Tiago 3
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARA
1 Tañahabomɨ, amɨɨhaifaño sihidɨ jɨɨbogomɨnaatɨ mihicadino. Mɨɨro amɨɨhairyo magaajacuuhi jɨɨbogomɨnaatɨ mihicamoco janaanɨcɨ idillujinoco.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Mɨɨro famooro imitɨno momoonɨfihi. Jaanotɨ saafi imitɨno iimaatatɨɨbo aivo ijeebɨɨ imino iicaabo. Jaabo tollɨro bu paryɨ ifiico imino ɨtɨcuvusunoco gaajahi.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Jaabadɨro bu mɨɨhai caballomɨ iijɨfaño jɨgaiñehico mɨjɨɨhacumoro muduujenɨtahi tohiri mihimogohɨgovɨ diiboco mɨtɨcuvusuqui.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Jaabadɨro bu mahatyɨme, tollɨro bu meenegaco guiraarugaco guibuhuba sefano sihɨgovɨ satyefihi. Jaarugaco itɨcuvusumɨnaafi tɨcuvusufihi ajashuruga itɨcuvusutagari imogohɨgodɨ.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Jaabadɨro bu tollɨro monejeba jeevahi ajashuruno mofiitɨ iicano iimaajirahi sihidɨ jeevanoco. Jaabadɨ guiraarubajɨco ajashuruno cɨɨjɨgai jɨgasujirahi.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Jaano monejeba cɨɨjɨgaibadɨ jeevahi, mɨɨno ifiivɨ ajashutɨno jiinɨjedɨɨno imitɨ ficuucɨnɨhi monejebavɨ. Jaano paryɨ mofiico faabohocoro mɨhɨninɨhi. Jaano ɨjɨmɨ cɨɨjɨgairi nɨfotocɨnɨno. Jaamaño paryɨ diifi jɨɨhaico jɨgasujirahi.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Mɨɨro miyamɨnaa paryɨ faaboho asico jeevamaaisujirahi joomɨco, jiinimomɨco, bu paryɨ teehifañoo asimɨco icano. Jaamoco jeevamaaisunɨcɨcuumo.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Jaanotɨ mɨɨhaiñooba aivo monejebaco jeevamaaisujitɨrahi. Toono imitɨ iicano aivo guiinonɨratɨhi, namita agaicaaufineri mataanɨcɨnɨbadɨ jeevano.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Tobariro Mohaivojɨɨbo Moocaanico mihimehicahi. Jaabariro bu miyamɨnaaco: Ɨdicuno, meneehicahi Moocaani ifibadɨro eheetavumoco.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Mɨɨro sahɨgotɨro moojɨtɨ saano: Imino, monoono, bu: Imitɨno, monoono icano. Jaano tañahabomɨ tollɨ icatɨno.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Jaabadɨ ¿nacu bu sahojɨtɨro nɨfaihuno cuujirahi anaamofaihu, bu afaafafaihu icano?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Jaabadɨ ¿nacu bu baacuho añaajebaco noovajirahi? ¿Nacu bu gachicohai moomohico noovajirahi? Chaa. Jaabadɨ sahojɨtɨro nɨfaihu saajitɨrahi anaamofaihu, iquigaifaihu icano.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Jaanotɨ amɨɨhaifeenevɨ saafi fanoovaaco agaajaabo iicahachiijɨ toonoco ihɨfusuqui imino iicanofeenedɨ, bu toono igaaja diiboco ijeebɨɨco sɨɨcutiyɨba omoonɨnofeenedɨ icano.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Jaanotɨ amɨɨhai jeebɨɨfaño sitaaco iinohallɨtɨro mɨjɨɨheveneheje iicahachiijɨ, bu jillɨ amɨɨhaiguiiharo sinehejeque momoonɨfihachiijɨ icano toono amɨɨhai gaajari mitya mitya mihicadino: Aivo sihidɨ gaajahi, noomoro. Jaamo tollɨ omoonɨmo miyaano iicanoco bañɨhi.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Jaamaño toono Moocaanijaagotɨ asaano gaaja icatɨno. Jillɨ jiinɨjeo gaajaro, mɨɨno esamaajetɨro asaano gaajaro, bu ɨjɨtɨro asaano gaajaro.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Mɨɨro iinohallɨtɨro sitaaco ɨjɨɨhevene iicahɨgo, bu ifiguiiharo omoonɨfino iicahɨgo icano sajeebɨɨ chahahi. Jillɨ fanoova imitɨro icahi.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Jaanotɨ Moocaanijaagotɨ asaano gaajama iicamo jeebɨɨ mɨhɨnivatɨhi. Jaamo sajeebɨɨ icahi, bu sɨɨcujeebɨɨma icamo, imihuseme eesɨcɨnɨmo, bu ɨɨdaasugomo, imino moonɨmo, onoonoco jeenesutɨmo, jillɨ miyaanocoro neefimo icano.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Jaanotɨ bu sajeebɨɨ iicanoco imogomo, sajeebɨɨ icaco moonɨfihi ifi itɨquevequi.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.