Marcos 6
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Jishɔ lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ yugu laʼataoŋ, pa ghaŋ younjiŋ pi yōu njiŋ yi.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 A gha mbɔ llɛ́ ji pa Juu, a jɛ̄ yɛʼi nu moŋ nda luoŋ Minnwi, ntou ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo vi nɛ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei yɛʼi yei nnu pi hɨŋ? A fāʼo fɨʼɨ shiethɔ yei pi llɔ hɨŋ? A fāʼo yei ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei nɔ ghɔ?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Yei lɔ mbɔ kaminda, mbɔ muuŋ Meri, mbɔ ndǐŋ Jɛiŋ ni Joshɛshi ni Judashi ni Shemu? Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa?” Nnɛ pugu lāa vi.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pi shiʼa nchɨ̄ʼə njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋkiɛŋ laʼa pugu shɨna ŋgwa pi, pugu pa ji ndaaŋoŋ.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 A kaŋ ni nthɛ paʼa a lɔ njiʼi nchwīe pa nnu ghraoghrao fɔ ŋkiɛŋ ŋa a ni nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ shɨgɛi ghaŋ ghɨ̌nɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 A ni ŋgrāo nthɛ fɨʼɨ ki piŋ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ, ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ pa pi paa, mfɛ njɨ ni pugu nɔ fuʼu nu pa jijwɛ pɨphɨ.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nu nɛ, ŋkiɛŋ mbìe, kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ brɛi, ki pìɛŋ kra, ki ntuo mbɨŋ moŋ pìɛŋ pəɨ.”
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Mbɨnɨ mbīgi ŋa, “Pəɨ gwɛ tra ndɔ kiʼi pəɨ tuo kwri ndhwí.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 A chhu ni pugu ŋa, “Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, ki njwɛrɛ nnu ŋa pəɨ chhu nu nɛ, pəɨ ŋga ntaoŋ nu fɔ, pəɨ krū kwò məɨ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Pugu ni ntaoŋ ŋgə̄ɨ, nchīi nu ŋa ŋgwamishua pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Pugu ni nthɔ mfuʼu pa miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋgwa, njùʼɔ wru mbɨŋ ntou ghaŋ ghɨ̌nɔ, nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Fùoŋ Hɛrɔ ni njaʼo nnu yei, nthɛ ŋa ligi Jishɔ ni nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ. Ŋgwa chhu nu ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ndɔ pichəɨ chhu nu ŋa, “A Elaija.” Pichəɨ ni nthɔ nchhu yugu ŋa, “A njəɨlɨʼɨ Minnwi, nɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ndɔ Hɛrɔ ni ŋga njaʼo nnu pei, nthɔ nchhu nu ŋa, “Jouŋ, ŋa mi ni njaʼa thɔ yi nɛ, pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Nduthɔ Hɛrɔ ni ŋkwo taoŋ ŋgwa pugu ghə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ Jouŋ mfɨ̄nɨ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi, nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋgugwɛi vi.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Jouŋ ni nthɔ shwei Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ nɔ wugwɛi nu ŋgwɛ ndǐŋ ghɔ.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Herodia ni mfāʼo kipɨna njùʼɔ yu nthɛ Jouŋ, nthɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 nthɛ ŋa Hɛrɔ ni mbɔgɔ Jouŋ nthɛ ŋa a ni nji ŋa Jouŋ ŋoŋ taoŋtaoŋ, nnɛ, nūʼɔŋ vi nɔ haʼaŋ mbaʼa kàʼa kēe vi nɛ. A ni ŋkhwā nɔ yaʼo nu pa nnu mbhɔ Jouŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ sheshe ndɨɨ ŋa a ni njaʼo vi nɛ, nnu pighɔ tāra vi ŋkiɛŋ ntou yi nɛ.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ndugwi yi shɨna taoŋ llɛ́ ŋa Hɛrɔ ni nthɔ njɨ llɛ́ phí yi pugu pa kúŋ pi, ni pa thishɨ pa shoogɛ pi, pugu pa mɛmmɛ ŋgwa moŋ Galili.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ndɨɨ ŋa muuŋ Herodia yi miŋgwɛ ni ntaoŋ shhɨ mbini pini nɛ, a pwa Hɛrɔ pugu pa ghaŋ gɛ̀ pi, fùoŋ chhu ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Pie sheshe yaoŋ ŋa ɔ khwā nɛ vəɨ m̀fɛ vɛ.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Nshwrɛ̄i pa kɨna shhɨ yu ŋa, “Sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie nɛ, njiʼi nthɛ ä nchəɨŋ pi ghrà laʼataoŋ a ǹshi mfɛ vɛ.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Muuŋ miŋgwɛ ghɔ taoŋ mbhi, nchhu ni mǔuŋ vi ŋa, “Mi shi mbie pi khɔ?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 A kiʼi mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ moŋ kɔkɔnɔ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ njəɨ fùoŋ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹtāʼa nu ŋa ɔ fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ wuʼɔ ndwɛ ŋkuoŋ pashinja yei.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Fùoŋ ni nja mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨ̀na ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a shini ndɔ ntāʼa nu mbəʼɨ chrà ŋa a ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ fùoŋ taoŋ taʼa ŋkɛ̄ʼi vi, mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ni thɔ Jouŋ. A ghə̄ɨ njaʼa thɔ yi moŋ chə́ɨŋ,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ fɛ ni mǔuŋ vi.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga njaʼo yei nnu, nthɔ ndɔ̄gɔ khu yi ŋgə̄ɨ niʼiŋ moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ gha mbɨnɨ nɔ haʼaŋ a ni ntaoŋ vugu nɛ, ŋkɨrɨ yəɨ yu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe ndɔ ntɨgɨ.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 A chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ taʼa lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ fɔ nɛ, pia ghə̄ɨ fɔ mfɛrɛ noŋ nɔ kuo ndɨɨ.” Nthɛ ŋa ntou ŋgwa ni nthɔ nu ndɔ ŋgə̄ɨ nu pugu shini ndɔ mfāʼo shɨna fɛrɛ noŋ ti njɨ maoŋ.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Pugu nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ nɔ pɔ nu fɔ təʼɨ vugu.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ndɔ ntou ŋgwa ni njəɨ vugu nji ŋa a pugu, ntei yugu ŋkuoŋ shhɛ llɔ moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao, mfǔoŋ pugu nchəɨŋ fɔ shhɨ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Jishɔ ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu nthɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yugu. Nnɛ a jɛ̄ nthɔ njɛʼi vugu ni ntou nnu.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Njiʼa ni ŋga ntɔgɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Yei lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ntɔgɔ.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nnɛ ŋa a nthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa mbàŋ mbambara pugu pa moŋ laʼa njuoŋ yaoŋ fɔ njɨ.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fɛ yaoŋ pugu jɨ.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 A pie ni pugu ŋa, “Pəɨ fāʼo ndigi brɛi yi khɔ? Pəɨ ghə̄ɨ ndīi!” Pugu ni ŋga ndīi, nchhu ghɔ ŋa, “Ndigi yi tiɛŋ ni paa shhu.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jishɔ fɛ gɨ́ ŋa ŋguoŋ ŋgwa pighɔ chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ moŋ pa kwiekwie.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Pugu chɔchɔ moŋ pa kwíe, pichəɨ pɔ taʼa ŋkɨɨ, pichəɨ pɔ tiɛŋ wuŋ.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Nɛnnɛ a lɔ̄gɔ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, ntōo Minnwi, mbəʼɨ brɛi ghɔ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu fɛ ni pa ŋgwa pighɔ, ŋgrā paa shhu ghɔ shɨna pugu ghao.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ŋguoŋ yugu kru ti njru.
42 Todos comeram à vontade,
43 Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ brɛi, pugu pa shhu a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Fɨʼɨ pa pimbia haʼaŋ pugu ni ŋkru brɛi ghɔ nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe pa ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shāʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ moŋ Beshaida, a lara shɨgɛi nɔ chhu nu ni yu ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghə̄ɨ laʼa.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 A gha ŋkwo chaʼa vugu, ŋkuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 A ni ŋga nchəɨŋ ni fanaoŋ, kikuoŋ ni mbɔ titri ŋkhǐ, Jishɔ ni mbɔ mbhi təʼɨ vi.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Jishɔ yəɨ ŋa pugu paʼo nu ni prǎ nɔ chhwi nu kikuoŋ a ghə̄ɨ shhɨ, nthɛ ŋa fɨfrəɨ ni ntaoŋ pi shhɨ pugu. A gha mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu, ntāʼa nu mfərə vugu.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ndɔ pugu gha njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ, pugu gɛ̄ ŋa a pɔ pi ŋkhushɛ, mbaʼo ŋgòu.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ni njəɨ vi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, ndɔ a chrā ni pugu nchhu ŋa, “Pəɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Nɛnnɛ, a nii moŋ kikuoŋ mbara vugu, fɨfrəɨ ghɔ tithi, nnu ghɔ llwi nchò yugu.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Nthɛ ŋa thɔ yugu shini ndɔ njiʼi nshie ni nnu kugwi nu ŋgwa ni brɛi, ndɔ pugu ni mbɔ pa fɨ̄nɨ thɔ nɔ ji nu.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Pugu ni ŋga nshāʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ, nchu kikuoŋ yugu ŋkɨŋ ŋkhǐ.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Pugu gha ntaoŋ moŋ kikuoŋ, pa ŋgwa yəɨ vi ŋkiʼi njiji,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 ntei moŋ ŋguoŋ yie krao lɨʼɨ ghao, nthɔ nu ni ghaŋ ghɨ̌nɔ ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu nɔ lɨʼɨ ŋa pugu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nɛ.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Sheshe lɨʼɨ ŋa a ni ŋgə̄ɨ nɛ, moŋ puoŋ mi laʼataoŋ pugu pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa mooŋ ŋgunu, pugu nūʼɔŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ moŋ pa taŋ, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pighɔ kāoŋ pi wuʼɔ muuŋ thɔ ndhwí yi. Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkāoŋ nɛ, ghɨ̌nɔ yugu tɔgɔ.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.