Mateus 25
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 “Nnɛ Shaʼafuoŋ Po shi mbɔ nɔ wuŋ puoŋ piŋgɛ ŋa pugu lɔ naa nji mimbia, ŋa pugu ni ndɔ̄gɔ pa laŋ pugu ŋgə̄ɨ lɨʼɨ para mimbia láŋ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Yi tiɛŋ ni mbɔ pa na, yi tiɛŋ pɔ pa ndɨna.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Pɛ ŋa pugu ni mbɔ pa na nɛ ni ŋga ndɔ̄gɔ laŋ yugu paʼa ndɔ ntuo yichəɨ krashi,
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 ndɔ pɛ ŋa pugu ni ndɨna nɛ lɔ̄gɔ tuʼɔ krashi yugu pugu pa laŋ yugu.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Nɔ haʼaŋ mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ ni nthɔ njiyiri nɛ, lɔ̄gɔ wɛ̄iŋ vugu pugu llɛ.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Ndɔ a gha mbɔ moŋ ntuŋ mbhi pi paʼo ŋgòu ŋa, ‘Mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ pɔ nɛiŋ! Pəɨ taoŋ nthɔ mbara vi.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 “Wuŋ puoŋ piŋgɛ pighɔ lɔllɔ mbīri laŋ yugu.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Pɛ ŋa pugu ni mbɔ pa na nɛ chhu ni pɛ ŋa pugu ni mbɔ pa ndɨna nɛ ŋa, ‘Pəɨ fɛ yichəɨ krashi yəɨ ni pigi nthɛ ŋa laŋ yigi thɔ mbɛphɛ.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Ndɔ pa pi shiethɔ pighɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ŋa minthɛ paʼa yɛ ŋa pigi fāʼo nɛ lɔ ŋkāʼo ni pia nɛ, pəɨ ghə̄ɨ moŋ nda taŋ njuoŋ yəɨ fɔ.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Ndɨɨ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ lɨʼɨ yuoŋ nɛ, mimbia láŋ ghɔ thɔ, pɛ tiɛŋ piŋgɛ ŋa pugu ni mbīri noŋ yugu mbɔ fɔ nɛ ghə̄ɨ pugu pa mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ lɨʼɨ jɨ láŋ, pi fɨ̄nɨ nda.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 A gha ndara pichəɨ nchǔʼɔ mbɨnɨ pighɔ thɔ ŋkaa pugu, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, taathɔ, chuʼɔ nda ni pigi.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 “Ndɔ a khwɛ̄ ŋa, ‘Shishini ǹshwei vəɨ, ǹdɔ njiʼi nji vəɨ.’ ”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Jishɔ lūgwi ŋa, “Nthɛ yie ghɔ, pəɨ chhɔ ni lɨna məɨ, nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji llɛ́ ki ndɨɨ.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Ndɨɨ ghɔ, Shaʼafuoŋ Po shi ma mbɔ pi nɔ ŋoŋ ŋa a tāʼa nu ŋgə̄ɨ kra, nnɛ mɛ̄iŋ pa puoŋ fàʼa mfɛ maoŋ pi ni pugu ŋa pugu tiʼi nchhɔ ndɨna nu nɔ ghɔ.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 A ni mfɛ tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ ni taʼa yi. Taʼa pìɛŋ pɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfaʼa nɔ paa wuŋ ŋgaʼombhi, pi pe vi nɔ ghɔ nɛ, ni vichəɨ, a fɛ paa pìɛŋ mbɨŋ, ni vichəɨ a fɛ taʼa pìɛŋ mbɨŋ. A ni mfɛ mbɨŋ ni shesheŋoŋ vugu nɔ fɨʼɨ njɨ yi ndɔllɔ kiʼɛ ŋgə̄ɨ kra yi.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 “Chomilaoŋ ghɔ, yɛ ŋoŋ ŋa a ni ŋkwe tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ nɛ ghə̄ɨ ni ji mbɨŋ mbiʼɛ taŋ nɔ ghɔ nshei tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ mbīgi.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Wuʼɔ nɛnnɛ, yɛ ŋoŋ ŋa ji mbɨŋ ni mbɔ paa pìɛŋ nɛ shei paa pìɛŋ mbɨŋ mbīgi.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ndɔ yɛ ŋoŋ ŋa ji mbɨŋ ni mbɔ taʼa pìɛŋ nɛ ghə̄ɨ ntou tiɛŋ ndə̄ɨŋ mbɨŋ taathɔ yi moŋ ghɔ.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “A ni ŋga ndaʼa nɔ ntaaŋ ndɨɨ, taathɔ pa puoŋ fàʼa pighɔ pɨnɨ, pugu pugu pīʼi ŋkrù yi.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Yɛ ŋoŋ ŋa a ni mfɛ tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ ghɔ nɛ thɔ njəɨ taathɔ vi ni tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ nduoŋ mbīgi, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, ɔ ni mfɛ tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ vəɨ. Njəɨ, m̀bɨnɨ nuʼuŋ nshei tiɛŋ pìɛŋ mbīgi.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Taathɔ vi chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa shishiʼi ndɔ mbɔ muuŋ fàʼa taʼanjuʼɔ. Ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou ni shɨgɛi yaoŋ, ǹshi mfɛ ntou yi vɛ ɔ lɨna nɔ ghɔ, thɔ pɔgɔ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa!’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Vɛ ŋkaa yu ŋa pi ni mfɛ paa pìɛŋ mbɨŋ ghɔ nɛ thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, ɔ ni mfɛ paa pìɛŋ mbɨŋ vəɨ. M̀bɨnɨ nuʼuŋ nshei paa pìɛŋ mbɨŋ mbīgi.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Taathɔ yi chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa shishiʼi ndɔ mbɔ muuŋ fàʼa taʼanjuʼɔ. Ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou ni shɨgɛi yaoŋ, shi mfɛ ntou yi vɛ ɔ lɨna nɔ ghɔ, thɔ pɔgɔ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Yɛ ŋkaa yu ŋa pi ni mfɛ taʼa pìɛŋ mbɨŋ ghɔ nɛ thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, ǹji ghɔ ŋa ɔ ŋoŋ tɨtɨnɨ, ŋkwōo nu lɨʼɨ haʼaŋ ɔ shini ndɔ njiʼi mbhi, ŋkɨrɨ nu lɨʼɨ haʼaŋ ɔ shini ndɔ njiʼi māʼaŋ kaŋ taʼa mbhɛ̌.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Ŋki mfāʼo pɔgɔ gu ŋgə̄ɨ ndə̄ɨŋ mbɨŋ yɔ moŋ shhɛ. Njəɨ, yaoŋ yɔ pɔ nɛiŋ.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Ndɔ taathɔ yi khwɛ̄ nchhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ fàʼa mbɨmbhɨ, muuŋ fàʼa lɨʼəlɨʼə, ɔ ni nji ŋa ŋga ŋkwōo lɨʼɨ haʼaŋ ǹshini ndɔ njiʼi mbhi nɛ, ŋkɨrɨ lɨʼɨ haʼaŋ ǹshini ndɔ njiʼi māʼaŋ mbhɛ̌ nɛ.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Nɛnnɛ, ɔ ni mfāʼo nɔ niʼiŋ nu mbɨŋ a moŋ bəɨŋ, ŋ̀ga mbɨnɨ ŋ̀kwe mbɨŋ a pugu pa thɔ yi.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ kwe mbɨŋ ghɔ mbhɔ yu mfɛ ni ŋoŋ ŋa a ni mfāʼo wuŋ pìɛŋ mbɨŋ nɛ.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ nji ŋa a shi mfāʼo a ya njiɛŋ ti ŋgaʼa, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ, njiʼi nthɛ pi shɨgɛi yɛ ŋa a pɔ mbhɔ yu nɛ, pi shi ŋkwe.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Pəɨ māʼaŋ muuŋ fàʼa ghagha yinɛ mbhi moŋ njiŋnjiŋ, moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Ndɨɨ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi nthɔ moŋ ndighaʼo yi, pugu pa ŋguoŋ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po, kaŋ a shi nchhɔ kiʼɛ ŋkuoŋ faaŋ ndighaʼo yi.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao shi ŋkɨrɨ shhɨ yu, a shɛrɛ vugu pugu taoŋ lɨʼɨ yi paa, wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋkɛ̄ʼi pa minjɨɨ ghà shɛrɛ pa minjɨɨ mfuʼu shɨna pa mimbhi nɛ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 A shi nūʼɔŋ pa minjɨɨ ŋgei mbhɔ yi yi jɨ, pa mimbhi pɔ yugu ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Nnɛ fùoŋ ghɔ shi nchhu ni pɛ ŋgwa ŋa pugu pɔ ŋgei mbhɔ jɨ nɛ ŋa, ‘Pəɨ ŋa mbɔrɔ Tǎa a pɔ mbɨŋ pəɨ nɛ thɔ, pəɨ shi nshei Shaʼafuoŋ ŋa pi ni mbīri ni pəɨ moŋ njɛ̄ mbhi nɛ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Nthɛ ŋa njì ni njia a, pəɨ fɛ maoŋ jɨ vəɨ, njùʼɔ a yaoŋ pəɨ fɛ yaoŋ nnu vəɨ, ŋki pɔ ŋgɨ̀nɨ, pəɨ chuʼɔ chonda vəɨ.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Ŋki pɔ ntii, pəɨ gwɛ ndhwí mbɨŋ mu, ŋki ghɨ̌nɔ nu, pəɨ kra a, ŋki pɔ moŋ chə́ɨŋ, pəɨ thɔ njəɨ a.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Pa ŋgwa ndɨndɨ shi khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Taathɔ, pigi ni njəɨ ghɔ pi yəɨ ndɨɨ nji yia ghɔ pigi fɛ maoŋ jɨ vɛ, ki njùʼɔ yɔ yaoŋ pigi fɛ yaoŋ nnu vɛ?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ndɔ pigi ni njəɨ ghɔ pi yəɨ ndɨɨ ɔ pɔ ŋgɨ̀nɨ pigi chuʼɔ nda yigi ŋa ɔ nii fɔ, ki ɔ pɔ ntii pigi māʼaŋ ndhwí mbɨŋ ghɔ?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Pigi ni njəɨ ghɔ pi yəɨ ndɨɨ ɔ ghɨ̌nɔ nu ki mbɔ moŋ chə́ɨŋ pigi thɔ ŋkra ghɔ?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Fùoŋ ghɔ shi ŋkwe nchhu ni pugu ŋa, ‘Shishini, ǹshwei vəɨ, nɔ haʼaŋ pəɨ ni nchwīe nnɛ ni taʼa miŋkwasha shɨna pa lǐŋ paŋ pei nɛ, pəɨ ni nchwīe pi vəɨ!’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Nnɛ a shi nchhu ni pɛ ŋa pugu pɔ ŋgei mbhɔ yi yi ŋkwrɛi nɛ ŋa, ‘Pəɨ lɔllɔ yəɨ mu, pəɨ ŋa nchɔ̀nɔ Minnwi pɔ mbɨŋ pəɨ nɛ, ŋgə̄ɨ moŋ móŋoŋ ki ndugwi yi ŋa pi ni mbīri ni Devɨ pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi nɛ.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Nthɛ ŋa njì ni njia a paʼa pəɨ lɔ mfɛ maoŋ jɨ vəɨ, njùʼɔ a ni njaoŋ paʼa pəɨ lɔ mfɛ yaoŋ vəɨ ŋa ǹnu,
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 ŋki pɔ ŋgɨ̀nɨ paʼa pəɨ lɔ nchuʼɔ chonda yəɨ vəɨ ŋa ǹii fɔ, ŋki pɔ ntii paʼa pəɨ lɔ māʼaŋ ndhwí mbɨŋ mu, ŋgɨ̄nɔ ndɔ mbɨnɨ mbɔ moŋ chə́ɨŋ paʼa pəɨ lɔ njiʼi ŋkra a.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Pugu ŋkaa pugu shi ŋkhwɛ̄ ŋa, ‘Taathɔ, pigi ni njəɨ ghɔ pi ndɨɨ khɔ nji yia ghɔ, ki njùʼɔ yɔ yaoŋ, ki ɔ pɔ ŋgɨ̀nɨ, ki ɔ pɔ ntii, ki ŋgɨ̄nɔ nu ki mbɔ moŋ chə́ɨŋ ki pigi lɔ ŋgɛ̄rɛ ghɔ?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Nnɛ a shi ŋkhwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa nɔ haʼaŋ pəɨ shini ndɔ nchwīe nɛnnɛ ni miŋkwasha shɨna ŋgwa pei nɛ, pəɨ shini ndɔ njiʼi nchwīe vəɨ.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Nnɛ pi shi mfɛ pei moŋ ŋgəʼɨ ki mmɛ ndɔ pa ŋgwa ndɨndɨ, pi fɛ vugu moŋ chɔmbhi ki mmɛ.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.