Marcos 6
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Jishɔ lɔllɔ fɔ ŋgə̄ɨ moŋ yugu laʼataoŋ, pa ghaŋ younjiŋ pi yōu njiŋ yi.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 A gha mbɔ llɛ́ ji pa Juu, a jɛ̄ yɛʼi nu moŋ nda luoŋ Minnwi, ntou ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo vi nɛ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei yɛʼi yei nnu pi hɨŋ? A fāʼo fɨʼɨ shiethɔ yei pi llɔ hɨŋ? A fāʼo yei ghrɨ́ pi hɨŋ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei nɔ ghɔ?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Yei lɔ mbɔ kaminda, mbɔ muuŋ Meri, mbɔ ndǐŋ Jɛiŋ ni Joshɛshi ni Judashi ni Shemu? Pia pa lǐŋ pi pi piŋgɛ lɔ mbɔ hɛiŋ kaʼa?” Nnɛ pugu lāa vi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pi shiʼa nchɨ̄ʼə njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋkiɛŋ laʼa pugu shɨna ŋgwa pi, pugu pa ji ndaaŋoŋ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 A kaŋ ni nthɛ paʼa a lɔ njiʼi nchwīe pa nnu ghraoghrao fɔ ŋkiɛŋ ŋa a ni nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ shɨgɛi ghaŋ ghɨ̌nɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 A ni ŋgrāo nthɛ fɨʼɨ ki piŋ ŋa pugu ni mfāʼo nɛ.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ, ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ pa pi paa, mfɛ njɨ ni pugu nɔ fuʼu nu pa jijwɛ pɨphɨ.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Mfɛ gɨ́ ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nu nɛ, ŋkiɛŋ mbìe, kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ brɛi, ki pìɛŋ kra, ki ntuo mbɨŋ moŋ pìɛŋ pəɨ.”
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Mbɨnɨ mbīgi ŋa, “Pəɨ gwɛ tra ndɔ kiʼi pəɨ tuo kwri ndhwí.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 A chhu ni pugu ŋa, “Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, ki njwɛrɛ nnu ŋa pəɨ chhu nu nɛ, pəɨ ŋga ntaoŋ nu fɔ, pəɨ krū kwò məɨ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Pugu ni ntaoŋ ŋgə̄ɨ, nchīi nu ŋa ŋgwamishua pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Pugu ni nthɔ mfuʼu pa miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋgwa, njùʼɔ wru mbɨŋ ntou ghaŋ ghɨ̌nɔ, nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Fùoŋ Hɛrɔ ni njaʼo nnu yei, nthɛ ŋa ligi Jishɔ ni nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ. Ŋgwa chhu nu ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ moŋ gu, a chwīe yie a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu pa nnu ghraoghrao pei.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ndɔ pichəɨ chhu nu ŋa, “A Elaija.” Pichəɨ ni nthɔ nchhu yugu ŋa, “A njəɨlɨʼɨ Minnwi, nɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ndɔ Hɛrɔ ni ŋga njaʼo nnu pei, nthɔ nchhu nu ŋa, “Jouŋ, ŋa mi ni njaʼa thɔ yi nɛ, pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Nduthɔ Hɛrɔ ni ŋkwo taoŋ ŋgwa pugu ghə̄ɨ ŋgwɛ̄iŋ Jouŋ mfɨ̄nɨ moŋ chə́ɨŋ nthɛ nnu Herodia mbɔ ŋgwɛ Fili ndǐŋ vi, nthɛ ŋa Hɛrɔ ni ŋgugwɛi vi.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Jouŋ ni nthɔ shwei Hɛrɔ ŋa, “A lɔ njiʼi ŋkāʼo vɛ nɔ wugwɛi nu ŋgwɛ ndǐŋ ghɔ.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodia ni mfāʼo kipɨna njùʼɔ yu nthɛ Jouŋ, nthɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 nthɛ ŋa Hɛrɔ ni mbɔgɔ Jouŋ nthɛ ŋa a ni nji ŋa Jouŋ ŋoŋ taoŋtaoŋ, nnɛ, nūʼɔŋ vi nɔ haʼaŋ mbaʼa kàʼa kēe vi nɛ. A ni ŋkhwā nɔ yaʼo nu pa nnu mbhɔ Jouŋ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ sheshe ndɨɨ ŋa a ni njaʼo vi nɛ, nnu pighɔ tāra vi ŋkiɛŋ ntou yi nɛ.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ndugwi yi shɨna taoŋ llɛ́ ŋa Hɛrɔ ni nthɔ njɨ llɛ́ phí yi pugu pa kúŋ pi, ni pa thishɨ pa shoogɛ pi, pugu pa mɛmmɛ ŋgwa moŋ Galili.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Ndɨɨ ŋa muuŋ Herodia yi miŋgwɛ ni ntaoŋ shhɨ mbini pini nɛ, a pwa Hɛrɔ pugu pa ghaŋ gɛ̀ pi, fùoŋ chhu ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Pie sheshe yaoŋ ŋa ɔ khwā nɛ vəɨ m̀fɛ vɛ.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Nshwrɛ̄i pa kɨna shhɨ yu ŋa, “Sheshe yaoŋ ŋa ɔ shi mbie nɛ, njiʼi nthɛ ä nchəɨŋ pi ghrà laʼataoŋ a ǹshi mfɛ vɛ.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Muuŋ miŋgwɛ ghɔ taoŋ mbhi, nchhu ni mǔuŋ vi ŋa, “Mi shi mbie pi khɔ?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 A kiʼi mbɨ̄nɨ pɨ̄nɨ moŋ kɔkɔnɔ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ njəɨ fùoŋ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹtāʼa nu ŋa ɔ fɛ thɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ vəɨ wuʼɔ ndwɛ ŋkuoŋ pashinja yei.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Fùoŋ ni nja mbɔ ni tuʼuthɔ, ndɔ nthɛ kɨ̀na ŋa a ni ŋkwo shwrɛ̄i shhɨ ghaŋ gɛ̀ pi nɛ, a shini ndɔ ntāʼa nu mbəʼɨ chrà ŋa a ni ŋkwo fɛ ghɔ nɛ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ fùoŋ taoŋ taʼa ŋkɛ̄ʼi vi, mfɛ gɨ́ ghɔ ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ni thɔ Jouŋ. A ghə̄ɨ njaʼa thɔ yi moŋ chə́ɨŋ,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 nthɔ ni thɔ yi ghɔ ŋkuoŋ pashinja, mfɛ ni muuŋ miŋgwɛ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ fɛ ni mǔuŋ vi.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga njaʼo yei nnu, nthɔ ndɔ̄gɔ khu yi ŋgə̄ɨ niʼiŋ moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ gha mbɨnɨ nɔ haʼaŋ a ni ntaoŋ vugu nɛ, ŋkɨrɨ yəɨ yu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe ndɔ ntɨgɨ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 A chhu ni pugu ŋa, “P̂əɨ taʼa lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ fɔ nɛ, pia ghə̄ɨ fɔ mfɛrɛ noŋ nɔ kuo ndɨɨ.” Nthɛ ŋa ntou ŋgwa ni nthɔ nu ndɔ ŋgə̄ɨ nu pugu shini ndɔ mfāʼo shɨna fɛrɛ noŋ ti njɨ maoŋ.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Pugu nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ nɛ nɔ pɔ nu fɔ təʼɨ vugu.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ndɔ ntou ŋgwa ni njəɨ vugu nji ŋa a pugu, ntei yugu ŋkuoŋ shhɛ llɔ moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ghao, mfǔoŋ pugu nchəɨŋ fɔ shhɨ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jishɔ ni ŋga ntaoŋ ŋkaoŋ mbhi, njəɨ ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu nthɛ ŋa pugu ni mbɔ nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yugu. Nnɛ a jɛ̄ nthɔ njɛʼi vugu ni ntou nnu.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Njiʼa ni ŋga ntɔgɔ, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi, nchhu ghɔ ŋa, “Yei lɨʼɨ haʼaŋ ŋgwa lɔ mbɔ, ndɨɨ lɔ ŋkwo ya ntɔgɔ.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nnɛ ŋa a nthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa mbàŋ mbambara pugu pa moŋ laʼa njuoŋ yaoŋ fɔ njɨ.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ndɔ a khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ fɛ yaoŋ pugu jɨ.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 A pie ni pugu ŋa, “Pəɨ fāʼo ndigi brɛi yi khɔ? Pəɨ ghə̄ɨ ndīi!” Pugu ni ŋga ndīi, nchhu ghɔ ŋa, “Ndigi yi tiɛŋ ni paa shhu.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jishɔ fɛ gɨ́ ŋa ŋguoŋ ŋgwa pighɔ chɔchɔ ŋkuoŋ trǔ moŋ pa kwiekwie.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Pugu chɔchɔ moŋ pa kwíe, pichəɨ pɔ taʼa ŋkɨɨ, pichəɨ pɔ tiɛŋ wuŋ.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Nɛnnɛ a lɔ̄gɔ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po, ntōo Minnwi, mbəʼɨ brɛi ghɔ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu fɛ ni pa ŋgwa pighɔ, ŋgrā paa shhu ghɔ shɨna pugu ghao.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ŋguoŋ yugu kru ti njru.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Pugu ni ndɨ̄ga pa pəʼɨ pəʼɨ pɨgəɨ brɛi, pugu pa shhu a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Fɨʼɨ pa pimbia haʼaŋ pugu ni ŋkru brɛi ghɔ nɛ ni mbɔ tiɛŋ ŋkaŋ yi.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chwīe pa ghaŋ younjiŋ pi nii moŋ kikuoŋ ŋgə̄ɨ shhɨ nɔ shāʼa nu ntaoŋ njiɛŋ hiŋ moŋ Beshaida, a lara shɨgɛi nɔ chhu nu ni yu ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghə̄ɨ laʼa.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 A gha ŋkwo chaʼa vugu, ŋkuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 A ni ŋga nchəɨŋ ni fanaoŋ, kikuoŋ ni mbɔ titri ŋkhǐ, Jishɔ ni mbɔ mbhi təʼɨ vi.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jishɔ yəɨ ŋa pugu paʼo nu ni prǎ nɔ chhwi nu kikuoŋ a ghə̄ɨ shhɨ, nthɛ ŋa fɨfrəɨ ni ntaoŋ pi shhɨ pugu. A gha mbɔ ni ndaʼa mbhi laŋ, moŋ shɨna trɛi minaoŋ pugu ntɨgao minaoŋ, a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ nthɔ nu yəɨ pugu, ntāʼa nu mfərə vugu.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ndɔ pugu gha njəɨ vi a nyīeŋ nu ŋkuoŋ ŋkhǐ, pugu gɛ̄ ŋa a pɔ pi ŋkhushɛ, mbaʼo ŋgòu.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Nthɛ ŋa ŋguoŋ yugu ni njəɨ vi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, ndɔ a chrā ni pugu nchhu ŋa, “Pəɨ fāʼo wɛ̄iŋ njùʼɔ, a mmu, kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Nɛnnɛ, a nii moŋ kikuoŋ mbara vugu, fɨfrəɨ ghɔ tithi, nnu ghɔ llwi nchò yugu.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Nthɛ ŋa thɔ yugu shini ndɔ njiʼi nshie ni nnu kugwi nu ŋgwa ni brɛi, ndɔ pugu ni mbɔ pa fɨ̄nɨ thɔ nɔ ji nu.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Pugu ni ŋga nshāʼa, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gɛnɛsharɛ nɛ, nchu kikuoŋ yugu ŋkɨŋ ŋkhǐ.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Pugu gha ntaoŋ moŋ kikuoŋ, pa ŋgwa yəɨ vi ŋkiʼi njiji,
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 ntei moŋ ŋguoŋ yie krao lɨʼɨ ghao, nthɔ nu ni ghaŋ ghɨ̌nɔ ŋkuoŋ pa kúoŋ pugu nɔ lɨʼɨ ŋa pugu ni njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nɛ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Sheshe lɨʼɨ ŋa a ni ŋgə̄ɨ nɛ, moŋ puoŋ mi laʼataoŋ pugu pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa mooŋ ŋgunu, pugu nūʼɔŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ moŋ pa taŋ, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pa ghaŋ ghɨ̌nɔ pighɔ kāoŋ pi wuʼɔ muuŋ thɔ ndhwí yi. Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkāoŋ nɛ, ghɨ̌nɔ yugu tɔgɔ.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.