Mateus 22
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Jishɔ pɨnɨ nchrā ni pugu ŋkamuʼɔŋ moŋ pa luʼɔ chrà, nchhu nu ŋa,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Minthɛ pi māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Po pi ni yichəɨ fùoŋ ŋa a ni mbīri jɨ nɔ nnu tini muuŋ vi yi mimbia.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ntaoŋ puoŋ fàʼa pi ŋa pugu ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋgɛ̄ vugu nɔ nnu jɨ tini ghɔ nɛ, ndɔ paʼa pugu lɔ ŋkhwā nɔ thɔ nu.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 “A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ pichəɨ puoŋ fàʼa, nchhu nu ŋa, ‘Pəɨ chhu ni pa ŋgwa pɛ ŋa pi gɛ̄ vugu nɛ ŋa ŋ̀kwo pīri maoŋ jɨ nɛ, ŋ̀kwo sho pa fua pugu pa naʼaŋ fuʼu, ti mbīri ŋguoŋ yaoŋ a kāʼo. Pəɨ thɔ lɨʼɨ jɨ tini ghɔ.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Ndɔ paʼa pugu lɔ ndīi a fhi nnu, nnɛ pugu ghə̄ɨ ni vugu, taʼa yi moŋ nyìeŋ yu, yichəɨ taʼa yi lɨʼɨ taŋ yi.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Pɨgəɨ yi wɛ̄iŋ puoŋ fàʼa pi pighɔ, mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, njwi vugu.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 “Túa fùoŋ ghɔ pɨgɨ, a fɛ gɨ́ ni pa shoogɛ pi pugu ghə̄ɨ njwi ŋgwa pighɔ ŋa pugu ni njwi puoŋ fàʼa pi pighɔ nɛ ndɔ ntūoŋ laʼa muŋu mfɛ shhɛ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nnɛ fùoŋ ghɔ chhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, ‘Maoŋ jɨ tini ghɔ kāʼo nɛ, ndɔ paʼa pa ŋgwa ŋa ŋki gɛ̄ nɛ lɔ ŋkāʼo ŋkwaŋ ŋgwa ŋa minthɛ pugu jɨ nɛ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ pa taʼandaoŋ fɨʼɨ ŋgwa ŋa pəɨ yəɨ fɔ nɛ, pəɨ gɛ̄ vugu ŋa pugu thɔ lɨʼɨ jɨ tini ghɔ.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Nnɛ pa puoŋ fàʼa pighɔ ghə̄ɨ moŋ pa shɛndaoŋ, ŋkɨrɨ ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pugu ni njəɨ nɛ, ŋgwa shiʼi pugu pa pi pɨphɨ. Nnɛ nda jɨ tini ghɔ ni ndɨnaoŋ ni ŋgwa ŋa pi gɛ̄ vugu nɛ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Ndɔ fùoŋ ghɔ gha nthɔ lɨʼɨ yəɨ pa ghaŋ gɛ̀ pighɔ, njəɨ yichəɨ ŋoŋ fɔ paʼa a lɔ mfāʼo ndhwí tini.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 A chhu ghɔ ŋa, ‘Taannu a, ɔ kie pi nɛiŋ maa nii hɛiŋ ki lɔ njiʼi mfāʼo ndhwí tini?’ Ŋoŋ ghɔ pou chrà.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Nnɛ fùoŋ ghɔ chhu ni pa ghaŋ fàʼa lɨʼɨ tini ghɔ ŋa, ‘Pəɨ krao kwò yi pugu pa mbhɔ mi māʼaŋ vi mbhi moŋ njiŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 “Nthɛ ŋa pi gɛ̄ ntou ŋgwa, ndɔ ŋguʼɔ ntɛrɛ pi shɨgɛi yi.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Nnɛ pa ŋgwa Farashi nyiaŋ ntáŋ ŋkwaŋ haʼaŋ a nthɛ pugu pīri Jishɔ ŋgwɛ̄iŋ vi ŋkuoŋ chrà yi nɛ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Nnɛ pugu taoŋ pa ghaŋ younjiŋ pugu pugu pa ŋgwa fùoŋ Hɛrɔ, nchhu nu ŋa, “Masha, pigi ji ŋa ɔ ghà nchrā nnu shini, njɛʼi nnu ŋa Minnwi tāʼa nu nɛ moŋ nnu shini ki lɔ mbɔgɔ ligi shesheŋoŋ nthɛ ŋa ɔ shiʼa njiʼi ndīi pi ŋa ŋoŋ pɔ pi moŋ yəɨ ŋkwaŋ nthɨŋkwo.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ndwɛ shwei vigi, ɔ pīʼi jɔ ŋa? A kāʼo ŋa pi māʼaŋ taashi ni Kaisha ki ŋga?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Jishɔ kwo ji ntáŋ pɨphɨ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu njwɛʼi a ŋa pa ŋgwa mifɨɨ pei?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Pəɨ nōoŋ ndigi mbɨŋ ŋa pi ghà māʼaŋ taashi nɔ nɛ vəɨ.” Pugu thɔ ni ndigi mbɨŋ ghɔ mbɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ ghà mfaʼa taʼa llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jishɔ pie vugu ŋa, “Yei thɔ gɔ̌ pugu pa ligi gɔ̌ ŋkuoŋ ghɔ?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Pugu chhu ŋa, “A yi Kaisha.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Pugu ni ŋga njaʼo nnu yei, a ghrāo vugu, pugu lɔllɔ mieŋ vi ŋgə̄ɨ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, pa ŋgwa Shadushi ŋa pugu ghà nchhu ŋa ŋoŋ ghà ŋkhu paʼa ndɔ nuʼuŋ ŋkuʼɔ nɛ thɔ njəɨ vi mbie vi ni taʼa pie ŋa,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Masha, Mushi ni nchhu ŋa, ‘Ŋoŋ ŋkhu ki lɔ njiʼi mfāʼo muuŋ, a yiʼi ŋa ndǐŋ vi lɔ̄gɔ ŋkugu yi ghɔ mbhi muuŋ nɔ ghɔ nɔ ligi ndǐŋ vi ŋa a khu nɛ.’
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ndwɛ khwachəɨ puoŋ pimbia pichəɨ ni mbɔ shɨna pigi mbɔ taʼa puŋ. Fǔoŋ yi ni ndaŋ ŋkhu ki lɔ njiʼi mfāʼo muuŋ, nnɛ mieŋ ŋgwɛ vi ndǐŋ vi lɔ̄gɔ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Mbra yi, pugu yichəɨ mbra yi wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ ti ŋguoŋ vugu pi khwachəɨ nuʼuŋ mmɛ.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 A ni ŋga ndugwi, miŋgwɛ ghɔ khu ŋkaa yu.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ndwɛ, moŋ llɛmbhi ŋa ŋgwa lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ, miŋgwɛ ghɔ shi mbɔ pi ŋgwɛ gɔ̌ shɨna pugu pi khwachəɨ pei, nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ghao ni ndaŋ vi?”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fāaŋ nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ndɔ paʼa ndɔ nji njɨ Minnwi.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 A lɛ ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu khu lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ, paʼa ŋgwa lɔ ndaŋ ki ŋgə̄ɨ láŋ. Ŋgwa lɛ mbɔ pi nɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 “Ndɔ nthɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu shi ndɛ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ, pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ nnu ŋa Minnwi ni nchhu ni pəɨ nɛ:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘A mmu mbɔ Minnwi Abrahaŋ, mbɔ Minnwi Aiji, mbɔ Minnwi Jakɔ’? A lɔ njiʼi mbɔ pi Minnwi pa ŋgwa khu, a pɔ pi yi ŋgwa maoŋ.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ŋgrāo ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ndɔ pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ chri nchò pa ŋgwa Shadushi, ŋkɨrɨ noŋ yugu taʼa lɨʼɨ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu ŋa a ni nji gɨ́ Mushi ŋgaʼa pie Jishɔ ni taʼa pie nɔ mōoŋ nu vi.
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Masha, a yəɨ mbɔ mmɛ kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi moŋ gɨ́ nɛ?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 A chhu ghɔ ŋa, “ ‘Khwā Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ ghao, ŋguoŋ nchə̌ɨ yɔ ghao, ni ŋguoŋ kwāʼa nu mɔ ghao.’
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Yei mmɛ kɨ̀na ndɔ mbɔ fǔoŋ yi.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Mbra yi pɔ nɔ yie ghɔ: ‘Khwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ŋguoŋ gɨ́ Mushi ghao pugu pa yaoŋ ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi yɛʼi nɛ yɨʼə pi ŋkuoŋ paa kɨ̀na yei.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ndɨɨ ŋa pa ŋgwa Farashi ni ŋkɨrɨ taʼa lɨʼɨ nɛ, Jishɔ pie vugu ni taʼa pie,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 nchhu nu ŋa, “Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa nthɛ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ? A pɔ pi muuŋ gɔ̌?”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Jishɔ pie vugu kiʼɛ ŋa, “Ti a ki pɔ pi nɛiŋ kiʼɛ Devi moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi mɛ̄iŋ vi ŋa ‘Taathɔ,’ nchhu nu ŋa,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Taathɔ ni nchhu ni Taathɔ a ŋa,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 “Ti nɔ haʼaŋ Devi mɛ̄iŋ vi ni ‘Taathɔ,’ ti a pɨnɨ ŋkie pi nɛiŋ mbɔ pi muuŋ vi?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Kaŋ taʼa ŋoŋ shini ndɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ nuʼuŋ mbie vi ni kaŋ taʼa pie jɛ̄ llɛ́ ghɔ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.