Hebreus 3
Moocaani iijɨ (BMRNT) vs ARIB
1 Tañahabomɨ, amɨɨhai mihimibachucɨnɨcumaño ijeevadɨ mihicamo, Moocaani ita iicaqui ucuuhuvamooto mihicamo imino magaaja Cristo Jesu mohiimaa iijɨ minɨsumɨnaafitɨ iicanoco, bu sacerdotemɨ aivojɨɨbo diibo iicanoco icano.
1 Pelo que, santos irmãos, participantes da vocação celestial, considerai o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 Jaabo Jesu Moocaanima imino icauhi. Jaaboco Moocaani jino dudɨcamaajehallɨvɨ ficuuhi. Jaabadɨro bu tollɨro Moise imino icauhi Moocaani iijano miyamɨnaaco ejeecɨvuunovɨ.
2 como ele foi fiel ao que o constituiu, assim como também o foi Moisés em toda a casa de Deus.
3 Jaarunofaño Jesu janaanɨcɨ toonovɨ ibocɨma icahi Moise janaanɨcɨvɨ; oono iijaco eheetavoobo tooja janaanɨcɨvɨ ibocɨma iicanɨcɨbadɨ.
3 Pois ele é tido por digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a edificou.
4 Mɨɨro iijanoco eheetavomo itɨcovoocɨvɨ icahi. Jaarunofaño paryɨ fanoovaaco eheetavuubo Moocaani.
4 Porque toda casa é edificada por alguém, mas quem edificou todas as coisas é Deus.
5 Jaabadɨ Moise aivo imino icauhi Moocaani iijaco ejeecɨvehicaunovɨ: Ududɨcamaaihicaunobuunatɨ Moocaani eheetavuujinoco ɨjɨɨbogono.
5 Moisés, na verdade, foi fiel em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que se haviam de anunciar;
6 Jaarunofaño aivo Cristo janaanɨcɨ imino icahi Moocaani iijamɨnaa mɨɨhai mihicamoco otoomoobo. Jaamo mɨɨhai Moocaani iijamɨnaa mihicamo sefano mihicamoro mehesɨcɨnɨqui, diibo onoonoco imo imo momoonɨmoro mimiyaaveguequi niinofucuvɨ.
6 mas Cristo o é como Filho sobre a casa de Deus; a qual casa somos nós, se tão-somente conservarmos firmes até o fim a nossa confiança e a glória da esperança.
7 Mɨɨro jaamaño, Moocaani Gaija neehi Caatɨnɨhaamefañodɨ:
7 Pelo que, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 amɨɨhai jeebɨɨco mucuhufutusudino, johono sɨcaihɨgovɨ iicausumi Moocaanijaagovɨ ɨsɨfiiratuumoro diiboco ɨnɨsuumo iicaubadɨ.
8 não endureçais os vossos corações, como na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Tahɨgo amɨɨhai eedeetemɨhai uco nɨsuuhi, buhɨcagaha cuarentadɨ ficabava tɨcovovɨ tahɨ uujoho omoonɨhicaunoco atyɨmehicaurumo.
9 onde vossos pais me tentaram, pondo-me à prova, e viram por quarenta anos as minhas obras.
10 Jaanoma iicaubo diitojaa ɨsɨfiiratuuboro nuuhi:
10 Por isto me indignei contra essa geração, e disse: Estes sempre erram em seu coração, e não chegaram a conhecer os meus caminhos.
11 Jaamaño uujoho toonohallɨtɨ diitojaa ɨsɨfiiratuuboro tamomofañodɨ, nuuhi:
11 Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso.
12 Tañahabomɨ, jaaneguiiha mehesɨcɨnɨ cajaatyoba amɨɨhaitɨ iimitɨno jeebɨɨma iicamoro toonoco mɨtasudino iicaabo Moocaaniditɨ diiboco mimiyaavogotɨmaño.
12 Vede, irmãos, que nunca se ache em qualquer de vós um perverso coração de incredulidade, para se apartar do Deus vivo;
13 Tollɨ icatɨmoro fahɨgovavɨ fafucuvaacɨvɨro mequehecutusucasi jisumi jino iicanohachuta. Jaamo amɨɨhaitɨ cajaatyobaco imitɨ bañɨtɨno icadino. Jaaneri amɨɨhai jeebɨɨ Moocaaniditɨ jenaauno minifetedino.
13 antes exortai-vos uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama Hoje, para que nenhum de vós se endureça pelo engano do pecado;
14 Jaanotɨ sɨɨcɨjetɨro mehesɨcɨnɨnoco suufenɨtɨmo toonofañoro quehecuno mihicamoro niinofucuvɨ mɨhɨfotohachiijɨ, Cristojaagotɨ samañoonotɨ mataañovaji.
14 porque nos temos tornado participantes de Cristo, se é que guardamos firme até o fim a nossa confiança inicial;
15 Mɨɨro jillɨ noono:
15 enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como na provocação;
16 ¿Cajaatyo nacu diibo iimaaco guubucuurumo diibojaa ɨsɨfiiratuumo? Etɨ bu johono paryɨ Moise Egipto jiinɨjetɨ ɨsɨvaumo.
16 pois quais os que, tendo-a ouvido, o provocaram? Não foram, porventura, todos os que saíram do Egito por meio de Moisés?
17 ¿Nacu bu cajaatyoma Moocaani sɨfiiratuuhi cuarentadɨno ficabava tɨcovovɨ? Etɨ bu diito Egipto jiinɨjetɨ ɨsɨvaumo oono imitɨco eheetavuumoma. Jaamo diito paryɨ finɨuhi sɨcaihɨgovɨ, iguijeveumo.
17 E contra quem se indignou por quarenta anos? Não foi porventura contra os que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 ¿Nacu bu cajaatyoco Moocaani imomofañodɨ nuuhi: Tafaño majaguisɨjihɨgo mɨhɨfetejitɨhi, nooboro? Etɨ bu diibo unuunoco: Jii, unuutɨmoco.
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão aos que foram desobedientes?
19 Mɨɨro magaajacuuhi imiyaavuguutɨmaño diito ɨɨfutuutɨnoco.
19 E vemos que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.