Marcos 5
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI
1 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ Galili ntaoŋ njiɛŋ hini moŋ krao ŋgei laʼataoŋ pa ŋgwa Gerasha.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 A ni ŋga ntaoŋ moŋ kikuoŋ ghɔ nchəɨŋ mbhi, mbāoŋ pugu ŋoŋ chəɨ chomilaoŋ ghɔ ni jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ yu. Ŋoŋ ghɔ ni ntaoŋ moŋ pa lɨʼɨ haʼaŋ pi ghà ntwei ŋgwa nɛ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Ŋoŋ ghɔ ni ndaʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa. A kaŋ ni mfɛ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ ŋkrao vi, njiʼi nthɛ pi ni chɛiŋ,
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 nthɛ ŋa moŋ yiɛŋ ndɨɨ pi ni nthɔ ŋkrao mbhɔ mi ni chɛiŋ, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi, ndɔ a tɨnɨ chɛiŋ ghɔ, mbɨnɨ mbəʼɨ kipaʼo ghɔ kɨkrɨ, ndɔ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a wɛ̄iŋ vi.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 A ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ni tuʼu pugu pa naoŋchɨ moŋ pa lɨʼɨ twei ŋgwa pugu pa ŋkuoŋ mbra, nthɔ nshe noŋ yi ni ŋgùʼɔ.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 A ni ŋga njəɨ Jishɔ fie hiŋ, ntei ŋgə̄ɨ ŋgū ni kwɛ́rɛ yi shhɨ yu.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Mbaʼo ŋkiɛŋ mmɛ ŋgòu nchhu ŋa, “Pia fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaapifuoŋ nɛ, m̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ ni ligi Minnwi, kiʼi niʼiŋ moŋ ŋgəʼɨ.”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Nthɛ ŋa Jishɔ ni nthɔ nchhu nu ghɔ ŋa, “Taoŋ mbɨŋ ŋoŋ vei, ma gɔ̀ jijwɛ pɨphɨ yei.”
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Jishɔ pie vi ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 A ghə̄ɨ shhɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ ntou yi ŋa kiʼi a fuʼu vugu moŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni njɨ nu ŋkɨŋ mbra fɔ.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Nɛnnɛ, pugu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Ntaoŋ vigi ni pa ŋkunyaŋ pinɛ, pigi nii mbɨŋ pugu”.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Nɛnnɛ, a fɛ shɨna ni pugu, pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ taoŋ nii mbɨŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ, pugu ni mbɔ yaoŋ nɔ paa ŋkaŋ yugu, ntei ntaoŋ thɔ mbra ghɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ nɛ nshwiʼi ŋgū moŋ ŋkhǐ, ŋkhu.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ ŋgunu. Ŋgwa taoŋ lɨʼɨ thɔ njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Pugu thɔ mbara Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ a chhɔ fɔ, māʼaŋ ndhwí, lɨna yi pɔ shiʼi, mbɔ ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo kaʼa jijwɛ pɨphɨ pighɔ nɛ, pugu fāʼo pɔgɔ gu.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ fɨ̄ʼɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ ŋgaŋ miŋwɛiŋ ghɔ pugu pa ŋkunyaŋ nɛ ni pugu.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Pugu jɛ̄ nthɔ ndɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa a mieŋ krao lɨʼɨ yugu ghɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndɔllɔ nii nu moŋ kikuoŋ nɛ, ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo miŋwɛiŋ nɛ lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ a thɔ pugu yu ghə̄ɨ kaʼa.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jishɔ lāa, nchhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mbara pa taannu pɔ laʼa, nshwei vugu ni fɨʼɨ nnu ŋa Taathɔ chwīe mbɨŋ ghɔ nɛ, pugu pa fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nōoŋ kwoshɨnɨ vɛ nɛ.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ŋoŋ ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ moŋ Dekapoli nthɔ nchīi fɨʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ, ŋguoŋ ŋgwa ghrāo.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jishɔ ni ŋga ŋkwo pɨnɨ shāʼa moŋ kikuoŋ ntaoŋ njiɛŋ hiŋ ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋkiɛŋ ntou yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 A gha ndara, Jairu, mbɔ taʼa mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi chəɨŋ. A ni ŋga njəɨ Jishɔ, ŋgū shhɛ shhɨ yu,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 ndɨ̄gəɨ vi, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ chhɔ ŋkhu nu. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu, nnɛ ŋa a nthɛ ghɨ̌nɔ yi mmɛ a pɔ yi maoŋ.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 A ghə̄ɨ pugu yu. Ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa yōu njiŋ yi, nthɔ mfra vi moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 A ni ŋkwo yəɨ ŋgəʼɨ ntou yi mbhɔ ntou pa ghaŋ fhɔ̌, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, paʼa noŋ yi lɔ njo, a ka wɛʼiwɛʼi.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 A ni ŋkwo yaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ, nthɔ njiŋ Jishɔ moŋ yú ŋgwa pighɔ ŋkāoŋ ndhwí yi.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Nthɛ ŋa a ni chhu ŋa, “M̈i njiʼi ŋguʼɔ ŋkaoŋ pi ndhwí yi, noŋ a tɔgɔ.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ndɨɨ yi ghɔ kāʼo ti pi thi, a yaʼo moŋ noŋ yu ŋa ghɨ̌nɔ yi tɔgɔ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jishɔ yaʼo moŋ noŋ yu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ghrɨ́ taoŋ mbɨŋ yu nɛ, ŋkiʼi nshrī noŋ yi shrī moŋ yú ghɔ mbie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ndhwí a?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Ɔ yəɨ yú ŋgwa thɔ mfra ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei, ɔ pɨnɨ mbie nu ŋa, ‘A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?’ ”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 A kara ligi yi ndīi nɔ yəɨ nu ŋa a chwīe gɔ̌ nnu ghɔ.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Miŋgwɛ ghɔ gha njaʼo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ moŋ noŋ yu nɛ, ntaoŋ nthɔ shhɨ Jishɔ moŋ pɔgɔ gu ndɔ ŋgrū nu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu shini ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ̀ moŋ ghɨghrɨ Minnwi, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Ndɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, ŋoŋ llɔ nda mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu. Ɔ pɨnɨ nuʼuŋ ŋgana Masha ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi ŋa?”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ mfāʼo ndɨɨ ni nnu ŋa pugu chhu nɛ, ŋka chhu ni mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ pi ŋa, “Kiʼi mbɔgɔ, wuʼɔ nthɔ mfāʼo pi piŋ.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Paʼa a lɔ mbiŋ shesheŋoŋ thɔ njiŋ yu ŋkiɛŋ Pita, ni Jɛiŋ pugu Jouŋ ndǐŋ Jɛiŋ ghɔ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Pugu ni ŋga nchəɨŋ moŋ nda mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, Jishɔ yəɨ vuvuʼu fiŋthɔ pugu pa ŋgwa haʼaŋ pugu ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa nu ŋkiɛŋ ni njɨ.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Jishɔ gha nii nda, nchhu ni pugu ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ thɔ fāʼo vuvuʼu fiŋthɔ ndɔ ŋkə̄ɨ nu, muuŋ ghɔ lɔ ŋkukhu, a lɛllɛ.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Pugu gwɛ̄ vi, ndɔ a fuʼu vugu ghao mfɛ mbhi, ndɔ̄gɔ wuʼɔ tǎa muuŋ ghɔ pugu mǔuŋ vi pugu pa trɛi ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni nthɔ nɛ, pugu pugu nii moŋ njiɛŋ nda ŋa muuŋ ghɔ ni nūaŋ nɛ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 A wɛ̄iŋ mbhɔ yi, nchhu ghɔ ŋa, “Talita kumi,” njiŋ yi pɔ ŋa, “Miyaa, ǹchhu vɛ ŋa lɔllɔ.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa a ni mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo nɛ lɔllɔ njɛ̄ nyīeŋ nu. Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋguoŋ yugu ghao ghrāo.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ndɔ Jishɔ shūu tə́nə yugu ŋkiɛŋ yie ghɔ ŋa kiʼi pugu chwīe shesheŋoŋ ji, ndɔ nchhu ni pugu ŋa pi fɛ yaoŋ ghɔ a jɨ.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.