Mateus 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Hɛrɔ, mbɔ ŋgaŋ shaʼa Galili, ni ŋga njaʼo fɨʼɨ ndighaʼo Jishɔ,
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 nchhu ni puoŋ fàʼa pi ŋa, “Yei Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ. Pi kuʼɔ vi llɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋkwo wɛ̄iŋ Jouŋ ŋkrao vi māʼaŋ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 Nthɛ ŋa nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ nchhu nu ni Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ ŋa ɔ laŋ Herodia!”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ Hɛrɔ ni ntāʼa nu njwi vi ndɨɨ ghɔ nɛ, a ni mbɔgɔ pa ŋgwa Juu nthɛ ŋa pugu ni ndɔ̄gɔ Jouŋ nɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Pi ni ŋga nthɔ njɨ llɛ́ phi Hɛrɔ, muuŋ Herodia yi miŋgwɛ pini pini shhɨ ŋgwa, túa Hɛrɔ pwa.
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 Nnɛ, a kāʼa vi ndɔ nshwrɛ̄i ŋa a shi ŋkɨnɛiŋ vi ni sheshe yaoŋ ŋa a shi mbie vi nɔ ghɔ nɛ.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Mǔuŋ vi chwīe a pie ŋa, “Fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ hɛiŋ ŋkuoŋ pashinja yei.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Fùoŋ ni mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨna ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a fɛ gɨ́ ŋa pi thɔ ni thɔ Jouŋ mfɛ ghɔ.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 A taoŋ ŋgwa pi yaʼa thɔ Jouŋ moŋ chə́ɨŋ,
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, a ghə̄ɨ njəɨ mǔuŋ vi nɔ ghɔ.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ thɔ ndɔ̄gɔ khu Jouŋ ŋgə̄ɨ ntwei, ndɔ ŋgə̄ɨ nshwei Jishɔ nɔ ghɔ.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Jishɔ ni ŋga njaʼo yei nnu, ndɔllɔ fɔ moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ nɛ. Ndɔ pa ŋgwa ni njaʼo, njōu njiŋ yi ni kwo llɔ moŋ pa laʼa.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 A ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Yei pɔ pi lɨʼɨ ŋa ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ŋgə̄ɨ, chhu yú ŋgwa pei ghə̄ɨ moŋ pa laʼa, njuoŋ maoŋ jɨ pugu fɔ njɨ.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pugu lɔ njiʼi mfāʼo nɔ ghə̄ɨ nu, p̂əɨ fɛ yaoŋ ni pugu pugu jɨ.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi wuʼɔ mfāʼo pi tiɛŋ kəɨŋ brɛi hɛiŋ ni paa shhu.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ thɔ nɔ hɛiŋ.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Nɛnnɛ a fɛ gɨ́ ni yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ. A lɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ni paa shhu pighɔ, ŋga mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, mfɛ tōo nu ni Minnwi. Mbəʼɨ brɛi pighɔ kiʼɛ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi. Pa ghaŋ younjiŋ pi fɛ ni yú ŋgwa pighɔ.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Ŋguoŋ yugu kru ti njru. Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ pi, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkru nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ pimbia maa ndɔ̄gɔ piŋgɛ pugu pa puoŋ.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shaʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ nɔ haʼaŋ a ni nchhu nu ni kɨrɨ ghɔ ŋa pugu ghə̄ɨ nɛ.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 A ni ŋga ŋkwo chhu ni kɨrɨ ghɔ ti pugu ghə̄ɨ, a kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi təʼɨ vi. Fanaoŋ ni ŋga nthɔ, Jishɔ wuʼɔ mbɔ fɔ təʼɨ vi.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Ndɔ ndɨɨ yei, kikuoŋ ghɔ ni ŋkwo ya ŋgə̄ɨ ndaoŋ shɨga moŋ ŋkhǐ, fɨfrəɨ thɔ ndɨʼɨ vi nthɛ ŋa a ni ntaoŋ pi ŋgei yɛ ŋa pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 A ni ŋga mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋga njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu pugu chhu ŋa, “A pɔ pi ŋkhushɛ!” mbaʼo ŋgòu moŋ pɔgɔ gu.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Ndɔ wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ Jishɔ chrā ni pugu, nchhu nu ŋa, “P̂əɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ pɔgɔ gu.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Pita chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, ä mbɔ gɔ̀, ɔ fɛ gɨ́ vəɨ ŋa nthɔ ŋkuoŋ ŋkhǐ mbara ghɔ.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 A chhu ghɔ ŋa, “Thɔ.”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Ndɔ a ni ŋga njəɨ fɨfrəɨ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi, a jɛ̄ yie nu, ŋkə̄ɨ ŋa, “Taathɔ, kwe a!”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Jishɔ fɛ mbhɔ yi chomilaoŋ ghɔ ŋgwɛ̄iŋ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Yo, ŋgaŋ piŋ kikɛʼi vei! A ni nchwīe khɔ ɔ fāʼo khuthɔ?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Pugu yu gha nii moŋ kikuoŋ, fɨfrəɨ ghɔ tithi.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ kikuoŋ nɛ ghaʼo vi, nchhu nu ŋa, “Shishini, ɔ Muuŋ Minnwi!”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Pugu ni ŋga nshaʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ,
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 pa ŋgwa lɨʼɨ pighɔ gha nji ŋa a Jishɔ, ntaoŋ ŋgwa moŋ ŋguoŋ krao ŋgei ghɔ, pugu thɔ ni pa ghaŋ ghɨ̌nɔ njəɨ vi nɔ ghɔ.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ ghaŋ ghɨ̌nɔ wuʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi. Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni ŋkāoŋ ndhwí yi nɛ, noŋ yugu tɔgɔ.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.