Marcos 9
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ ŋa pichəɨ ŋgwa thi hɛiŋ ŋa mbaʼa pugu khu ki lɔ njəɨ Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ moŋ ghrɨ́.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Ntɨgao llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ Jishɔ lɔ̄gɔ Pita, pugu Jɛiŋ ni Jouŋ, pugu pugu kuʼɔ təʼɨ vugu ŋkuoŋ mmɛ ntaaŋ mbra. Nɔ haʼaŋ pugu ni mbɛʼi vi nɛ, a kwri ligi pugu,
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 ndhwí yi gu yi fufhu, nchīa ti ŋgaʼa, mfugu nchaa fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ minthɛ shesheŋoŋ ŋkuoŋ mbhi shɨ̄gao nɛ.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Elaija pugu Mushi nōoŋ noŋ yugu ni trɛi ghaŋ younjiŋ Jishɔ pighɔ, nthɔ nchrā nu pugu pa Jishɔ.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Pita chhu ni Jishɔ ŋa, “Masha, a pwa ŋa pia pɔ hɛiŋ nɛ. Pigi shi ŋkrao trɛi ntǎa, taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.”
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Nthɛ ŋa a shini ndɔ nji nnu ŋa a nthɛ a chhu nɛ, nthɛ ŋa pɔgɔ gu ni ŋgwɛ̄iŋ vugu ŋgaʼa.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Lúluŋ kuru vugu, ŋggì taoŋ moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei ŋkiɛŋ Muuŋ a ŋa ŋ̀khwā, p̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Pugu gha ndīi nɛ, ŋgwīʼi ki lɔ nuʼuŋ njəɨ shesheŋoŋ ŋkiɛŋ Jishɔ.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ nshwiʼi mbra ghɔ nɛ, Jishɔ fɛ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa pugu yəɨ, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋkuʼɔ moŋ gu nɛ.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Pugu wɛ̄iŋ ndigi chrà ghɔ, nthɔ nchrā nu ni noŋ pugu ŋa, “Njiŋ kuʼɔ nu moŋ gu yei pɔ pi ŋa?”
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Pugu pie Jishɔ ŋa, “A chwīe khɔ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu nu ŋa Elaija shi fǔoŋ nthɔ ŋkaoŋ?”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Shishini Elaija shi fǔoŋ nthɔ nɔ pīri nu pa nnu a kāʼo. Ndɔ a chwīe khɔ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi njəɨ ntou ŋgəʼɨ, ndɔ pi lāa vi?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa Elaija kwo thɔ ŋgwa fāʼa mbɨŋ yu nɔ haʼaŋ pugu khwā nɛ, nɔ haʼaŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nthɛ vi nɛ.”
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Pugu ni ŋga mbɨnɨ, njəɨ pɨgəɨ ghaŋ younjiŋ pi pugu pa ntou yú ŋgwa pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi lōu nu.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, ŋguoŋ yú ŋgwa pighɔ gha njəɨ Jishɔ, ŋgrāo ti a ghaʼa, ntei ŋgə̄ɨ njəɨ vi nchrā ghɔ.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 A pie ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ pugu lōu pi khɔ?”
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Yichəɨ ŋoŋ moŋ yú ghɔ khwɛ̄ ŋa, “Masha, ǹthɔ ni muuŋ a, njəɨ ghɔ nɔ ghɔ, ŋa miŋwɛiŋ pɔ mbɨŋ yu, nchwīe ŋa kiʼi a chrā.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Sheshe ndɨɨ ŋa a ghà ncho vi nɛ, a ghà māʼaŋ vi shhɛ, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu, a kru shua yi, noŋ yi tii. Ǹchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ, pugu paʼo kie.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Yo ŋgwrɛiŋgwa ki fāʼo piŋ, mi shi mbɔ pia pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Mi shi mfāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ ni pəɨ pi fɨʼɨ yi nɛiŋ? Pəɨ thɔ ni ju mfɛ vəɨ.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Pugu thɔ ni muuŋ ghɔ njəɨ vi nɔ, jijwɛ ghɔ gha njəɨ Jishɔ ŋgwɛ̄iŋ muuŋ ghɔ ni miprɨligi, a gū shhɛ ŋkə̄nə nu faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Jishɔ pie tǎa muuŋ ghɔ ŋa, “Nnu yei kwo lɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ yu nɔ fɨʼɨ ndɨɨ nɛiŋ?”
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 A ghà njiɛŋ māʼaŋ vi kíe pugu pa mooŋ ŋkhǐ nɔ jwi nu mi. Ndɔ ä mbɔ ŋa minthɛ ɔ chwīe nnu, ɔ fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pigi ŋgɛ̄rɛ vigi!”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ɔ chhu vəɨ ŋa, ‘Ä mbɔ ŋa minthɛ ɔ chwīe nnu?’ Sheshe nnu yīʼɛ ni ŋoŋ ŋa a fāʼo piŋ nɛ.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Tǎa muuŋ ghɔ kiʼi ŋkəɨkəɨ ni njɨ ŋa, “Ooŋ m̀biŋ, ghɛ̄rɛ ki piŋ a!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Jishɔ gha njəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ntou yú ŋgwa tei nthɔ nu taʼa lɨʼɨ nɛ, a pɨ̄ga jijwɛ ghɔ, nchhu nu ŋa, “Jijwɛ fhɨncho pugu pa fhɨtənə, taoŋ mbɨŋ yu ki lɔ ma nuʼuŋ nii mbɨŋ yu ŋkamuʼɔŋ.”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Nɛnnɛ jijwɛ ghɔ kə̄ɨ ni njɨ, māʼaŋ vi moŋ ŋkiɛŋ miprɨligi, ntaoŋ mbɨŋ yu. Muuŋ ghɔ pɔ nɔ khu ŋoŋ, nnɛ ntou yugu ni nchhu ŋa, “A khu!”
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Ndɔ Jishɔ wɛ̄iŋ vi ŋgɛ̄rɛ vi, a lɔllɔ tɔthɨ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Jishɔ ni ŋga nii nda, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ mbie vi ŋa, “A ni nchwīe khɔ pigi fuʼu kikie?”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Yaoŋ ŋa minthɛ a fuʼu yei ŋkwaŋ nɛ wuʼɔ luoŋ.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi lɔllɔ fɔ ntiri moŋ Galili. Paʼa a lɔ njiʼi ntāʼa nu ŋa shesheŋoŋ ji,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 nthɛ ŋa a ni nthɔ njɛʼi ghaŋ younjiŋ pi, nchhu nu ŋa, “Pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ liɛŋ mbhɔ ŋgwamishua pugu njwi vi. Pi gha njwi vi, a laʼa trɛi llɛ́, a kuʼɔ.”
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ndɔ paʼa pugu lɔ njiʼi nji njiŋ chrà yei, ndɔ mbɔgɔ nɔ pie nu vi nɔ ghɔ.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Pugu ghə̄ɨ nchəɨŋ Kapanuŋ, a gha nii nda, mbie ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ ni nthɔ nchrā pi khɔ shɛndaoŋ?”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Pugu lɛrɛ pi laŋ nthɛ ŋa pugu ni ŋga mbɔ shɛndaoŋ, ndōu nu ni noŋ pugu ŋa a gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa pichəɨ ghao.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 A chɔchɔ shhɛ, mɛ̄iŋ paanchrɔ pighɔ nchhu ni pugu ŋa, “S̈hesheŋoŋ vəɨ ntāʼa nu mbɔ nthishɨ, a pie ŋa a lɔ̄gɔ noŋ yi nɔ miŋkwasha, mbɔ nɔ muuŋ fàʼa ŋguoŋ ŋgwa ghao.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 A lɔ̄gɔ muuŋ mbrɔ ntigi vi shɨna pugu, mbaŋ vi, nchhu ni pugu ŋa,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Shesheŋoŋ ŋa a piŋ taʼa mikəʼɨ nɔ yei nthɛ a nɛ piŋ pi mmu, ki shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ lɔ mbiŋ pi mmu, a piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Jouŋ chhu ghɔ ŋa, “Masha, pigi yəɨ yichəɨ ŋoŋ a fuʼu miŋwɛiŋ ni ligi yɔ, pigi ka nɔ lāa nu ghɔ nthɛ ŋa pigi pugu lɔ nthɔ njōu njiŋ yɔ kaʼa.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Ndɔ Jishɔ chhu ŋa, “Kiʼi pəɨ lāa ghɔ, nthɛ ŋa mbaʼa shesheŋoŋ ŋa a chwīe nnu ghraoghrao ni ligi a nɛ pɨnɨ ŋkara nchrā nnu pɨphɨ nthɛ a.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a lɔ ndāa via nɛ, pɔ ŋgei pia.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa shesheŋoŋ ŋa a fɛ ndua ŋkhǐ ŋa pəɨ nnu nthɛ ŋa pəɨ yi Krishto nɛ, nthɛ paʼa a lɔ shiɛŋ kɨ̀nɛiŋ yi.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 “Shesheŋoŋ ŋa a chwīe muuŋ mi muuŋ vei ŋa a piŋ a nɛ gū moŋ phɨ nɛ, a nì mbwa pi chu mmɛ ŋgùʼɔ wuʼɔ yaoŋ nɔ mmi yi njīe vi ŋkhǐ, nchaa ŋa a thi sháʼa shhɨ Minnwi.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 Ti m̈bhɔ yəɨ nchwīe pəɨ gū moŋ phɨ, pəɨ yaʼa mīʼaŋ. A pwa pəɨ nii moŋ chɔmbhi nɔ ŋkwíni nchaa fāʼo nu paa mbhɔ yɔ ndɔ ŋgə̄ɨ moŋ móŋoŋ ŋgùʼɔ liɛŋ shhɛ, mbɔ móŋoŋ ki phɛ,
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 [lɨʼɨ ŋa mbaʼa nthrɨshie khu, ndɔ mbaʼa móŋoŋ lɛ ma mbhɛ nɛ.]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Ti k̈wo yɔ nchwīe ɔ gū moŋ phɨ, ɔ yaʼa mīʼaŋ, nthɛ ŋa a pwa ɔ nii moŋ chɔmbhi nɔ ŋkwíni nchaa ŋa pi māʼaŋ ghɔ moŋ móŋoŋ ŋgùʼɔ liɛŋ shhɛ ni paa kwò yɔ,
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 [lɨʼɨ ŋa mbaʼa nthrɨshie khu, ndɔ mbaʼa móŋoŋ lɛ ma mbhɛ nɛ.]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ti l̈igi yɔ nchwīe ɔ gū moŋ phɨ, ɔ fīʼa mfuʼu mīʼaŋ, a pwa nɔ nii nu moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi ni taʼa ligi nchaa ŋa pi māʼaŋ ghɔ moŋ móŋoŋ ŋgùʼɔ liɛŋ shhɛ ni paa ligi yɔ,
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 lɨʼɨ ŋa mbaʼa nthrɨshie khu, ndɔ mbaʼa móŋoŋ lɛ ma mbhɛ nɛ.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Pi shi niʼiŋ móŋoŋ mbɨŋ shesheŋoŋ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ghà niʼiŋ khí moŋ yaoŋ nɛ.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Khí pwa, ndɔ g̈hrɨ́ yi nɔ chwīe nu yaoŋ pwa mbhɛ, ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ ni ghrɨ́ yi ghɔ pi nɛiŋ? A yiʼi ŋa pəɨ pɔ nɔ khí ni noŋ pəɨ, nchhɔ moŋ taʼaŋggi pəɨ pa ŋgwa.”
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.