Mateus 25
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 “Nnɛ Shaʼafuoŋ Po shi mbɔ nɔ wuŋ puoŋ piŋgɛ ŋa pugu lɔ naa nji mimbia, ŋa pugu ni ndɔ̄gɔ pa laŋ pugu ŋgə̄ɨ lɨʼɨ para mimbia láŋ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Yi tiɛŋ ni mbɔ pa na, yi tiɛŋ pɔ pa ndɨna.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Pɛ ŋa pugu ni mbɔ pa na nɛ ni ŋga ndɔ̄gɔ laŋ yugu paʼa ndɔ ntuo yichəɨ krashi,
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 ndɔ pɛ ŋa pugu ni ndɨna nɛ lɔ̄gɔ tuʼɔ krashi yugu pugu pa laŋ yugu.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Nɔ haʼaŋ mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ ni nthɔ njiyiri nɛ, lɔ̄gɔ wɛ̄iŋ vugu pugu llɛ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Ndɔ a gha mbɔ moŋ ntuŋ mbhi pi paʼo ŋgòu ŋa, ‘Mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ pɔ nɛiŋ! Pəɨ taoŋ nthɔ mbara vi.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Wuŋ puoŋ piŋgɛ pighɔ lɔllɔ mbīri laŋ yugu.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Pɛ ŋa pugu ni mbɔ pa na nɛ chhu ni pɛ ŋa pugu ni mbɔ pa ndɨna nɛ ŋa, ‘Pəɨ fɛ yichəɨ krashi yəɨ ni pigi nthɛ ŋa laŋ yigi thɔ mbɛphɛ.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Ndɔ pa pi shiethɔ pighɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ŋa minthɛ paʼa yɛ ŋa pigi fāʼo nɛ lɔ ŋkāʼo ni pia nɛ, pəɨ ghə̄ɨ moŋ nda taŋ njuoŋ yəɨ fɔ.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Ndɨɨ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ lɨʼɨ yuoŋ nɛ, mimbia láŋ ghɔ thɔ, pɛ tiɛŋ piŋgɛ ŋa pugu ni mbīri noŋ yugu mbɔ fɔ nɛ ghə̄ɨ pugu pa mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ lɨʼɨ jɨ láŋ, pi fɨ̄nɨ nda.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 A gha ndara pichəɨ nchǔʼɔ mbɨnɨ pighɔ thɔ ŋkaa pugu, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, taathɔ, chuʼɔ nda ni pigi.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Ndɔ a khwɛ̄ ŋa, ‘Shishini ǹshwei vəɨ, ǹdɔ njiʼi nji vəɨ.’ ”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Jishɔ lūgwi ŋa, “Nthɛ yie ghɔ, pəɨ chhɔ ni lɨna məɨ, nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji llɛ́ ki ndɨɨ.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Ndɨɨ ghɔ, Shaʼafuoŋ Po shi ma mbɔ pi nɔ ŋoŋ ŋa a tāʼa nu ŋgə̄ɨ kra, nnɛ mɛ̄iŋ pa puoŋ fàʼa mfɛ maoŋ pi ni pugu ŋa pugu tiʼi nchhɔ ndɨna nu nɔ ghɔ.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 A ni mfɛ tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ ni taʼa yi. Taʼa pìɛŋ pɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfaʼa nɔ paa wuŋ ŋgaʼombhi, pi pe vi nɔ ghɔ nɛ, ni vichəɨ, a fɛ paa pìɛŋ mbɨŋ, ni vichəɨ a fɛ taʼa pìɛŋ mbɨŋ. A ni mfɛ mbɨŋ ni shesheŋoŋ vugu nɔ fɨʼɨ njɨ yi ndɔllɔ kiʼɛ ŋgə̄ɨ kra yi.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 “Chomilaoŋ ghɔ, yɛ ŋoŋ ŋa a ni ŋkwe tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ nɛ ghə̄ɨ ni ji mbɨŋ mbiʼɛ taŋ nɔ ghɔ nshei tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ mbīgi.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Wuʼɔ nɛnnɛ, yɛ ŋoŋ ŋa ji mbɨŋ ni mbɔ paa pìɛŋ nɛ shei paa pìɛŋ mbɨŋ mbīgi.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ndɔ yɛ ŋoŋ ŋa ji mbɨŋ ni mbɔ taʼa pìɛŋ nɛ ghə̄ɨ ntou tiɛŋ ndə̄ɨŋ mbɨŋ taathɔ yi moŋ ghɔ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “A ni ŋga ndaʼa nɔ ntaaŋ ndɨɨ, taathɔ pa puoŋ fàʼa pighɔ pɨnɨ, pugu pugu pīʼi ŋkrù yi.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Yɛ ŋoŋ ŋa a ni mfɛ tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ ghɔ nɛ thɔ njəɨ taathɔ vi ni tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ nduoŋ mbīgi, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, ɔ ni mfɛ tiɛŋ pìɛŋ mbɨŋ vəɨ. Njəɨ, m̀bɨnɨ nuʼuŋ nshei tiɛŋ pìɛŋ mbīgi.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Taathɔ vi chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa shishiʼi ndɔ mbɔ muuŋ fàʼa taʼanjuʼɔ. Ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou ni shɨgɛi yaoŋ, ǹshi mfɛ ntou yi vɛ ɔ lɨna nɔ ghɔ, thɔ pɔgɔ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Vɛ ŋkaa yu ŋa pi ni mfɛ paa pìɛŋ mbɨŋ ghɔ nɛ thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, ɔ ni mfɛ paa pìɛŋ mbɨŋ vəɨ. M̀bɨnɨ nuʼuŋ nshei paa pìɛŋ mbɨŋ mbīgi.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Taathɔ yi chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa shishiʼi ndɔ mbɔ muuŋ fàʼa taʼanjuʼɔ. Ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou ni shɨgɛi yaoŋ, shi mfɛ ntou yi vɛ ɔ lɨna nɔ ghɔ, thɔ pɔgɔ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Yɛ ŋkaa yu ŋa pi ni mfɛ taʼa pìɛŋ mbɨŋ ghɔ nɛ thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, ǹji ghɔ ŋa ɔ ŋoŋ tɨtɨnɨ, ŋkwōo nu lɨʼɨ haʼaŋ ɔ shini ndɔ njiʼi mbhi, ŋkɨrɨ nu lɨʼɨ haʼaŋ ɔ shini ndɔ njiʼi māʼaŋ kaŋ taʼa mbhɛ̌.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ŋki mfāʼo pɔgɔ gu ŋgə̄ɨ ndə̄ɨŋ mbɨŋ yɔ moŋ shhɛ. Njəɨ, yaoŋ yɔ pɔ nɛiŋ.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Ndɔ taathɔ yi khwɛ̄ nchhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ fàʼa mbɨmbhɨ, muuŋ fàʼa lɨʼəlɨʼə, ɔ ni nji ŋa ŋga ŋkwōo lɨʼɨ haʼaŋ ǹshini ndɔ njiʼi mbhi nɛ, ŋkɨrɨ lɨʼɨ haʼaŋ ǹshini ndɔ njiʼi māʼaŋ mbhɛ̌ nɛ.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Nɛnnɛ, ɔ ni mfāʼo nɔ niʼiŋ nu mbɨŋ a moŋ bəɨŋ, ŋ̀ga mbɨnɨ ŋ̀kwe mbɨŋ a pugu pa thɔ yi.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ kwe mbɨŋ ghɔ mbhɔ yu mfɛ ni ŋoŋ ŋa a ni mfāʼo wuŋ pìɛŋ mbɨŋ nɛ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ nji ŋa a shi mfāʼo a ya njiɛŋ ti ŋgaʼa, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ, njiʼi nthɛ pi shɨgɛi yɛ ŋa a pɔ mbhɔ yu nɛ, pi shi ŋkwe.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Pəɨ māʼaŋ muuŋ fàʼa ghagha yinɛ mbhi moŋ njiŋnjiŋ, moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Ndɨɨ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi nthɔ moŋ ndighaʼo yi, pugu pa ŋguoŋ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po, kaŋ a shi nchhɔ kiʼɛ ŋkuoŋ faaŋ ndighaʼo yi.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao shi ŋkɨrɨ shhɨ yu, a shɛrɛ vugu pugu taoŋ lɨʼɨ yi paa, wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋkɛ̄ʼi pa minjɨɨ ghà shɛrɛ pa minjɨɨ mfuʼu shɨna pa mimbhi nɛ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 A shi nūʼɔŋ pa minjɨɨ ŋgei mbhɔ yi yi jɨ, pa mimbhi pɔ yugu ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Nnɛ fùoŋ ghɔ shi nchhu ni pɛ ŋgwa ŋa pugu pɔ ŋgei mbhɔ jɨ nɛ ŋa, ‘Pəɨ ŋa mbɔrɔ Tǎa a pɔ mbɨŋ pəɨ nɛ thɔ, pəɨ shi nshei Shaʼafuoŋ ŋa pi ni mbīri ni pəɨ moŋ njɛ̄ mbhi nɛ.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Nthɛ ŋa njì ni njia a, pəɨ fɛ maoŋ jɨ vəɨ, njùʼɔ a yaoŋ pəɨ fɛ yaoŋ nnu vəɨ, ŋki pɔ ŋgɨ̀nɨ, pəɨ chuʼɔ chonda vəɨ.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ŋki pɔ ntii, pəɨ gwɛ ndhwí mbɨŋ mu, ŋki ghɨ̌nɔ nu, pəɨ kra a, ŋki pɔ moŋ chə́ɨŋ, pəɨ thɔ njəɨ a.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Pa ŋgwa ndɨndɨ shi khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Taathɔ, pigi ni njəɨ ghɔ pi yəɨ ndɨɨ nji yia ghɔ pigi fɛ maoŋ jɨ vɛ, ki njùʼɔ yɔ yaoŋ pigi fɛ yaoŋ nnu vɛ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ndɔ pigi ni njəɨ ghɔ pi yəɨ ndɨɨ ɔ pɔ ŋgɨ̀nɨ pigi chuʼɔ nda yigi ŋa ɔ nii fɔ, ki ɔ pɔ ntii pigi māʼaŋ ndhwí mbɨŋ ghɔ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Pigi ni njəɨ ghɔ pi yəɨ ndɨɨ ɔ ghɨ̌nɔ nu ki mbɔ moŋ chə́ɨŋ pigi thɔ ŋkra ghɔ?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Fùoŋ ghɔ shi ŋkwe nchhu ni pugu ŋa, ‘Shishini, ǹshwei vəɨ, nɔ haʼaŋ pəɨ ni nchwīe nnɛ ni taʼa miŋkwasha shɨna pa lǐŋ paŋ pei nɛ, pəɨ ni nchwīe pi vəɨ!’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Nnɛ a shi nchhu ni pɛ ŋa pugu pɔ ŋgei mbhɔ yi yi ŋkwrɛi nɛ ŋa, ‘Pəɨ lɔllɔ yəɨ mu, pəɨ ŋa nchɔ̀nɔ Minnwi pɔ mbɨŋ pəɨ nɛ, ŋgə̄ɨ moŋ móŋoŋ ki ndugwi yi ŋa pi ni mbīri ni Devɨ pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi nɛ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Nthɛ ŋa njì ni njia a paʼa pəɨ lɔ mfɛ maoŋ jɨ vəɨ, njùʼɔ a ni njaoŋ paʼa pəɨ lɔ mfɛ yaoŋ vəɨ ŋa ǹnu,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ŋki pɔ ŋgɨ̀nɨ paʼa pəɨ lɔ nchuʼɔ chonda yəɨ vəɨ ŋa ǹii fɔ, ŋki pɔ ntii paʼa pəɨ lɔ māʼaŋ ndhwí mbɨŋ mu, ŋgɨ̄nɔ ndɔ mbɨnɨ mbɔ moŋ chə́ɨŋ paʼa pəɨ lɔ njiʼi ŋkra a.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Pugu ŋkaa pugu shi ŋkhwɛ̄ ŋa, ‘Taathɔ, pigi ni njəɨ ghɔ pi ndɨɨ khɔ nji yia ghɔ, ki njùʼɔ yɔ yaoŋ, ki ɔ pɔ ŋgɨ̀nɨ, ki ɔ pɔ ntii, ki ŋgɨ̄nɔ nu ki mbɔ moŋ chə́ɨŋ ki pigi lɔ ŋgɛ̄rɛ ghɔ?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Nnɛ a shi ŋkhwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa nɔ haʼaŋ pəɨ shini ndɔ nchwīe nɛnnɛ ni miŋkwasha shɨna ŋgwa pei nɛ, pəɨ shini ndɔ njiʼi nchwīe vəɨ.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Nnɛ pi shi mfɛ pei moŋ ŋgəʼɨ ki mmɛ ndɔ pa ŋgwa ndɨndɨ, pi fɛ vugu moŋ chɔmbhi ki mmɛ.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.