Mateus 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Hɛrɔ, mbɔ ŋgaŋ shaʼa Galili, ni ŋga njaʼo fɨʼɨ ndighaʼo Jishɔ,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 nchhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, “Yei Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ. Pi kuʼɔ vi llɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋkwo wɛ̄iŋ Jouŋ ŋkrao vi māʼaŋ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Nthɛ ŋa nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ nchhu nu ni Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ ŋa ɔ laŋ Herodia!”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Hɛrɔ ni ntāʼa nu njwi vi ndɨɨ ghɔ nɛ, a ni mbɔgɔ pa ŋgwa Juu nthɛ ŋa pugu ni ndɔ̄gɔ Jouŋ nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Pi ni ŋga nthɔ njɨ llɛ́ phi Hɛrɔ, muuŋ Herodia yi miŋgwɛ pini pini shhɨ ŋgwa, túa Hɛrɔ pwa.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Nnɛ, a kāʼa vi ndɔ nshwrɛ̄i ŋa a shi ŋkɨnɛiŋ vi ni sheshe yaoŋ ŋa a shi mbie vi nɔ ghɔ nɛ.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Mǔuŋ vi chwīe a pie ŋa, “Fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ hɛiŋ ŋkuoŋ pashinja yei.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Fùoŋ ni mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨna ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a fɛ gɨ́ ŋa pi thɔ ni thɔ Jouŋ mfɛ ghɔ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 A taoŋ ŋgwa pi yaʼa thɔ Jouŋ moŋ chə́ɨŋ,
10 João foi decapitado na prisão,
11 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, a ghə̄ɨ njəɨ mǔuŋ vi nɔ ghɔ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ thɔ ndɔ̄gɔ khu Jouŋ ŋgə̄ɨ ntwei, ndɔ ŋgə̄ɨ nshwei Jishɔ nɔ ghɔ.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jishɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɔllɔ fɔ moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ nɛ. Ndɔ pa ŋgwa ni njaʼo, njōu njiŋ yi ni kwo llɔ moŋ pa laʼa.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 A ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Yei pɔ pi lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ŋgə̄ɨ, chhu yú ŋgwa pei ghə̄ɨ moŋ pa laʼa, njuoŋ maoŋ jɨ pugu fɔ njɨ.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu lɔ njiʼi mfāʼo nɔ ghə̄ɨ nu, p̂əɨ fɛ yaoŋ ni pugu pugu jɨ.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi wuʼɔ mfāʼo pi tiɛŋ kəɨŋ brɛi hɛiŋ ni paa shhu.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ thɔ nɔ hɛiŋ.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Nɛnnɛ a fɛ gɨ́ ni yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ. A lɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ni paa shhu pighɔ, ŋga mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, mfɛ tōo nu ni Minnwi. Mbəʼɨ brɛi pighɔ kiʼɛ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi. Pa ghaŋ younjiŋ pi fɛ ni yú ŋgwa pighɔ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ŋguoŋ yugu kru ti njru. Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ pi, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkru nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ pimbia maa ndɔ̄gɔ piŋgɛ pugu pa puoŋ.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shaʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ nɔ haʼaŋ a ni nchhu nu ni kɨrɨ ghɔ ŋa pugu ghə̄ɨ nɛ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 A ni ŋga ŋkwo chhu ni kɨrɨ ghɔ ti pugu ghə̄ɨ, a kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi təʼɨ vi. Fanaoŋ ni ŋga nthɔ, Jishɔ wuʼɔ mbɔ fɔ təʼɨ vi.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ndɔ ndɨɨ yei, kikuoŋ ghɔ ni ŋkwo ya ŋgə̄ɨ ndaoŋ shɨga moŋ ŋkhǐ, fɨfrəɨ thɔ ndɨʼɨ vi nthɛ ŋa a ni ntaoŋ pi ŋgei yɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 A ni ŋga mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋga njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu pugu chhu ŋa, “A pɔ pi ŋkhushɛ!” mbaʼo ŋgòu moŋ pɔgɔ gu.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Ndɔ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ Jishɔ chrā ni pugu, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ pɔgɔ gu.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Pita chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, ä mbɔ gɔ̀, ɔ fɛ gɨ́ vəɨ ŋa nthɔ ŋkuoŋ ŋkhǐ mbara ghɔ.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 A chhu ghɔ ŋa, “Thɔ.”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ndɔ a ni ŋga njəɨ fɨfrəɨ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi, a jɛ̄ yie nu, ŋkə̄ɨ ŋa, “Taathɔ, kwe a!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Jishɔ fɛ mbhɔ yi chomilaoŋ ghɔ ŋgwɛ̄iŋ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Yo, ŋgaŋ piŋ kikɛʼi vei! A ni nchwīe khɔ ɔ fāʼo khuthɔ?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Pugu yu gha nii moŋ kikuoŋ, fɨfrəɨ ghɔ tithi.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ kikuoŋ nɛ ghaʼo vi, nchhu nu ŋa, “Shishini, ɔ Muuŋ Minnwi!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Pugu ni ŋga nshaʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ,
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 pa ŋgwa lɨʼɨ pighɔ gha nji ŋa a Jishɔ, ntaoŋ ŋgwa moŋ ŋguoŋ krao ŋgei ghɔ, pugu thɔ ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ njəɨ vi nɔ ghɔ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ ghaŋ ghɨ̌nɔ wuʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi. Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni ŋkāoŋ ndhwí yi nɛ, noŋ yugu tɔgɔ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.