Mateus 13

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, Jishɔ taoŋ nda ŋgə̄ɨ nchhɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Mmɛ yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu ti a nii pi moŋ kikuoŋ nchɔchhɔ fɔ, yú ŋgwa pighɔ thi ŋkɨŋ ŋkhǐ.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 A chhu ntou pa nnu ni pugu moŋ luʼɔ chrà ŋa, “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shhɛmbua, pa mishi shwiʼi ŋkru.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá lɨʼɨ haʼaŋ ntou nchíʼa shi ki lɔ mbɔ nɛ, njiʼa ŋkhɛkhɛ nthɛ ŋa nchíʼa shi ki lɔ njiɛŋ fɔ.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Ndɔ minaoŋ ghà nthɛ ntūoŋ vugu, nthɛ ŋa pugu shini ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yugu nɛ, pugu kāʼo mbraoprao ŋkhu.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Pichəɨ mbhɛ̌ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi maoŋ pighɔ pugu khu.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ pighɔ gū moŋ shhɛ shiʼi, mbūgu fɔ ŋkuʼɔ nja njuŋ: pichəɨ yuŋ taʼa ŋkɨɨ yi, pichəɨ yuŋ ntɨgao wuŋ yi, pichəɨ yuŋ trɛi wuŋ.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ nchhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ ɔ chrā nu ni pugu pi moŋ luʼɔ chrà?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pi fɛ njɨ ni pəɨ ŋa pəɨ ji pa nnu lə̄ɨŋ ŋa a pɔ moŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ, ndɔ paʼa ndɔ mfɛ ni pugu.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Nthɛ ŋa ni ŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi a fāʼo a yiɛŋ, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ mfāʼo nɛ, njiʼi nthɛ pi shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ, pi shi ŋka kwekwe.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 A chwīe yie ǹchrā ni pugu pi moŋ luʼɔ chrà nthɛ ŋa,
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Nnɛ nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nchhu nɛ wɛ̄iŋ vugu, nnu ghɔ ni mbɔ ŋa,
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Ndɔ ni pəɨ, pəɨ fāʼo mbɔrɔ, nthɛ ŋa ligi yəɨ yəɨ lɨʼɨ tə́nə yəɨ yaʼo lɨʼɨ.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Nthɛ ŋa shishini ǹshwei vəɨ, ntou pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa ŋgwa ndɨndɨ ni njūa nu nɔ yəɨ nu nnu ŋa pəɨ yəɨ nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ, njūa nɔ yaʼo nu nnu ŋa pəɨ yaʼo nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njaʼo.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Yaʼo nɛ njiŋ luʼɔ chrà nthɛ ŋgaŋ māʼaŋ mbhɛ̌.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Ndɨɨ ŋa shesheŋoŋ yaʼo chrà Shaʼafuoŋ Po ki lɔ nji njiŋ yi nɛ, ŋoŋ mbɨmbhɨ thɔ mfuʼu yaoŋ ŋa pi phi njùʼɔ yu nɛ. Yei pɔ nɔ yɛ mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū pi shɛmbua nɛ.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Pɛ mbhɛ̌ maoŋ ŋa pugu ni ŋgū pi moŋ shhɛ ŋkwá nɛ pɔ pi pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi njiʼɛ ŋkwe ni pwanjuʼɔ
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yugu yi tɨtɨnɨ, ŋguʼɔ ntithi pi nɔ muuŋ kuo ndɨɨ, mōoŋ nu pugu pa ŋgəʼɨ gha nthɔ nthɛ chrà ghɔ ŋa pugu yaʼo nɛ, pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni chrà ghɔ.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Pɛ mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shishaʼa nɛ, pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi, ŋga ŋgə̄ɨ, pa ghaghana ŋkuoŋ mbhi yei, pugu pa mifɨɨ ŋa pa fāʼo ghà nthɔ nɔ nɛ fīgi chrà ghɔ paʼa a lɔ ma njuŋ ntíɛŋ.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Pɛ mbhɛ̌ ŋa pi ni mbhi moŋ shhɛ shiʼi nɛ pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nji njiŋ yi, nja njuŋ ntíɛŋ, pichəɨ yuŋ ti nchəɨŋ taʼa ŋkɨɨ yi, pichəɨ pɔ ntɨgao wuŋ, pichəɨ pɔ trɛi wuŋ.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Jishɔ pɨnɨ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu: “A nthɛ pi māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Po ni ŋoŋ ŋa a ni māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ shiʼi moŋ nyìeŋ yu
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 ndɔ nɔ haʼaŋ ŋgwa pi ni ndhɛ nu nɛ, mbɨ̌na vi thɔ māʼaŋ mbhɛ̌ trǔ shɨna pa shíe gɛ pighɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Maoŋ pighɔ gha ŋkhɛ̄ ti njuŋ nu, pa trǔ pighɔ khɛ̄ ŋkaa pugu.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 “Pa puoŋ fàʼa ŋoŋ ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, ‘Masha, ɔ ni māʼaŋ pi ŋkiɛŋ mbhɛ̌ moŋ nyìeŋ, ti a kie pi nɛiŋ pa trǔ pɔ moŋ ghɔ?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 “A khwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Nnu yei chwīe Mimbɨna.’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 “Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Ŋga! A nthɛ pəɨ gha nthɔ nshūʼɔ pa trǔ, nshūʼɔ pa shíe gɛ ŋkaa pugu.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Pəɨ mieŋ ŋguoŋ yi ghao kuʼɔ kaʼa ti ndɨɨ kwōo nuʼuŋ nthɔ, moŋ ndɨɨ kwōo, ǹshi nshwei ni ghaŋ kwōo ŋa, p̂əɨ fǔoŋ nshūʼɔ pa trǔ, ŋkrao moŋ pa káʼa ntūoŋ, ndɔ nshūʼɔ shíe gɛ kiʼɛ nūʼɔŋ shaoŋ mu.’ ”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu, “Shaʼafuoŋ Po pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ŋoŋ lɔ̄gɔ ŋgə̄ɨ māʼaŋ moŋ nyìeŋ yu.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 A lɔ mbɔ ŋgɨgɛi nchaa ŋguoŋ pa pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ, ndɔ a gha ŋkuʼɔ, mbɔ ŋkiɛŋ mmɛ yi nchaa ŋguoŋ yaoŋ moŋ nyìeŋ, ŋgū thɨ, nnɛ pa mishi thɔ ŋkrao pa nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ mi.”
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 A pɨnɨ nuʼuŋ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu ŋa, “Shaʼafuoŋ Po pɔ pi nɔ yaoŋ chwīe prupɨna kuʼɔ, haʼaŋ miŋgwɛ lɔ̄gɔ niʼiŋ moŋ taʼa brumaʼa prupɨna, a chwīe ŋguoŋ prupɨna ghɔ kuʼɔ ghao.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Jishɔ ni nchhu ŋguoŋ nnu pei ni pa yú ŋgwa pighɔ moŋ luʼɔ chrà, a shini ndɔ nchhu kaŋ taʼa nnu ni pugu ki lɔ mbɔ pi moŋ luʼɔ chrà.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Jishɔ ni ŋga mieŋ yú ŋgwa pighɔ nii nda, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Fɨ̄ʼɨ njiŋ luʼɔ chrà nthɛ trǔ moŋ nyìeŋ ni pigi.”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ghɔ ŋa a māʼaŋ ŋkiɛŋ mbhɛ̌ maoŋ nɛ Muuŋ Ŋoŋmishua.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Moŋ nyìeŋ ghɔ pɔ ŋkuoŋ mbhi, mbhɛ̌ maoŋ shiʼi pɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu puoŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ, pa trǔ pɔ pa puoŋ ŋoŋ mbɨmbhɨ,
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 mimbɨna ŋa a phi trǔ ghɔ nɛ pɔ devɨ, maoŋ kwōo pɔ ndɨɨ ŋa mbhi shi ndugwi nɛ, ghaŋ kwōo maoŋ pɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkɨrɨ trǔ ntūoŋ ni móŋoŋ nɛ, a wuʼɔ nɔ haʼaŋ a shi mbɔ ndɨɨ ŋa mbhi lūgwi nɛ.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ntaoŋ ghaŋ ntaoŋ pi pugu kɨrɨ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ghà nchwīe ŋgwa chwīe phɨ ndɔ mbəʼɨ kɨna nɛ mfuʼu moŋ Shaʼafuoŋ yi,
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 māʼaŋ vugu moŋ nda móŋoŋ ŋguʼɔ liɛŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Nnɛ ŋgwa ndɨndɨ thɛ nɔ minaoŋ moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa vugu. Shesheŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Shaʼafuoŋ Po pɔ nɔ fàʼo ŋa pi lə̄ɨŋ moŋ nyìeŋ ŋa yichəɨ ŋoŋ ghə̄ɨ njəɨ mbūoŋ. Nnɛ moŋ pwanjuʼɔ yi, a ghə̄ɨ mfīni ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ ŋgə̄ɨ njuoŋ nyìeŋ ghɔ.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Ŋkamuʼɔŋ, Shaʼafuoŋ Po pɔ nɔ ŋgaŋ piʼɛ taŋ ŋa a ni nthɔ ntāʼa ŋkiɛŋ ŋgùʼɔ tɨnɨnchuoŋ,
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 ŋga njəɨ taʼa ŋkiɛŋ ŋgùʼɔ tɨnɨnchuoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni pəə nɛ, a ghə̄ɨ mfīni ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ njuoŋ nɔ ghɔ.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Nɔ pigi nu, yei ŋkwaŋ haʼaŋ Shaʼafuoŋ Po pɔ nɛ. A pɔ nɔ ndáŋ ŋa pi māʼaŋ moŋ ŋkhǐ ŋgwɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋkwaŋ shhu ghao.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Ndɨɨ ŋa ndáŋ ghɔ lɨnaoŋ nɛ, ŋgwa shūu ŋkuʼɔ nɔ ghɔ mbhi nchɔchhɔ ntɛrɛ pa ŋkiɛŋ shhu niʼiŋ moŋ pa mikuo mīʼaŋ pi pɨphɨ.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 A ŋkwaŋ haʼaŋ a shi mbɔ moŋ ndugwi mbhi yei nɛ. Pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi shi nthɔ ntɛrɛ ŋgwa pɨphɨ, mfuʼu moŋ ŋgwa ndɨndɨ,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 māʼaŋ vugu moŋ nda móŋoŋ ŋguʼɔ liɛŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ shi mbɔ fɔ pugu pa kru shua.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 “Thɔ yəɨ shie ni ŋguoŋ nnu pei?”
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 A chhu ni pugu ŋa, “Nthɛ yie ghɔ, sheshe ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ŋa a ŋgaŋ younjiŋ moŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ pɔ nɔ ŋgaŋ nda ŋa a fuʼu pa maoŋ fhi pugu pa ndunu maoŋ llɔ moŋ lɨʼɨ nūʼɔŋ pugu.”
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ pa luʼɔ chrà pei, ndɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 ŋga nchəɨŋ moŋ ji laʼataoŋ, nthɔ njɛʼi vugu moŋ nda luoŋ Minnwi yugu. Pa ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nɔ haʼaŋ a yɛʼi nu nɛ ghrāo nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei yəɨ fɨʼɨ shiethɔ yei pugu pa ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ fāʼa nu tɨtɨnɨ fàʼa pei nɔ ghɔ?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Yei lɔ mbɔ muuŋ kaminda? Ligi mǔuŋ vi lɔ mbɔ Meri? Jɛiŋ, Joshɛ, Shemu pugu Judashi shi lɔ mbɔ pa lǐŋ pi?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ shi lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa? Ti a yəɨ shiethɔ pugu ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu ŋkwaŋ nnu pei nɔ ghɔ?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Nnɛ pugu lāa vi.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 A shini ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao fɔ nthɛ ŋa pugu ni mbɔ ghaŋ ki piŋ.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.