Mateus 21
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Pugu ni ŋga mbara nu Jerushalɛiŋ, ti ŋkwo chəɨŋ Bɛfɛgɛ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive nɛ, Jishɔ taoŋ paa pa ghaŋ younjiŋ pi shhɨ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ laʼataoŋ yinɛ shhɨ pəɨ, pəɨ shi ŋga nchəɨŋ fɔ, pəɨ kiʼɛ njəɨ ŋkwɛ́iŋ yəɨ ni muuŋ vi yəɨ yu. Pəɨ kɨ̄gɛi vugu, nthɔ ni pugu mfɛ vəɨ.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Ti s̈hesheŋoŋ nchhu sheshe nnu ni pəɨ, pəɨ chhu ghɔ ŋa, ‘Taathɔ fāʼo chà nɔ ghɔ’ kaŋ a shi mieŋ vugu ni pəɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Yei ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ chwīe nu nnu ŋa Minnwi ni nchrā ni njəɨlɨʼɨ yi nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Chhu ni puoŋ laʼataoŋ Shayaoŋ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Pa ghaŋ younjiŋ pi ghə̄ɨ ŋguʼɔ nchwīe pi nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu ŋa pugu chwīe nɛ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Pugu ghə̄ɨ nthɔ ni ŋkwɛ́iŋ pugu muuŋ ŋkwɛ́iŋ, nūʼɔŋ pa ndhwí pugu mbɨŋ pugu a kuʼɔ nchhɔ fɔ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Ntou ŋgwa moŋ yú ghɔ shɛ̄iŋ pa ndhwí pugu shɛndaoŋ, pichəɨ yaʼa pa mbhɔthɨ nshɛ̄iŋ shɛndaoŋ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋgə̄ɨ nu shhɨ yu, pa ŋgwa ŋa pugu ni nthɔ nu njiŋ yu nɛ ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ŋa,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 A gha nii Jerushalɛiŋ, ŋguoŋ laʼataoŋ ghɔ chɨ̄ʼɨ ghao, ŋgwa pie nu ŋa, “Yei pɔ pi gɔ̌?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ŋa, “Yei njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Jishɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jishɔ ghə̄ɨ Nda Minnwi njōu ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni nthɔ mfīni yaoŋ pugu pa ghaŋ yuoŋ yaoŋ moŋ Nda Minnwi, nshrī taprɛi ghaŋ kwri mbɨŋ pugu pa lə̌ɨ ghaŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni thɔ mfīni pa mintuʼɔlibuŋ nɛ.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi nāʼaŋ ŋa, ‘Nda a shi mbɔ lɨʼɨ luoŋ Minnwi,’ ndɔ pəɨ lɔ̄gɔ a pɔ pùo pa ŋgɨna.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Pa nchriligi pugu pa ŋkwíni kwò thɔ njəɨ vi moŋ Nda Minnwi, a chwīe pugu pɔ shiʼi.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ni ŋga njəɨ pa mbwambwa nnu ŋa a chwīe, pugu pa mikəʼɨ ŋa pugu ni mbaʼo ŋgòu moŋ Nda Minnwi ŋa, “Ndighaʼo pɔ ni Muuŋ Devi!” nɛ, pugu pɨgɨtua.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Nchhu ni Jishɔ ŋa, “Ɔ yaʼo nnu ŋa ŋgwa pei chhu nu nɛ?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Jishɔ mieŋ vugu ntaoŋ moŋ laʼataoŋ ghɔ ŋgə̄ɨ Betani ndaʼa fɔ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 A ni ŋga mbɔ ni tutuʼu, nɔ haʼaŋ a ni mbɨnɨ nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, njì yia vi.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 A gha njəɨ thɨ wùnu ŋkɨŋ shɛndaoŋ, ŋgə̄ɨ fɔ ndɔ paʼa ndɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋkiɛŋ wuʼɔ pa fhɔthɨ. A chhu ni thɨ ghɔ ŋa, “Mbaʼa kaŋ taʼa ntíɛŋ ma nuʼuŋ njuŋ mbɨŋ ghɔ ŋkamuʼɔŋ,” thɨ wùnu ghɔ wuʼɔ mbrāo pi ndɨɨ ghɔ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Pa ghaŋ younjiŋ pi gha njəɨ, ŋgrāo, nchhu nu ŋa, “A kie pi nɛiŋ thɨ wùnu ghɔ kiʼi mbraoprao taʼa ŋgɛ?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mfāʼo piŋ ki lɔ mfāʼo khuthɔ, paʼa pəɨ lɔ ŋguʼɔ nchwīe pi nnu ŋa pi chwīe mbɨŋ thɨ wùnu yei nɛ, p̈əɨ njiʼi nchhu pi ni mbra yei ŋa, ‘Shūʼɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ ŋgū moŋ ŋkhǐ,’ a wuʼɔ mbɔ pi nnɛ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Sheshe yaoŋ ŋa pəɨ pie moŋ luoŋ nɛ, pəɨ shi ŋguʼɔ mfāʼo nɔ haʼaŋ p̈əɨ mfāʼo piŋ.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Jishɔ ni ŋga nii moŋ Nda Minnwi, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ thɔ mbara vi nɔ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ thɔ nchwīe nnu pei pi ni ghrɨ́ gɔ̌, a lɔ mfɛ gɔ̌ mfɛ ghrɨ́ ghɔ vɛ?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mummu ŋkaa mu shi mbie vəɨ ni taʼa píe, ti p̈əɨ mfɛ khwɛ̀ vəɨ, kaŋ ǹshi nshwei vəɨ ni ghrɨ́ ŋoŋ ŋa ǹthɔ nchwīe nnu pei nɔ ghɔ nɛ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni ndhɔ pi hɨŋ? A ni ndhɔ pi po ki mbhɔ ŋgwamishua?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Ndɔ p̈ia nchhu ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua, pia thɔ mbɔgɔ nnu ŋa yu ŋgwa pei shi nchwīe nɛ, nthɛ ŋa ŋguoŋ vugu ji ŋa Jouŋ ni mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Nnɛ pugu khwɛ̄ ni Jishɔ ŋa, “Pigi lɔ njiʼi nji.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa? Yichəɨ ŋoŋ ni mfāʼo paa puoŋ pi mimbia, ŋgə̄ɨ njəɨ fǔoŋ yi nchhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, ghə̄ɨ mfāʼa fàʼa moŋ nyìeŋ shiʼa.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘M̀baʼa njiʼi ŋgə̄ɨ,’ ndɔ a gha ndara shɨgɛi yi, a kwri njùʼɔ yi, nnɛ ŋgə̄ɨ moŋ nyìeŋ ghɔ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Ŋoŋ ghɔ ghə̄ɨ mbara yichəɨ muuŋ vi ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ. Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ǹshi ŋgə̄ɨ, ma baba,’ ndɔ paʼa ndɔ ŋgə̄ɨ.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 A yəɨ shɨna paa puoŋ pei ŋa a chwīe nnu ŋa tǎa vi ni ntāʼa nu nɛ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Nthɛ ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ njəɨ vəɨ, nōoŋ ndaoŋ ndɨndɨ ŋa pəɨ tɔgɔ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ mbiŋ vi, ndɔ pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa shakhɨ piŋ vi, ndɔ njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa pəɨ ni njəɨ nnu pei nɛ, paʼa ndɔ ndaʼa ŋkwri njùʼɔ yəɨ mbiŋ vi.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Jishɔ chhu ŋa, “Pəɨ pɨnɨ njaʼo yichəɨ luʼɔ chrà. Yichəɨ ŋgaŋ nyìeŋ ni mbɔ fɔ ŋa a ni mbhi faaŋ ntíɛŋ thɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni grape nɛ. A ni ŋkrao ŋkaʼa ŋgɨ̄ŋ nɔ, ndɔ ntuo ŋkuʼɔ nɨ̄ɨ ntíɛŋ thɨ ghɔ ŋkhǐ yi taoŋ nɔ chwīe nu làʼo, ndɔ ŋkrao muuŋ nda tɔthɨ nɔ chhɔ nu fɔ ŋkɛ̄ʼi nyìeŋ ghɔ. Mfɛ nyìeŋ ghɔ ni ghaŋ fàʼa ŋa pugu lɨna nu nɔ ghɔ ŋga ŋkwōo maoŋ, pugu pugu ghrā, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Ndɨɨ kwōo ntíɛŋ thɨ ghɔ ni ŋga ŋkāʼo, a taoŋ puoŋ fàʼa pi ni ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ŋa pugu ghə̄ɨ ŋkwe ji ghrà ntíɛŋ thɨ ghɔ.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Pa ghaŋ fàʼa pighɔ wɛ̄iŋ puoŋ fàʼa pi pighɔ ŋa a ni ntaoŋ nɛ, ŋgwie taʼa yi, njwi taʼa yi, ntuŋ yichəɨ ni ŋgùʼɔ.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ pɨnɨ ntaoŋ pichəɨ puoŋ fàʼa ŋa pugu yiɛŋ nchaa fǔoŋ pi pɛ ŋa a ni ntaoŋ nɛ, ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ghɔ wuʼɔ nchwīe mbɨŋ pugu pi nɛnnɛ.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 “Ndugwi yi ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ taoŋ muuŋ vi, nchhu nu ŋa, ‘Pugu shi ŋgaʼo muuŋ a.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Ndɔ pa ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ghɔ ghà njəɨ muuŋ vi thɔ nu, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, ‘Yei muuŋ ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ ŋa ŋguoŋ maoŋ shi mbɔ ji nɛ, pəɨ thɔ pia jwi vi nshīŋ maoŋ pi.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Pugu wɛ̄iŋ vi mfuʼu vi moŋ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ māʼaŋ vi mbhi, njwi vi.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Ndwɛ, ndɨɨ ŋa ŋgaŋ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ shi nthɔ kiʼɛ nɛ, a shi nchwīe pi nɛiŋ ni ghaŋ fāʼa moŋ nyìeŋ ghɔ?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Pugu khwɛ̄ ghɔ ŋa, “A shi njwi ŋgwa pɨphɨ pighɔ, mfɛ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ ni pa ghaŋ fàʼa nduoŋ ŋa pugu shi mfɛ ji ntíɛŋ thɨ ndɨɨ ŋa ndɨɨ kwōo kāʼo nɛ.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi nchhu nɛ yaʼa?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Nthɛ yie ghɔ, ǹshwei vəɨ, pi shi ŋkwe Shaʼafuoŋ Minnwi mbhɔ pəɨ mfɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yuŋ ntíɛŋ ŋa a kāʼo nɛ.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Shesheŋoŋ ŋa a gū ŋkuoŋ ŋgùʼɔ yei shi shɨna kraokrao, ndɔ ti a ŋgū ŋgùʼɔ ghɔ mbɨŋ ŋoŋ a nwīʼiŋ vi.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo pa luʼɔ chrà pi pei, nji ŋa a ni nchrā nthɛ pi pugu.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ndɔ njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ ntāʼa nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ, pugu ni mbɔgɔ pa ŋgwa nthɛ ŋa ŋgwa pighɔ ni ndɔ̄gɔ Jishɔ ŋa a njəɨlɨʼɨ Minnwi.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.