Mateus 22
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Jishɔ pɨnɨ nchrā ni pugu ŋkamuʼɔŋ moŋ pa luʼɔ chrà, nchhu nu ŋa,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Minthɛ pi māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Po pi ni yichəɨ fùoŋ ŋa a ni mbīri jɨ nɔ nnu tini muuŋ vi yi mimbia.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ntaoŋ puoŋ fàʼa pi ŋa pugu ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋgɛ̄ vugu nɔ nnu jɨ tini ghɔ nɛ, ndɔ paʼa pugu lɔ ŋkhwā nɔ thɔ nu.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ pichəɨ puoŋ fàʼa, nchhu nu ŋa, ‘Pəɨ chhu ni pa ŋgwa pɛ ŋa pi gɛ̄ vugu nɛ ŋa ŋ̀kwo pīri maoŋ jɨ nɛ, ŋ̀kwo sho pa fua pugu pa naʼaŋ fuʼu, ti mbīri ŋguoŋ yaoŋ a kāʼo. Pəɨ thɔ lɨʼɨ jɨ tini ghɔ.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ndɔ paʼa pugu lɔ ndīi a fhi nnu, nnɛ pugu ghə̄ɨ ni vugu, taʼa yi moŋ nyìeŋ yu, yichəɨ taʼa yi lɨʼɨ taŋ yi.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Pɨgəɨ yi wɛ̄iŋ puoŋ fàʼa pi pighɔ, mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu, njwi vugu.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 “Túa fùoŋ ghɔ pɨgɨ, a fɛ gɨ́ ni pa shoogɛ pi pugu ghə̄ɨ njwi ŋgwa pighɔ ŋa pugu ni njwi puoŋ fàʼa pi pighɔ nɛ ndɔ ntūoŋ laʼa muŋu mfɛ shhɛ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Nnɛ fùoŋ ghɔ chhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, ‘Maoŋ jɨ tini ghɔ kāʼo nɛ, ndɔ paʼa pa ŋgwa ŋa ŋki gɛ̄ nɛ lɔ ŋkāʼo ŋkwaŋ ŋgwa ŋa minthɛ pugu jɨ nɛ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Nthɛ yie ghɔ, pəɨ taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ pa taʼandaoŋ fɨʼɨ ŋgwa ŋa pəɨ yəɨ fɔ nɛ, pəɨ gɛ̄ vugu ŋa pugu thɔ lɨʼɨ jɨ tini ghɔ.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Nnɛ pa puoŋ fàʼa pighɔ ghə̄ɨ moŋ pa shɛndaoŋ, ŋkɨrɨ ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pugu ni njəɨ nɛ, ŋgwa shiʼi pugu pa pi pɨphɨ. Nnɛ nda jɨ tini ghɔ ni ndɨnaoŋ ni ŋgwa ŋa pi gɛ̄ vugu nɛ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Ndɔ fùoŋ ghɔ gha nthɔ lɨʼɨ yəɨ pa ghaŋ gɛ̀ pighɔ, njəɨ yichəɨ ŋoŋ fɔ paʼa a lɔ mfāʼo ndhwí tini.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 A chhu ghɔ ŋa, ‘Taannu a, ɔ kie pi nɛiŋ maa nii hɛiŋ ki lɔ njiʼi mfāʼo ndhwí tini?’ Ŋoŋ ghɔ pou chrà.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Nnɛ fùoŋ ghɔ chhu ni pa ghaŋ fàʼa lɨʼɨ tini ghɔ ŋa, ‘Pəɨ krao kwò yi pugu pa mbhɔ mi māʼaŋ vi mbhi moŋ njiŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 “Nthɛ ŋa pi gɛ̄ ntou ŋgwa, ndɔ ŋguʼɔ ntɛrɛ pi shɨgɛi yi.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Nnɛ pa ŋgwa Farashi nyiaŋ ntáŋ ŋkwaŋ haʼaŋ a nthɛ pugu pīri Jishɔ ŋgwɛ̄iŋ vi ŋkuoŋ chrà yi nɛ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Nnɛ pugu taoŋ pa ghaŋ younjiŋ pugu pugu pa ŋgwa fùoŋ Hɛrɔ, nchhu nu ŋa, “Masha, pigi ji ŋa ɔ ghà nchrā nnu shini, njɛʼi nnu ŋa Minnwi tāʼa nu nɛ moŋ nnu shini ki lɔ mbɔgɔ ligi shesheŋoŋ nthɛ ŋa ɔ shiʼa njiʼi ndīi pi ŋa ŋoŋ pɔ pi moŋ yəɨ ŋkwaŋ nthɨŋkwo.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Ndwɛ shwei vigi, ɔ pīʼi jɔ ŋa? A kāʼo ŋa pi māʼaŋ taashi ni Kaisha ki ŋga?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Jishɔ kwo ji ntáŋ pɨphɨ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu njwɛʼi a ŋa pa ŋgwa mifɨɨ pei?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Pəɨ nōoŋ ndigi mbɨŋ ŋa pi ghà māʼaŋ taashi nɔ nɛ vəɨ.” Pugu thɔ ni ndigi mbɨŋ ghɔ mbɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋoŋ ghà mfaʼa taʼa llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jishɔ pie vugu ŋa, “Yei thɔ gɔ̌ pugu pa ligi gɔ̌ ŋkuoŋ ghɔ?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Pugu chhu ŋa, “A yi Kaisha.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Pugu ni ŋga njaʼo nnu yei, a ghrāo vugu, pugu lɔllɔ mieŋ vi ŋgə̄ɨ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, pa ŋgwa Shadushi ŋa pugu ghà nchhu ŋa ŋoŋ ghà ŋkhu paʼa ndɔ nuʼuŋ ŋkuʼɔ nɛ thɔ njəɨ vi mbie vi ni taʼa pie ŋa,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Masha, Mushi ni nchhu ŋa, ‘Ŋoŋ ŋkhu ki lɔ njiʼi mfāʼo muuŋ, a yiʼi ŋa ndǐŋ vi lɔ̄gɔ ŋkugu yi ghɔ mbhi muuŋ nɔ ghɔ nɔ ligi ndǐŋ vi ŋa a khu nɛ.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ndwɛ khwachəɨ puoŋ pimbia pichəɨ ni mbɔ shɨna pigi mbɔ taʼa puŋ. Fǔoŋ yi ni ndaŋ ŋkhu ki lɔ njiʼi mfāʼo muuŋ, nnɛ mieŋ ŋgwɛ vi ndǐŋ vi lɔ̄gɔ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Mbra yi, pugu yichəɨ mbra yi wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ ti ŋguoŋ vugu pi khwachəɨ nuʼuŋ mmɛ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 A ni ŋga ndugwi, miŋgwɛ ghɔ khu ŋkaa yu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ndwɛ, moŋ llɛmbhi ŋa ŋgwa lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ, miŋgwɛ ghɔ shi mbɔ pi ŋgwɛ gɔ̌ shɨna pugu pi khwachəɨ pei, nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ghao ni ndaŋ vi?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fāaŋ nthɛ ŋa pəɨ lɔ nji Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ndɔ paʼa ndɔ nji njɨ Minnwi.
29 Jesus respondeu:
30 A lɛ ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu khu lɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ, paʼa ŋgwa lɔ ndaŋ ki ŋgə̄ɨ láŋ. Ŋgwa lɛ mbɔ pi nɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi po.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 “Ndɔ nthɛ ŋgwa pɛ ŋa pugu shi ndɛ ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ, pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ nnu ŋa Minnwi ni nchhu ni pəɨ nɛ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘A mmu mbɔ Minnwi Abrahaŋ, mbɔ Minnwi Aiji, mbɔ Minnwi Jakɔ’? A lɔ njiʼi mbɔ pi Minnwi pa ŋgwa khu, a pɔ pi yi ŋgwa maoŋ.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ŋgrāo ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ndɔ pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ chri nchò pa ŋgwa Shadushi, ŋkɨrɨ noŋ yugu taʼa lɨʼɨ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu ŋa a ni nji gɨ́ Mushi ŋgaʼa pie Jishɔ ni taʼa pie nɔ mōoŋ nu vi.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Masha, a yəɨ mbɔ mmɛ kɨ̀na ŋa a chaa ŋguoŋ yi moŋ gɨ́ nɛ?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 A chhu ghɔ ŋa, “ ‘Khwā Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ ni ŋguoŋ njùʼɔ yɔ ghao, ŋguoŋ nchə̌ɨ yɔ ghao, ni ŋguoŋ kwāʼa nu mɔ ghao.’
37 Jesus respondeu:
38 Yei mmɛ kɨ̀na ndɔ mbɔ fǔoŋ yi.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Mbra yi pɔ nɔ yie ghɔ: ‘Khwā taakuo yɔ nɔ haʼaŋ ɔ khwā noŋ yɔ nɛ.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ŋguoŋ gɨ́ Mushi ghao pugu pa yaoŋ ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi yɛʼi nɛ yɨʼə pi ŋkuoŋ paa kɨ̀na yei.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ndɨɨ ŋa pa ŋgwa Farashi ni ŋkɨrɨ taʼa lɨʼɨ nɛ, Jishɔ pie vugu ni taʼa pie,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 nchhu nu ŋa, “Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa nthɛ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ? A pɔ pi muuŋ gɔ̌?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Jishɔ pie vugu kiʼɛ ŋa, “Ti a ki pɔ pi nɛiŋ kiʼɛ Devi moŋ njɨ Jijwɛ Minnwi mɛ̄iŋ vi ŋa ‘Taathɔ,’ nchhu nu ŋa,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Taathɔ ni nchhu ni Taathɔ a ŋa,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 “Ti nɔ haʼaŋ Devi mɛ̄iŋ vi ni ‘Taathɔ,’ ti a pɨnɨ ŋkie pi nɛiŋ mbɔ pi muuŋ vi?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Kaŋ taʼa ŋoŋ shini ndɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ nuʼuŋ mbie vi ni kaŋ taʼa pie jɛ̄ llɛ́ ghɔ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.