Romanos 4

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ti pia shi nchhu kiʼɛ ŋa Abrahaŋ ŋkhu tǎa via ni nshei pi khɔ moŋ frɛinoŋ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nthɛ ŋa Abrahaŋ kaŋ ni mbɔ yi ndɨndɨ shhɨ Minnwi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa fàʼa, a kaŋ ni mfāʼo nnu nɔ kwēi nu njùʼɔ yi nɔ ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ mbɔ pi shhɨ Minnwi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu pi ŋa, “Abrahaŋ ni mbiŋ Minnwi, nthɛ piŋ yi, Minnwi lɔ̄gɔ vi nɔ ŋoŋ ndɨndɨ.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ndwɛ, ni ŋoŋ ŋa a fāʼa, pi shiʼa mɛ̄iŋ pe yi pi ni kɨ̀nɛiŋ, a pɔ pi yaoŋ ŋa a fāʼa fàʼa mfāʼo.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼa, mbiŋ pi ŋoŋ ŋa a ghà nchwīe ŋgwa ki pɔgɔ Minnwi pɔ ŋgwa ndɨndɨ nɛ, pi lɔ̄gɔ piŋ yi nɔ ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Devi ni nchrā nthɛ mbɔrɔ ŋa a pɔ mbɨŋ ŋoŋ ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nɔ ŋoŋ ndɨndɨ ki lɔ nthɛ pi sheshe yaoŋ ŋa ŋoŋ ghɔ chwīe:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Mbɔrɔ yi pa ŋgwa pɛ ŋa pi līʼɛ pɨphɨ yugu nɛ,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mbɔrɔ pɔ ni ŋoŋ yɛ ŋa Taathɔ lɔ njiʼi ndɔ̄gɔ pi phɨ yi nɛ.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Mbɔrɔ yei wuʼɔ mbɔ pi ni pa ŋgwa haʼaŋ pi niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi nɛ, ki a pɔ ni ghaŋ ki nii ŋgunu mbrɛi ŋkaa pugu? Pigi chhu ŋa pi ni ndɔ̄gɔ piŋ Abrahaŋ nɔ ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Pi ni ndɔ̄gɔ ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ pi ndɨɨ khɔ? A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa a ni nii ŋgunu mbrɛi nɛ, ki ŋkaoŋ a maa nii ŋgunu mbrɛi? A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa a shini ndɔ naa nii ŋgunu mbrɛi nɛ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 A ni mfāʼo lì nii nu ŋgunu mbrɛi nɔ nōoŋ nu ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ moŋ ndɨɨ ŋa a shini ndɔ naa nii ŋgunu mbrɛi nɛ. Láʼo yi ni mbɔ nɔ chwīe nu a pɔ tǎa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ ki lɔ nii ŋgunu mbrɛi nɛ, nnɛ ŋa minthɛ pi lɔ̄gɔ vugu nɔ ŋgwa ndɨndɨ ŋkaa pugu,
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 ndɔ mbɨnɨ nchwīe a pɔ tǎa pa ŋgwa ŋa pugu nii ŋgunu mbrɛi nɛ, ki lɔ mbɔ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu wuʼɔ nii nii ŋgunu mbrɛi nɛ, mbɨnɨ mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ chɔmbhi ŋkwaŋ piŋ yɛ ŋa Abrahaŋ tǎa via ni nchhɔ ŋkaoŋ maa nii nu ŋgunu mbrɛi nɛ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Nthɛ ŋa kàʼa yɛ ŋa a ni mbɔ ni Abrahaŋ pugu pa ndaaŋoŋ yi ŋa ŋkuoŋ mbhi shi mbɔ ji nɛ shini ndɔ nthɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ gɨ́, a ni nthɔ nthɛ pi ŋa a ni fāʼo piŋ, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nthɛ ŋa a mbɔ ŋa Minnwi shi mfɛ yaoŋ ŋa a kāʼa nɛ pi ni pa ŋgwa haʼaŋ pugu fāʼo gɨ́ Mushi nɛ, a nōoŋ ŋa piŋ lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ, ndɔ kàʼa Minnwi pɔ nnu ghagha.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Nthɛ ŋa gɨ́ thɔ ni pɨgɨtua Minnwi, ndɔ lɨʼɨ haʼaŋ gɨ́ shi lɔ mbɔ nɛ, pəʼɨ nu gɨ́ shi lɔ mbɔ ŋkaa yu.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 A chwīe yie kàʼa ghɔ yɨʼə pi ŋkuoŋ piŋ, nnɛ ŋa minthɛ kàʼa ghɔ yɨʼə pi ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi. Ŋguoŋ ndaaŋoŋ Abrahaŋ fāʼo tɨnɨnjuʼɔ nɔ fāʼo nu, ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi pa ŋgwa pɛ ŋa pugu fāʼo gɨ́ Mushi nɛ, a pɨnɨ mbɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu fāʼo ŋkwaŋ piŋ Abrahaŋ, mbɔ tǎa ŋguoŋ via ghao.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nɛ, “Ǹchwīe ghɔ ŋa ɔ pɔ tǎa ntou pa laʼataoŋ,” shhɨ Minnwi ŋa a piŋ nɛ, ŋa a ghà mfɛ chɔmbhi ni ŋgwa pɛ ŋa pugu khu nɛ, chrà yi chwīe pa yaoŋ ŋa a lɔ njiʼi mbɔ nɛ, pɔ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa láʼo fāʼo nu kwàʼa shini ndɔ njiʼi mbɔ nɛ, Abrahaŋ kɨna nthɔ mfāʼo kwàʼa, mbiŋ nu ŋa a shi ŋgū tǎa ntou pa laʼataoŋ nthɛ ŋa Minnwi ni nchhu ghɔ ŋa, “Yinɛ fɨʼɨ ŋgwrɛiŋoŋ ŋa ɔ shi mfāʼo nɛ!”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Piŋ yi shini ndɔ njiʼi nchɨʼɨ njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa a ni ndīi noŋ yi a pɔ nɔ haʼaŋ a kwo kukhu, nnɛ nthɛ ŋa a ni ŋkwo pɔ nɔ taʼa ŋkɨɨ ŋgaʼo, ki ndɨɨ ŋa a ni ndīi njəɨ ŋa minthɛ paʼa Shera lɔ nuʼuŋ mbhi muuŋ nɛ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Abrahaŋ shini ndɔ mfāʼo khuthɔ moŋ piŋ yi nthɛ kàʼa ŋa Minnwi ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ. A ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ moŋ piŋ yi nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ndighaʼo ni Minnwi nɛ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Nja nji nu ŋa Minnwi fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu nnu haʼaŋ a kāʼa nɛ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 A ni nchwīe yie ghɔ, pi lɔ̄gɔ piŋ yi nɔ ndɨndɨ.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ndɔ chrà ghɔ ŋa, “Pi ni ndɔ̄gɔ vi nɔ ŋoŋ kakaʼo,” pi shini ndɔ nāʼaŋ nthɛ pi ju təʼɨ vi,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 a ni mbɨnɨ mbɔ nthɛ via ŋkaa pia. Pi shi ndɔ̄gɔ via nɔ ŋgwa ndɨndɨ, pia ŋa pia piŋ vi ŋa a ni mbɨʼɨ Jishɔ Taathɔ via moŋ gu nɛ,
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 mbɔ ju ŋa pi ni mfɛ vi ŋa a khu nthɛ phɨ yia nɛ, pi pɨʼɨ vi moŋ gu nnɛ ŋa pia pɔ ŋgwa ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.