Mateus 21

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pugu ni ŋga mbara nu Jerushalɛiŋ, ti ŋkwo chəɨŋ Bɛfɛgɛ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive nɛ, Jishɔ taoŋ paa pa ghaŋ younjiŋ pi shhɨ,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ laʼataoŋ yinɛ shhɨ pəɨ, pəɨ shi ŋga nchəɨŋ fɔ, pəɨ kiʼɛ njəɨ ŋkwɛ́iŋ yəɨ ni muuŋ vi yəɨ yu. Pəɨ kɨ̄gɛi vugu, nthɔ ni pugu mfɛ vəɨ.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Ti s̈hesheŋoŋ nchhu sheshe nnu ni pəɨ, pəɨ chhu ghɔ ŋa, ‘Taathɔ fāʼo chà nɔ ghɔ’ kaŋ a shi mieŋ vugu ni pəɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Yei ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ chwīe nu nnu ŋa Minnwi ni nchrā ni njəɨlɨʼɨ yi nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Chhu ni puoŋ laʼataoŋ Shayaoŋ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Pa ghaŋ younjiŋ pi ghə̄ɨ ŋguʼɔ nchwīe pi nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu ŋa pugu chwīe nɛ.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Pugu ghə̄ɨ nthɔ ni ŋkwɛ́iŋ pugu muuŋ ŋkwɛ́iŋ, nūʼɔŋ pa ndhwí pugu mbɨŋ pugu a kuʼɔ nchhɔ fɔ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Ntou ŋgwa moŋ yú ghɔ shɛ̄iŋ pa ndhwí pugu shɛndaoŋ, pichəɨ yaʼa pa mbhɔthɨ nshɛ̄iŋ shɛndaoŋ.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋgə̄ɨ nu shhɨ yu, pa ŋgwa ŋa pugu ni nthɔ nu njiŋ yu nɛ ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ŋa,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 A gha nii Jerushalɛiŋ, ŋguoŋ laʼataoŋ ghɔ chɨ̄ʼɨ ghao, ŋgwa pie nu ŋa, “Yei pɔ pi gɔ̌?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ŋa, “Yei njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Jishɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jishɔ ghə̄ɨ Nda Minnwi njōu ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni nthɔ mfīni yaoŋ pugu pa ghaŋ yuoŋ yaoŋ moŋ Nda Minnwi, nshrī taprɛi ghaŋ kwri mbɨŋ pugu pa lə̌ɨ ghaŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni thɔ mfīni pa mintuʼɔlibuŋ nɛ.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi nāʼaŋ ŋa, ‘Nda a shi mbɔ lɨʼɨ luoŋ Minnwi,’ ndɔ pəɨ lɔ̄gɔ a pɔ pùo pa ŋgɨna.”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Pa nchriligi pugu pa ŋkwíni kwò thɔ njəɨ vi moŋ Nda Minnwi, a chwīe pugu pɔ shiʼi.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ni ŋga njəɨ pa mbwambwa nnu ŋa a chwīe, pugu pa mikəʼɨ ŋa pugu ni mbaʼo ŋgòu moŋ Nda Minnwi ŋa, “Ndighaʼo pɔ ni Muuŋ Devi!” nɛ, pugu pɨgɨtua.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Nchhu ni Jishɔ ŋa, “Ɔ yaʼo nnu ŋa ŋgwa pei chhu nu nɛ?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Jishɔ mieŋ vugu ntaoŋ moŋ laʼataoŋ ghɔ ŋgə̄ɨ Betani ndaʼa fɔ.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 A ni ŋga mbɔ ni tutuʼu, nɔ haʼaŋ a ni mbɨnɨ nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, njì yia vi.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 A gha njəɨ thɨ wùnu ŋkɨŋ shɛndaoŋ, ŋgə̄ɨ fɔ ndɔ paʼa ndɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋkiɛŋ wuʼɔ pa fhɔthɨ. A chhu ni thɨ ghɔ ŋa, “Mbaʼa kaŋ taʼa ntíɛŋ ma nuʼuŋ njuŋ mbɨŋ ghɔ ŋkamuʼɔŋ,” thɨ wùnu ghɔ wuʼɔ mbrāo pi ndɨɨ ghɔ.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Pa ghaŋ younjiŋ pi gha njəɨ, ŋgrāo, nchhu nu ŋa, “A kie pi nɛiŋ thɨ wùnu ghɔ kiʼi mbraoprao taʼa ŋgɛ?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mfāʼo piŋ ki lɔ mfāʼo khuthɔ, paʼa pəɨ lɔ ŋguʼɔ nchwīe pi nnu ŋa pi chwīe mbɨŋ thɨ wùnu yei nɛ, p̈əɨ njiʼi nchhu pi ni mbra yei ŋa, ‘Shūʼɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ ŋgū moŋ ŋkhǐ,’ a wuʼɔ mbɔ pi nnɛ.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Sheshe yaoŋ ŋa pəɨ pie moŋ luoŋ nɛ, pəɨ shi ŋguʼɔ mfāʼo nɔ haʼaŋ p̈əɨ mfāʼo piŋ.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Jishɔ ni ŋga nii moŋ Nda Minnwi, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ thɔ mbara vi nɔ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ thɔ nchwīe nnu pei pi ni ghrɨ́ gɔ̌, a lɔ mfɛ gɔ̌ mfɛ ghrɨ́ ghɔ vɛ?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mummu ŋkaa mu shi mbie vəɨ ni taʼa píe, ti p̈əɨ mfɛ khwɛ̀ vəɨ, kaŋ ǹshi nshwei vəɨ ni ghrɨ́ ŋoŋ ŋa ǹthɔ nchwīe nnu pei nɔ ghɔ nɛ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni ndhɔ pi hɨŋ? A ni ndhɔ pi po ki mbhɔ ŋgwamishua?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Ndɔ p̈ia nchhu ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua, pia thɔ mbɔgɔ nnu ŋa yu ŋgwa pei shi nchwīe nɛ, nthɛ ŋa ŋguoŋ vugu ji ŋa Jouŋ ni mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Nnɛ pugu khwɛ̄ ni Jishɔ ŋa, “Pigi lɔ njiʼi nji.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa? Yichəɨ ŋoŋ ni mfāʼo paa puoŋ pi mimbia, ŋgə̄ɨ njəɨ fǔoŋ yi nchhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, ghə̄ɨ mfāʼa fàʼa moŋ nyìeŋ shiʼa.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘M̀baʼa njiʼi ŋgə̄ɨ,’ ndɔ a gha ndara shɨgɛi yi, a kwri njùʼɔ yi, nnɛ ŋgə̄ɨ moŋ nyìeŋ ghɔ.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 “Ŋoŋ ghɔ ghə̄ɨ mbara yichəɨ muuŋ vi ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ. Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ǹshi ŋgə̄ɨ, ma baba,’ ndɔ paʼa ndɔ ŋgə̄ɨ.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 A yəɨ shɨna paa puoŋ pei ŋa a chwīe nnu ŋa tǎa vi ni ntāʼa nu nɛ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Nthɛ ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ njəɨ vəɨ, nōoŋ ndaoŋ ndɨndɨ ŋa pəɨ tɔgɔ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ mbiŋ vi, ndɔ pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa shakhɨ piŋ vi, ndɔ njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa pəɨ ni njəɨ nnu pei nɛ, paʼa ndɔ ndaʼa ŋkwri njùʼɔ yəɨ mbiŋ vi.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Jishɔ chhu ŋa, “Pəɨ pɨnɨ njaʼo yichəɨ luʼɔ chrà. Yichəɨ ŋgaŋ nyìeŋ ni mbɔ fɔ ŋa a ni mbhi faaŋ ntíɛŋ thɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni grape nɛ. A ni ŋkrao ŋkaʼa ŋgɨ̄ŋ nɔ, ndɔ ntuo ŋkuʼɔ nɨ̄ɨ ntíɛŋ thɨ ghɔ ŋkhǐ yi taoŋ nɔ chwīe nu làʼo, ndɔ ŋkrao muuŋ nda tɔthɨ nɔ chhɔ nu fɔ ŋkɛ̄ʼi nyìeŋ ghɔ. Mfɛ nyìeŋ ghɔ ni ghaŋ fàʼa ŋa pugu lɨna nu nɔ ghɔ ŋga ŋkwōo maoŋ, pugu pugu ghrā, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ndɨɨ kwōo ntíɛŋ thɨ ghɔ ni ŋga ŋkāʼo, a taoŋ puoŋ fàʼa pi ni ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ŋa pugu ghə̄ɨ ŋkwe ji ghrà ntíɛŋ thɨ ghɔ.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 “Pa ghaŋ fàʼa pighɔ wɛ̄iŋ puoŋ fàʼa pi pighɔ ŋa a ni ntaoŋ nɛ, ŋgwie taʼa yi, njwi taʼa yi, ntuŋ yichəɨ ni ŋgùʼɔ.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ pɨnɨ ntaoŋ pichəɨ puoŋ fàʼa ŋa pugu yiɛŋ nchaa fǔoŋ pi pɛ ŋa a ni ntaoŋ nɛ, ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ghɔ wuʼɔ nchwīe mbɨŋ pugu pi nɛnnɛ.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 “Ndugwi yi ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ taoŋ muuŋ vi, nchhu nu ŋa, ‘Pugu shi ŋgaʼo muuŋ a.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 “Ndɔ pa ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ghɔ ghà njəɨ muuŋ vi thɔ nu, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, ‘Yei muuŋ ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ ŋa ŋguoŋ maoŋ shi mbɔ ji nɛ, pəɨ thɔ pia jwi vi nshīŋ maoŋ pi.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Pugu wɛ̄iŋ vi mfuʼu vi moŋ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ māʼaŋ vi mbhi, njwi vi.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Ndwɛ, ndɨɨ ŋa ŋgaŋ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ shi nthɔ kiʼɛ nɛ, a shi nchwīe pi nɛiŋ ni ghaŋ fāʼa moŋ nyìeŋ ghɔ?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Pugu khwɛ̄ ghɔ ŋa, “A shi njwi ŋgwa pɨphɨ pighɔ, mfɛ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ ni pa ghaŋ fàʼa nduoŋ ŋa pugu shi mfɛ ji ntíɛŋ thɨ ndɨɨ ŋa ndɨɨ kwōo kāʼo nɛ.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi nchhu nɛ yaʼa?
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Nthɛ yie ghɔ, ǹshwei vəɨ, pi shi ŋkwe Shaʼafuoŋ Minnwi mbhɔ pəɨ mfɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yuŋ ntíɛŋ ŋa a kāʼo nɛ.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Shesheŋoŋ ŋa a gū ŋkuoŋ ŋgùʼɔ yei shi shɨna kraokrao, ndɔ ti a ŋgū ŋgùʼɔ ghɔ mbɨŋ ŋoŋ a nwīʼiŋ vi.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo pa luʼɔ chrà pi pei, nji ŋa a ni nchrā nthɛ pi pugu.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ndɔ njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ ntāʼa nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ, pugu ni mbɔgɔ pa ŋgwa nthɛ ŋa ŋgwa pighɔ ni ndɔ̄gɔ Jishɔ ŋa a njəɨlɨʼɨ Minnwi.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.