Tiago 3

Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tañahabomɨ, amɨɨhaifaño sihidɨ jɨɨbogomɨnaatɨ mihicadino. Mɨɨro amɨɨhairyo magaajacuuhi jɨɨbogomɨnaatɨ mihicamoco janaanɨcɨ idillujinoco.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Mɨɨro famooro imitɨno momoonɨfihi. Jaanotɨ saafi imitɨno iimaatatɨɨbo aivo ijeebɨɨ imino iicaabo. Jaabo tollɨro bu paryɨ ifiico imino ɨtɨcuvusunoco gaajahi.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal varão é perfeito e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Jaabadɨro bu mɨɨhai caballomɨ iijɨfaño jɨgaiñehico mɨjɨɨhacumoro muduujenɨtahi tohiri mihimogohɨgovɨ diiboco mɨtɨcuvusuqui.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Jaabadɨro bu mahatyɨme, tollɨro bu meenegaco guiraarugaco guibuhuba sefano sihɨgovɨ satyefihi. Jaarugaco itɨcuvusumɨnaafi tɨcuvusufihi ajashuruga itɨcuvusutagari imogohɨgodɨ.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Jaabadɨro bu tollɨro monejeba jeevahi ajashuruno mofiitɨ iicano iimaajirahi sihidɨ jeevanoco. Jaabadɨ guiraarubajɨco ajashuruno cɨɨjɨgai jɨgasujirahi.
5 Assim também a língua é um pequeno membro e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Jaano monejeba cɨɨjɨgaibadɨ jeevahi, mɨɨno ifiivɨ ajashutɨno jiinɨjedɨɨno imitɨ ficuucɨnɨhi monejebavɨ. Jaano paryɨ mofiico faabohocoro mɨhɨninɨhi. Jaano ɨjɨmɨ cɨɨjɨgairi nɨfotocɨnɨno. Jaamaño paryɨ diifi jɨɨhaico jɨgasujirahi.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Mɨɨro miyamɨnaa paryɨ faaboho asico jeevamaaisujirahi joomɨco, jiinimomɨco, bu paryɨ teehifañoo asimɨco icano. Jaamoco jeevamaaisunɨcɨcuumo.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas-feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Jaanotɨ mɨɨhaiñooba aivo monejebaco jeevamaaisujitɨrahi. Toono imitɨ iicano aivo guiinonɨratɨhi, namita agaicaaufineri mataanɨcɨnɨbadɨ jeevano.
8 mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Tobariro Mohaivojɨɨbo Moocaanico mihimehicahi. Jaabariro bu miyamɨnaaco: Ɨdicuno, meneehicahi Moocaani ifibadɨro eheetavumoco.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus:
10 Mɨɨro sahɨgotɨro moojɨtɨ saano: Imino, monoono, bu: Imitɨno, monoono icano. Jaano tañahabomɨ tollɨ icatɨno.
10 de uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Jaabadɨ ¿nacu bu sahojɨtɨro nɨfaihuno cuujirahi anaamofaihu, bu afaafafaihu icano?
11 Porventura, deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Jaabadɨ ¿nacu bu baacuho añaajebaco noovajirahi? ¿Nacu bu gachicohai moomohico noovajirahi? Chaa. Jaabadɨ sahojɨtɨro nɨfaihu saajitɨrahi anaamofaihu, iquigaifaihu icano.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Jaanotɨ amɨɨhaifeenevɨ saafi fanoovaaco agaajaabo iicahachiijɨ toonoco ihɨfusuqui imino iicanofeenedɨ, bu toono igaaja diiboco ijeebɨɨco sɨɨcutiyɨba omoonɨnofeenedɨ icano.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre, pelo seu bom trato, as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Jaanotɨ amɨɨhai jeebɨɨfaño sitaaco iinohallɨtɨro mɨjɨɨheveneheje iicahachiijɨ, bu jillɨ amɨɨhaiguiiharo sinehejeque momoonɨfihachiijɨ icano toono amɨɨhai gaajari mitya mitya mihicadino: Aivo sihidɨ gaajahi, noomoro. Jaamo tollɨ omoonɨmo miyaano iicanoco bañɨhi.
14 Mas, se tendes amarga inveja e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Jaamaño toono Moocaanijaagotɨ asaano gaaja icatɨno. Jillɨ jiinɨjeo gaajaro, mɨɨno esamaajetɨro asaano gaajaro, bu ɨjɨtɨro asaano gaajaro.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Mɨɨro iinohallɨtɨro sitaaco ɨjɨɨhevene iicahɨgo, bu ifiguiiharo omoonɨfino iicahɨgo icano sajeebɨɨ chahahi. Jillɨ fanoova imitɨro icahi.
16 Porque, onde há inveja e espírito faccioso, aí há perturbação e toda obra perversa.
17 Jaanotɨ Moocaanijaagotɨ asaano gaajama iicamo jeebɨɨ mɨhɨnivatɨhi. Jaamo sajeebɨɨ icahi, bu sɨɨcujeebɨɨma icamo, imihuseme eesɨcɨnɨmo, bu ɨɨdaasugomo, imino moonɨmo, onoonoco jeenesutɨmo, jillɨ miyaanocoro neefimo icano.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois, pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
18 Jaanotɨ bu sajeebɨɨ iicanoco imogomo, sajeebɨɨ icaco moonɨfihi ifi itɨquevequi.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.