Marcos 6

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jishɔ lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ yugu laʼataoŋ, pa ghaŋ younjiŋ pi yōu njiŋ yi.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 A gha mbɔ llɛ́ ji pa Juu, a jɛ̄ yɛʼi nu moŋ nda luoŋ Minnwi, ntou ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo vi nɛ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei yɛʼi yei nnu pi hɨŋ? A fāʼo fɨʼɨ shiethɔ yei pi llɔ hɨŋ? A fāʼo yei ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei nɔ ghɔ?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Yei lɔ mbɔ kaminda, mbɔ muuŋ Meri, mbɔ ndǐŋ Jɛiŋ ni Joshɛshi ni Judashi ni Shemu? Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa?” Nnɛ pugu lāa vi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pi shiʼa nchɨ̄ʼə njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋkiɛŋ laʼa pugu shɨna ŋgwa pi, pugu pa ji ndaaŋoŋ.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 A kaŋ ni nthɛ paʼa a lɔ njiʼi nchwīe pa nnu ghraoghrao fɔ ŋkiɛŋ ŋa a ni nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ shɨgɛi ghaŋ ghɨ̌nɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 A ni ŋgrāo nthɛ fɨʼɨ ki piŋ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ, ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ pa pi paa, mfɛ njɨ ni pugu nɔ fuʼu nu pa jijwɛ pɨphɨ.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nu nɛ, ŋkiɛŋ mbìe, kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ brɛi, ki pìɛŋ kra, ki ntuo mbɨŋ moŋ pìɛŋ pəɨ.”
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Mbɨnɨ mbīgi ŋa, “Pəɨ gwɛ tra ndɔ kiʼi pəɨ tuo kwri ndhwí.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 A chhu ni pugu ŋa, “Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, ki njwɛrɛ nnu ŋa pəɨ chhu nu nɛ, pəɨ ŋga ntaoŋ nu fɔ, pəɨ krū kwò məɨ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Pugu ni ntaoŋ ŋgə̄ɨ, nchīi nu ŋa ŋgwamishua pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Pugu ni nthɔ mfuʼu pa miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋgwa, njùʼɔ wru mbɨŋ ntou ghaŋ ghɨ̌nɔ, nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Fùoŋ Hɛrɔ ni njaʼo nnu yei, nthɛ ŋa ligi Jishɔ ni nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ. Ŋgwa chhu nu ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ndɔ pichəɨ chhu nu ŋa, “A Elaija.” Pichəɨ ni nthɔ nchhu yugu ŋa, “A njəɨlɨʼɨ Minnwi, nɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ndɔ Hɛrɔ ni ŋga njaʼo nnu pei, nthɔ nchhu nu ŋa, “Jouŋ, ŋa mi ni njaʼa thɔ yi nɛ, pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ!”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Nduthɔ Hɛrɔ ni ŋkwo taoŋ ŋgwa pugu ghə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ Jouŋ mfɨ̄nɨ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi, nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋgugwɛi vi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jouŋ ni nthɔ shwei Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ nɔ wugwɛi nu ŋgwɛ ndǐŋ ghɔ.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Herodia ni mfāʼo kipɨna njùʼɔ yu nthɛ Jouŋ, nthɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 nthɛ ŋa Hɛrɔ ni mbɔgɔ Jouŋ nthɛ ŋa a ni nji ŋa Jouŋ ŋoŋ taoŋtaoŋ, nnɛ, nūʼɔŋ vi nɔ haʼaŋ mbaʼa kàʼa kēe vi nɛ. A ni ŋkhwā nɔ yaʼo nu pa nnu mbhɔ Jouŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ sheshe ndɨɨ ŋa a ni njaʼo vi nɛ, nnu pighɔ tāra vi ŋkiɛŋ ntou yi nɛ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Ndugwi yi shɨna taoŋ llɛ́ ŋa Hɛrɔ ni nthɔ njɨ llɛ́ phí yi pugu pa kúŋ pi, ni pa thishɨ pa shoogɛ pi, pugu pa mɛmmɛ ŋgwa moŋ Galili.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ndɨɨ ŋa muuŋ Herodia yi miŋgwɛ ni ntaoŋ shhɨ mbini pini nɛ, a pwa Hɛrɔ pugu pa ghaŋ gɛ̀ pi, fùoŋ chhu ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Pie sheshe yaoŋ ŋa ɔ khwā nɛ vəɨ m̀fɛ vɛ.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Nshwrɛ̄i pa kɨna shhɨ yu ŋa, “Sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie nɛ, njiʼi nthɛ ä nchəɨŋ pi ghrà laʼataoŋ a ǹshi mfɛ vɛ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Muuŋ miŋgwɛ ghɔ taoŋ mbhi, nchhu ni mǔuŋ vi ŋa, “Mi shi mbie pi khɔ?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 A kiʼi mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ moŋ kɔkɔnɔ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ njəɨ fùoŋ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹtāʼa nu ŋa ɔ fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ wuʼɔ ndwɛ ŋkuoŋ pashinja yei.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Fùoŋ ni nja mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨ̀na ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a shini ndɔ ntāʼa nu mbəʼɨ chrà ŋa a ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ fùoŋ taoŋ taʼa ŋkɛ̄ʼi vi, mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ni thɔ Jouŋ. A ghə̄ɨ njaʼa thɔ yi moŋ chə́ɨŋ,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ fɛ ni mǔuŋ vi.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga njaʼo yei nnu, nthɔ ndɔ̄gɔ khu yi ŋgə̄ɨ niʼiŋ moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ gha mbɨnɨ nɔ haʼaŋ a ni ntaoŋ vugu nɛ, ŋkɨrɨ yəɨ yu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe ndɔ ntɨgɨ.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 A chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ taʼa lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ fɔ nɛ, pia ghə̄ɨ fɔ mfɛrɛ noŋ nɔ kuo ndɨɨ.” Nthɛ ŋa ntou ŋgwa ni nthɔ nu ndɔ ŋgə̄ɨ nu pugu shini ndɔ mfāʼo shɨna fɛrɛ noŋ ti njɨ maoŋ.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Pugu nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ nɔ pɔ nu fɔ təʼɨ vugu.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ndɔ ntou ŋgwa ni njəɨ vugu nji ŋa a pugu, ntei yugu ŋkuoŋ shhɛ llɔ moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao, mfǔoŋ pugu nchəɨŋ fɔ shhɨ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Jishɔ ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu nthɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yugu. Nnɛ a jɛ̄ nthɔ njɛʼi vugu ni ntou nnu.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Njiʼa ni ŋga ntɔgɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Yei lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ntɔgɔ.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nnɛ ŋa a nthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa mbàŋ mbambara pugu pa moŋ laʼa njuoŋ yaoŋ fɔ njɨ.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fɛ yaoŋ pugu jɨ.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 A pie ni pugu ŋa, “Pəɨ fāʼo ndigi brɛi yi khɔ? Pəɨ ghə̄ɨ ndīi!” Pugu ni ŋga ndīi, nchhu ghɔ ŋa, “Ndigi yi tiɛŋ ni paa shhu.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jishɔ fɛ gɨ́ ŋa ŋguoŋ ŋgwa pighɔ chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ moŋ pa kwiekwie.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Pugu chɔchɔ moŋ pa kwíe, pichəɨ pɔ taʼa ŋkɨɨ, pichəɨ pɔ tiɛŋ wuŋ.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Nɛnnɛ a lɔ̄gɔ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, ntōo Minnwi, mbəʼɨ brɛi ghɔ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu fɛ ni pa ŋgwa pighɔ, ŋgrā paa shhu ghɔ shɨna pugu ghao.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ŋguoŋ yugu kru ti njru.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ brɛi, pugu pa shhu a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Fɨʼɨ pa pimbia haʼaŋ pugu ni ŋkru brɛi ghɔ nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe pa ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shāʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ moŋ Beshaida, a lara shɨgɛi nɔ chhu nu ni yu ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghə̄ɨ laʼa.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 A gha ŋkwo chaʼa vugu, ŋkuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 A ni ŋga nchəɨŋ ni fanaoŋ, kikuoŋ ni mbɔ titri ŋkhǐ, Jishɔ ni mbɔ mbhi təʼɨ vi.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jishɔ yəɨ ŋa pugu paʼo nu ni prǎ nɔ chhwi nu kikuoŋ a ghə̄ɨ shhɨ, nthɛ ŋa fɨfrəɨ ni ntaoŋ pi shhɨ pugu. A gha mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu, ntāʼa nu mfərə vugu.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ndɔ pugu gha njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ, pugu gɛ̄ ŋa a pɔ pi ŋkhushɛ, mbaʼo ŋgòu.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ni njəɨ vi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, ndɔ a chrā ni pugu nchhu ŋa, “Pəɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu.”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Nɛnnɛ, a nii moŋ kikuoŋ mbara vugu, fɨfrəɨ ghɔ tithi, nnu ghɔ llwi nchò yugu.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Nthɛ ŋa thɔ yugu shini ndɔ njiʼi nshie ni nnu kugwi nu ŋgwa ni brɛi, ndɔ pugu ni mbɔ pa fɨ̄nɨ thɔ nɔ ji nu.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Pugu ni ŋga nshāʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ, nchu kikuoŋ yugu ŋkɨŋ ŋkhǐ.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Pugu gha ntaoŋ moŋ kikuoŋ, pa ŋgwa yəɨ vi ŋkiʼi njiji,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 ntei moŋ ŋguoŋ yie krao lɨʼɨ ghao, nthɔ nu ni ghaŋ ghɨ̌nɔ ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu nɔ lɨʼɨ ŋa pugu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nɛ.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Sheshe lɨʼɨ ŋa a ni ŋgə̄ɨ nɛ, moŋ puoŋ mi laʼataoŋ pugu pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa mooŋ ŋgunu, pugu nūʼɔŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ moŋ pa taŋ, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pighɔ kāoŋ pi wuʼɔ muuŋ thɔ ndhwí yi. Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkāoŋ nɛ, ghɨ̌nɔ yugu tɔgɔ.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.