Mateus 12

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Moŋ ndɨɨ ghɔ Jishɔ nyīeŋ nu *Llɛ́ Ji pa Juu moŋ nyìeŋ shíe gɛ. Njì yia ghaŋ younjiŋ pi, pugu ka shíe gɛ ŋkru nu.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Pa ŋgwa Farashi ni ŋga njəɨ, nchhu ghɔ ŋa, “Līi njəɨ, pa ghaŋ younjiŋ pɔ thɔ nchwīe nnu ŋa gɨ́ lɔ mbiŋ ŋa pi chwīe Llɛ́ Ji nɛ.”
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ nnu ŋa Devi ni nchwīe ndɨɨ ŋa njì ni njia vugu pa ŋgwa pi nɛ?
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a ni nii Nda Minnwi pugu pa ŋgwa pi, ndɔ̄gɔ brɛi ŋa pi ni mfɛ ni Minnwi nɛ ŋkru, mbɔ nnu ŋa gɨ́ shini ndɔ mbiŋ ŋa a kru, ki ŋa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ kru, ŋkiɛŋ pa ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Ki pəɨ lɔ mɛ̄iŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ moŋ Nda Minnwi ghà mbəʼɨ Llɛ́ Ji ndɔ paʼa gɨ́ lɔ ŋgwɛ̄iŋ vugu?
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Ǹshwei vəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Nda Minnwi nɛ pɔ hɛnɛiŋ.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 P̈əɨ kaŋ nji njiŋ nnu yei ŋa, ‘Ǹtāʼa nu ŋa ŋgwa nōoŋ kwoshɨnɨ ki lɔ ŋguʼɔ mfɛ pi yaoŋ fɛʼiŋgiɛŋ,’ pəɨ shi kaŋ ndɔ ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ ŋa mbhɔ yi yi woo nɛ nɔ ŋgushaʼa.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua Taathɔ Llɛ́ Ji pa Juu.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Jishɔ lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ nii moŋ nda luoŋ Minnwi yugu.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ mbɔ ŋkwíni mbhɔ. Pugu pie Jishɔ ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋoŋ Llɛ́ Ji?” nnɛ nɔ wɛ̄iŋ nu mi.
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 A chhu ni pugu ŋa, “A gɔ̌ shɨna pəɨ ŋa ä mfāʼo minjɨɨ a gū moŋ tiɛŋ llɛ́ ji, paʼa a lɔ ŋgə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ vi ŋkə̄rə mfuʼu?
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Ŋoŋmishua ghaʼo nchaa minjɨɨ kiʼɛ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Nɛnnɛ gɨ́ piŋ ŋa pi chwīe shiʼi llɛ́ Ji.”
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Nnɛ a chhu ni ŋkwíni mbhɔ ghɔ ŋa, “Shwīi mbhɔ yɔ.” Ŋoŋ ghɔ shwīi mbhɔ yi, a kiʼi ndɔ mbɔ pi shiʼi nɔ yichəɨ taʼa ŋgei mbhɔ yi.
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Ndɔ pa ŋgwa Farashi taoŋ mbhi ŋgə̄ɨ nyiaŋ ntáŋ nthɛ Jishɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ pugu shi njwi vi nɛ.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Jishɔ ni ŋga nji ntáŋ yei, nshūu mbɨnɨ njiŋ llɔ fɔ. Ntou ŋgwa younjiŋ yi, a yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu ghao,
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 ndɔ fɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu chwīe pichəɨ ŋgwa ji vi.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Yei ni mbɔ nɔ chwīe nu nnu ŋa Ishaya, mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi, ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ:
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 “Līi njəɨ, muuŋ fàʼa a yei ŋa ǹchuʼɔ,
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Mbaʼa a yiʼi mfɛ̄ʼi fɛ̀ʼi ki mbaʼo ŋgòu thɔ ŋgwa,
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Mbaʼa a yiʼi mbəʼɨ kàʼa ŋa a kwo fāʼo lə̄ɨŋ nɛ,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Ŋgwa pa laʼataoŋ nduoŋ shi mfāʼo kwàʼa pi mbiŋ yu.”
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Nɛnnɛ ŋgwa pichəɨ ghə̄ɨ njəɨ Jishɔ ni ŋoŋ chəɨ ŋa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu, paʼa a lɔ nthɔ njəɨ lɨʼɨ, mbɨnɨ mbɔ fhɨncho. Jishɔ chwīe a pɔ shiʼi, nnɛ mfāʼo njɨ nɔ chrā nu ndɔ mbɨnɨ njəɨ lɨʼɨ.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋgrāo nthɔ nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei nthɛ a pɔ muuŋ Devi?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Ndɔ pa ŋgwa Farashi ni ŋga njaʼo nnu yei, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei wuʼɔ mfuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ Bɛjɛbu mbɔ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Sheshe laʼataoŋ ŋa ŋgwa chhɔ māʼaŋ noŋ pugu ni nchhɔ̀ fɔ nɛ shi ŋguʼɔ ŋgū, ndɔ mbaʼa sheshe laʼa ki nda ŋa a pɔ pi ni minduoŋnduoŋ yiʼi ntithi.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Ti S̈hata mfuʼu Shata, kaŋ a thi pi moŋ minduoŋnduoŋ ni noŋ yi, shaʼafuoŋ yi lara pi nɛiŋ?
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Ti ä mbɔ ŋa m̀fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ Bɛjɛbu, kaŋ pa ghaŋ younjiŋ pəɨ ghà, mfuʼu yugu kiʼɛ pi ni ghrɨ́ gɔ̌? Nthɛ yie ghɔ, pugu shi mbɔ pa ŋgwa haʼaŋ pugu shi nshaʼa vəɨ nɛ.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Ndɔ ä mbɔ ŋa m̀fuʼu pa miŋwɛiŋ pi ni Jijwɛ Minnwi, kaŋ Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ shɨna pəɨ.
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 “Ki minthɛ ŋoŋ kie nɛiŋ nii nda ŋgaŋ ghrɨ́ ntiɛŋ maoŋ pi ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ ki lɔ mfǔoŋ ŋkrao ŋgaŋ ghrɨ́ ghɔ. A wuʼɔ kəʼɨ ghɔ, ŋa minthɛ a tiɛŋ maoŋ pi ntaoŋ nɔ nda yu.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 Shesheŋoŋ ŋa a lɔ mbɔ ŋgei mu nɛ mbɨ̌na a, ŋoŋ ŋa pigi yu lɔ ŋkɨrɨ nu kaʼa nɛ thɔ nshaaŋshaaŋ.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 “Nthɛ yie ghɔ, ǹshwei vəɨ, pi shi ndīʼɛ sheshe phɨ pugu pa chrà nchɨʼəshə ŋa ŋgwa chrā nɛ, ndɔ ti shesheŋoŋ ŋa a shi nchrā chrà nchɨʼəshə nɔ ligi Jijwɛ Minnwi nɛ, mbaʼa pi līʼɛ phɨ yi.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Shesheŋoŋ ŋa a shi nchrā nnu pɨphɨ nthɛ Muuŋ Ŋoŋmishua nɛ pi shi ndīʼɛ phɨ yi, ndɔ shesheŋoŋ ŋa a chrā phɨ nthɛ Jijwɛ Minnwi nɛ, mbaʼa pi līʼɛ phɨ yi moŋ yei mbhi ndwɛ ki moŋ yɛ ŋa a thɔ nu nɛ.
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 “Chwīe thɨ pwa kaŋ ntíɛŋ yi shi mbwa, ndāa nnɛ ɔ chwīe a pɔ yi pɨphɨ, ntíɛŋ yi pɔ yi pɨphɨ, nthɛ ŋa pi ghà nji thɨ pi ŋkuoŋ ntíɛŋ yi.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Mbhɛ mitwɛʼi pei! Pəɨ nthɛ pəɨ kie pi nɛiŋ nchrā nnu shiʼi ŋa pəɨ pɔ pi ŋgwa pɨphɨ nɛ. Nthɛ ŋa nchò ghà nchrā pi yaoŋ ŋa a pɨgəɨ llɔ moŋ njùʼɔ nɛ.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Ŋoŋ shiʼi ghà nthɔ ni maoŋ shiʼi llɔ moŋ pìɛŋ maoŋ shiʼi pi, ŋoŋ mbɨmbhɨ thɔ ni maoŋ pɨphɨ llɔ moŋ pìɛŋ maoŋ pi pi pɨphɨ.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Ǹshwei vəɨ, moŋ llɛmbhi sháʼa, ŋgwa shi mfɨ̄ʼɨ sheshe muuŋ mi chrà ki tou ŋa a taoŋ nchò pugu nɛ.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Pi shi ndɔ̄gɔ chrà yɔ nshaʼa ghɔ nɔ ghɔ, nɔ nōoŋ nu ŋa ɔ tɔgɔ sháʼa ki ŋa ɔ gū sháʼa.”
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Nnɛ pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa ŋgwa Farashi chhu ni Jishɔ ŋa, “Masha, pigi tāʼa nu ŋa ɔ nōoŋ lì pigi yəɨ.”
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Ŋgwrɛiŋoŋ pɨphɨ pugu pa ŋgwrɛiŋoŋ ŋa a lɔ ŋkɨna pugu Minnwi ghà ntāʼa pi lì, ndɔ mbaʼa pi nōoŋ kaŋ taʼa lì ghɔ ŋkiɛŋ yi njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Jona.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Nthɛ ŋa wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jona ni mbɔ puŋ mmɛ shhu nɔ trɛi naoŋchɨ ni trɛi tuʼu nɛ, a wuʼɔ nɔ haʼaŋ Muuŋ Ŋoŋmishua shi mbɔ moŋ njùʼɔ shhɛ nɔ trɛi naoŋchɨ ni trɛi tuʼu nɛ.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Moŋ llɛmbhi sháʼa, ŋgwa Nineve shi ma ntithi pugu pa ŋgwrɛiŋgwa yei ŋgwɛ̄iŋ vugu nɔ pa ŋgushaʼa, nthɛ ŋa pugu ni mbāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ ndɨɨ ŋa Jona ni nchu chrà Minnwi ni pugu nɛ, ndɔ ti līi njəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Jona nɛ pɔ hɛiŋ.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Moŋ llɛmbhi sháʼa, Ŋgwafuoŋ llɔ mbiɛŋ shi ma ntithi pugu pa ŋgwrɛiŋoŋ yei ŋgwɛ̄iŋ vugu nɔ pa ŋgushaʼa nthɛ ŋa a ki nyīeŋ ŋkiɛŋ ntaaŋ ndaoŋ llɔ laʼataoŋ yu nthɔ njwɛrɛ ntɨ́gɨ shiethɔ mbhɔ Fùoŋ Sholomu, ndɔ līi njəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Sholomu nɛ pɔ hɛiŋ.
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Ndɨɨ ŋa jijwɛ miŋwɛiŋ taoŋ mbɨŋ ŋoŋ nɛ, a nyīeŋ moŋ pa lɨʼɨ yó nthɔ ntāʼa lɨʼɨ fɛrɛ noŋ yi, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ sheshe yi.
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 Nnɛ nchhu ŋa, ‘Ǹshi mbɨnɨ nda mu lɨʼɨ ŋa mi ni ndhɔ nɛ.’ A ghà mbɨnɨ, njəɨ moŋ nda a pɔ yi yo ki yaoŋ lɔ mbɔ fɔ, pi kwo yɨ̄gɨ ndɔ nchwīe a kāʼo.
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 Nɛnnɛ, a pɨ̄nɨ kiʼɛ ndɔ̄gɔ khwachəɨ pichəɨ jijwɛ haʼaŋ pugu pɨgɨ nchaa vi nɛ pugu pugu thɔ nii ndaʼa nu fɔ, chɔmbhi ŋoŋ ghɔ pɨnɨ mbɨgɨ nchaa nɔ haʼaŋ a ni fǔoŋ mbɔ nɛ. A nɔ haʼaŋ a shi mbɔ ni ŋgwrɛiŋoŋ pɨphɨ yei nɛ.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ŋguʼɔ nthɔ nchrā nu ni ŋgwa pighɔ nɛ, ŋga njəɨ nu mǔuŋ vi pugu pa lǐŋ pi pi pimbia thi mbhi nthɔ ntāʼa nu nchrā pugu pugu.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Nɛnnɛ, pichəɨ pa ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ chhu ghɔ ŋa, “Līi njəɨ, mǔuŋ ghɔ pugu pa lǐŋ pɔ pi pimbia pɔ nɛ mbhi ntāʼa nu ŋa pəɨ pugu chrā.”
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Ndɔ Jishɔ khwɛ̄ ni ŋoŋ ghɔ ŋa a ni nchhu ghɔ nɛ ŋa, “Mǔuŋ a pɔ pi gɔ̌, pa lǐŋ paŋ pɔ pa gɔ̌?”
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Mfɛ mbhɔ yi nshwɛ̄ pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ŋa, “Līi njəɨ, mǔuŋ a pugu pa lǐŋ paŋ pɔ nɛiŋ!
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a chwīe nnu ŋa Tǎa a po tāʼa nu nɛ, ndǐŋ a yi mimbia pugu yi miŋgwɛ ni mǔuŋ a.”
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.