Mateus 14

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hɛrɔ, mbɔ ŋgaŋ shaʼa Galili, ni ŋga njaʼo fɨʼɨ ndighaʼo Jishɔ,
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 nchhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, “Yei Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ. Pi kuʼɔ vi llɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋkwo wɛ̄iŋ Jouŋ ŋkrao vi māʼaŋ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Nthɛ ŋa nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ nchhu nu ni Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ ŋa ɔ laŋ Herodia!”
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Hɛrɔ ni ntāʼa nu njwi vi ndɨɨ ghɔ nɛ, a ni mbɔgɔ pa ŋgwa Juu nthɛ ŋa pugu ni ndɔ̄gɔ Jouŋ nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Pi ni ŋga nthɔ njɨ llɛ́ phi Hɛrɔ, muuŋ Herodia yi miŋgwɛ pini pini shhɨ ŋgwa, túa Hɛrɔ pwa.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Nnɛ, a kāʼa vi ndɔ nshwrɛ̄i ŋa a shi ŋkɨnɛiŋ vi ni sheshe yaoŋ ŋa a shi mbie vi nɔ ghɔ nɛ.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Mǔuŋ vi chwīe a pie ŋa, “Fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ hɛiŋ ŋkuoŋ pashinja yei.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Fùoŋ ni mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨna ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a fɛ gɨ́ ŋa pi thɔ ni thɔ Jouŋ mfɛ ghɔ.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 A taoŋ ŋgwa pi yaʼa thɔ Jouŋ moŋ chə́ɨŋ,
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, a ghə̄ɨ njəɨ mǔuŋ vi nɔ ghɔ.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ thɔ ndɔ̄gɔ khu Jouŋ ŋgə̄ɨ ntwei, ndɔ ŋgə̄ɨ nshwei Jishɔ nɔ ghɔ.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Jishɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɔllɔ fɔ moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ nɛ. Ndɔ pa ŋgwa ni njaʼo, njōu njiŋ yi ni kwo llɔ moŋ pa laʼa.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 A ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Yei pɔ pi lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ŋgə̄ɨ, chhu yú ŋgwa pei ghə̄ɨ moŋ pa laʼa, njuoŋ maoŋ jɨ pugu fɔ njɨ.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu lɔ njiʼi mfāʼo nɔ ghə̄ɨ nu, p̂əɨ fɛ yaoŋ ni pugu pugu jɨ.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi wuʼɔ mfāʼo pi tiɛŋ kəɨŋ brɛi hɛiŋ ni paa shhu.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ thɔ nɔ hɛiŋ.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Nɛnnɛ a fɛ gɨ́ ni yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ. A lɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ni paa shhu pighɔ, ŋga mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, mfɛ tōo nu ni Minnwi. Mbəʼɨ brɛi pighɔ kiʼɛ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi. Pa ghaŋ younjiŋ pi fɛ ni yú ŋgwa pighɔ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ŋguoŋ yugu kru ti njru. Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ pi, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkru nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ pimbia maa ndɔ̄gɔ piŋgɛ pugu pa puoŋ.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shaʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ nɔ haʼaŋ a ni nchhu nu ni kɨrɨ ghɔ ŋa pugu ghə̄ɨ nɛ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 A ni ŋga ŋkwo chhu ni kɨrɨ ghɔ ti pugu ghə̄ɨ, a kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi təʼɨ vi. Fanaoŋ ni ŋga nthɔ, Jishɔ wuʼɔ mbɔ fɔ təʼɨ vi.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Ndɔ ndɨɨ yei, kikuoŋ ghɔ ni ŋkwo ya ŋgə̄ɨ ndaoŋ shɨga moŋ ŋkhǐ, fɨfrəɨ thɔ ndɨʼɨ vi nthɛ ŋa a ni ntaoŋ pi ŋgei yɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 A ni ŋga mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋga njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu pugu chhu ŋa, “A pɔ pi ŋkhushɛ!” mbaʼo ŋgòu moŋ pɔgɔ gu.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Ndɔ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ Jishɔ chrā ni pugu, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ pɔgɔ gu.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Pita chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, ä mbɔ gɔ̀, ɔ fɛ gɨ́ vəɨ ŋa nthɔ ŋkuoŋ ŋkhǐ mbara ghɔ.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 A chhu ghɔ ŋa, “Thɔ.”
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Ndɔ a ni ŋga njəɨ fɨfrəɨ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi, a jɛ̄ yie nu, ŋkə̄ɨ ŋa, “Taathɔ, kwe a!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Jishɔ fɛ mbhɔ yi chomilaoŋ ghɔ ŋgwɛ̄iŋ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Yo, ŋgaŋ piŋ kikɛʼi vei! A ni nchwīe khɔ ɔ fāʼo khuthɔ?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Pugu yu gha nii moŋ kikuoŋ, fɨfrəɨ ghɔ tithi.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ kikuoŋ nɛ ghaʼo vi, nchhu nu ŋa, “Shishini, ɔ Muuŋ Minnwi!”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Pugu ni ŋga nshaʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ,
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 pa ŋgwa lɨʼɨ pighɔ gha nji ŋa a Jishɔ, ntaoŋ ŋgwa moŋ ŋguoŋ krao ŋgei ghɔ, pugu thɔ ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ njəɨ vi nɔ ghɔ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ ghaŋ ghɨ̌nɔ wuʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi. Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni ŋkāoŋ ndhwí yi nɛ, noŋ yugu tɔgɔ.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.