Lucas 7

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ chhu nu ŋguoŋ pa nnu pei ni ŋgwa pighɔ, ŋgə̄ɨ Kapanuŋ.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Nthishɨ taʼa ŋkɨɨ pa shoogɛ Roma ni mfāʼo muuŋ fàʼa vi ŋa a ni nja ŋkhwā vi. Muuŋ fàʼa vi ghɔ ni nja ŋgɨ̄nɔ nu ti mbiʼi shɨgɛi ŋkhu.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ndɨɨ ŋa a ni njaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ nɛ, a taoŋ pa thishɨ ŋgwa Juu ghɔ ŋa a thɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ muuŋ fàʼa vi.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Pugu ni ŋga nthɔ mfɨ̄ʼɨ ni Jishɔ, ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ yie ghɔ, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei kāʼo ŋoŋ ŋa a pie ŋa ɔ ghɛ̄rɛ vi,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 nthɛ ŋa a khwā ŋgwa pia, ŋkrao ju nda luoŋ Minnwi yia.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Nɛnnɛ Jishɔ ghə̄ɨ pugu pugu. A ni ŋga nthɔ ti mbara chonda, nthishɨ ghɔ taoŋ taannu pi ŋa pugu chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, kiʼi ŋgwie noŋ yɔ, ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ ŋoŋ ŋa mimfɛ ɔ nii nda a nɛ.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 — ausente —
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 — ausente —
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgrāo, nchhu ni yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ ŋa, “Njiʼi nthɛ pi Ishrae ǹdɔ naa njəɨ ŋoŋ a fāʼo fɨʼɨ piŋ yei.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pɛ ŋa pi ni ntaoŋ vugu ni mbɨnɨ nda nthishɨ pa shoogɛ ghɔ nɛ, pugu yəɨ muuŋ fàʼa ghɔ, ghɨ̌nɔ yi kwo tɔgɔ.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 A gha ndara, Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ chəɨ pi mɛ̄iŋ ni Naiŋ. Pa ghaŋ younjiŋ pi pugu pa mmɛ yú ŋgwa pɔ njiŋ yu.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 A ni ŋga mbara nu choŋkaʼa laʼataoŋ ghɔ, ŋga njəɨ nu pi tiɛŋ khu ŋoŋ ntaoŋ nu nɔ, mbɔ fiɛŋ muuŋ mimbia mbhɔ mǔuŋ vi, ndɔ mbɔ miŋgwɛ ŋkugu. Yú ŋgwa, llɔ laʼataoŋ ghɔ, pɔ pugu pa miŋgwɛ ghɔ.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Taathɔ ni ŋga njəɨ miŋgwɛ ghɔ, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu nchhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ŋkə̄ɨ,”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 ŋgə̄ɨ ŋkaoŋ ŋkuŋkhu ghɔ, ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntiɛŋ nɛ tithi. A chhu ŋa, “Maʼaŋ mikhwa, ǹchhu vɛ ŋa, lɔllɔ.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ŋkukhu ghɔ lɔllɔ nchɔchhɔ njɛ̄ chrā nu, Jishɔ fɛ vi ni mǔuŋ vi.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ yugu ghao, pugu ghaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa, “Mmɛ njəɨlɨʼɨ Minnwi chəɨŋ shɨna pia.” Mbɨnɨ nchhu ŋa, “Minnwi thɔ nɔ kwe nu ŋgwa pi.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Pishaʼakhɔ yei nɔ ligi Jishɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ Judia ghao pugu pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Judia.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga shwei vi ni ŋguoŋ pa nnu ŋa Jishɔ ni nchwīe nɛ, a mɛ̄iŋ yi paa shɨna pugu
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ntaoŋ vugu ni Taathɔ ŋa pugu pie vi ŋa, “A gɔ̀ mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa a ni mbɔ ŋa a shi nthɔ nɛ, ki pigi ywɛrɛ ŋoŋ nduoŋ?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Paa ŋgwa pighɔ gha ŋgə̄ɨ njəɨ Jishɔ, nchhu ghɔ ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ taoŋ vigi vɛ ŋa pigi pie ŋa ‘A gɔ̀ mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa a ni mbɔ ŋa a shi nthɔ nɛ, ki pigi ywɛrɛ ŋoŋ nduoŋ?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, Jishɔ yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ntou ŋgwa pugu pa ŋgwa pɛ ŋa jijwɛ pɨphɨ ni mbɔ mbɨŋ pugu nɛ, ŋaʼaŋ ligi pa nchriligi.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 A khwɛ̄ ni pa ghaŋ ntaoŋ Jouŋ ŋa, “Pəɨ pɨ̄nɨ shwei Jouŋ ni yaoŋ ŋa pəɨ yəɨ ndɔ njaʼo nɛ, pa nchriligi yəɨ lɨʼɨ, pa ŋkwíni nyīeŋ, ghaŋ ghɨnɔmbaluŋ pɔ shiʼi, pa fhɨtənə yaʼo lɨʼɨ, pi pɨʼɨ pa ŋgwa khu moŋ gu, pi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni ghaŋ pou.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Mbɔrɔ pɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mfāʼo kɨʼɨŋgɨnɨ moŋ piŋ yugu nthɛ a nɛ.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Pa ghaŋ ntaoŋ Jouŋ ni ŋga ŋkwo ghə̄ɨ, Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā nu ni yú ŋgwa pighɔ nthɛ Jouŋ, “Pəɨ ni ŋgə̄ɨ moŋ ŋkǔnu njó njəɨ pi khɔ fɔ? Trǔ ŋa fɨfrəɨ chɨ̄ʼɨ nu? Ŋga!
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ti pəɨ ni ŋgə̄ɨ kiʼɛ njəɨ pi khɔ fɔ? Ŋoŋ ŋa a ni māʼaŋ ŋkiɛŋ ndhwí chɨgəɨ nchuoŋ? Ŋga! Līi njəɨ, ŋgwa ŋa pugu ghà māʼaŋ ŋkwaŋ ndhwí pighɔ nɛ ndɔ mbɔ moŋ nchhɔ shiʼi nɛ ghà mbɔ pi moŋ ntuʼɔ pa fùoŋ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Shwei a nɛ, ti pəɨ ni ŋgə̄ɨ nu kiʼɛ njəɨ pi khɔ fɔ? Njəɨlɨʼɨ Minnwi? Ooŋ, ǹshwei vəɨ, ŋoŋ ŋa a chaa njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Nthɛ ŋa Jouŋ ŋoŋ ŋa chrà Minnwi chrā nɔ ligi yi ŋa,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Jishɔ pɨnɨ mbīgi ŋa, “Ǹshwei vəɨ ŋa Jouŋ ghaʼo nchaa ŋguoŋ ŋgwa ŋa piŋgɛ kwo ma mbhi nɛ, ndɔ ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi nɛ ghaʼo nchaa Jouŋ.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ŋguoŋ ŋgwa pugu pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi ni ŋga njaʼo yei nnu, mbiŋ ŋa nnu ŋa Minnwi chwīe nɛ yi ndɨndɨ, mbɔ ŋgwa ŋa Jouŋ ni mfɛ ŋkhǐ ni pugu nɛ.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ndɔ pa ŋgwa Farashi pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ lāa nnu ŋa Minnwi ni ŋkāʼa nthɛ vugu nɛ, nnɛ ki lɔ ntɔgɔ moŋ kwe ŋkhǐ Jouŋ.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Mi nthɛ m̀āʼaŋ fɨʼɨ ŋgwa mbhi shiʼa pi ni khɔ? Pugu fhi pi khɔ?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Pugu pɔ nɔ pa mikəʼɨ ŋa pugu chhɔ taŋ, taʼa kwíe chhu nu ni vichəɨ ŋa, ‘Pigi māʼaŋ ŋkhǐ pwanjuʼɔ ni pəɨ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ mbini, pigi yrāo ŋkhǐ gu ndɔ paʼa pəɨ lɔ ŋkə̄ɨ.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ, ki lɔ ŋkru brɛi ndɔ paʼa ndɔ nnu làʼo pəɨ chhu ŋa ‘a fāʼo miŋwɛiŋ mbɨŋ yu.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Muuŋ Ŋoŋmishua thɔ njɨ maoŋ ndɔ nnu nu, pəɨ ŋa, ‘a njru mmɛ yaoŋ ndɔ mbɔ mbaa làʼo, mbɨnɨ mbɔ taannu ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ phɨ.’
34 O
35 Ndɔ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ shiethɔ Minnwi nɛ nōoŋ ŋa shiethɔ ghɔ yi shini.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Yichəɨ taʼa Farashi ni mɛ̄iŋ Jishɔ ŋa a thɔ pugu yu jɨ maoŋ, a ghə̄ɨ nda Farashi ghɔ nchɔchhɔ lɨʼɨ jɨ maoŋ.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ moŋ laʼataoŋ ghɔ, mbɔ nchwīe phɨ, ŋga njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nda ŋoŋ Farashi ghɔ lɨʼɨ jɨ maoŋ, a thɔ ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 nthi njiŋ Jishɔ, yəɨ kwò yu ŋkə̄ɨ nu, ŋkwrī ŋkhǐ ligi yi nɔ kwò yi, njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi, nthɔ nuaŋ kwò yi, mbɔrɔ kwò yi ni laminda ghɔ.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ŋoŋ Farashi ghɔ ni ŋga njəɨ yei nnu nchhu ni noŋ yi ŋa, “Ŋ̈oŋ vei kaŋ nja mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi, a kaŋ nji ŋkwaŋ ŋoŋ ŋa miŋgwɛ vei ŋa a chhɔ ŋkāoŋ vi yie ghɔ nɛ, ŋkwaŋ chɔmbhi pɨphɨ ŋa a ghà nchhɔ nɛ.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Nɔ khwɛ̄ nu Jishɔ chhu ŋa, “Shemu, m̀fāʼo nnu nɔ chhu nu vɛ.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 “Yichəɨ ŋgaŋ fōo ŋgwa ni mbɨŋ ni mbɔ fɔ mfāʼo paa ghaŋ ŋkru pi. Ŋkrù yi pɔ puŋ taʼa yi mbɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfāʼa nɔ tiɛŋ ŋkɨɨ llɛ́ pi pe vi nɔ nɛ, yichəɨ pɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfāʼa nɔ tiɛŋ wuŋ llɛ́, pi pe vi nɔ nɛ.
41 Jesus disse:
42 Paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mfāʼo mbɨŋ ghɔ nɔ pe nu ni ŋoŋ ghɔ, nthɛ yie, a chiʼi ŋkrù yugu ghɔ. A yəɨ shɨna pugu ŋa a shi ŋkhwā vi nchaa vichəɨ?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Shemu khwɛ̄ ŋa, “M̀bīʼi ŋa a yɛ ŋa ji ŋkrù ni njiɛŋ nɛ.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Nɛnnɛ Jishɔ kara ndīi miŋgwɛ ghɔ, nchhu ni Shemu ŋa, “Ɔ yəɨ miŋgwɛ vei? Mi nì nii nda ghɔ paʼa ɔ lɔ mfɛ ŋkhǐ shɨ̄gao kwò vəɨ, ndɔ miŋgwɛ vei shɨ̄gao kwò ma ni ŋkhǐ ligi yi, ndɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ɔ shini ndɔ nchhu ŋa ǹthɔ a pwa ni paŋ nu ma, ndɔ jɛ̄ nɔ haʼaŋ ǹthɔ hɛiŋ nɛ, a lɔ naa mieŋ nuaŋ nu kwò ma yaʼa.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ɔ shini ndɔ njiʼi mbɔrɔ thɔ a ni wru, ndɔ ti a pɔrɔ kwò ma ni laminda chɨgəɨ nchuoŋ.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu vɛ ŋa fɨʼɨ ntou khwǎ ŋa a nōoŋ nɛ, nōoŋ ŋa pi līʼɛ phɨ yi ŋa a yiɛŋ nɛ. Ndɔ ŋoŋ ŋa a wuʼɔ nchwīe pi shɨgɛi phɨ, pi līʼɛ nɛ, nōoŋ khwā pi shɨgɛi yi.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Jishɔ chhu kiʼɛ ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Ǹdīʼɛ phɨ yɔ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ, jɛ̄ nchhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Yei pɔ pi gɔ̌ ŋa a pɔ ti ndīʼɛ pi phɨ ŋoŋ?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 A chhu ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Piŋ yɔ chwīe ɔ lūgu, ghə̄ɨ ni gɔ moŋ ghɨghrɨ.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.