Hebreus 3
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARA
1 Tañahabomɨ, amɨɨhai mihimibachucɨnɨcumaño ijeevadɨ mihicamo, Moocaani ita iicaqui ucuuhuvamooto mihicamo imino magaaja Cristo Jesu mohiimaa iijɨ minɨsumɨnaafitɨ iicanoco, bu sacerdotemɨ aivojɨɨbo diibo iicanoco icano.
1 Por isso, santos irmãos, que participais da vocação celestial, considerai atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 Jaabo Jesu Moocaanima imino icauhi. Jaaboco Moocaani jino dudɨcamaajehallɨvɨ ficuuhi. Jaabadɨro bu tollɨro Moise imino icauhi Moocaani iijano miyamɨnaaco ejeecɨvuunovɨ.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também o era Moisés em toda a casa de Deus.
3 Jaarunofaño Jesu janaanɨcɨ toonovɨ ibocɨma icahi Moise janaanɨcɨvɨ; oono iijaco eheetavoobo tooja janaanɨcɨvɨ ibocɨma iicanɨcɨbadɨ.
3 Jesus, todavia, tem sido considerado digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a estabeleceu.
4 Mɨɨro iijanoco eheetavomo itɨcovoocɨvɨ icahi. Jaarunofaño paryɨ fanoovaaco eheetavuubo Moocaani.
4 Pois toda casa é estabelecida por alguém, mas aquele que estabeleceu todas as coisas é Deus.
5 Jaabadɨ Moise aivo imino icauhi Moocaani iijaco ejeecɨvehicaunovɨ: Ududɨcamaaihicaunobuunatɨ Moocaani eheetavuujinoco ɨjɨɨbogono.
5 E Moisés era fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas;
6 Jaarunofaño aivo Cristo janaanɨcɨ imino icahi Moocaani iijamɨnaa mɨɨhai mihicamoco otoomoobo. Jaamo mɨɨhai Moocaani iijamɨnaa mihicamo sefano mihicamoro mehesɨcɨnɨqui, diibo onoonoco imo imo momoonɨmoro mimiyaaveguequi niinofucuvɨ.
6 Cristo, porém, como Filho, em sua casa; a qual casa somos nós, se guardarmos firme, até ao fim, a ousadia e a exultação da esperança.
7 Mɨɨro jaamaño, Moocaani Gaija neehi Caatɨnɨhaamefañodɨ:
7 Assim, pois, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 amɨɨhai jeebɨɨco mucuhufutusudino, johono sɨcaihɨgovɨ iicausumi Moocaanijaagovɨ ɨsɨfiiratuumoro diiboco ɨnɨsuumo iicaubadɨ.
8 não endureçais o vosso coração como foi na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Tahɨgo amɨɨhai eedeetemɨhai uco nɨsuuhi, buhɨcagaha cuarentadɨ ficabava tɨcovovɨ tahɨ uujoho omoonɨhicaunoco atyɨmehicaurumo.
9 onde os vossos pais me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras por quarenta anos.
10 Jaanoma iicaubo diitojaa ɨsɨfiiratuuboro nuuhi:
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: Estes sempre erram no coração; eles também não conheceram os meus caminhos.
11 Jaamaño uujoho toonohallɨtɨ diitojaa ɨsɨfiiratuuboro tamomofañodɨ, nuuhi:
11 Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso.
12 Tañahabomɨ, jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ cajaatyoba amɨɨhaitɨ iimitɨno jeebɨɨma iicamoro toonoco mɨtasudino iicaabo Moocaaniditɨ diiboco mimiyaavogotɨmaño.
12 Tende cuidado, irmãos, jamais aconteça haver em qualquer de vós perverso coração de incredulidade que vos afaste do Deus vivo;
13 Tollɨ icatɨmoro fahɨgovavɨ fafucuvaacɨvɨro mequehecutusucasi jisumi jino iicanohachuta. Jaamo amɨɨhaitɨ cajaatyobaco imitɨ bañɨtɨno icadino. Jaaneri amɨɨhai jeebɨɨ Moocaaniditɨ jenaauno minifetedino.
13 pelo contrário, exortai-vos mutuamente cada dia, durante o tempo que se chama Hoje, a fim de que nenhum de vós seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Jaanotɨ sɨɨcɨjetɨro mehesɨcɨnɨnoco suufenɨtɨmo toonofañoro quehecuno mihicamoro niinofucuvɨ mɨhɨfotohachiijɨ, Cristojaagotɨ samañoonotɨ mataañovaji.
14 Porque nos temos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até ao fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Mɨɨro jillɨ noono:
15 Enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração, como foi na provocação.
16 ¿Cajaatyo nacu diibo iimaaco guubucuurumo diibojaa ɨsɨfiiratuumo? Etɨ bu johono paryɨ Moise Egipto jiinɨjetɨ ɨsɨvaumo.
16 Ora, quais os que, tendo ouvido, se rebelaram? Não foram, de fato, todos os que saíram do Egito por intermédio de Moisés?
17 ¿Nacu bu cajaatyoma Moocaani sɨfiiratuuhi cuarentadɨno ficabava tɨcovovɨ? Etɨ bu diito Egipto jiinɨjetɨ ɨsɨvaumo oono imitɨco eheetavuumoma. Jaamo diito paryɨ finɨuhi sɨcaihɨgovɨ, iguijeveumo.
17 E contra quem se indignou por quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 ¿Nacu bu cajaatyoco Moocaani imomofañodɨ nuuhi: Tafaño majaguisɨjihɨgo mɨhɨfetejitɨhi, nooboro? Etɨ bu diibo unuunoco: Jii, unuutɨmoco.
18 E contra quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão contra os que foram desobedientes?
19 Mɨɨro magaajacuuhi imiyaavuguutɨmaño diito ɨɨfutuutɨnoco.
19 Vemos, pois, que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.