Mateus 13

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, Jishɔ taoŋ nda ŋgə̄ɨ nchhɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Mmɛ yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu ti a nii pi moŋ kikuoŋ nchɔchhɔ fɔ, yú ŋgwa pighɔ thi ŋkɨŋ ŋkhǐ.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 A chhu ntou pa nnu ni pugu moŋ luʼɔ chrà ŋa, “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shhɛmbua, pa mishi shwiʼi ŋkru.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá lɨʼɨ haʼaŋ ntou nchíʼa shi ki lɔ mbɔ nɛ, njiʼa ŋkhɛkhɛ nthɛ ŋa nchíʼa shi ki lɔ njiɛŋ fɔ.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ndɔ minaoŋ ghà nthɛ ntūoŋ vugu, nthɛ ŋa pugu shini ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yugu nɛ, pugu kāʼo mbraoprao ŋkhu.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Pichəɨ mbhɛ̌ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi maoŋ pighɔ pugu khu.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ pighɔ gū moŋ shhɛ shiʼi, mbūgu fɔ ŋkuʼɔ nja njuŋ: pichəɨ yuŋ taʼa ŋkɨɨ yi, pichəɨ yuŋ ntɨgao wuŋ yi, pichəɨ yuŋ trɛi wuŋ.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ nchhu ghɔ ŋa, “A chwīe khɔ ɔ chrā nu ni pugu pi moŋ luʼɔ chrà?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pi fɛ njɨ ni pəɨ ŋa pəɨ ji pa nnu lə̄ɨŋ ŋa a pɔ moŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ, ndɔ paʼa ndɔ mfɛ ni pugu.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Nthɛ ŋa ni ŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi a fāʼo a yiɛŋ, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ mfāʼo nɛ, njiʼi nthɛ pi shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ, pi shi ŋka kwekwe.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 A chwīe yie ǹchrā ni pugu pi moŋ luʼɔ chrà nthɛ ŋa,
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Nnɛ nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Ishaya ni nchhu nɛ wɛ̄iŋ vugu, nnu ghɔ ni mbɔ ŋa,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Nthɛ ŋa njùʼɔ ŋgwa pei kwo fɨ̄nɨ,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 “Ndɔ ni pəɨ, pəɨ fāʼo mbɔrɔ, nthɛ ŋa ligi yəɨ yəɨ lɨʼɨ tə́nə yəɨ yaʼo lɨʼɨ.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Nthɛ ŋa shishini ǹshwei vəɨ, ntou pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa ŋgwa ndɨndɨ ni njūa nu nɔ yəɨ nu nnu ŋa pəɨ yəɨ nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ, njūa nɔ yaʼo nu nnu ŋa pəɨ yaʼo nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njaʼo.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Yaʼo nɛ njiŋ luʼɔ chrà nthɛ ŋgaŋ māʼaŋ mbhɛ̌.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Ndɨɨ ŋa shesheŋoŋ yaʼo chrà Shaʼafuoŋ Po ki lɔ nji njiŋ yi nɛ, ŋoŋ mbɨmbhɨ thɔ mfuʼu yaoŋ ŋa pi phi njùʼɔ yu nɛ. Yei pɔ nɔ yɛ mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū pi shɛmbua nɛ.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Pɛ mbhɛ̌ maoŋ ŋa pugu ni ŋgū pi moŋ shhɛ ŋkwá nɛ pɔ pi pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi njiʼɛ ŋkwe ni pwanjuʼɔ
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yugu yi tɨtɨnɨ, ŋguʼɔ ntithi pi nɔ muuŋ kuo ndɨɨ, mōoŋ nu pugu pa ŋgəʼɨ gha nthɔ nthɛ chrà ghɔ ŋa pugu yaʼo nɛ, pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni chrà ghɔ.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Pɛ mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shishaʼa nɛ, pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi, ŋga ŋgə̄ɨ, pa ghaghana ŋkuoŋ mbhi yei, pugu pa mifɨɨ ŋa pa fāʼo ghà nthɔ nɔ nɛ fīgi chrà ghɔ paʼa a lɔ ma njuŋ ntíɛŋ.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pɛ mbhɛ̌ ŋa pi ni mbhi moŋ shhɛ shiʼi nɛ pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nji njiŋ yi, nja njuŋ ntíɛŋ, pichəɨ yuŋ ti nchəɨŋ taʼa ŋkɨɨ yi, pichəɨ pɔ ntɨgao wuŋ, pichəɨ pɔ trɛi wuŋ.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jishɔ pɨnɨ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu: “A nthɛ pi māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Po ni ŋoŋ ŋa a ni māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ shiʼi moŋ nyìeŋ yu
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 ndɔ nɔ haʼaŋ ŋgwa pi ni ndhɛ nu nɛ, mbɨ̌na vi thɔ māʼaŋ mbhɛ̌ trǔ shɨna pa shíe gɛ pighɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Maoŋ pighɔ gha ŋkhɛ̄ ti njuŋ nu, pa trǔ pighɔ khɛ̄ ŋkaa pugu.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Pa puoŋ fàʼa ŋoŋ ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, ‘Masha, ɔ ni māʼaŋ pi ŋkiɛŋ mbhɛ̌ moŋ nyìeŋ, ti a kie pi nɛiŋ pa trǔ pɔ moŋ ghɔ?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “A khwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Nnu yei chwīe Mimbɨna.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, ‘Ŋga! A nthɛ pəɨ gha nthɔ nshūʼɔ pa trǔ, nshūʼɔ pa shíe gɛ ŋkaa pugu.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Pəɨ mieŋ ŋguoŋ yi ghao kuʼɔ kaʼa ti ndɨɨ kwōo nuʼuŋ nthɔ, moŋ ndɨɨ kwōo, ǹshi nshwei ni ghaŋ kwōo ŋa, p̂əɨ fǔoŋ nshūʼɔ pa trǔ, ŋkrao moŋ pa káʼa ntūoŋ, ndɔ nshūʼɔ shíe gɛ kiʼɛ nūʼɔŋ shaoŋ mu.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu, “Shaʼafuoŋ Po pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ŋoŋ lɔ̄gɔ ŋgə̄ɨ māʼaŋ moŋ nyìeŋ yu.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 A lɔ mbɔ ŋgɨgɛi nchaa ŋguoŋ pa pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ, ndɔ a gha ŋkuʼɔ, mbɔ ŋkiɛŋ mmɛ yi nchaa ŋguoŋ yaoŋ moŋ nyìeŋ, ŋgū thɨ, nnɛ pa mishi thɔ ŋkrao pa nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ mi.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 A pɨnɨ nuʼuŋ nchhu yichəɨ luʼɔ chrà ni pugu ŋa, “Shaʼafuoŋ Po pɔ pi nɔ yaoŋ chwīe prupɨna kuʼɔ, haʼaŋ miŋgwɛ lɔ̄gɔ niʼiŋ moŋ taʼa brumaʼa prupɨna, a chwīe ŋguoŋ prupɨna ghɔ kuʼɔ ghao.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jishɔ ni nchhu ŋguoŋ nnu pei ni pa yú ŋgwa pighɔ moŋ luʼɔ chrà, a shini ndɔ nchhu kaŋ taʼa nnu ni pugu ki lɔ mbɔ pi moŋ luʼɔ chrà.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Jishɔ ni ŋga mieŋ yú ŋgwa pighɔ nii nda, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Fɨ̄ʼɨ njiŋ luʼɔ chrà nthɛ trǔ moŋ nyìeŋ ni pigi.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ghɔ ŋa a māʼaŋ ŋkiɛŋ mbhɛ̌ maoŋ nɛ Muuŋ Ŋoŋmishua.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Moŋ nyìeŋ ghɔ pɔ ŋkuoŋ mbhi, mbhɛ̌ maoŋ shiʼi pɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu puoŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ, pa trǔ pɔ pa puoŋ ŋoŋ mbɨmbhɨ,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 mimbɨna ŋa a phi trǔ ghɔ nɛ pɔ devɨ, maoŋ kwōo pɔ ndɨɨ ŋa mbhi shi ndugwi nɛ, ghaŋ kwōo maoŋ pɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkɨrɨ trǔ ntūoŋ ni móŋoŋ nɛ, a wuʼɔ nɔ haʼaŋ a shi mbɔ ndɨɨ ŋa mbhi lūgwi nɛ.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ntaoŋ ghaŋ ntaoŋ pi pugu kɨrɨ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ghà nchwīe ŋgwa chwīe phɨ ndɔ mbəʼɨ kɨna nɛ mfuʼu moŋ Shaʼafuoŋ yi,
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 māʼaŋ vugu moŋ nda móŋoŋ ŋguʼɔ liɛŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ pugu pa kru shua shi mbɔ fɔ.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Nnɛ ŋgwa ndɨndɨ thɛ nɔ minaoŋ moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa vugu. Shesheŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Shaʼafuoŋ Po pɔ nɔ fàʼo ŋa pi lə̄ɨŋ moŋ nyìeŋ ŋa yichəɨ ŋoŋ ghə̄ɨ njəɨ mbūoŋ. Nnɛ moŋ pwanjuʼɔ yi, a ghə̄ɨ mfīni ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ ŋgə̄ɨ njuoŋ nyìeŋ ghɔ.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ŋkamuʼɔŋ, Shaʼafuoŋ Po pɔ nɔ ŋgaŋ piʼɛ taŋ ŋa a ni nthɔ ntāʼa ŋkiɛŋ ŋgùʼɔ tɨnɨnchuoŋ,
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 ŋga njəɨ taʼa ŋkiɛŋ ŋgùʼɔ tɨnɨnchuoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni pəə nɛ, a ghə̄ɨ mfīni ŋguoŋ yaoŋ ŋa a fāʼo nɛ njuoŋ nɔ ghɔ.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Nɔ pigi nu, yei ŋkwaŋ haʼaŋ Shaʼafuoŋ Po pɔ nɛ. A pɔ nɔ ndáŋ ŋa pi māʼaŋ moŋ ŋkhǐ ŋgwɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋkwaŋ shhu ghao.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Ndɨɨ ŋa ndáŋ ghɔ lɨnaoŋ nɛ, ŋgwa shūu ŋkuʼɔ nɔ ghɔ mbhi nchɔchhɔ ntɛrɛ pa ŋkiɛŋ shhu niʼiŋ moŋ pa mikuo mīʼaŋ pi pɨphɨ.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 A ŋkwaŋ haʼaŋ a shi mbɔ moŋ ndugwi mbhi yei nɛ. Pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi shi nthɔ ntɛrɛ ŋgwa pɨphɨ, mfuʼu moŋ ŋgwa ndɨndɨ,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 māʼaŋ vugu moŋ nda móŋoŋ ŋguʼɔ liɛŋ. Moŋ lɨʼɨ ghɔ, kə̄ɨ shi mbɔ fɔ pugu pa kru shua.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 “Thɔ yəɨ shie ni ŋguoŋ nnu pei?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 A chhu ni pugu ŋa, “Nthɛ yie ghɔ, sheshe ŋgaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ŋa a ŋgaŋ younjiŋ moŋ Shaʼafuoŋ Po nɛ pɔ nɔ ŋgaŋ nda ŋa a fuʼu pa maoŋ fhi pugu pa ndunu maoŋ llɔ moŋ lɨʼɨ nūʼɔŋ pugu.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ pa luʼɔ chrà pei, ndɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 ŋga nchəɨŋ moŋ ji laʼataoŋ, nthɔ njɛʼi vugu moŋ nda luoŋ Minnwi yugu. Pa ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo nɔ haʼaŋ a yɛʼi nu nɛ ghrāo nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei yəɨ fɨʼɨ shiethɔ yei pugu pa ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ fāʼa nu tɨtɨnɨ fàʼa pei nɔ ghɔ?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Yei lɔ mbɔ muuŋ kaminda? Ligi mǔuŋ vi lɔ mbɔ Meri? Jɛiŋ, Joshɛ, Shemu pugu Judashi shi lɔ mbɔ pa lǐŋ pi?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ shi lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa? Ti a yəɨ shiethɔ pugu ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu ŋkwaŋ nnu pei nɔ ghɔ?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Nnɛ pugu lāa vi.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 A shini ndɔ nchwīe ntou pa nnu ghraoghrao fɔ nthɛ ŋa pugu ni mbɔ ghaŋ ki piŋ.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.