Romanos 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Ti pia shi nchhu kiʼɛ ŋa Abrahaŋ ŋkhu tǎa via ni nshei pi khɔ moŋ frɛinoŋ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Nthɛ ŋa Abrahaŋ kaŋ ni mbɔ yi ndɨndɨ shhɨ Minnwi ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa fàʼa, a kaŋ ni mfāʼo nnu nɔ kwēi nu njùʼɔ yi nɔ ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ mbɔ pi shhɨ Minnwi.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu pi ŋa, “Abrahaŋ ni mbiŋ Minnwi, nthɛ piŋ yi, Minnwi lɔ̄gɔ vi nɔ ŋoŋ ndɨndɨ.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ndwɛ, ni ŋoŋ ŋa a fāʼa, pi shiʼa mɛ̄iŋ pe yi pi ni kɨ̀nɛiŋ, a pɔ pi yaoŋ ŋa a fāʼa fàʼa mfāʼo.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼa, mbiŋ pi ŋoŋ ŋa a ghà nchwīe ŋgwa ki pɔgɔ Minnwi pɔ ŋgwa ndɨndɨ nɛ, pi lɔ̄gɔ piŋ yi nɔ ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Devi ni nchrā nthɛ mbɔrɔ ŋa a pɔ mbɨŋ ŋoŋ ŋa Minnwi lɔ̄gɔ nɔ ŋoŋ ndɨndɨ ki lɔ nthɛ pi sheshe yaoŋ ŋa ŋoŋ ghɔ chwīe:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Mbɔrɔ yi pa ŋgwa pɛ ŋa pi līʼɛ pɨphɨ yugu nɛ,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Mbɔrɔ pɔ ni ŋoŋ yɛ ŋa Taathɔ lɔ njiʼi ndɔ̄gɔ pi phɨ yi nɛ.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Mbɔrɔ yei wuʼɔ mbɔ pi ni pa ŋgwa haʼaŋ pi niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi nɛ, ki a pɔ ni ghaŋ ki nii ŋgunu mbrɛi ŋkaa pugu? Pigi chhu ŋa pi ni ndɔ̄gɔ piŋ Abrahaŋ nɔ ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Pi ni ndɔ̄gɔ ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ pi ndɨɨ khɔ? A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa a ni nii ŋgunu mbrɛi nɛ, ki ŋkaoŋ a maa nii ŋgunu mbrɛi? A ni mbɔ pi ndɨɨ ŋa a shini ndɔ naa nii ŋgunu mbrɛi nɛ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 A ni mfāʼo lì nii nu ŋgunu mbrɛi nɔ nōoŋ nu ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ moŋ ndɨɨ ŋa a shini ndɔ naa nii ŋgunu mbrɛi nɛ. Láʼo yi ni mbɔ nɔ chwīe nu a pɔ tǎa ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ ki lɔ nii ŋgunu mbrɛi nɛ, nnɛ ŋa minthɛ pi lɔ̄gɔ vugu nɔ ŋgwa ndɨndɨ ŋkaa pugu,
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 ndɔ mbɨnɨ nchwīe a pɔ tǎa pa ŋgwa ŋa pugu nii ŋgunu mbrɛi nɛ, ki lɔ mbɔ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu wuʼɔ nii nii ŋgunu mbrɛi nɛ, mbɨnɨ mbɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ chɔmbhi ŋkwaŋ piŋ yɛ ŋa Abrahaŋ tǎa via ni nchhɔ ŋkaoŋ maa nii nu ŋgunu mbrɛi nɛ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Nthɛ ŋa kàʼa yɛ ŋa a ni mbɔ ni Abrahaŋ pugu pa ndaaŋoŋ yi ŋa ŋkuoŋ mbhi shi mbɔ ji nɛ shini ndɔ nthɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ gɨ́, a ni nthɔ nthɛ pi ŋa a ni fāʼo piŋ, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋa a ŋoŋ ndɨndɨ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nthɛ ŋa a mbɔ ŋa Minnwi shi mfɛ yaoŋ ŋa a kāʼa nɛ pi ni pa ŋgwa haʼaŋ pugu fāʼo gɨ́ Mushi nɛ, a nōoŋ ŋa piŋ lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ, ndɔ kàʼa Minnwi pɔ nnu ghagha.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Nthɛ ŋa gɨ́ thɔ ni pɨgɨtua Minnwi, ndɔ lɨʼɨ haʼaŋ gɨ́ shi lɔ mbɔ nɛ, pəʼɨ nu gɨ́ shi lɔ mbɔ ŋkaa yu.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 A chwīe yie kàʼa ghɔ yɨʼə pi ŋkuoŋ piŋ, nnɛ ŋa minthɛ kàʼa ghɔ yɨʼə pi ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi. Ŋguoŋ ndaaŋoŋ Abrahaŋ fāʼo tɨnɨnjuʼɔ nɔ fāʼo nu, ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi pa ŋgwa pɛ ŋa pugu fāʼo gɨ́ Mushi nɛ, a pɨnɨ mbɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu fāʼo ŋkwaŋ piŋ Abrahaŋ, mbɔ tǎa ŋguoŋ via ghao.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nɛ, “Ǹchwīe ghɔ ŋa ɔ pɔ tǎa ntou pa laʼataoŋ,” shhɨ Minnwi ŋa a piŋ nɛ, ŋa a ghà mfɛ chɔmbhi ni ŋgwa pɛ ŋa pugu khu nɛ, chrà yi chwīe pa yaoŋ ŋa a lɔ njiʼi mbɔ nɛ, pɔ.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa láʼo fāʼo nu kwàʼa shini ndɔ njiʼi mbɔ nɛ, Abrahaŋ kɨna nthɔ mfāʼo kwàʼa, mbiŋ nu ŋa a shi ŋgū tǎa ntou pa laʼataoŋ nthɛ ŋa Minnwi ni nchhu ghɔ ŋa, “Yinɛ fɨʼɨ ŋgwrɛiŋoŋ ŋa ɔ shi mfāʼo nɛ!”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Piŋ yi shini ndɔ njiʼi nchɨʼɨ njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa a ni ndīi noŋ yi a pɔ nɔ haʼaŋ a kwo kukhu, nnɛ nthɛ ŋa a ni ŋkwo pɔ nɔ taʼa ŋkɨɨ ŋgaʼo, ki ndɨɨ ŋa a ni ndīi njəɨ ŋa minthɛ paʼa Shera lɔ nuʼuŋ mbhi muuŋ nɛ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abrahaŋ shini ndɔ mfāʼo khuthɔ moŋ piŋ yi nthɛ kàʼa ŋa Minnwi ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ. A ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ moŋ piŋ yi nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ndighaʼo ni Minnwi nɛ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Nja nji nu ŋa Minnwi fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu nnu haʼaŋ a kāʼa nɛ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 A ni nchwīe yie ghɔ, pi lɔ̄gɔ piŋ yi nɔ ndɨndɨ.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ndɔ chrà ghɔ ŋa, “Pi ni ndɔ̄gɔ vi nɔ ŋoŋ kakaʼo,” pi shini ndɔ nāʼaŋ nthɛ pi ju təʼɨ vi,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 a ni mbɨnɨ mbɔ nthɛ via ŋkaa pia. Pi shi ndɔ̄gɔ via nɔ ŋgwa ndɨndɨ, pia ŋa pia piŋ vi ŋa a ni mbɨʼɨ Jishɔ Taathɔ via moŋ gu nɛ,
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 mbɔ ju ŋa pi ni mfɛ vi ŋa a khu nthɛ phɨ yia nɛ, pi pɨʼɨ vi moŋ gu nnɛ ŋa pia pɔ ŋgwa ndɨndɨ shhɨ Minnwi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.