་བཙོན་ཁང་གི་ཕུགས་ལ་བཅུག་ནས་ཁོ་ཚོའི་རྐང་པར་ཤིང་སྒྲོག་བརྒྱབ་ནས་བཞག

²⁴ o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.

²⁵ ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ལ་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་གཉིས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་མགུར་གླུ་ལེན་སྐབས་བཙོན་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཉན།

²⁵ Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.

²⁶ གློ་བུར་དུ་ས་ཡོམ་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་བཙོན་ཁང་གི་རྩིག་རྨང་གཡོ་བར་གྱུར། འཕྲལ་དུ་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་ཐམས་ཅད་བྱེ་ནས་བཙོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྕགས་ཐག་གྲོལ་བར་གྱུར།

²⁶ E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.

²⁷ གཉིད་ལས་སད་སྐབས་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་བཙོན་ཁང་གི་སྒོ་བྱེ་ཡོད་པ་མཐོང་བས། བཙོན་པ་བྲོས་པར་སྙམ་སྟེ་རལ་གྲི་ཞིག་བཏོན་ནས་རང་སྲོག་གཅོད་པར་བསམས་ཀྱང༌།

²⁷ Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.

²⁸ པའུ་ལུས་སྐད་ཆེན་པོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་རང་ལ་གནོད་པ་མ་བྱོས་ཤིག ང་ཚོ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།

²⁸ Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.

²⁹ བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་བཞུ་མར་འཁྱེར་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་ནས་བཙོན་ཁང་ནང་དུ་བརྒྱུགས། འཇིགས་ནས་འདར་བཞིན་པའུ་ལུ་དང་སི་ལཱ་ཡི་དྲུང་དུ་ཕྱག་འཚལ།

²⁹ E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.

³⁰ ཁོང་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་ནས་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་“སྐུ་ཞབས། ཐར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ངས་གང་ཞིག་བྱེད་དགོས་”ཞེས་ཟེར།

³⁰ E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?

³¹ ཁོང་ཚོས་“གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ལ་དད་པ་བྱོས་ཤིང༌། ཁྱེད་རང་དང་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་མི་ཚང་མ་ཐར་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

³¹ E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.

³² ཁོང་ཚོས་ཁོ་དང་ཁོའི་ནང་མི་ཚང་མར་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་གསུངས།

³² E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.

³³ མཚན་མོའི་ཆུ་ཚོད་དེ་རང་ལ་བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་ཁོང་ཚོ་འཁྲིད་དེ་རྨ་བཀྲུས་པ་དང༌། ཁོ་དང་ཁོའི་ནང་མི་ཚང་མས་མྱུར་དུ་ཁྲུས་གསོལ་ལེན།

³³ E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.

³⁴ བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་ཁོང་རྣམས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འཁྲིད་ནས་ཟས་སྟེར་ཞིང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བས་ཁོ་རང་དང་ནང་མི་ཐམས་ཅད་ཧ་ཅང་དགའ་བར་གྱུར།

³⁴ Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.

³⁵ དེའི་སང་ཞོགས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་དམག་བཏང་སྟེ་“མི་དེ་གཉིས་གློད་གྲོལ་གཏོང་ཞིག་”ཅེས་པའི་བཀའ་བསྩལ།

³⁵ E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.

³⁶ བཙོན་སྲུང་དཔོན་གྱིས་པའུ་ལུ་ལ་གཏམ་དེ་བཤད་དེ་“ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཚོ་གློད་གྲོལ་གཏོང་བའི་བཀའ་བཙལ་བས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕེབས་ཤིང༌། ཞི་བདེའི་ངང་ནས་སོང་དང་”ཞེས་སྨྲས་ཀྱང༌།

³⁶ O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.

³⁷ པའུ་ལུས་སྲུང་དམག་རྣམས་ལ་“ང་ཚོ་རོ་མཱ་གོང་མའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་མངའ་འབངས་ཡིན་ཡང༌། ཁྲིམས་རར་འདྲི་གཅོད་མི་བྱས་པར་དམངས་ཀྱི་མདུན་དུ་བརྡུངས་ནས་ང་ཚོ་བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག ད་ལྟ་ཁོ་ཚོས་གསང་བའི་ངང་ནས་ང་ཚོ་འདོན་ནམ། དེ་ལྟར་མི་བྱ། འདིར་ཡོང་ནས་ཁོ་ཚོ་རང་གིས་ང་ཚོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དགོས་”ཞེས་གསུངས་པའི་གཏམ་དེ།

³⁷ Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.

³⁸ སྲུང་དམག་ཚོས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་ལ་བཤད། ཁོང་ཚོ་གཉིས་རོ་མཱ་གོང་མའི་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་མངའ་འབངས་ཡིན་པ་ཐོས་ནས་ཁྲིམས་དཔོན་རྣམས་འཇིགས་པར་གྱུར་བ་དང༌།

³⁸ E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.

³⁹ དེར་ཡོང་ནས་ཁོང་ཚོར་དགོངས་དག་ཞུས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲིད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕར་ཕེབས་པར་ཡང་ཡང་བསྐུལ།

³⁹ Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.

⁴⁰ ཁོང་གཉིས་བཙོན་ཁང་ནས་ཐོན་པ་དང༌། ལི་དི་ཡཱ་ཡི་ཁང་པར་ཕེབས། སྤུན་ཟླ་རྣམས་དང་ལྷན་དུ་འདུས་ཏེ་ཁོ་ཚོར་བློ་སྟོབས་སྤེལ་ནས་ཕར་ཕེབས་སོ། །

⁴⁰ E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →