Mateus 8
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Jishɔ ni ŋga nshwiʼi ŋkuoŋ mbra, yú ŋgwa yōu njiŋ yi.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Ŋga njəɨ nu nɛ, ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ chəɨ thɔ njəɨ vi, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Taathɔ, ɔ̈ ntāʼa nu, ɔ chwīe m̀bɔ yi taoŋtaoŋ.”
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Jishɔ fɛ mbhɔ yi ŋkāoŋ vi, nchhu nu ŋa, “Ǹtāʼa nu, pɔ yi taoŋtaoŋ.” Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ghɨnɔmbaluŋ mmɛ mbɨŋ yu.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nshwei shesheŋoŋ, ndɔ ghə̄ɨ nōoŋ noŋ yɔ ni *ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, a līi ghɔ nɔ nōoŋ nu ŋa Minnwi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ. Fɛ yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Mushi chhu nɛ.”
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nii Kapanuŋ nɛ, yichəɨ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ thɔ njəɨ vi ndɨ̄gəɨ vi ŋa,
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 “Taathɔ, muuŋ fàʼa a nūaŋ kúoŋ, taʼa ŋgei noŋ yi khu, a thɔ njəɨ ŋgəʼɨ ŋkiɛŋ yie ghɔ.”
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ǹshi nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi.”
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Ndɔ nthishɨ ghɔ khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ, ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo fɨʼɨ ŋoŋ ŋa minthɛ ɔ nii nda mu nɛ, wuʼɔ fɛ pi gɨ́ ghɨ̌nɔ muuŋ fàʼa a tɔgɔ.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Nthɛ ŋa mmu nduthɔ a, ŋ̀ga mfāʼa mbhɔ ŋgwa ndɔ nthɔ nshaʼa pa shoogɛ ŋkaa mu. Ŋ̀ga mfɛ gɨ́ ni taʼa yi ŋa, ‘Ghə̄ɨ,’ a ghə̄ɨ, mfɛ gɨ́ ni yichəɨ ŋa, ‘Thɔ,’ a thɔ. Mfɛ gɨ́ ni muuŋ fàʼa a ŋa chwīe yei, a chwīe.”
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei ŋgrāo, nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ njōu njiŋ yi nɛ ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, ǹdɔ naa njəɨ ŋoŋ ni fɨʼɨ ŋkwaŋ piŋ yei moŋ laʼataoŋ Ishrae.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Ǹshwei vəɨ ŋa ntou ŋgwa shi ndhɔ ŋgei laʼataoŋ shaʼa minaoŋ ni ŋgei nii minaoŋ nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi pugu pa Abrahaŋ ni Aiji ni Jakɔ moŋ Shaʼafuoŋ Po.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Ndɔ pi māʼaŋ puoŋ Shaʼafuoŋ mbhi moŋ njiŋnjiŋ mbɔ lɨʼɨ ŋa kə̄ɨ nu pugu pa kru nu shua shi mbɔ fɔ.”
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Jishɔ chhu ni nthishɨ ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ, nɔ haʼaŋ ɔ piŋ nɛ, a nɔ haʼaŋ a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ vɛ nɛ.” Ghɨ̌nɔ muuŋ fàʼa ghɔ kāʼo ndɔ ntɔgɔtɔgɔ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Jishɔ ni ŋga nii nda Pita, njəɨ mǔuŋ ŋgwɛ vi nūaŋ kúoŋ nthɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Jishɔ kāoŋ mbhɔ yi shɨ̀gao ghɔ taoŋ mbɨŋ yu, a lɔllɔ nchwīe maoŋ mfɛ ghɔ.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Fanaoŋ ni ŋga mbɔ, pi thɔ ni ntou pa ŋgwa ni miŋwɛiŋ mbɨŋ pugu njəɨ vi nɔ ghɔ, a fuʼu pa jijwɛ pighɔ ni taʼa chrà, ndɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni ŋgɨ̄nɔ nu nɛ.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ:
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Jishɔ ni ŋga njəɨ yú ŋgwa yəɨ yu, mfɛ gɨ́ ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu shāʼa nɔ njiɛŋ ŋkhǐ nduoŋ.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Yichəɨ masha ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Masha, ǹshi njōu njiŋ yɔ sheshe lɨʼɨ ŋa ɔ shi ŋgə̄ɨ nɛ.”
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pa mimbaaŋguo fāʼo pa pùo pugu, pa mishi fāʼo pa nda pugu, ndɔ *Muuŋ Ŋoŋmishua lɔ njiʼi mfāʼo lɨʼɨ lɛ̄rɛ thɔ yi.”
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Yichəɨ taʼa *ŋgaŋ younjiŋ yi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, fǔoŋ mieŋ ŋgə̄ɨ ntwei tǎa a ŋkaoŋ.”
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Thɔ njōu njiŋ a, mieŋ ŋgwa ŋa pugu khu nɛ twei khu ŋgwa pugu.”
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Jishɔ ni ŋga nii moŋ kikuoŋ, pa ghaŋ younjiŋ pi yōu njiŋ yi.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Ŋga njəɨ nu nɛ, mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ ti kikuoŋ tāʼa nu njīe, ndɔ Jishɔ ka thɔ ndɛllɛ.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Pugu ghə̄ɨ ŋgūʼu vi lɔgɔ, nchhu nu ŋa, “Kwe vigi, ma Taathɔ, pia chhɔ nɛ ŋkukhu.”
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ chhɔ mbɔgɔ pi khɔ, ghaŋ piŋ kikɛʼi pei?” Ndɔllɔ kiʼɛ mbɨ̄ga fɨfrəɨ ghɔ pugu pa ŋkhǐ, mmɛ juju gū moŋ ŋkhǐ.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Ŋgwa pighɔ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Yei pɔ pi yəɨ ŋkwaŋ ŋoŋ nɛiŋ ŋa njiʼi nthɛ pi fɨfrəɨ pugu pa ŋkhǐ yaʼo nchò yi?”
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Jishɔ ni ŋga nshāʼa ŋkhǐ ntaoŋ krao ŋgei laʼataoŋ Gadara, mbāoŋ pugu pa paa ŋgwa ŋa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ pugu, pugu taoŋ nu moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ, pugu ni nchɨgəɨ ti minthɛ paʼa ŋoŋ lɔ ntɔgɔ ndaoŋ ghɔ.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Ŋga njəɨ nu nɛ, pugu paʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Yo! Muuŋ Minnwi, pia fāʼo pi khɔ? Ɔ thɔ hɛiŋ nɔ fɛ nu ŋgəʼɨ ni pigi ki ndɨɨ lɔ naa ŋkāʼo?”
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Kwíe ntou ŋkunyaŋ ni nthɔ njɨ nu ni ŋgei lɨʼɨ ghɔ yəɨ pugu.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Pa miŋwɛiŋ pighɔ jɛ̄ nthɔ ndɨ̄gəɨ vi, nchhu nu ŋa, “Ä mbɔ ŋa ɔ shi mfuʼu vigi, ɔ taoŋ vigi pigi nii mbɨŋ kwíe ŋkunyaŋ pinɛ.”
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 A chhu ni pugu ŋa, “Ghə̄ɨ!” Pugu taoŋ kiʼɛ nii mbɨŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ. Ŋga njəɨ nu nɛ, ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ ghɔ tei llɔ ŋkɨŋ mbra ghɔ nshwiʼi ŋgū moŋ ŋkhǐ ŋkhu.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ tei, ŋga ŋgə̄ɨ moŋ laʼa, nshwei ŋguoŋ pa nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, mīʼɛŋ mbɔ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ paa ŋgwa pighɔ ŋa pugu ni mfāʼo miŋwɛiŋ nɛ.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Ŋga njəɨ nu nɛ, ŋguoŋ ŋgwa moŋ laʼataoŋ ghɔ taoŋ nthɔ lɨʼɨ para Jishɔ, ŋga njəɨ vi, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a taoŋ moŋ krao ŋgei laʼa yugu ŋgə̄ɨ.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.