Mateus 17
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Ntɨgao llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, Jishɔ lɔ̄gɔ Pita, ni Jɛiŋ, ni Jouŋ ndǐŋ vi, pugu pugu kuʼɔ ŋkuoŋ ntaaŋ mbra mbɔ fɔ wuʼɔ pugu.
1 E, seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu à parte a um alto monte,
2 Nɔ haʼaŋ pugu ni ndīi Jishɔ nɛ, a kwri ligi pugu, miŋi mi thɛ nɔ minaoŋ, ndhwí yi fugu ti nchīa nɔ líʼɛ.
2 e transfigurou-se diante deles; e a sua face resplandeceu como o sol, e as suas vestes estavam brancas como a luz.
3 Ŋga njəɨ nu nɛ, Mushi pugu Elaija nōoŋ noŋ yugu, pugu pa Jishɔ chrā nu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Pita chhu ni Jishɔ ŋa, “Taathɔ, a pwa nɔ haʼaŋ pia pɔ hɛiŋ nɛ. Ɔ̈ ŋkhwā, ŋ̀krao trɛi ntǎa hɛiŋ, taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.”
4 Então, respondendo Pedro, disse a Jesus: Senhor, é bom estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 A ni ŋguʼɔ nchrā nu ŋga njəɨ nu nɛ, lúluŋ chiachia kuru vugu, ŋggì chhu moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei ŋkiɛŋ Muuŋ a ŋa ŋ̀khwā, m̀fāʼo pwatua nthɛ vi. P̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
5 E, enquanto ainda falava, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei, mfūŋ ni thɔ yugu shhɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre as suas faces, e temeram muito.
7 Ndɔ Jishɔ thɔ ŋkāoŋ vugu, nchhu nu ŋa, “Pəɨ lɔllɔ, kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu.”
7 E, vindo Jesus, tocou-os e disse: Levantai-vos, e não temais.
8 Pugu gha mbɨʼɨ thɔ yugu, paʼa ndɔ njəɨ kaŋ taʼa ŋoŋ ŋkiɛŋ Jishɔ.
8 E, eles levantando os seus olhos, não viram a nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ nshwiʼi mbra nɛ, Jishɔ fɛ gɨ́ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ shwei ŋoŋ ni nnu ŋa pəɨ yəɨ nɛ ti Muuŋ Ŋoŋmishua shi nuʼuŋ ŋkuʼɔ moŋ gu.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A nenhum homem conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Pa ghaŋ younjiŋ pi pie vi ŋa, “Ti a ni nchwīe khɔ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ŋa Elaija shi fǔoŋ nthɔ?”
10 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: Por que dizem então os escribas que Elias deverá vir primeiro?
11 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Elaija thɔ nu, ndɔ shi mbīri ŋguoŋ yaoŋ ghao a kāʼo nɔ haʼaŋ a ni fǔoŋ mbɔ nɛ.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas.
12 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa Elaija kwo thɔ, ndɔ paʼa pugu lɔ nji vi, pugu fāʼa mbɨŋ yu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu khwā nɛ. A haʼaŋ Muuŋ Ŋoŋmishua ŋkaa yu shi njəɨ ŋgəʼɨ mbhɔ pugu nɛ.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim eles farão também sofrer o Filho do homem.
13 Thɔ ghaŋ younjiŋ pi shie kiʼɛ ŋa a thɔ nchhu pi Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ.
13 Então compreenderam os discípulos que lhes falara de João, o Batista.
14 Pugu ni ŋga nthɔ njəɨ yú ŋgwa pighɔ, chəɨ ŋoŋ thɔ njəɨ vi ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ shhɨ yu,
14 E, chegando à multidão, aproximou-se dele certo homem, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 nchhu ŋa, “Taathɔ, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ muuŋ a, a ghà ŋgū thɔ, nthɔ njəɨ ŋgəʼɨ ŋkiɛŋ ntou yi. A ghà ŋgū moŋ móŋoŋ pugu pa moŋ ŋkhǐ ŋgɛŋgɛ.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho; pois é lunático e padece muito; porque muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mi ni ndɔ̄gɔ vi nthɔ njəɨ ghaŋ younjiŋ pɔ nɔ ghɔ, ndɔ pugu yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi kikie.”
16 E eu o trouxe aos teus discípulos, mas não puderam curá-lo.
17 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ŋgwrɛiŋgwa ki fāʼo piŋ ndɔ mbɔ ŋgwa təɨtəɨ moŋ kwāʼa nu məɨ, mi shi mbɔ pia pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Mi shi mfāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ nthɛ vəɨ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Pəɨ thɔ nu muuŋ ghɔ hɛiŋ.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo? Até quando vos suportarei? Trazei-mo aqui.
18 Jishɔ pɨ̄ga miŋwɛiŋ, ghɔ a taoŋ mbɨŋ muuŋ ghɔ, ghɨ̌nɔ muuŋ ghɔ mmɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e desde aquela hora ficou o menino curado.
19 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ thɔ njiŋnjiŋ mbara vi mbie vi ŋa, “A ni nchwīe khɔ pigi fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ kikie?”
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
20 A chhu ni pugu ŋa, “Nthɛ ŋa pəɨ fāʼo pi puoŋ mi piŋ. Nthɛ ŋa shishini ǹshwei vəɨ, p̈əɨ mfāʼo piŋ, a wuʼɔ ŋkɨgəɨ ti mbɔ pi nɔ ŋkiɛŋ muuŋ mi mbhɛ̌ yaoŋ gɛ, pəɨ chhu ni mbra yei ŋa, ‘Lɔllɔ hɛiŋ nyīeŋ ŋgə̄ɨ hiŋ,’ kaŋ a shi nyīeŋ, ndɔ mbaʼa yichəɨ nnu ghaʼa vəɨ.”
20 E Jesus disse-lhes: Por causa de vossa incredulidade; pois na verdade eu vos digo que, se vós tiverdes fé como um grão de semente da mostarda, direis a esta montanha: Remova daqui para aquele lugar, e será removida; e nada será impossível para vós.
21 [Ndɔ yei ŋkwaŋ miŋwɛiŋ shiʼa ntaoŋ, kaŋ a nɛiŋ pi luoŋ Minnwi ni jī ŋkhǐ.]
21 Mas essa espécie não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 Nɔ haʼaŋ pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋkɨrɨ nu Galili nɛ, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pi tɔthɔ nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ ŋgwamishua.
22 Enquanto permaneciam eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será traído nas mãos dos homens.
23 Pugu shi njwi vi, a gha mbɔ moŋ trɛi llɛ́, Minnwi kuʼɔ ni ju moŋ gu.” Nnu ghɔ ghana vugu ŋkiɛŋ yie ghɔ.
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram grandemente.
24 Pugu ni ŋga nthɔ nchəɨŋ Kapanuŋ, pa ghaŋ kwe taashi moŋ Nda Minnwi thɔ njəɨ Pita, nchhu ghɔ ŋa, “Masha yɔ shiʼa mbe taashi moŋ Nda Minnwi?”
24 E vindo eles para Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que recebiam tributos, e perguntaram: O vosso mestre não paga tributos?
25 A khwɛ̄ ŋa, “A ghà mbe.”
25 Disse ele: Sim. E quando entrou na casa, Jesus o preveniu, dizendo: O que tu pensas, Simão? De quem cobram os reis da terra o tributo ou imposto? Dos seus próprios filhos, ou dos estrangeiros?
26 Pita khwɛ̄ ŋa, “Pa ŋgwa nduoŋ.”
26 E Pedro lhe disse: Dos estrangeiros. Disse-lhe Jesus: Então os filhos são isentos.
27 Ndɔ nɔ chwīe nu ŋa kiʼi túa yugu pɨgɨ, ghə̄ɨ moŋ ŋkhǐ māʼaŋ mbaʼa. Fǔoŋ shhu ŋa ɔ wɛ̄iŋ nɛ, ŋaʼaŋ nchò yi, ɔ shi nɛ njəɨ mbɨŋ fɔ. Fuʼu ŋgə̄ɨ mbe ni pugu nɔ ligi yɔgɔ.”
27 Mas, para que não os ofendamos, vai ao mar, lança o anzol, e toma o primeiro peixe que subir; e abrindo-lhe a sua boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dai-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.