Hebreus 3
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs NVT
1 Tañahabomɨ, amɨɨhai mihimibachucɨnɨcumaño ijeevadɨ mihicamo, Moocaani ita iicaqui ucuuhuvamooto mihicamo imino magaaja Cristo Jesu mohiimaa iijɨ minɨsumɨnaafitɨ iicanoco, bu sacerdotemɨ aivojɨɨbo diibo iicanoco icano.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Jaabo Jesu Moocaanima imino icauhi. Jaaboco Moocaani jino dudɨcamaajehallɨvɨ ficuuhi. Jaabadɨro bu tollɨro Moise imino icauhi Moocaani iijano miyamɨnaaco ejeecɨvuunovɨ.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Jaarunofaño Jesu janaanɨcɨ toonovɨ ibocɨma icahi Moise janaanɨcɨvɨ; oono iijaco eheetavoobo tooja janaanɨcɨvɨ ibocɨma iicanɨcɨbadɨ.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Mɨɨro iijanoco eheetavomo itɨcovoocɨvɨ icahi. Jaarunofaño paryɨ fanoovaaco eheetavuubo Moocaani.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Jaabadɨ Moise aivo imino icauhi Moocaani iijaco ejeecɨvehicaunovɨ: Ududɨcamaaihicaunobuunatɨ Moocaani eheetavuujinoco ɨjɨɨbogono.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Jaarunofaño aivo Cristo janaanɨcɨ imino icahi Moocaani iijamɨnaa mɨɨhai mihicamoco otoomoobo. Jaamo mɨɨhai Moocaani iijamɨnaa mihicamo sefano mihicamoro mehesɨcɨnɨqui, diibo onoonoco imo imo momoonɨmoro mimiyaaveguequi niinofucuvɨ.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Mɨɨro jaamaño, Moocaani Gaija neehi Caatɨnɨhaamefañodɨ:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 amɨɨhai jeebɨɨco mucuhufutusudino, johono sɨcaihɨgovɨ iicausumi Moocaanijaagovɨ ɨsɨfiiratuumoro diiboco ɨnɨsuumo iicaubadɨ.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Tahɨgo amɨɨhai eedeetemɨhai uco nɨsuuhi, buhɨcagaha cuarentadɨ ficabava tɨcovovɨ tahɨ uujoho omoonɨhicaunoco atyɨmehicaurumo.
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Jaanoma iicaubo diitojaa ɨsɨfiiratuuboro nuuhi:
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Jaamaño uujoho toonohallɨtɨ diitojaa ɨsɨfiiratuuboro tamomofañodɨ, nuuhi:
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Tañahabomɨ, jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ cajaatyoba amɨɨhaitɨ iimitɨno jeebɨɨma iicamoro toonoco mɨtasudino iicaabo Moocaaniditɨ diiboco mimiyaavogotɨmaño.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Tollɨ icatɨmoro fahɨgovavɨ fafucuvaacɨvɨro mequehecutusucasi jisumi jino iicanohachuta. Jaamo amɨɨhaitɨ cajaatyobaco imitɨ bañɨtɨno icadino. Jaaneri amɨɨhai jeebɨɨ Moocaaniditɨ jenaauno minifetedino.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Jaanotɨ sɨɨcɨjetɨro mehesɨcɨnɨnoco suufenɨtɨmo toonofañoro quehecuno mihicamoro niinofucuvɨ mɨhɨfotohachiijɨ, Cristojaagotɨ samañoonotɨ mataañovaji.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Mɨɨro jillɨ noono:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 ¿Cajaatyo nacu diibo iimaaco guubucuurumo diibojaa ɨsɨfiiratuumo? Etɨ bu johono paryɨ Moise Egipto jiinɨjetɨ ɨsɨvaumo.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 ¿Nacu bu cajaatyoma Moocaani sɨfiiratuuhi cuarentadɨno ficabava tɨcovovɨ? Etɨ bu diito Egipto jiinɨjetɨ ɨsɨvaumo oono imitɨco eheetavuumoma. Jaamo diito paryɨ finɨuhi sɨcaihɨgovɨ, iguijeveumo.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 ¿Nacu bu cajaatyoco Moocaani imomofañodɨ nuuhi: Tafaño majaguisɨjihɨgo mɨhɨfetejitɨhi, nooboro? Etɨ bu diibo unuunoco: Jii, unuutɨmoco.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Mɨɨro magaajacuuhi imiyaavuguutɨmaño diito ɨɨfutuutɨnoco.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.