Marcos 5

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ Galili ntaoŋ njiɛŋ hini moŋ krao ŋgei laʼataoŋ pa ŋgwa Gerasha.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 A ni ŋga ntaoŋ moŋ kikuoŋ ghɔ nchəɨŋ mbhi, mbāoŋ pugu ŋoŋ chəɨ chomilaoŋ ghɔ ni jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ yu. Ŋoŋ ghɔ ni ntaoŋ moŋ pa lɨʼɨ haʼaŋ pi ghà ntwei ŋgwa nɛ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ŋoŋ ghɔ ni ndaʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa. A kaŋ ni mfɛ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ ŋkrao vi, njiʼi nthɛ pi ni chɛiŋ,
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 nthɛ ŋa moŋ yiɛŋ ndɨɨ pi ni nthɔ ŋkrao mbhɔ mi ni chɛiŋ, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi, ndɔ a tɨnɨ chɛiŋ ghɔ, mbɨnɨ mbəʼɨ kipaʼo ghɔ kɨkrɨ, ndɔ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a wɛ̄iŋ vi.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 A ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ni tuʼu pugu pa naoŋchɨ moŋ pa lɨʼɨ twei ŋgwa pugu pa ŋkuoŋ mbra, nthɔ nshe noŋ yi ni ŋgùʼɔ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 A ni ŋga njəɨ Jishɔ fie hiŋ, ntei ŋgə̄ɨ ŋgū ni kwɛ́rɛ yi shhɨ yu.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Mbaʼo ŋkiɛŋ mmɛ ŋgòu nchhu ŋa, “Pia fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaapifuoŋ nɛ, m̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ ni ligi Minnwi, kiʼi niʼiŋ moŋ ŋgəʼɨ.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Nthɛ ŋa Jishɔ ni nthɔ nchhu nu ghɔ ŋa, “Taoŋ mbɨŋ ŋoŋ vei, ma gɔ̀ jijwɛ pɨphɨ yei.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Jishɔ pie vi ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 A ghə̄ɨ shhɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ ntou yi ŋa kiʼi a fuʼu vugu moŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni njɨ nu ŋkɨŋ mbra fɔ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Nɛnnɛ, pugu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Ntaoŋ vigi ni pa ŋkunyaŋ pinɛ, pigi nii mbɨŋ pugu”.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Nɛnnɛ, a fɛ shɨna ni pugu, pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ taoŋ nii mbɨŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ, pugu ni mbɔ yaoŋ nɔ paa ŋkaŋ yugu, ntei ntaoŋ thɔ mbra ghɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ nɛ nshwiʼi ŋgū moŋ ŋkhǐ, ŋkhu.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ ŋgunu. Ŋgwa taoŋ lɨʼɨ thɔ njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Pugu thɔ mbara Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ a chhɔ fɔ, māʼaŋ ndhwí, lɨna yi pɔ shiʼi, mbɔ ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo kaʼa jijwɛ pɨphɨ pighɔ nɛ, pugu fāʼo pɔgɔ gu.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ fɨ̄ʼɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ ŋgaŋ miŋwɛiŋ ghɔ pugu pa ŋkunyaŋ nɛ ni pugu.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Pugu jɛ̄ nthɔ ndɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa a mieŋ krao lɨʼɨ yugu ghɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndɔllɔ nii nu moŋ kikuoŋ nɛ, ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo miŋwɛiŋ nɛ lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ a thɔ pugu yu ghə̄ɨ kaʼa.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Jishɔ lāa, nchhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mbara pa taannu pɔ laʼa, nshwei vugu ni fɨʼɨ nnu ŋa Taathɔ chwīe mbɨŋ ghɔ nɛ, pugu pa fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nōoŋ kwoshɨnɨ vɛ nɛ.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ŋoŋ ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ moŋ Dekapoli nthɔ nchīi fɨʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ, ŋguoŋ ŋgwa ghrāo.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jishɔ ni ŋga ŋkwo pɨnɨ shāʼa moŋ kikuoŋ ntaoŋ njiɛŋ hiŋ ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋkiɛŋ ntou yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 A gha ndara, Jairu, mbɔ taʼa mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi chəɨŋ. A ni ŋga njəɨ Jishɔ, ŋgū shhɛ shhɨ yu,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ndɨ̄gəɨ vi, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ chhɔ ŋkhu nu. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu, nnɛ ŋa a nthɛ ghɨ̌nɔ yi mmɛ a pɔ yi maoŋ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 A ghə̄ɨ pugu yu. Ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa yōu njiŋ yi, nthɔ mfra vi moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 A ni ŋkwo yəɨ ŋgəʼɨ ntou yi mbhɔ ntou pa ghaŋ fhɔ̌, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, paʼa noŋ yi lɔ njo, a ka wɛʼiwɛʼi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 A ni ŋkwo yaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ, nthɔ njiŋ Jishɔ moŋ yú ŋgwa pighɔ ŋkāoŋ ndhwí yi.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Nthɛ ŋa a ni chhu ŋa, “M̈i njiʼi ŋguʼɔ ŋkaoŋ pi ndhwí yi, noŋ a tɔgɔ.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ndɨɨ yi ghɔ kāʼo ti pi thi, a yaʼo moŋ noŋ yu ŋa ghɨ̌nɔ yi tɔgɔ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jishɔ yaʼo moŋ noŋ yu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ghrɨ́ taoŋ mbɨŋ yu nɛ, ŋkiʼi nshrī noŋ yi shrī moŋ yú ghɔ mbie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ndhwí a?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Ɔ yəɨ yú ŋgwa thɔ mfra ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei, ɔ pɨnɨ mbie nu ŋa, ‘A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A kara ligi yi ndīi nɔ yəɨ nu ŋa a chwīe gɔ̌ nnu ghɔ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Miŋgwɛ ghɔ gha njaʼo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ moŋ noŋ yu nɛ, ntaoŋ nthɔ shhɨ Jishɔ moŋ pɔgɔ gu ndɔ ŋgrū nu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu shini ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ̀ moŋ ghɨghrɨ Minnwi, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ndɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, ŋoŋ llɔ nda mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu. Ɔ pɨnɨ nuʼuŋ ŋgana Masha ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi ŋa?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ mfāʼo ndɨɨ ni nnu ŋa pugu chhu nɛ, ŋka chhu ni mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ pi ŋa, “Kiʼi mbɔgɔ, wuʼɔ nthɔ mfāʼo pi piŋ.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Paʼa a lɔ mbiŋ shesheŋoŋ thɔ njiŋ yu ŋkiɛŋ Pita, ni Jɛiŋ pugu Jouŋ ndǐŋ Jɛiŋ ghɔ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pugu ni ŋga nchəɨŋ moŋ nda mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, Jishɔ yəɨ vuvuʼu fiŋthɔ pugu pa ŋgwa haʼaŋ pugu ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa nu ŋkiɛŋ ni njɨ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Jishɔ gha nii nda, nchhu ni pugu ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ thɔ fāʼo vuvuʼu fiŋthɔ ndɔ ŋkə̄ɨ nu, muuŋ ghɔ lɔ ŋkukhu, a lɛllɛ.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pugu gwɛ̄ vi, ndɔ a fuʼu vugu ghao mfɛ mbhi, ndɔ̄gɔ wuʼɔ tǎa muuŋ ghɔ pugu mǔuŋ vi pugu pa trɛi ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni nthɔ nɛ, pugu pugu nii moŋ njiɛŋ nda ŋa muuŋ ghɔ ni nūaŋ nɛ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A wɛ̄iŋ mbhɔ yi, nchhu ghɔ ŋa, “Talita kumi,” njiŋ yi pɔ ŋa, “Miyaa, ǹchhu vɛ ŋa lɔllɔ.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa a ni mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo nɛ lɔllɔ njɛ̄ nyīeŋ nu. Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋguoŋ yugu ghao ghrāo.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ndɔ Jishɔ shūu tə́nə yugu ŋkiɛŋ yie ghɔ ŋa kiʼi pugu chwīe shesheŋoŋ ji, ndɔ nchhu ni pugu ŋa pi fɛ yaoŋ ghɔ a jɨ.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.