Romanos 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Ti pia shi nchhu kiʼɛ ŋa Abrahaŋ ŋkhu tǎa via ni nshei pi khɔ moŋ frɛinoŋ?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nthɛ ŋa Abrahaŋ kaŋ ni mbɔ yi ndɨndɨ shhɨ Minnwi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa fàʼa, a kaŋ ni mfāʼo nnu nɔ kwēi nu njùʼɔ yi nɔ ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ mbɔ pi shhɨ Minnwi.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu pi ŋa, “Abrahaŋ ni mbiŋ Minnwi, nthɛ piŋ yi, Minnwi lɔ̄gɔ vi nɔ ŋoŋ ndɨndɨ.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ndwɛ, ni ŋoŋ ŋa a fāʼa, pi shiʼa mɛ̄iŋ pe yi pi ni kɨ̀nɛiŋ, a pɔ pi yaoŋ ŋa a fāʼa fàʼa mfāʼo.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼa, mbiŋ pi ŋoŋ ŋa a ghà nchwīe ŋgwa ki pɔgɔ Minnwi pɔ ŋgwa ndɨndɨ nɛ, pi lɔ̄gɔ piŋ yi nɔ ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Devi ni nchrā nthɛ mbɔrɔ ŋa a pɔ mbɨŋ ŋoŋ ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nɔ ŋoŋ ndɨndɨ ki lɔ nthɛ pi sheshe yaoŋ ŋa ŋoŋ ghɔ chwīe:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Mbɔrɔ yi pa ŋgwa pɛ ŋa pi līʼɛ pɨphɨ yugu nɛ,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mbɔrɔ pɔ ni ŋoŋ yɛ ŋa Taathɔ lɔ njiʼi ndɔ̄gɔ pi phɨ yi nɛ.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Mbɔrɔ yei wuʼɔ mbɔ pi ni pa ŋgwa haʼaŋ pi niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi nɛ, ki a pɔ ni ghaŋ ki nii ŋgunu mbrɛi ŋkaa pugu? Pigi chhu ŋa pi ni ndɔ̄gɔ piŋ Abrahaŋ nɔ ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Pi ni ndɔ̄gɔ ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ pi ndɨɨ khɔ? A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa a ni nii ŋgunu mbrɛi nɛ, ki ŋkaoŋ a maa nii ŋgunu mbrɛi? A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa a shini ndɔ naa nii ŋgunu mbrɛi nɛ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 A ni mfāʼo lì nii nu ŋgunu mbrɛi nɔ nōoŋ nu ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ moŋ ndɨɨ ŋa a shini ndɔ naa nii ŋgunu mbrɛi nɛ. Láʼo yi ni mbɔ nɔ chwīe nu a pɔ tǎa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ ki lɔ nii ŋgunu mbrɛi nɛ, nnɛ ŋa minthɛ pi lɔ̄gɔ vugu nɔ ŋgwa ndɨndɨ ŋkaa pugu,
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 ndɔ mbɨnɨ nchwīe a pɔ tǎa pa ŋgwa ŋa pugu nii ŋgunu mbrɛi nɛ, ki lɔ mbɔ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu wuʼɔ nii nii ŋgunu mbrɛi nɛ, mbɨnɨ mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ chɔmbhi ŋkwaŋ piŋ yɛ ŋa Abrahaŋ tǎa via ni nchhɔ ŋkaoŋ maa nii nu ŋgunu mbrɛi nɛ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nthɛ ŋa kàʼa yɛ ŋa a ni mbɔ ni Abrahaŋ pugu pa ndaaŋoŋ yi ŋa ŋkuoŋ mbhi shi mbɔ ji nɛ shini ndɔ nthɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ gɨ́, a ni nthɔ nthɛ pi ŋa a ni fāʼo piŋ, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Nthɛ ŋa a mbɔ ŋa Minnwi shi mfɛ yaoŋ ŋa a kāʼa nɛ pi ni pa ŋgwa haʼaŋ pugu fāʼo gɨ́ Mushi nɛ, a nōoŋ ŋa piŋ lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ, ndɔ kàʼa Minnwi pɔ nnu ghagha.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Nthɛ ŋa gɨ́ thɔ ni pɨgɨtua Minnwi, ndɔ lɨʼɨ haʼaŋ gɨ́ shi lɔ mbɔ nɛ, pəʼɨ nu gɨ́ shi lɔ mbɔ ŋkaa yu.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 A chwīe yie kàʼa ghɔ yɨʼə pi ŋkuoŋ piŋ, nnɛ ŋa minthɛ kàʼa ghɔ yɨʼə pi ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi. Ŋguoŋ ndaaŋoŋ Abrahaŋ fāʼo tɨnɨnjuʼɔ nɔ fāʼo nu, ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi pa ŋgwa pɛ ŋa pugu fāʼo gɨ́ Mushi nɛ, a pɨnɨ mbɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu fāʼo ŋkwaŋ piŋ Abrahaŋ, mbɔ tǎa ŋguoŋ via ghao.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nɛ, “Ǹchwīe ghɔ ŋa ɔ pɔ tǎa ntou pa laʼataoŋ,” shhɨ Minnwi ŋa a piŋ nɛ, ŋa a ghà mfɛ chɔmbhi ni ŋgwa pɛ ŋa pugu khu nɛ, chrà yi chwīe pa yaoŋ ŋa a lɔ njiʼi mbɔ nɛ, pɔ.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa láʼo fāʼo nu kwàʼa shini ndɔ njiʼi mbɔ nɛ, Abrahaŋ kɨna nthɔ mfāʼo kwàʼa, mbiŋ nu ŋa a shi ŋgū tǎa ntou pa laʼataoŋ nthɛ ŋa Minnwi ni nchhu ghɔ ŋa, “Yinɛ fɨʼɨ ŋgwrɛiŋoŋ ŋa ɔ shi mfāʼo nɛ!”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Piŋ yi shini ndɔ njiʼi nchɨʼɨ njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa a ni ndīi noŋ yi a pɔ nɔ haʼaŋ a kwo kukhu, nnɛ nthɛ ŋa a ni ŋkwo pɔ nɔ taʼa ŋkɨɨ ŋgaʼo, ki ndɨɨ ŋa a ni ndīi njəɨ ŋa minthɛ paʼa Shera lɔ nuʼuŋ mbhi muuŋ nɛ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Abrahaŋ shini ndɔ mfāʼo khuthɔ moŋ piŋ yi nthɛ kàʼa ŋa Minnwi ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ. A ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ moŋ piŋ yi nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ndighaʼo ni Minnwi nɛ.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nja nji nu ŋa Minnwi fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu nnu haʼaŋ a kāʼa nɛ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 A ni nchwīe yie ghɔ, pi lɔ̄gɔ piŋ yi nɔ ndɨndɨ.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ndɔ chrà ghɔ ŋa, “Pi ni ndɔ̄gɔ vi nɔ ŋoŋ kakaʼo,” pi shini ndɔ nāʼaŋ nthɛ pi ju təʼɨ vi,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 a ni mbɨnɨ mbɔ nthɛ via ŋkaa pia. Pi shi ndɔ̄gɔ via nɔ ŋgwa ndɨndɨ, pia ŋa pia piŋ vi ŋa a ni mbɨʼɨ Jishɔ Taathɔ via moŋ gu nɛ,
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 mbɔ ju ŋa pi ni mfɛ vi ŋa a khu nthɛ phɨ yia nɛ, pi pɨʼɨ vi moŋ gu nnɛ ŋa pia pɔ ŋgwa ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.