Mateus 21

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pugu ni ŋga mbara nu Jerushalɛiŋ, ti ŋkwo chəɨŋ Bɛfɛgɛ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive nɛ, Jishɔ taoŋ paa pa ghaŋ younjiŋ pi shhɨ,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ laʼataoŋ yinɛ shhɨ pəɨ, pəɨ shi ŋga nchəɨŋ fɔ, pəɨ kiʼɛ njəɨ ŋkwɛ́iŋ yəɨ ni muuŋ vi yəɨ yu. Pəɨ kɨ̄gɛi vugu, nthɔ ni pugu mfɛ vəɨ.
2 com a seguinte ordem:
3 Ti s̈hesheŋoŋ nchhu sheshe nnu ni pəɨ, pəɨ chhu ghɔ ŋa, ‘Taathɔ fāʼo chà nɔ ghɔ’ kaŋ a shi mieŋ vugu ni pəɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Yei ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ chwīe nu nnu ŋa Minnwi ni nchrā ni njəɨlɨʼɨ yi nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Chhu ni puoŋ laʼataoŋ Shayaoŋ,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Pa ghaŋ younjiŋ pi ghə̄ɨ ŋguʼɔ nchwīe pi nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu ŋa pugu chwīe nɛ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Pugu ghə̄ɨ nthɔ ni ŋkwɛ́iŋ pugu muuŋ ŋkwɛ́iŋ, nūʼɔŋ pa ndhwí pugu mbɨŋ pugu a kuʼɔ nchhɔ fɔ.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ntou ŋgwa moŋ yú ghɔ shɛ̄iŋ pa ndhwí pugu shɛndaoŋ, pichəɨ yaʼa pa mbhɔthɨ nshɛ̄iŋ shɛndaoŋ.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋgə̄ɨ nu shhɨ yu, pa ŋgwa ŋa pugu ni nthɔ nu njiŋ yu nɛ ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ŋa,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 A gha nii Jerushalɛiŋ, ŋguoŋ laʼataoŋ ghɔ chɨ̄ʼɨ ghao, ŋgwa pie nu ŋa, “Yei pɔ pi gɔ̌?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Yú ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ŋa, “Yei njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Jishɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Jishɔ ghə̄ɨ Nda Minnwi njōu ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni nthɔ mfīni yaoŋ pugu pa ghaŋ yuoŋ yaoŋ moŋ Nda Minnwi, nshrī taprɛi ghaŋ kwri mbɨŋ pugu pa lə̌ɨ ghaŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni thɔ mfīni pa mintuʼɔlibuŋ nɛ.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi nāʼaŋ ŋa, ‘Nda a shi mbɔ lɨʼɨ luoŋ Minnwi,’ ndɔ pəɨ lɔ̄gɔ a pɔ pùo pa ŋgɨna.”
13 Ele lhes disse:
14 Pa nchriligi pugu pa ŋkwíni kwò thɔ njəɨ vi moŋ Nda Minnwi, a chwīe pugu pɔ shiʼi.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ni ŋga njəɨ pa mbwambwa nnu ŋa a chwīe, pugu pa mikəʼɨ ŋa pugu ni mbaʼo ŋgòu moŋ Nda Minnwi ŋa, “Ndighaʼo pɔ ni Muuŋ Devi!” nɛ, pugu pɨgɨtua.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Nchhu ni Jishɔ ŋa, “Ɔ yaʼo nnu ŋa ŋgwa pei chhu nu nɛ?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Jishɔ mieŋ vugu ntaoŋ moŋ laʼataoŋ ghɔ ŋgə̄ɨ Betani ndaʼa fɔ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 A ni ŋga mbɔ ni tutuʼu, nɔ haʼaŋ a ni mbɨnɨ nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, njì yia vi.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 A gha njəɨ thɨ wùnu ŋkɨŋ shɛndaoŋ, ŋgə̄ɨ fɔ ndɔ paʼa ndɔ njəɨ sheshe yaoŋ ŋkiɛŋ wuʼɔ pa fhɔthɨ. A chhu ni thɨ ghɔ ŋa, “Mbaʼa kaŋ taʼa ntíɛŋ ma nuʼuŋ njuŋ mbɨŋ ghɔ ŋkamuʼɔŋ,” thɨ wùnu ghɔ wuʼɔ mbrāo pi ndɨɨ ghɔ.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Pa ghaŋ younjiŋ pi gha njəɨ, ŋgrāo, nchhu nu ŋa, “A kie pi nɛiŋ thɨ wùnu ghɔ kiʼi mbraoprao taʼa ŋgɛ?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mfāʼo piŋ ki lɔ mfāʼo khuthɔ, paʼa pəɨ lɔ ŋguʼɔ nchwīe pi nnu ŋa pi chwīe mbɨŋ thɨ wùnu yei nɛ, p̈əɨ njiʼi nchhu pi ni mbra yei ŋa, ‘Shūʼɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ ŋgū moŋ ŋkhǐ,’ a wuʼɔ mbɔ pi nnɛ.
21 Então Jesus disse:
22 Sheshe yaoŋ ŋa pəɨ pie moŋ luoŋ nɛ, pəɨ shi ŋguʼɔ mfāʼo nɔ haʼaŋ p̈əɨ mfāʼo piŋ.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Jishɔ ni ŋga nii moŋ Nda Minnwi, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ thɔ mbara vi nɔ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ thɔ nchwīe nnu pei pi ni ghrɨ́ gɔ̌, a lɔ mfɛ gɔ̌ mfɛ ghrɨ́ ghɔ vɛ?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mummu ŋkaa mu shi mbie vəɨ ni taʼa píe, ti p̈əɨ mfɛ khwɛ̀ vəɨ, kaŋ ǹshi nshwei vəɨ ni ghrɨ́ ŋoŋ ŋa ǹthɔ nchwīe nnu pei nɔ ghɔ nɛ.
24 Jesus respondeu:
25 Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni ndhɔ pi hɨŋ? A ni ndhɔ pi po ki mbhɔ ŋgwamishua?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ndɔ p̈ia nchhu ŋa a llɔ mbhɔ ŋgwamishua, pia thɔ mbɔgɔ nnu ŋa yu ŋgwa pei shi nchwīe nɛ, nthɛ ŋa ŋguoŋ vugu ji ŋa Jouŋ ni mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Nnɛ pugu khwɛ̄ ni Jishɔ ŋa, “Pigi lɔ njiʼi nji.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa? Yichəɨ ŋoŋ ni mfāʼo paa puoŋ pi mimbia, ŋgə̄ɨ njəɨ fǔoŋ yi nchhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, ghə̄ɨ mfāʼa fàʼa moŋ nyìeŋ shiʼa.’
28 Jesus continuou:
29 “Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘M̀baʼa njiʼi ŋgə̄ɨ,’ ndɔ a gha ndara shɨgɛi yi, a kwri njùʼɔ yi, nnɛ ŋgə̄ɨ moŋ nyìeŋ ghɔ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Ŋoŋ ghɔ ghə̄ɨ mbara yichəɨ muuŋ vi ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ. Muuŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ǹshi ŋgə̄ɨ, ma baba,’ ndɔ paʼa ndɔ ŋgə̄ɨ.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 A yəɨ shɨna paa puoŋ pei ŋa a chwīe nnu ŋa tǎa vi ni ntāʼa nu nɛ?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Nthɛ ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ njəɨ vəɨ, nōoŋ ndaoŋ ndɨndɨ ŋa pəɨ tɔgɔ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ mbiŋ vi, ndɔ pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa shakhɨ piŋ vi, ndɔ njiʼi nthɛ pi ndɨɨ ŋa pəɨ ni njəɨ nnu pei nɛ, paʼa ndɔ ndaʼa ŋkwri njùʼɔ yəɨ mbiŋ vi.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Jishɔ chhu ŋa, “Pəɨ pɨnɨ njaʼo yichəɨ luʼɔ chrà. Yichəɨ ŋgaŋ nyìeŋ ni mbɔ fɔ ŋa a ni mbhi faaŋ ntíɛŋ thɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni grape nɛ. A ni ŋkrao ŋkaʼa ŋgɨ̄ŋ nɔ, ndɔ ntuo ŋkuʼɔ nɨ̄ɨ ntíɛŋ thɨ ghɔ ŋkhǐ yi taoŋ nɔ chwīe nu làʼo, ndɔ ŋkrao muuŋ nda tɔthɨ nɔ chhɔ nu fɔ ŋkɛ̄ʼi nyìeŋ ghɔ. Mfɛ nyìeŋ ghɔ ni ghaŋ fàʼa ŋa pugu lɨna nu nɔ ghɔ ŋga ŋkwōo maoŋ, pugu pugu ghrā, ndɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
33 Jesus disse:
34 Ndɨɨ kwōo ntíɛŋ thɨ ghɔ ni ŋga ŋkāʼo, a taoŋ puoŋ fàʼa pi ni ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ŋa pugu ghə̄ɨ ŋkwe ji ghrà ntíɛŋ thɨ ghɔ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 “Pa ghaŋ fàʼa pighɔ wɛ̄iŋ puoŋ fàʼa pi pighɔ ŋa a ni ntaoŋ nɛ, ŋgwie taʼa yi, njwi taʼa yi, ntuŋ yichəɨ ni ŋgùʼɔ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ pɨnɨ ntaoŋ pichəɨ puoŋ fàʼa ŋa pugu yiɛŋ nchaa fǔoŋ pi pɛ ŋa a ni ntaoŋ nɛ, ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ghɔ wuʼɔ nchwīe mbɨŋ pugu pi nɛnnɛ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 “Ndugwi yi ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ taoŋ muuŋ vi, nchhu nu ŋa, ‘Pugu shi ŋgaʼo muuŋ a.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 “Ndɔ pa ghaŋ fàʼa moŋ nyìeŋ ghɔ ghà njəɨ muuŋ vi thɔ nu, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, ‘Yei muuŋ ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ ŋa ŋguoŋ maoŋ shi mbɔ ji nɛ, pəɨ thɔ pia jwi vi nshīŋ maoŋ pi.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Pugu wɛ̄iŋ vi mfuʼu vi moŋ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ māʼaŋ vi mbhi, njwi vi.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Ndwɛ, ndɨɨ ŋa ŋgaŋ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ shi nthɔ kiʼɛ nɛ, a shi nchwīe pi nɛiŋ ni ghaŋ fāʼa moŋ nyìeŋ ghɔ?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Pugu khwɛ̄ ghɔ ŋa, “A shi njwi ŋgwa pɨphɨ pighɔ, mfɛ faaŋ ntíɛŋ thɨ ghɔ ni pa ghaŋ fàʼa nduoŋ ŋa pugu shi mfɛ ji ntíɛŋ thɨ ndɨɨ ŋa ndɨɨ kwōo kāʼo nɛ.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi nchhu nɛ yaʼa?
42 Jesus então perguntou:
43 Nthɛ yie ghɔ, ǹshwei vəɨ, pi shi ŋkwe Shaʼafuoŋ Minnwi mbhɔ pəɨ mfɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu yuŋ ntíɛŋ ŋa a kāʼo nɛ.
43 E Jesus terminou:
44 Shesheŋoŋ ŋa a gū ŋkuoŋ ŋgùʼɔ yei shi shɨna kraokrao, ndɔ ti a ŋgū ŋgùʼɔ ghɔ mbɨŋ ŋoŋ a nwīʼiŋ vi.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo pa luʼɔ chrà pi pei, nji ŋa a ni nchrā nthɛ pi pugu.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ndɔ njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ ntāʼa nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ, pugu ni mbɔgɔ pa ŋgwa nthɛ ŋa ŋgwa pighɔ ni ndɔ̄gɔ Jishɔ ŋa a njəɨlɨʼɨ Minnwi.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.