Marcos 5

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ Galili ntaoŋ njiɛŋ hini moŋ krao ŋgei laʼataoŋ pa ŋgwa Gerasha.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 A ni ŋga ntaoŋ moŋ kikuoŋ ghɔ nchəɨŋ mbhi, mbāoŋ pugu ŋoŋ chəɨ chomilaoŋ ghɔ ni jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ yu. Ŋoŋ ghɔ ni ntaoŋ moŋ pa lɨʼɨ haʼaŋ pi ghà ntwei ŋgwa nɛ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ŋoŋ ghɔ ni ndaʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa. A kaŋ ni mfɛ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ ŋkrao vi, njiʼi nthɛ pi ni chɛiŋ,
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 nthɛ ŋa moŋ yiɛŋ ndɨɨ pi ni nthɔ ŋkrao mbhɔ mi ni chɛiŋ, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi, ndɔ a tɨnɨ chɛiŋ ghɔ, mbɨnɨ mbəʼɨ kipaʼo ghɔ kɨkrɨ, ndɔ paʼa yichəɨ ŋoŋ lɔ mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a wɛ̄iŋ vi.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 A ni nthɔ mbaʼo ŋgòu ni tuʼu pugu pa naoŋchɨ moŋ pa lɨʼɨ twei ŋgwa pugu pa ŋkuoŋ mbra, nthɔ nshe noŋ yi ni ŋgùʼɔ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 A ni ŋga njəɨ Jishɔ fie hiŋ, ntei ŋgə̄ɨ ŋgū ni kwɛ́rɛ yi shhɨ yu.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Mbaʼo ŋkiɛŋ mmɛ ŋgòu nchhu ŋa, “Pia fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaapifuoŋ nɛ, m̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ ni ligi Minnwi, kiʼi niʼiŋ moŋ ŋgəʼɨ.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Nthɛ ŋa Jishɔ ni nthɔ nchhu nu ghɔ ŋa, “Taoŋ mbɨŋ ŋoŋ vei, ma gɔ̀ jijwɛ pɨphɨ yei.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jishɔ pie vi ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A ghə̄ɨ shhɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ ntou yi ŋa kiʼi a fuʼu vugu moŋ laʼataoŋ ghɔ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni njɨ nu ŋkɨŋ mbra fɔ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nɛnnɛ, pugu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Ntaoŋ vigi ni pa ŋkunyaŋ pinɛ, pigi nii mbɨŋ pugu”.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nɛnnɛ, a fɛ shɨna ni pugu, pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ taoŋ nii mbɨŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ, pugu ni mbɔ yaoŋ nɔ paa ŋkaŋ yugu, ntei ntaoŋ thɔ mbra ghɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ nɛ nshwiʼi ŋgū moŋ ŋkhǐ, ŋkhu.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ ŋgunu. Ŋgwa taoŋ lɨʼɨ thɔ njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Pugu thɔ mbara Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ pighɔ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ a chhɔ fɔ, māʼaŋ ndhwí, lɨna yi pɔ shiʼi, mbɔ ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo kaʼa jijwɛ pɨphɨ pighɔ nɛ, pugu fāʼo pɔgɔ gu.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ fɨ̄ʼɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ ŋgaŋ miŋwɛiŋ ghɔ pugu pa ŋkunyaŋ nɛ ni pugu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Pugu jɛ̄ nthɔ ndɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa a mieŋ krao lɨʼɨ yugu ghɔ ŋgə̄ɨ ni vhi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndɔllɔ nii nu moŋ kikuoŋ nɛ, ŋoŋ ghɔ ŋa a ni mfāʼo miŋwɛiŋ nɛ lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ a thɔ pugu yu ghə̄ɨ kaʼa.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jishɔ lāa, nchhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mbara pa taannu pɔ laʼa, nshwei vugu ni fɨʼɨ nnu ŋa Taathɔ chwīe mbɨŋ ghɔ nɛ, pugu pa fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nōoŋ kwoshɨnɨ vɛ nɛ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ŋoŋ ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ moŋ Dekapoli nthɔ nchīi fɨʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ, ŋguoŋ ŋgwa ghrāo.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jishɔ ni ŋga ŋkwo pɨnɨ shāʼa moŋ kikuoŋ ntaoŋ njiɛŋ hiŋ ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋkiɛŋ ntou yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A gha ndara, Jairu, mbɔ taʼa mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi chəɨŋ. A ni ŋga njəɨ Jishɔ, ŋgū shhɛ shhɨ yu,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ndɨ̄gəɨ vi, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ chhɔ ŋkhu nu. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu, nnɛ ŋa a nthɛ ghɨ̌nɔ yi mmɛ a pɔ yi maoŋ.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 A ghə̄ɨ pugu yu. Ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa yōu njiŋ yi, nthɔ mfra vi moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 A ni ŋkwo yəɨ ŋgəʼɨ ntou yi mbhɔ ntou pa ghaŋ fhɔ̌, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, paʼa noŋ yi lɔ njo, a ka wɛʼiwɛʼi.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 A ni ŋkwo yaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ, nthɔ njiŋ Jishɔ moŋ yú ŋgwa pighɔ ŋkāoŋ ndhwí yi.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Nthɛ ŋa a ni chhu ŋa, “M̈i njiʼi ŋguʼɔ ŋkaoŋ pi ndhwí yi, noŋ a tɔgɔ.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, ndɨɨ yi ghɔ kāʼo ti pi thi, a yaʼo moŋ noŋ yu ŋa ghɨ̌nɔ yi tɔgɔ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jishɔ yaʼo moŋ noŋ yu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ghrɨ́ taoŋ mbɨŋ yu nɛ, ŋkiʼi nshrī noŋ yi shrī moŋ yú ghɔ mbie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ndhwí a?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Ɔ yəɨ yú ŋgwa thɔ mfra ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei, ɔ pɨnɨ mbie nu ŋa, ‘A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 A kara ligi yi ndīi nɔ yəɨ nu ŋa a chwīe gɔ̌ nnu ghɔ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Miŋgwɛ ghɔ gha njaʼo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ moŋ noŋ yu nɛ, ntaoŋ nthɔ shhɨ Jishɔ moŋ pɔgɔ gu ndɔ ŋgrū nu, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu shini ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ̀ moŋ ghɨghrɨ Minnwi, pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ndɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, ŋoŋ llɔ nda mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu. Ɔ pɨnɨ nuʼuŋ ŋgana Masha ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi ŋa?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ mfāʼo ndɨɨ ni nnu ŋa pugu chhu nɛ, ŋka chhu ni mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ pi ŋa, “Kiʼi mbɔgɔ, wuʼɔ nthɔ mfāʼo pi piŋ.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Paʼa a lɔ mbiŋ shesheŋoŋ thɔ njiŋ yu ŋkiɛŋ Pita, ni Jɛiŋ pugu Jouŋ ndǐŋ Jɛiŋ ghɔ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Pugu ni ŋga nchəɨŋ moŋ nda mmɛŋoŋ ghɔ moŋ nda luoŋ Minnwi nɛ, Jishɔ yəɨ vuvuʼu fiŋthɔ pugu pa ŋgwa haʼaŋ pugu ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa nu ŋkiɛŋ ni njɨ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jishɔ gha nii nda, nchhu ni pugu ŋa, “A chwīe khɔ pəɨ thɔ fāʼo vuvuʼu fiŋthɔ ndɔ ŋkə̄ɨ nu, muuŋ ghɔ lɔ ŋkukhu, a lɛllɛ.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Pugu gwɛ̄ vi, ndɔ a fuʼu vugu ghao mfɛ mbhi, ndɔ̄gɔ wuʼɔ tǎa muuŋ ghɔ pugu mǔuŋ vi pugu pa trɛi ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni nthɔ nɛ, pugu pugu nii moŋ njiɛŋ nda ŋa muuŋ ghɔ ni nūaŋ nɛ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 A wɛ̄iŋ mbhɔ yi, nchhu ghɔ ŋa, “Talita kumi,” njiŋ yi pɔ ŋa, “Miyaa, ǹchhu vɛ ŋa lɔllɔ.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, muuŋ miŋgwɛ ghɔ ŋa a ni mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo nɛ lɔllɔ njɛ̄ nyīeŋ nu. Yei nnu ni ŋga ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋguoŋ yugu ghao ghrāo.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ndɔ Jishɔ shūu tə́nə yugu ŋkiɛŋ yie ghɔ ŋa kiʼi pugu chwīe shesheŋoŋ ji, ndɔ nchhu ni pugu ŋa pi fɛ yaoŋ ghɔ a jɨ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.