Romanos 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 M̀bie kiʼɛ ŋa, Minnwi lāa ŋgwa pi? Minthɛ paʼa a lɔ mbɔ nɛnnɛ! Nthɛ ŋa mmu nduthɔ a ŋoŋ Ishrae, ndaaŋoŋ Abrahaŋ, mbɔ ŋgia ŋgwrɛiŋoŋ Bɛnjamɛiŋ.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu próprio povo? É claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Minnwi lɔ njiʼi ndāa ŋgwa pi ŋa a ni nchuʼɔ nɛ. Pəɨ lɔ njiʼi nji nnu haʼaŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nthɛ Elaija nɛ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni ndɨ̄gəɨ Minnwi ŋa a fɛ njɔ́ ni Ishrae nɛ?
2 Deus não rejeitou o seu povo, que ele havia escolhido desde o princípio. Vocês sabem muito bem o que as Escrituras Sagradas dizem naquele trecho em que Elias acusa o povo de Israel diante de Deus. Elias diz assim:
3 “Taathɔ, pugu jwi pa njəɨlɨʼɨ pɔ, nshāʼa pa lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ yɔ, a wuʼɔ mbiʼi mmu təʼɨ a, pugu tāʼa nu njwi a ŋkaa mu.”
3 “Senhor, eles mataram os teus profetas e destruíram os teus altares. Eu sou o único que sobrou, e eles estão querendo me matar!”
4 Ndɔ Minnwi ni ŋkhwɛ̄ ghɔ pi ŋa? “Ǹūʼɔŋ khwachəɨ ŋkaŋ ŋgwa haʼaŋ pugu lɔ njiʼi ŋgaʼo ki ntuʼu noŋ yugu shhɨ nnwi ŋa pi mɛ̄iŋ ni Baa nɛ nɔ nyaŋ.”
4 O que foi que Deus disse a ele? Ele disse: “Eu guardei para mim sete mil homens que não adoraram o deus Baal .”
5 A wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a pɔ ndwɛ nɛ, mbɨgəɨ ŋgwa pɔ ŋa Minnwi chuʼɔ vugu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pwapuŋ yi.
5 A mesma coisa também acontece agora, isto é, por causa da graça de Deus, ainda existe um pequeno número daqueles que ele escolheu.
6 Ndɔ ti nɔ haʼaŋ a tɔgɔ pi ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi nɛ, a lɔ nuʼuŋ mbɔ nthɛ pi pa fàʼa haʼaŋ pi fāʼa, ä mbɔ nɛnnɛ, paʼa pwapuŋ lɔ nuʼuŋ mbiʼi pwapuŋ.
6 Essa escolha se baseia na graça de Deus e não no que eles fizeram. Porque, se a escolha de Deus se baseasse no que as pessoas fazem, então a sua graça não seria a verdadeira graça.
7 Yie pɔ pi ŋa kiʼɛ? Ŋgwa Ishrae shini ndɔ mfāʼo yaoŋ haʼaŋ pugu ki tāʼa nu nɛ, ndɔ pa ŋgwa haʼaŋ pi chuʼɔ vugu nɛ fāʼo, ndɔ pi fɨ̄nɨ njùʼɔ pɨgəɨ ŋgwa.
7 E isso quer dizer que não foi o povo de Israel que encontrou o que estava procurando. Quem encontrou foi apenas um pequeno grupo que Deus escolheu; os outros não quiseram ouvir o chamado de Deus.
8 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nɛ,
8 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Deus endureceu o coração e a mente deles; deu-lhes olhos que não podem ver e ouvidos que não podem ouvir até o dia de hoje.”
9 Ndɔ Devi chhu ŋa,
9 E Davi disse: “Que nas suas festas eles sejam apanhados e enganados, que eles caiam e sejam castigados!
10 Naʼaŋ ligi yugu chri nnɛ ŋa kiʼi pugu yəɨ lɨʼɨ,
10 Ó Deus, faze com que eles fiquem cegos e que fiquem sempre curvados debaixo do peso das suas dificuldades!”
11 Nɛnnɛ m̀bie ŋa, puoŋ Ishrae ni ŋkɔ̄rɔ nnɛ, pi nɔ gū nu ŋkɨna shhɛ? Minthɛ paʼa a lɔ njiʼi mbɔ nɛnnɛ! Ntɔgɔ ŋkuoŋ phɨ yugu lūgu nu thɔ ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, nnɛ nɔ chwīe nu pa ŋgwa Ishrae fāʼo kighɨʼə.
11 Agora eu pergunto: quando os judeus tropeçaram, será que eles caíram para nunca mais se levantarem? É claro que não! Mas, porque eles pecaram, a salvação veio para os não judeus, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes deles.
12 Ä mbɔ ŋa phɨ pa ŋgwa Juu thɔ pi ni fàʼo ni ŋgwa ŋkuoŋ mbhi, ä mbɔ ŋa pou yugu moŋ jijwɛ pɔ pi fàʼo ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, kaŋ ŋkuoŋ mbhi shi mfāʼo pi fɨʼɨ yi nɛiŋ kiʼɛ ndɨɨ ŋa pugu lɨnaoŋ fɨʼɨ pa ŋgwa Juu haʼaŋ Minnwi chuʼɔ ŋa pugu piŋ nɛ.
12 O pecado dos judeus trouxe grandes bênçãos para o mundo, e a sua pobreza espiritual trouxe ricas bênçãos para os não judeus. Então, quando se completar o número de judeus que voltarão para Deus, as bênçãos serão muito maiores ainda.
13 Ndwɛ ǹchrā pi ni pəɨ ŋa pəɨ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ nɛ. Nɔ haʼaŋ Minnwi chuʼɔ a nɔ ŋgaŋ ntaoŋ Jishɔ ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ nɛ, ŋ̀gaʼo fàʼa a ghɔ,
13 Agora estou falando a vocês que não são judeus. Enquanto eu for o apóstolo dos não judeus, terei orgulho do meu trabalho.
14 nnɛ ŋa minthɛ ǹchwīe pa ŋgwa laʼa pigi, mbɔ pa ŋgwa Juu, fāʼo kighɨʼə nnɛ ŋa moŋ yichəɨ ŋkwaŋ shɛndaoŋ minthɛ ŋ̀kwe pichəɨ shɨna pugu.
14 Talvez eu possa fazer com que os que são da minha própria raça fiquem com ciúmes, e assim seja possível salvar alguns deles.
15 Nthɛ ŋa ä mbɔ ŋa ndɨɨ ŋa Minnwi ni ndāa vugu nɛ, Ju, Minnwi, chīni ŋggì pugu pa ŋgwa ŋkuoŋ mbhi, a shi mbɔ pi nɛiŋ ndɨɨ ŋa Minnwi shi mbiŋ vugu nɛ? A shi mbɔ chɔmbhi ni pa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ yi khu moŋ Jijwɛ nɛ.
15 Porque, quando os judeus foram rejeitados, o resto do mundo se tornou amigo de Deus. O que acontecerá então quando eles forem aceitos? Os que estiverem mortos receberão a vida!
16 Fǔoŋ thɔ brɛi ŋa pi fɛ nɔ yaoŋ fɛ́ nɛ mbɔ yi taoŋtaoŋ, a nōoŋ ŋa ŋguoŋ brɛi ghɔ yi taoŋtaoŋ, ndɔ ti ŋǐeŋ thɨ mbɔ yi taoŋtaoŋ, kaŋ pa mbhɔthɨ ghɔ pi taoŋtaoŋ.
16 Pois, se o primeiro pão assado depois da colheita é dedicado a Deus, isso quer dizer que todos os outros pães também são dedicados a ele. E, se as raízes de uma árvore são oferecidas a Deus, os galhos também são dele.
17 Ndɔ pichəɨ pa mbhɔthɨ pei llɔ ŋkuoŋ thɨ Abrahaŋ, pi pəʼɨ vugu mfuʼu, mbɔ pichəɨ pa ŋgwa Ishrae. Nchīni vəɨ ŋa pəɨ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, mbɔ pa mbhɔthɨ olive ŋa a ghà ŋkuʼɔ kuʼɔ gha moŋ ŋkǔnu nɛ. Nnɛ ndwɛ, pəɨ ŋkaa pəɨ chhɔ mfāʼo mbɔrɔ haʼaŋ Minnwi ni ŋkāʼa Abrahaŋ nɔ ghɔ nɛ, nthɔ mfāʼo njru llɔ ŋkuoŋ ŋǐeŋ ŋkiɛŋ thɨ olive Minnwi.
17 Alguns galhos da oliveira cultivada foram quebrados, e um galho de oliveira brava foi enxertado nela. Pois vocês, os não judeus, são como aquela oliveira brava e agora tomam parte na força e na riqueza espiritual dos judeus.
18 Nɛnnɛ kiʼɛ, kiʼi nchɨ̄ʼə pa ŋgwa pɛ haʼaŋ pi pəʼɨ vugu nɔ pa mbhɔthɨ mfuʼu nɛ. A nthɛ ɔ kie pi nɛiŋ nōoŋ noŋ yɔ? Ɔ wuʼɔ mbɔ pi mbhɔthɨ, ɔ lɔ njiʼi ntuo ŋǐeŋ thɨ, a tuo ŋǐeŋ thɨ ntuo ghɔ.
18 Portanto, vocês não devem desprezar os galhos que foram quebrados. Como é que vocês podem estar orgulhosos? Vocês são somente galhos. Não são vocês que sustentam a raiz — é a raiz que sustenta vocês.
19 Nnɛ kaŋ ɔ shi nchhu ŋa, “Pi ni mbəʼɨ pichəɨ pa mbhɔthɨ mfuʼu nnɛ ŋa pi chīni a ŋkuoŋ thɨ ghɔ.”
19 Porém vocês dirão: “Sim, mas os galhos foram quebrados a fim de darem lugar para nós.”
20 Yie ghɔ nnu shini. Pi ni njaʼa vugu mfuʼu nthɛ ki piŋ yugu, ndɔ ɔ wuʼɔ mbɔ ŋkuoŋ ghɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ piŋ yɔ. Nnɛ kiʼi māʼaŋ ntintaʼo, fāʼo pɔ́gɔ.
20 Isso é verdade. Mas lembrem que eles foram quebrados porque não creram; no entanto vocês continuam na oliveira porque creem. E não tenham orgulho disso; pelo contrário, tenham medo.
21 Nthɛ ŋa ä mbɔ ŋa Minnwi shini ndɔ mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pa Juu haʼaŋ pugu pɔ nɔ mbhɔthɨ ŋa a ni mbɔ mbɨŋ thɨ llɔ nɔ njɛ̄ yi nɛ, kaŋ mbaʼa a yiʼi mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ ghɔ.
21 Se Deus não deixou de castigar os judeus, que são como galhos naturais, vocês acham que ele vai deixar de castigar vocês?
22 Yəɨ kiʼɛ fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ŋgaŋ kwoshɨnɨ mbɨnɨ mbɔ ŋoŋ tɨtɨnɨ nɛ njəɨ. A ŋoŋ tɨtɨnɨ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu gū moŋ phɨ nɛ, ndɔ nōoŋ kwoshɨnɨ vɛ nɔ haʼaŋ ɔ ŋgə̄ɨ shhɨ moŋ kwoshɨnɨ yi, kiɛŋ nɛnnɛ kaŋ pi shi njaʼa ghɔ mfuʼu ŋkaa ghɔ.
22 Vejam como Deus é bom e também é duro. Ele é duro para os que caíram e bom para vocês, se continuarem sempre confiando na bondade dele. Se não, vocês também serão cortados.
23 Ndɔ njiʼi nthɛ pi pugu, pugu mieŋ ki ghə̄ɨ shhɨ moŋ ki piŋ yugu, Minnwi pɨnɨ nuʼuŋ nchīni vugu, nthɛ ŋa Minnwi fāʼo njɨ nɔ pɨnɨ nu nchīni vugu ŋkamuʼɔŋ.
23 E, se os judeus abandonarem a sua descrença, serão enxertados na oliveira cultivada, pois Deus pode enxertá-los de novo.
24 Nthɛ ŋa ä mbɔ ŋa pi ni njaʼa ghɔ llɔ ŋkuoŋ thɨ olive haʼaŋ a ni ŋkuʼɔ kuʼɔ gha moŋ ŋkǔnu nɛ, nchīni ghɔ ŋkuoŋ thɨ olive haʼaŋ pi pi phi nɛ, mbɔ yaoŋ ŋa a shiʼa njiʼi mbɔ pi nnɛ nɛ, ti ɔ pīʼi ŋa pi shi mbɨnɨ nchīni pa ŋgwa Juu mbɔ ya mbhɔthɨ llɔ ŋkuoŋ thɨ olive phi ghɔ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ?
24 Vocês, os não judeus, são como aquele galho de oliveira brava que foi cortado e enxertado, contra a natureza, na oliveira cultivada. Os judeus são como essa oliveira cultivada. Portanto, para Deus será muito mais fácil enxertar de novo, na própria árvore deles, esses galhos quebrados.
25 Ǹtāʼa nu ŋa pəɨ ji nnu lə̄ɨŋ yei ŋa Minnwi nōoŋ nɛ, ma pa lǐŋ paŋ, nnɛ ŋa kiʼi pəɨ shi mbīʼi nu ni noŋ pəɨ ŋa pəɨ pɔ pi pa ghaŋ shiethɔ. Pi ni fɨ̄nɨ njùʼɔ pichəɨ pa ŋgwa Ishrae nɔ kuo ndɨɨ, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fɨʼɨ ndɨɨ ŋa fɨʼɨ ŋgwa taoŋ nduoŋ haʼaŋ a pie ŋa pugu thɔ njəɨ Minnwi kwo thɔ njəɨ Minnwi nɛ.
25 Meus irmãos, quero que vocês conheçam uma verdade secreta para que não pensem que são muito sábios. A verdade é esta: a teimosia do povo de Israel não durará para sempre, mas somente até que o número completo de não judeus venha para Deus.
26 Nɛnnɛ, ŋguoŋ ŋgwa Ishrae shi mfāʼo lūgu nu, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ ŋa,
26 É assim que todo o povo de Israel será salvo. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O Redentor virá de e tirará toda a maldade dos descendentes de Jacó.
27 Yei shi mbɔ kɨ̀na a ŋa ǹshi ŋgwrā pigi pugu ndɨɨ ŋa ǹshɨ̄gao phɨ yugu nɛ.”
27 Eu, o Senhor, farei esta aliança com eles, quando tirar os seus pecados.”
28 Llɔ nɔ ŋgei pwa pishaʼakhɔ, pa ŋgwa Juu pa mbɨ̄na Minnwi nthɛ vəɨ, mbɔ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ. Llɔ nɔ ŋgei ŋgwa ŋa Minnwi chuʼɔ, pugu pa taannu Minnwi nthɛ pi pa ŋkhu tǎa pugu.
28 Os judeus rejeitaram o evangelho e por isso são inimigos de Deus, para o bem de vocês, os não judeus. Mas, pela escolha de Deus, eles são amigos dele, por causa dos patriarcas .
29 Nthɛ ŋa Minnwi shiʼa mfɛ fɛ́ ni ŋoŋ, ŋgɛ̄ vi mbɨnɨ ŋkwri njùʼɔ yi.
29 Porque Deus não muda de ideia a respeito de quem ele escolhe e abençoa.
30 Nthɛ ŋa wuʼɔ nɔ haʼaŋ pəɨ ni mbɔ ghaŋ tɨnɨthɔ ni Minnwi yichəɨ ndɨɨ nɛ, ndɔ ndwɛ pi nōoŋ kwoshɨnɨ ni pəɨ nthɛ tɨnɨthɔ yugu,
30 Mas no passado vocês, que não são judeus, desobedeceram a Deus. Porém agora vocês receberam a misericórdia de Deus por causa da desobediência dos judeus.
31 nɛnnɛ ndwɛ, pugu ŋkaa pugu ni mfāʼo tɨnɨthɔ nnɛ ŋa ntɔgɔ ŋkuoŋ kwoshɨnɨ ŋa pi nōoŋ ni pəɨ nɛ, minthɛ pi nōoŋ kwoshɨnɨ ni pugu ndwɛ.
31 Assim, por causa da misericórdia que vocês receberam, os judeus agora desobedecem a Deus para que eles também possam receber agora a misericórdia dele.
32 Nthɛ ŋa Minnwi chaʼa ŋguoŋ ŋgwa ghao mfɛ mbhɔ tɨnɨthɔ, nnɛ ŋa minthɛ a nōoŋ kwoshɨnɨ ni ŋguoŋ ŋgwa ghao.
32 Pois Deus fez com que todos se tornassem prisioneiros da desobediência a fim de mostrar misericórdia a todos.
33 Yo, fɨʼɨ nthɨŋkwo fàʼo pugu shiethɔ ni lɨna Minnwi ghaʼo pi fɨʼɨ yi nɛiŋ! A nthɛ a ji gɔ̌ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ghà ndīi nnu nɛ! A nthɛ a ji gɔ̌ pa shɛndaoŋ pi?
33 Como são grandes as riquezas de Deus! Como são profundos o seu conhecimento e a sua sabedoria! Quem pode explicar as suas decisões? Quem pode entender os seus planos?
34 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ,
34 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem pode conhecer a mente do Senhor? Quem é capaz de lhe dar conselhos?
35 “Ki a kwo fɛ gɔ̌ fɛ yaoŋ ghɔ nnɛ ŋa
35 Quem já deu alguma coisa a Deus para receber dele algum pagamento?”
36 Nthɛ ŋa ŋguoŋ yaoŋ ghao llɔ pi mbhɔ yu ndɔ ntɔgɔ pi mbhɔ yu, ndɔ mbɔ pi nɔ fɛ nu ndighaʼo ghɔ. Ndighaʼo pɔ ghɔ ki ndugwi yi! A yie.
36 Pois todas as coisas foram criadas por ele, e tudo existe por meio dele e para ele. Glória a Deus para sempre! Amém !
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.