Lucas 7
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ chhu nu ŋguoŋ pa nnu pei ni ŋgwa pighɔ, ŋgə̄ɨ Kapanuŋ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nthishɨ taʼa ŋkɨɨ pa shoogɛ Roma ni mfāʼo muuŋ fàʼa vi ŋa a ni nja ŋkhwā vi. Muuŋ fàʼa vi ghɔ ni nja ŋgɨ̄nɔ nu ti mbiʼi shɨgɛi ŋkhu.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ndɨɨ ŋa a ni njaʼo pa nnu nɔ ligi Jishɔ nɛ, a taoŋ pa thishɨ ŋgwa Juu ghɔ ŋa a thɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ muuŋ fàʼa vi.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Pugu ni ŋga nthɔ mfɨ̄ʼɨ ni Jishɔ, ndɨ̄gəɨ vi ŋkiɛŋ yie ghɔ, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei kāʼo ŋoŋ ŋa a pie ŋa ɔ ghɛ̄rɛ vi,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 nthɛ ŋa a khwā ŋgwa pia, ŋkrao ju nda luoŋ Minnwi yia.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Nɛnnɛ Jishɔ ghə̄ɨ pugu pugu. A ni ŋga nthɔ ti mbara chonda, nthishɨ ghɔ taoŋ taannu pi ŋa pugu chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, kiʼi ŋgwie noŋ yɔ, ǹdɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ ŋoŋ ŋa mimfɛ ɔ nii nda a nɛ.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 — ausente —
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Jishɔ ni ŋga njaʼo nnu yei, ŋgrāo, nchhu ni yú ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ yi nɛ ŋa, “Njiʼi nthɛ pi Ishrae ǹdɔ naa njəɨ ŋoŋ a fāʼo fɨʼɨ piŋ yei.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pɛ ŋa pi ni ntaoŋ vugu ni mbɨnɨ nda nthishɨ pa shoogɛ ghɔ nɛ, pugu yəɨ muuŋ fàʼa ghɔ, ghɨ̌nɔ yi kwo tɔgɔ.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 A gha ndara, Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ chəɨ pi mɛ̄iŋ ni Naiŋ. Pa ghaŋ younjiŋ pi pugu pa mmɛ yú ŋgwa pɔ njiŋ yu.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 A ni ŋga mbara nu choŋkaʼa laʼataoŋ ghɔ, ŋga njəɨ nu pi tiɛŋ khu ŋoŋ ntaoŋ nu nɔ, mbɔ fiɛŋ muuŋ mimbia mbhɔ mǔuŋ vi, ndɔ mbɔ miŋgwɛ ŋkugu. Yú ŋgwa, llɔ laʼataoŋ ghɔ, pɔ pugu pa miŋgwɛ ghɔ.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Taathɔ ni ŋga njəɨ miŋgwɛ ghɔ, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu nchhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ŋkə̄ɨ,”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 ŋgə̄ɨ ŋkaoŋ ŋkuŋkhu ghɔ, ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntiɛŋ nɛ tithi. A chhu ŋa, “Maʼaŋ mikhwa, ǹchhu vɛ ŋa, lɔllɔ.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ŋkukhu ghɔ lɔllɔ nchɔchhɔ njɛ̄ chrā nu, Jishɔ fɛ vi ni mǔuŋ vi.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ ŋguoŋ yugu ghao, pugu ghaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa, “Mmɛ njəɨlɨʼɨ Minnwi chəɨŋ shɨna pia.” Mbɨnɨ nchhu ŋa, “Minnwi thɔ nɔ kwe nu ŋgwa pi.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Pishaʼakhɔ yei nɔ ligi Jishɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ Judia ghao pugu pa laʼataoŋ ŋkɨŋ Judia.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ ni ŋga shwei vi ni ŋguoŋ pa nnu ŋa Jishɔ ni nchwīe nɛ, a mɛ̄iŋ yi paa shɨna pugu
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ntaoŋ vugu ni Taathɔ ŋa pugu pie vi ŋa, “A gɔ̀ mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa a ni mbɔ ŋa a shi nthɔ nɛ, ki pigi ywɛrɛ ŋoŋ nduoŋ?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Paa ŋgwa pighɔ gha ŋgə̄ɨ njəɨ Jishɔ, nchhu ghɔ ŋa, “Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ taoŋ vigi vɛ ŋa pigi pie ŋa ‘A gɔ̀ mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa a ni mbɔ ŋa a shi nthɔ nɛ, ki pigi ywɛrɛ ŋoŋ nduoŋ?’ ”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, Jishɔ yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ntou ŋgwa pugu pa ŋgwa pɛ ŋa jijwɛ pɨphɨ ni mbɔ mbɨŋ pugu nɛ, ŋaʼaŋ ligi pa nchriligi.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 A khwɛ̄ ni pa ghaŋ ntaoŋ Jouŋ ŋa, “Pəɨ pɨ̄nɨ shwei Jouŋ ni yaoŋ ŋa pəɨ yəɨ ndɔ njaʼo nɛ, pa nchriligi yəɨ lɨʼɨ, pa ŋkwíni nyīeŋ, ghaŋ ghɨnɔmbaluŋ pɔ shiʼi, pa fhɨtənə yaʼo lɨʼɨ, pi pɨʼɨ pa ŋgwa khu moŋ gu, pi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni ghaŋ pou.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Mbɔrɔ pɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu lɔ njiʼi mfāʼo kɨʼɨŋgɨnɨ moŋ piŋ yugu nthɛ a nɛ.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Pa ghaŋ ntaoŋ Jouŋ ni ŋga ŋkwo ghə̄ɨ, Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā nu ni yú ŋgwa pighɔ nthɛ Jouŋ, “Pəɨ ni ŋgə̄ɨ moŋ ŋkǔnu njó njəɨ pi khɔ fɔ? Trǔ ŋa fɨfrəɨ chɨ̄ʼɨ nu? Ŋga!
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Ti pəɨ ni ŋgə̄ɨ kiʼɛ njəɨ pi khɔ fɔ? Ŋoŋ ŋa a ni māʼaŋ ŋkiɛŋ ndhwí chɨgəɨ nchuoŋ? Ŋga! Līi njəɨ, ŋgwa ŋa pugu ghà māʼaŋ ŋkwaŋ ndhwí pighɔ nɛ ndɔ mbɔ moŋ nchhɔ shiʼi nɛ ghà mbɔ pi moŋ ntuʼɔ pa fùoŋ.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Shwei a nɛ, ti pəɨ ni ŋgə̄ɨ nu kiʼɛ njəɨ pi khɔ fɔ? Njəɨlɨʼɨ Minnwi? Ooŋ, ǹshwei vəɨ, ŋoŋ ŋa a chaa njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Nthɛ ŋa Jouŋ ŋoŋ ŋa chrà Minnwi chrā nɔ ligi yi ŋa,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Jishɔ pɨnɨ mbīgi ŋa, “Ǹshwei vəɨ ŋa Jouŋ ghaʼo nchaa ŋguoŋ ŋgwa ŋa piŋgɛ kwo ma mbhi nɛ, ndɔ ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi nɛ ghaʼo nchaa Jouŋ.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ŋguoŋ ŋgwa pugu pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi ni ŋga njaʼo yei nnu, mbiŋ ŋa nnu ŋa Minnwi chwīe nɛ yi ndɨndɨ, mbɔ ŋgwa ŋa Jouŋ ni mfɛ ŋkhǐ ni pugu nɛ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ndɔ pa ŋgwa Farashi pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ lāa nnu ŋa Minnwi ni ŋkāʼa nthɛ vugu nɛ, nnɛ ki lɔ ntɔgɔ moŋ kwe ŋkhǐ Jouŋ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Mi nthɛ m̀āʼaŋ fɨʼɨ ŋgwa mbhi shiʼa pi ni khɔ? Pugu fhi pi khɔ?
31 E Jesus continuou:
32 Pugu pɔ nɔ pa mikəʼɨ ŋa pugu chhɔ taŋ, taʼa kwíe chhu nu ni vichəɨ ŋa, ‘Pigi māʼaŋ ŋkhǐ pwanjuʼɔ ni pəɨ, ndɔ paʼa pəɨ lɔ mbini, pigi yrāo ŋkhǐ gu ndɔ paʼa pəɨ lɔ ŋkə̄ɨ.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni nthɔ, ki lɔ ŋkru brɛi ndɔ paʼa ndɔ nnu làʼo pəɨ chhu ŋa ‘a fāʼo miŋwɛiŋ mbɨŋ yu.’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Muuŋ Ŋoŋmishua thɔ njɨ maoŋ ndɔ nnu nu, pəɨ ŋa, ‘a njru mmɛ yaoŋ ndɔ mbɔ mbaa làʼo, mbɨnɨ mbɔ taannu ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ phɨ.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Ndɔ ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ shiethɔ Minnwi nɛ nōoŋ ŋa shiethɔ ghɔ yi shini.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yichəɨ taʼa Farashi ni mɛ̄iŋ Jishɔ ŋa a thɔ pugu yu jɨ maoŋ, a ghə̄ɨ nda Farashi ghɔ nchɔchhɔ lɨʼɨ jɨ maoŋ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ moŋ laʼataoŋ ghɔ, mbɔ nchwīe phɨ, ŋga njaʼo ŋa Jishɔ pɔ nda ŋoŋ Farashi ghɔ lɨʼɨ jɨ maoŋ, a thɔ ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 nthi njiŋ Jishɔ, yəɨ kwò yu ŋkə̄ɨ nu, ŋkwrī ŋkhǐ ligi yi nɔ kwò yi, njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi, nthɔ nuaŋ kwò yi, mbɔrɔ kwò yi ni laminda ghɔ.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Ŋoŋ Farashi ghɔ ni ŋga njəɨ yei nnu nchhu ni noŋ yi ŋa, “Ŋ̈oŋ vei kaŋ nja mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi, a kaŋ nji ŋkwaŋ ŋoŋ ŋa miŋgwɛ vei ŋa a chhɔ ŋkāoŋ vi yie ghɔ nɛ, ŋkwaŋ chɔmbhi pɨphɨ ŋa a ghà nchhɔ nɛ.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Nɔ khwɛ̄ nu Jishɔ chhu ŋa, “Shemu, m̀fāʼo nnu nɔ chhu nu vɛ.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 “Yichəɨ ŋgaŋ fōo ŋgwa ni mbɨŋ ni mbɔ fɔ mfāʼo paa ghaŋ ŋkru pi. Ŋkrù yi pɔ puŋ taʼa yi mbɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfāʼa nɔ tiɛŋ ŋkɨɨ llɛ́ pi pe vi nɔ nɛ, yichəɨ pɔ fɨʼɨ mbɨŋ ŋa ŋ̈oŋ mfāʼa nɔ tiɛŋ wuŋ llɛ́, pi pe vi nɔ nɛ.
41 Jesus continuou:
42 Paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mfāʼo mbɨŋ ghɔ nɔ pe nu ni ŋoŋ ghɔ, nthɛ yie, a chiʼi ŋkrù yugu ghɔ. A yəɨ shɨna pugu ŋa a shi ŋkhwā vi nchaa vichəɨ?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Shemu khwɛ̄ ŋa, “M̀bīʼi ŋa a yɛ ŋa ji ŋkrù ni njiɛŋ nɛ.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Nɛnnɛ Jishɔ kara ndīi miŋgwɛ ghɔ, nchhu ni Shemu ŋa, “Ɔ yəɨ miŋgwɛ vei? Mi nì nii nda ghɔ paʼa ɔ lɔ mfɛ ŋkhǐ shɨ̄gao kwò vəɨ, ndɔ miŋgwɛ vei shɨ̄gao kwò ma ni ŋkhǐ ligi yi, ndɔ njɨ̄gɨ ni ŋgiithɔ yi.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Ɔ shini ndɔ nchhu ŋa ǹthɔ a pwa ni paŋ nu ma, ndɔ jɛ̄ nɔ haʼaŋ ǹthɔ hɛiŋ nɛ, a lɔ naa mieŋ nuaŋ nu kwò ma yaʼa.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ɔ shini ndɔ njiʼi mbɔrɔ thɔ a ni wru, ndɔ ti a pɔrɔ kwò ma ni laminda chɨgəɨ nchuoŋ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu vɛ ŋa fɨʼɨ ntou khwǎ ŋa a nōoŋ nɛ, nōoŋ ŋa pi līʼɛ phɨ yi ŋa a yiɛŋ nɛ. Ndɔ ŋoŋ ŋa a wuʼɔ nchwīe pi shɨgɛi phɨ, pi līʼɛ nɛ, nōoŋ khwā pi shɨgɛi yi.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jishɔ chhu kiʼɛ ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Ǹdīʼɛ phɨ yɔ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ, jɛ̄ nchhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Yei pɔ pi gɔ̌ ŋa a pɔ ti ndīʼɛ pi phɨ ŋoŋ?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 A chhu ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “Piŋ yɔ chwīe ɔ lūgu, ghə̄ɨ ni gɔ moŋ ghɨghrɨ.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.